LOGIN[The Dark Covenant]Nagising si Ryella sa isang silid na labis ang pamilyar—mula sa amoy ng mamahaling leather hanggang sa lamig ng aircon na tila humahalik sa kanyang balat. Ito ang master bedroom ng mansyon sa Moscow, ngunit may kung anong mali. Ang mga bintana ay nababalutan ng bakal na rehas na may disenyong rose vines, at ang bawat sulok ay may camera na nakatutok sa kanya.Isang explicit na pakiramdam ng pagkakakulong ang agad na sumakmal sa kanyang lalamunan. Napahawak siya sa kanyang leeg—wala na ang benda, wala na rin ang hapdi. Tanging ang peklat na lang ang naiwan.~~~Bumukas ang pinto at pumasok ang isang lalaking nakasuot ng itim na turtleneck. Ang kanyang tindig ay tuwid, ang kanyang mga mata ay kasing-talim ng kidlat, ngunit may bahid ng pagod na hindi niya kayang
(The Last Heartbeat)Ang init ng dugo ni Vladimir ay agad na tumagos sa manipis na tela ng damit ni Ryella. Isang explicit na hapdi ang gumapang sa kanyang dibdib nang maramdaman ang bigat ng asawa na dahan-dahang bumubigay. Sa paligid nila, ang katedral ay tila naging isang dambuhalang libingan na pinapanood ng milyun-milyong tao sa pamamagitan ng live broadcast. Ang usok mula sa baril ni Luka ay humahalo sa amoy ng lumang insenso."Vlad… huwag…" Hikbi ni Ryella, habang pilit na sinasalo ang katawan ng asawa. "Huwag kang bibitaw!"~~~Nakaluhod si Vladimir, ang kanyang mukha ay nakabaon sa balikat ni Ryella. Isang explicit na pagpapakita ng kanyang kahinaan—ang lalaking kinatatakutan n
[The Final Broadcast]Ang loob ng katedral ay nababalot ng asul na liwanag mula sa mga holographic screen na biglang lumabas mula sa chip na hawak ni Ryella. Sa labas, ang ugong ng mga helicopter ng Black Rose Battalion ay tila hiyaw ng mga halimaw na gutom sa laman. Ngunit sa loob, sa gitna ng alikabok at amoy ng luma, tanging ang hininga nina Vladimir at Ryella ang maririnig—nagmamadali, nag-uumpugan, at puno ng pagnanasa sa kabila ng nakaambang kamatayan."Naka-live tayo, Vlad," bulong ni Ryella. Ang kanyang mga mata ay nakatitig sa monitor kung saan libu-libong komento ang mabilis na dumadaloy. "Nakikita
[The Queen of Ashes]Ang pagyanig ng escape pod ay tila bawat pintig ng sugatang puso ni Ryella. Mula sa maliit na bintana ng pod, nakita niya ang paglamon ng apoy sa docking bay ng higanteng barko. Ang huling imahe ni Vladimir—duguang, nakaluhod, at pilit na inaabot ang hangin—ay nakaukit na sa kanyang balat, mas masakit pa sa peklat na iniwan ng kutsilyo sa kanyang leeg."Mama, huwag kang titingin," bulong ni Icarus, habang pilit na pinapatatag ang direksyon ng pod patungo sa pampang ng Montenegro."Wala na siya, Icarus..." hikbi ni Ryella. Ang kanyang boses ay isang basag na tunog ng purong pagkawasak. "Pinanood ko siyang mamatay... mu
[The Blood of the Father]Ang loob ng submersible ay nababalot ng pulang ilaw ng emergency alarm. Ang bawat paghinga ni Vladimir ay mabigat, ang kanyang mga kamay ay duguang habang hawak ang maliit, kumikislap na microchip na kinuha niya mula sa balat ni Ryella. Nakahandusay si Ryella sa bench, ang kanyang mukha ay maputla, at ang isang puting tela ay dahan-dahang namumula sa dugo sa likod ng kanyang tenga.Hindi ito operasyon; ito ay isang marahas na pagpunit sa huling kadena ni Elena."Vladimir..." mahinang bulong ni Ryella. Ang kanyang mga mata ay pilit na idi
[The Final Verdict]Ang loob ng submersible ay maliit, madilim, at may amoy ng metal at takot. Ang bawat mahinang dagundong ng makina ay tila tibok ng pusong malapit nang sumabog. Sa gitna ng makipot na espasyo, nakatayo si Ryella, ang dulo ng kutsilyo ay nakadiin sa kanyang sariling balat—eksakto sa ibabaw ng biometric chip na naglalaman ng lahat ng kasalanan ng mundo.Nakatitig si Vladimir sa kanya. Ang kanyang mga mata ay hindi nagniningas sa galit, kundi sa isang uri ng desperasyon na mas nakakatakot kaysa sa kahit anong banta."Ibaba mo 'yan, Ryella," ulit ni Vladimir. Ang kanyang boses ay isang mababang ungol na pilit na pinapakalma. "H
[The Secret of Blood and Tide]Ang lamig ng Ilog Thames ay hindi katulad ng anumang lamig na naranasan ni Ryella sa Alps. Ito ay isang malapot, madilim, at mabigat na uri ng ginaw—isang lamig na tila may mga kamay na humihila sa iyong
[The Genesis Reset]Ang katahimikan sa loob ng vault pagkatapos ng pagsabog ay mas nakakabingi kaysa sa mismong putok. Ang amoy ng luma at nangingitim na papel, hinaluan ng asupre mula sa tangke ng gas, ay bumalot sa bawat sulo
[The Ghost on the Vault]Ang dagundong ng guguho na yungib ng Cueva de los Tayos ay tila huling hininga ng isang dambuhalang halimaw. Ang usok at alikabok ay naging makapal, lumilikha ng isang mapanganib na belo na naghihiwalay
"Bakit mo kami pinaglaruan sa London?" tanong ni Ryella, ang kanyang boses ay puno ng poot. "Pinanood mo kaming malunod! Pinanood mo kaming mawalan!""Dahil kailangan niyong matutong lumaban nang mag-isa!"







