LOGINTras asumir el papel del imperio empresarial de su padre, Dominic Anderson se obsesionó con encontrar a la secretaria perfecta. No buscaba solo eficiencia o puntualidad, exigía precisión quirúrgica, lealtad inquebrantable y una mente capaz de anticiparse a sus pensamientos. Una tras otra, las candidatas fallaban. Ninguna lograba encajar en el molde de perfección que él había forjado. Hasta que llegó ella. Pequeña, serena, con una mirada que parecía medir cada rincón de la sala. Paula Jones no solo superó las pruebas... las rediseñó a su favor. En cuestión de días se convirtió en indispensable. Silenciosa, eficaz, impecable. —Soy Paula Jones, la secretaria del señor Anderson. Pero Dominic aún no lo sabe: no fue él quien la eligió. Fue ella quien se dejó encontrar. Y su verdadero informe apenas comienza.
View More"Damn!"
May isang babae na pumasok sa kwarto ko, naka long sleeve at nakapalda siya na hanggang tuhod lang.
Nasa hotel ako ngayon at nakalimutan kong mag lock, damn! It's not my fault! Ang malanding babaeng 'to ang may kasalanan, bakit kase hindi niya ni-lock.
Dumb!
Kinusot-kusot nong babae ang mata nya at... "Ahhhhhhhh!!!" Napatakip ako sa tainga dahil sa sigaw niya.
Sh*t! Ang sakit sa tainga!! Baliw yata ang babaeng ito!
I just smirked when she immediately covered her eyes using her two hands.
Inosente ba ang babaeng 'to o nag fe-feeling inosente? Ano, ngayon ka lang ba nakakita ng hubad na katawan?!
Hmm, she's kinda cute... wait, what?! Did I just say na cute ang babaeng 'yan? Tsk, no way! Ni minsan di pa ako nag sabi na cute ang isang babae.
"N-Nag sho-shooting kaya sila ng bold?" dinig kong tanong niya sa sarili, napakunot naman ang noo ko dahil don.
Ano daw shooting? Sino? Kami?
"Hey! Wala ka bang planong umalis? Kita mo bang nakaka-distorbo ka?!" Isa pa 'tong babaeng to! Nakakasakit sa ulo pag nag salita. Hindi ko naman 'to kilala eh, bigla-bigla nalang siya pumasok dito sa kwarto ko at 'yan... wait, basta-basta pumasok? So, it means di ako nag lock? Damn! Ba't parang makakalimutin na ako ngayon.
"Sorry po! Pasensya na, pasensya na, hindi ko sinasadya!" Saad niya at nag bo-bow pa sa amin.
"Sorry talaga, pwede niyo na pong ipagpatuloy d-direk." Ani niya, bago sinirado ang pinto. Napakurap-kurap nalang ako sa sinabi niya.
"Direk?" mahinag tanong ko sa sarili.
Pfft kala ba niya nag sho-shooting kami ng malalaswang bagay? Gaga ba siya?"Oh, you're so handsome when you smile Mr..." Di ko namalayang napapangiti na pala ako, kaagad akong natauhan at tinignan 'yong babae na nasa harap ko.
"I want you, I'm getting w*t..." Malanding bulong niya sa tenga ko, napangiwi naman ako.
Damn, first time kong mapangiwi pag may nag sasabing babae sakin niyan.
Pinatungan niya ako pero kaagad ko siyang tinulak, dahilan para matumba siya.
"What's the problem??"
"Get out." Mahinahong sabi ko at kinuha 'yong cellphone ko, tinignan ko kung anong oras na 2:30 pm.
"What?!" Bingi ba siya!? Napahawak ako sa batok ko sabay matalim siyang tinignan.
"I said, get out!" Sabay turo sa pintuan.
"Pero di pa nga tayo tapos----"
"Lalabas ka o kakaladkarin kita palabas!?" seryoso ko siyang tinignan, kita ko naman sa mukha niya ang pagka inis.
"Argg, sh*t! sh*t!!" Iritang sabi niya habang pinulupot ang mga nahulog niyang gamit sa sahig at malakas na isinara ang pinto.
Ewan ko pero nag mamadali akong nag bihis at lumabas ng kwarto.
Nilinga-linga ko ang paningin ko sa paligid.
F**k! Sino bang hinahanap mo Stephen?!
Napataas ang kilay ko ng makita ang isang babae na nakatalikod mula sa hindi kalayuan, magka pareho ang suot nila nong babae kanina, baka siya 'to?
Dali-dali akong nag lakad at hinawakan iyong kamay nong babae para ipaharap sakin, nawala ang ngiti ko ng hindi pala siya...
Damn! Baliw na yata ako!
"What do you want Mr?" Malanding tanong nong babae sabay nag flipped hair. Ano pa nga bang bago? Lahat naman ng babaeng nakakasalamuha ko ay kaseng landi nito, pare-pareho lang naman lahat ng babae.
As usual dinala ko yong babae sa kwarto at ginawa kong ano ang gusto niya at gusto ko den.
_
"Eyy Mr. F**kboy, naligaw ka yata?" Natatawang tanong ni Flyn, isa siya sa mga tinuturing kong matalik na kaibigan.
"Boring." Tanging sabi ko at umupo sa tabi niya. Nandito ako ngayon sa bahay niya, ewan ko nga ba kong bakit ako nag punta dito. Basta ang gusto ko lang ay may maka-usap ako.
"Are you tired f**king does girls out there?" Tired? Never pa akong napagod pag dating sa bagay na 'yan.
"No, man. It's just... marami lang akong iniisip." Saad ko sabay buntong hininga.
"Katulad ng ano? Kong anong mga pangalan ng babaeng nakatalik mo?" bigla namang dumating si John, kaibigan ko den siya.
Napailing-iling naman ako sa sinabi ni John, kahit kailan hindi nasasagi sa isip ko kung anong mga pangalan ng babaeng nakatalik ko, wala nga akong pake.
Pero yong babae kahapon...di siya mawala sa isip ko. God! I'm curious about her, why the f*ck didn't I ask her name!?
"Bigla-bigla ka nalang talaga sumusulpot John."
"Kapatid yata ako ni Flash mga bro."
"So ano nga, ano bang iniisip ng napaka gwapong si Stephen huh? Si Vanessa bayan?" Biglang siyang siniko ni Flyn sa tyan.
"Sorry bro, I forgot."
"It's okay, I'm done with her. Nakalimutan ko na siya pero bigla mo na namang pina-alala." Iling kung saad sabay nag buntong hininga.
"I meet a girl yesterday." Umpisa ko napatingin silang dalawa sakin.
"Araw-araw ka namang nakakakilala ng mga babae bro, pfft walang pa ngang isang oras kayong nagkakilala eh, tinira mo na kaagad. Ano pa bang bago don." Tawang sabi ni John na ikina-iling ko.
"Hindi ko siya nagalaw okay." Inirapan ko silang dalawa. Kahit di ako nakatingin sakanila pareho, ay alam kung nanlaki ang mata nila.
"Hindi mo ginalaw pero tinuhog, oo?"
"Sinabing hindi nga, eh!" Matigas kung giit. Ano bang tingin ng John nito sakin? Sinungaling?!
"Woah!"
"Anyare? Bakit walang nangyayari?"
"Actually may iba akong kasamang babae, we're doing something and then may isang babae na namali yata ng pasok nang kwarto, nasaksihan niya 'yong pinag gagawa namin, alam niyo namang makapal ang mukha ko kaya di ako tinablan ng hiya." Napangiti ako ng maalala 'yong nangyari.
"So anong ginawa nong babae?"
"Tinakpan niya 'yong mata niya." Natatawa pa den talaga ako pag naalala ko 'yon hanggang ngayon.
"Inosente pala HAHAH."
"Pfft HAHAHHAHA kala ko nag threesome kayo."
"Alam niyo kong anong mas nakakatawa don? Sabi niya 'Sorry talaga pwede niyo na pong ipagpatuloy direk' Pfft akala niya nag sho-shooting kami ng malalaswa." Wika ko at humalakhak ng tawa, pinahiran ko iyong kunting luha na tumulo galing sa mata ko dahil sa sobrang tawa, napapaiyak na tuloy ako.
Napatigil ako sa pagtawa ng nagtataka iyong dalawa nakatingin sakin. Napa-ayos naman ako ng umupo at pinalitan agad ang expression ng mukha ko.
Lumapit si John kay Flyn at bumulong. "Kita mo 'yon bro? Tumawa siya diba?"
"Oo, ngayon ko lang ulit nakitang tumawa si Stephen ng ganyan. Simula nong maghiwalay sila ni Vanessa, ay ngayon lang ulit siya tumawa ng ganyan." Bulong den ni Flyn.
Nice bu-bulong na nga lang tapos naririnig ko pa, sana mas hininaan pa nila iyong boses nilang dalawa.
"Baka nabaliw na siya? Baka na-untog ang ulo niya kahapon?" Baliw? Ako? Damn! Baliw na ba ang tumawa ngayon?
Ano ba kaseng nangyayari sakin? Di ako ngumiti, di ako tumawa pero ngayon na-i-sabay ko iyong dalawang yon?!
"Baka nasobraan sa s--"
"Sana naman kong pag u-usapan niyo ako ay iyong hindi ko naririnig." Ani ko at binaling ang tingin sa phone ko.
"Ano bang nakain mo bro?"
"Pagkain pa den naman." Sarkastic kung sagot sabay napairap.
"Pilosopo talaga oh." Iling nitong saad.
“Do you have cigarettes?” taka ko namang tinignan si Flyn.
“Bro, I don’t smoke. I have a bad boy look but I don’t smoke at all, I only drink.” John even winked at Flyn.
“I am asking Stephen, not you John, and stop winking at me if you don’t want me to beat your face!”
“Relax bro, kahit suntukin o basagin mo pa 'tong pagmumukha ko gwapo pa rin ako.” pag mamayabang nito at tumawa na parang baliw.
“You smoke Flyn? Since when?” Flyn hates the smell of cigarettes.
“No, I don’t but I wanted to try it. I want to try new things bro--“
“Pfft... shut up Flyn! You just wanted to distract yourself so, that you can stop thinking about her." Asar na sabi ni John sabay sinundot-sundot pa ang tagiliran ni Flyn, napailing nalang ako sa ginagawa niya.
“I’ll put a scratch tape on your f**king mouth if you don’t shut up, John!"
I just smirked while looking at them. We grow together, laugh, and even fight sometimes, but nothing can break our friendship.
Dominic Eric aparcó el auto frente a la entrada del hotel. Era elegante con puertas grandes de manera tallada, una gran alfombra que se extendía como un río de terciopelo, luces cálidas que impedía que apartaras la vista y cinco pisos repletos de habitaciones que pormetían comodidad sin importar cuál eligieras. Bajé sin decir nada, ajustando el saco como un gesto automático mientras avanzaba. El portero, impecablemente vestido, hizo una leve reverencia mientras abría la puerta. En la recepción estaba un joven con uniforme azul que al verme, cambió su expresión totalmente indiferente por una llena de sorpresa y nerviosismo. Se enderezó de inmediato como si hubiese reconocido algo más que mi cara. —Bienvenido, señor Anderson —saludó con la voz ligeramente temblorosa—. La señorita Moretti lo espera en la suite 512. No respondí, solo asentí y tomé el ascensor. El trayecto hasta el quinto piso fue tranquilo, acompañado de la suave música clásica que salía de los parlantes. Al llegar,
Paula Hoy era mi día de ingreso a la oficina. Era viernes y había llegado temprano para poder revisar todo cuidadosamente. Todo el papeleo estaba en orden, no había nada por firmar, las reuniones tenían sus fechas definidas y lo único que restaba era la conferencia en Italia, Santa María Novella. Mi jefe había viajado con Eric como su acompañante, debido a mi tobillo lesionado. Se suponía que debía quedarme en la oficina, pero no había nada por hacer. A las 2:00 pm en punto desaparecí. Nadie me vio salir. Nadie preguntó. Me dirigí al aeropuerto con un pasaje comprado bajo una identidad que ya no existía oficialmente, decidida a viajar por mi cuenta hasta Santa María Novella. La razón era bastante simple. Con Dominic lejos, mis intentos de monitorear sus movimientos no eran posibles. Necesitaba tenerlo cerca, pero al mismo tiempo necesitaba ver a mi objetivo principal: Giulia Moretti. Giulia y yo fuimos parte del proyecto Hermes años atrás. Un experimento en cubierto financiado p
Dominic Paula se incorporaba hoy a la empresa. Durante su ausencia, Eric fue el encargado de sus tareas y no era ningún secreto que lo hacía a regañadientes. Se quejaba constantemente, como si llevar el peso de dos puestos fuera una injusticia personal. Además, tenía que asistir conmigo a las reuniones que llevaban semanas en agenda, lo que aumentaba su mal humor. Ahora yo estaba en Italia, rumbo a una conferencia que prometía ser más interesante por los asistentes que por el contenido. El tren avanzaba entre colinas verdes y pueblos que parecían detenidos en el tiempo. Revisaba los correos de mi tablet, intentando ponerme al día antes de llegar al evento. Uno de ellos era de Paula, lo cual captó por completo mi atención. > "Señor Anderson, por favor dele mis más sinceros agradecimientos al señor Eric. Sé que no fue fácil, pero ya estoy de vuelta y lista para retomar mis labores. Cuando regrese me gustaría hablar de algo con usted. Le deseo un lindo viaje." La última frase me dej
Eleanor no mostró inquietud alguna. —Claro, Dominic. Ella es la chica perfecta para ti. Tal vez no hayan convivido tanto, pero se nota que se complementan mejor que nadie. Sostuve la mirada sin bajar la guardia. Sabía que este tipo de temas eran bastante delicados, por lo que debía ser cuidadosa con las palabras si quería evitar algún contratiempo. Los ricos normalmente solo hablaban de matrimonio cuando sabían que podrían obtener algo de la otra persona, entonces ¿qué podía ofrecerles? Ya lo tenían todo, yo no hacía falta en sus vidas. —Es amable de su parte, pero mi rol no va más allá de lo profesional —afirmé con la sonrisa más sincera posible. El padre de Dominic asintió. —Profesional, sí. Pero también emocional. Seamos honestos, Dominic nunca ha traído a otra mujer más que a ti. El silencio se hizo más denso. Dominic se acomodó en su lugar, cruzando sus dedos frente a él y tomando la típica postura dominante que usaba en las reuniones con nuevos colaboradores






Bienvenido a Goodnovel mundo de ficción. Si te gusta esta novela, o eres un idealista con la esperanza de explorar un mundo perfecto y convertirte en un autor de novelas originales en online para aumentar los ingresos, puedes unirte a nuestra familia para leer o crear varios tipos de libros, como la novela romántica, la novela épica, la novela de hombres lobo, la novela de fantasía, la novela de historia , etc. Si eres un lector, puedes selecionar las novelas de alta calidad aquí. Si eres un autor, puedes insipirarte para crear obras más brillantes, además, tus obras en nuestra plataforma llamarán más la atención y ganarán más los lectores.