MasukSaglit pa siyang pinagmasdan ni Rex bago muli itong yumuko at inangkin ang kanyang mga labi. Muling naglakbay ang mga halik nito pababa sa kanyang leeg at mga balikat hanggang sa kanyang dibdib. Mahina siyang napaungol nang maramdaman ang mainit nitong labi sa tuktok ng kanyang dibdib habang ang isang kamay nito ay abala sa marahang paghaplos at pagmasahe roon. “Hmmm…” napapikit siyang napaungol nang maramdaman niya ang mainit nitong dila na dahan-dahang gumuhit sa sensitibong bahagi ng kanyang dibdib bago iyon marahang sinipsip ng binata. Kakaibang sensasyon ang rumagasa sa buong katawan niya, sapat upang manghina siya lalo sa ilalim nito. Nang tila magsawa ito sa paglalakbay ng mga labi nito sa kanyang dibdib, dahan-dahang bumaba ang mga halik ni Rex patungo sa kanyang tiyan. Muling napaarko ang likod ni Fleur dahil sa mumunting kuryenteng tila dumadaloy sa buong katawan niya habang patuloy na bumababa ang mga halik nito. Napasinghap siya nang marahang hawakan nito ang
Napasinghap si Fleur nang makita niyang dahan-dahang inilalapit ni Rex ang mukha nito sa kanya. “Are you sure you want to feel my lips again, Fleur?” masuyong tanong ng binata. Napalunok siya bago marahang tumango nang sunod-sunod. Hindi na muling nagsalita ang binata. Dahan-dahan nitong tinawid ang natitirang distansya sa pagitan nila. At sa sandaling maramdaman niya ang malambot nitong labi, kusa siyang napapikit. Akala niya ay sandaling pagdampi lang iyon. Ngunit hindi ito agad humiwalay. Sa halip, mas lalo nitong pinalalim ang halik. Napamulat siya nang bahagya sa gulat. Bahagyang umawang ang kanyang mga labi upang makahinga, ngunit tila iyon pa ang naging dahilan upang mas lalo nitong angkinin ang kanyang labi. Rex kissed her passionately. Mainit at maingat, ngunit punong-puno ng damdaming matagal nang pinipigilan. Sa una, hindi niya alam kung paano tutugon. Nanigas pa siya sandali, nalulunod sa kakaibang pakiramdam na dulot ng mga halik nito. Pero habang tumataga
Papalubog na ang araw, kulay kahel ang kalangitan, tila nag-aagawan ang liwanag at dilim. Nakaupo sina Fleur at Rex sa buhanginan, tahimik na pinagmamasdan ang dagat na unti-unting nilalamon ng gabi. Mahina ang hangin, sapat lang para paglaruin ang buhok ni Fleur. Wala naman talaga silang gagawin, kaya napagdesisyunan nilang magtungo sa dalampasigan. May hawak na beer in can si Rex, habang si Fleur naman ay may dalang malaking supot ng potato chips na binili niya kanina sa bayan. Tahimik silang nakatanaw sa magandang tanawin. Hanggang sa si Rex ang unang nagsalita.“Anong pangarap mo?” panimula nito, saka bahagyang tumingin sa kanya. Napatingin si Fleur sa dagat, tila hinahanap ang sagot sa alon. “Simple lang,” sabi niya. “Gusto ko lang ng tahimik na buhay… ‘yung may sariling pamilya. ‘Yung may uuwian ka, may taong naghihintay sa’yo.” Bahagya siyang ngumiti. “Walang magulo, walang komplikasyon.” Saglit na natahimik si Rex. “Ikaw?” balik niyang tanong. Lumagok muna ito sa be
Tuwang-tuwa si Fleur nang iabot ni Aling Bebang ang bayad sa kanila. Ramdam niya ang bigat ng perang hawak hindi lang dahil sa halaga, kundi dahil sa ginhawang dala nito. “Marami tayong mabibili ngayon,” masigla niyang sabi habang naglalakad sila papunta sa pamilihan. “Tara, samahan mo akong bumili ng mga kailangan natin sa bahay.” Tahimik na sumunod si Rex sa likuran niya, dala ang ilang pinamili. Isa-isa nilang pinuntahan ang mga tindahan—bigas, asin, mantika at iba pa. Paminsan-minsan ay tinatanong niya si Rex kung okay ba ang kukunin niya, at kahit maiksi lang ang sagot nito, ramdam niyang kasama niya ito sa bawat desisyon. Hindi na rin niya gaanong iniisip ang pagiging tahimik ng binata. Parang naging normal na iyon sa pagitan nila. Habang naglalakad sila pauwi, nadaanan nila ang isang maliit na convenience store. Napahinto si Fleur. “Hm… namimiss kong kumain ng ice cream,” sabi niya, bahagyang napangiti. “Tara, bumili muna tayo.” Tumango ang binata at sumunod sa lo
Pagdating nina Fleur at Rex sa fish port, masigla na ang paligid kahit maaga pa. May mga bangkang bagong daong, sariwa ang amoy ng dagat, at abala ang mga tao sa pagbubuhat at pagtitinda ng kani-kanilang huli. Ngunit sa gitna ng ingay at galaw ng paligid, nanatiling tahimik si Fleur. Ni hindi niya magawang tingnan si Rex. Sa tuwing sumasagi sa isip niya ang nangyari kanina sa batuhan, kusa na lang umiinit ang kanyang pisngi. Parang paulit-ulit na bumabalik ang sandaling iyon, ang pagkakadulas niya, ang pagkakahiga nila… at ang aksidenteng halik. Mariin siyang napapikit sandali. “Focus…” bulong niya sa sarili. Dumiretso sila sa pamilyar na pwesto, ang tindahan ng matandang babae na suki na niya. “Oh, Fleur, ikaw pala!” masiglang bati ng matanda. “Marami ka bang dalang isda ngayon?” “Opo, Aling Bebang,” sagot niya, pilit na ngumiti. Doon lang niya tinapunan ng tingin ang kasamang binata, bahagya pa siyang natigilan ng magtama ang kanilang mga mata, kasabay ng pagbilis
Mag iisang buwan na mula nang mapadpad si Rex sa isla. Nagising si Fleur na papasikat pa lang ang araw, ngunit gising na ang paligid, ang marahang tunog ng alon, huni ng ibon, at hangin na dumadampi sa kanyang balat. Dahan-dahan siyang bumangon, pero bago pa tuluyang makaupo, kusa nang gumalaw ang mga mata niya at hinanap ang isang bulto na malimit na niyang gawin sa tuwing magigising. Bahagya siyang napakunot-noo. “Rex?” mahinang tawag niya. Walang sumagot kaya naman mabilis siyang tumayo at lumabas ng kubo. Hindi niya alam kung bakit may kung ano sa loob niya na nangangamba na bigla itong mawala. Nakahinga siya ng maluwag ng makita ito na naroon sa gilid ng kubo, nakayuko at inaayos ang mga kahoy. Parang kanina pa ito gising. Huminto si Fleur sandali, hindi siya agad lumapit, hinayaan niya ang sarili na panoorin ito. Kung paanong natural na ang galaw nito sa lugar. Kung paanong hindi na ito mukhang estranghero... na parang…bahagi na rin ito ng buhay niya. “Ang aga m
Nagising si Selina at bumangon, nagtataka siya kung bakit naroon siya sa couch, nilibot niya ang paningin, napagtanto niyang naroon pa pala siya sa office. Bumalik din sa alaala niya na hinila siya kanina ni Eachen at nakatulog sa tabi nito. Sinulyapan niya ang relong pambisig. Nanlaki ang mga ma
Nakahanda na si Selina para sa unang araw niya sa Royale Construction Corp. nang umagang iyon. Sinulyapan niya ang relong suot, may sapat na oras pa naman subalit kanina pa siya naroon sa sala at hinihintay ang paglabas ni Eachen. "Sir Han, matagal ka pa ba?" Tanong niya mula sa kinatat
"I'm sorry, nagusot ko ang damit mo," sabi ni Eachen habang binubutones ang suot niyang office dress."It's okay, kaya ko na to. You take care of yourself," saad ni Selina na sinulyapan ang nakabalandrang hubad na katawan nito."Nah, you're the one who undressed me, so you shoul
Ipinaalam niya kay Gerry ang sinabi ni Eachen na ihanda na ang sasakyan. Bago ito umalis ay nagsalita pa ulit siya. "Hindi ako sasabay sa pag uwi, may pupuntahan pa ako kaya huwag ninyo na akong hintayin," ani Selina na naglakad na patungo sa elevator. She didn't







