LOGIN"Selina, Come on, Let's eat." Yakag ni Eachen kay Selina.
Nasa terrace siya, nakaupo sa lounge chair habang nagbabasa.Saglit niyang itinigil ang pagbabasa, at tinapunan ito ng tingin.Lihim siyang humanga sa nakita.He wore a simple t-shirt and shorts. It's a far cry from his corporate attire, where he's always dressed formally. Yet, he pulls off anything he wears.Napaka unfair naman, ang guwapo pa rin niya kahit anong isuot niya.PinilSa malayong bahagi ng dagat, unti-unting nagsimulang magtipon ang maiitim na ulap. Mula sa payapang bughaw na kalangitan, dahan-dahang nag-iba ang kulay nito, naging kulay abo, hanggang sa tuluyang bumigat ang dilim sa abot-tanaw. Ang hangin na kanina’y banayad lamang ay nagdala ngayon ng kakaibang lamig na tila may kasamang babala. Napahinto si Fleur sa kanyang ginagawa. Nakatayo siya sa labas ng kubo, hawak ang basang tela habang tahimik na nakatanaw sa papalapit na unos. “May bagyo…” mahina niyang sambit. Sa loob ng kubo, agad napatingin si Rex sa direksyon niya. Napansin din nito ang biglang pagbabago ng paligid kaya mabilis itong lumabas at tumabi sa kanya. “Gaano kalala?” tanong nito habang pinagmamasdan ang dagat. Hindi siya agad sumagot. Nakatingin lamang siya sa papalapit na madidilim na ulap. “Hindi ko pa sigurado,” sagot niya maya-maya, bakas ang pag-aalala sa kanyang mukha. “Pero mabilis ang galaw ng hangin… mukhang malakas ito.” Hindi na sila nag-aksaya pa
Nagising si Fleur dahil sa mainit na sinag ng araw na tumatama sa kanyang mukha. Marahan siyang napamulat, ngunit agad ding napangiwi nang subukan niyang bumangon. “Aray…” mahinang daing niya habang napahawak sa kanyang bewang. Pakiramdam niya’y pinagulong siya sa bundok buong magdamag. Nanakit ang bawat kalamnan niya, lalo na ang kanyang mga hita at likod. Ngunit kasabay ng sakit na iyon, muling nanariwa sa isip niya ang mga nangyari kagabi. Ang mga halik. Mga haplos. Ang mga bulong ni Rex sa kanyang tainga. At kung paano siya nito hinawakan na tila napakahalaga niya. Biglang namula ang buong mukha niya. Napayakap siya sa sarili at mabilis na nagtalukbong ng kumot. “Ano bang ginawa ko…” halos maiyak niyang bulong habang tinatakpan ang mukha gamit ang unan. “Nakakahiya…” Mabilis ang tibok ng dibdib niya habang paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang lahat. Paano niya nagawang sabihin ang mga bagay na iyon? Paano niya nagawang hayaan ang binata na makita siya nang g
“Very good, Fleur…” bulong ni Rex habang nakatitig sa kanya. “That’s your first climax.” Napapikit si Fleur, mabigat pa rin ang kanyang paghinga, pilit inaayos ang sarili. “Then… let me take care of you again,” mas mababa at mas paos nitong dagdag. Dahan-dahang humiwalay si Rex. Sandaling nagbago ang hangin sa pagitan nila. Tahimik ang paligid, tanging dagat at hangin lang ang saksi. Muli itong kumilos, hinubad ang suot na pang-itaas. Sunod nitong ibinaba ang zipper ng pantalon. Napasinghap siya at nanlaki ang kanyang mga mata. Hindi niya inaasahan ang kanyang nakikita. Bigla siyang kinabahan, napalunok habang umatras nang bahagya ang kanyang hininga. “Rex…” mahinang usal niya, halos hindi makapaniwala. Ngayon lang siya nakakita ng pribadong parte ng isang lalaki. Hindi niya lubos maisip na ganoon pala ang itsura niyon sa malapitan. At tila pinagpala si Rex..mahaba at malaki iyon. Hindi niya mapigilang kabahan. Hindi siya sigurado kung kakayanin ba niya ito.
Saglit pa siyang pinagmasdan ni Rex bago muli itong yumuko at inangkin ang kanyang mga labi. Muling naglakbay ang mga halik nito pababa sa kanyang leeg at mga balikat hanggang sa kanyang dibdib. Mahina siyang napaungol nang maramdaman ang mainit nitong labi sa tuktok ng kanyang dibdib habang ang isang kamay nito ay abala sa marahang paghaplos at pagmasahe roon. “Hmmm…” napapikit siyang napaungol nang maramdaman niya ang mainit nitong dila na dahan-dahang gumuhit sa sensitibong bahagi ng kanyang dibdib bago iyon marahang sinipsip ng binata. Kakaibang sensasyon ang rumagasa sa buong katawan niya, sapat upang manghina siya lalo sa ilalim nito. Nang tila magsawa ito sa paglalakbay ng mga labi nito sa kanyang dibdib, dahan-dahang bumaba ang mga halik ni Rex patungo sa kanyang tiyan. Muling napaarko ang likod ni Fleur dahil sa mumunting kuryenteng tila dumadaloy sa buong katawan niya habang patuloy na bumababa ang mga halik nito. Napasinghap siya nang marahang hawakan nito ang
Napasinghap si Fleur nang makita niyang dahan-dahang inilalapit ni Rex ang mukha nito sa kanya. “Are you sure you want to feel my lips again, Fleur?” masuyong tanong ng binata. Napalunok siya bago marahang tumango nang sunod-sunod. Hindi na muling nagsalita ang binata. Dahan-dahan nitong tinawid ang natitirang distansya sa pagitan nila. At sa sandaling maramdaman niya ang malambot nitong labi, kusa siyang napapikit. Akala niya ay sandaling pagdampi lang iyon. Ngunit hindi ito agad humiwalay. Sa halip, mas lalo nitong pinalalim ang halik. Napamulat siya nang bahagya sa gulat. Bahagyang umawang ang kanyang mga labi upang makahinga, ngunit tila iyon pa ang naging dahilan upang mas lalo nitong angkinin ang kanyang labi. Rex kissed her passionately. Mainit at maingat, ngunit punong-puno ng damdaming matagal nang pinipigilan. Sa una, hindi niya alam kung paano tutugon. Nanigas pa siya sandali, nalulunod sa kakaibang pakiramdam na dulot ng mga halik nito. Pero habang tumataga
Papalubog na ang araw, kulay kahel ang kalangitan, tila nag-aagawan ang liwanag at dilim. Nakaupo sina Fleur at Rex sa buhanginan, tahimik na pinagmamasdan ang dagat na unti-unting nilalamon ng gabi. Mahina ang hangin, sapat lang para paglaruin ang buhok ni Fleur. Wala naman talaga silang gagawin, kaya napagdesisyunan nilang magtungo sa dalampasigan. May hawak na beer in can si Rex, habang si Fleur naman ay may dalang malaking supot ng potato chips na binili niya kanina sa bayan. Tahimik silang nakatanaw sa magandang tanawin. Hanggang sa si Rex ang unang nagsalita.“Anong pangarap mo?” panimula nito, saka bahagyang tumingin sa kanya. Napatingin si Fleur sa dagat, tila hinahanap ang sagot sa alon. “Simple lang,” sabi niya. “Gusto ko lang ng tahimik na buhay… ‘yung may sariling pamilya. ‘Yung may uuwian ka, may taong naghihintay sa’yo.” Bahagya siyang ngumiti. “Walang magulo, walang komplikasyon.” Saglit na natahimik si Rex. “Ikaw?” balik niyang tanong. Lumagok muna ito sa be
Nakatitig si Pola sa kanyang lap top habang salubong ang kanyang mga kilay, gumagawa siya ng quarterly reports kasabay ng pakikipag coordinate niya sa mga managers para sa schedule meeting ng mga ito sa presidente. Sa sobrang tahimik ng silid tanging maririnig lamang ay ang mga mahihinang tunog
"I'm sorry, I'm running late. Tell the warehouse manager to wait a few minutes, I just need a quick break," bungad ni Morris nang bumukas ang pinto ng opisina at pumasok ang binata. Tiningnan ito ni Pola, sa nakikita niyang ekspresyon ng binata mukhang pagod ito. Saan galing ito kasama si Joan? Hin
Pagkalabas ng opisina ni Pola ay dumiretso siya sa ladies room, saglit niyang pinagmasdan ang sarili sa malaking salamin, hanggang ng mga sandaling iyon ay hindi pa rin siya sanay sa nakikitang pagbabago sa sarili niya, bata pa lang yata ay nakasalamin na siya kaya ang makita niya ang sarili na wal
Sumakay ng sasakyan si Pola na masama ang loob, binuhay na niya ang makina at paaandarin na sana nang bumukas ang passenger side, maang na tumingin siya sa lalaking sumakay. “Akala ko ba may dala kang sasakyan?” Tanong niya kay Morris. Sinandal nito ang likod at pumikit. “I’m not in the mood in







