HIS BRIDE ON TERMS

"Huwag mo akong isipin, Ma. Ayos lang ako. Ang mahalaga ay ikaw. Kailangan mong gumaling." Pilit akong ngumiti, kahit na parang may nagkakamot sa lalamunan ko sa bawat salitang lumalabas. Para siyang kasinungalingang desperadong sinusubukan kong gawing totoo."Malaki ang sweldo ko sa bagong trabaho, may naipon na rin ako, at ma-re-resched natin ang chemo mo." Hinawakan ko nang mahigpit ang kamay niya at inayos ang postura ko. Kailangan kong maging malakas. "Gagawin ko ang lahat para lang gumaling ka at maging malakas ulit." Para sa kanya. Para sa akin. Para sa amin.Bumuntong-hininga siya nang mahina, nanginginig, parang bitbit niya ang pagod ng maraming taon. Nagniningning ang mga mata niya sa ilalim ng ilaw ng ospital, punong-puno ng sakit at pagmamahal. "Hindi mo dapat sinasayang ang buhay mo para sa akin, Barbara... Twenty-three ka pa lang. Dapat ay nasa labas ka, nagsasaya, sumasayaw, nagmamahal, nag-eenjoy sa buhay. Hayaan mo na ako...""Ma, hindi. Hindi ako papayag. Hindi ko 'y

"You won't believe kung anong sinabi niya sa mismong mukha ko. Sinabihan niya akong 'I'd fucking lost my mind' at umalis," I ranted, mahigpit na nakahawak sa baso ko na para bang iyon ang pumipigil sa akin para hindi sumabog.Si Brent, ang gago kong kaibigan, natawa lang, para bang sinabi ko ang pinakanakakatawang joke of the year."Hindi iyon nakakatawa," I growled, kahit na alam ko na medyo oo."Sa ganyang approach, ano bang ine-expect mo, gago?" tanong niya, medyo nagseryoso habang humihigop ng beer. "Ginawa mong living hell ang buhay niya these past few months, tapos out of nowhere you just waltz in and tell her to marry you? At akala mo... ano? Sasabihin niyang yes, papakasalan ka niya? Na para bang ikaw si Prince Charming niya o ano? You're fucking delusional, pare."Nanahimik ako, pero hindi ako nakipagtalo. May dahilan kung bakit si Brent ang best friend ko: hindi siya nagsugarcoat ng shit. Never. Pero hindi iyon madaling lunukin kapag dinidiretso niya sa lalamunan mo ang kato