Evlilik Tehlikede! İlk Göz Ağrısı Defolsun

Gözüm Alparslan'ın yatağın kenarına bıraktığı pantolonuna takıldı. Gevşek bel kısmı, sanki aglayan bir yüze dönüsmüstü. Pantolonun cebinden görünen telefon bile bana hüzünlü görünüyordu.Evlilik hayatımda, sevgi ve mahremiyetin ikisinin de önemli oldugunu düsünürdüm. Birbirimize alan tanır, asla birbirimizin telefonunu karıstırmazdık.Ama bugün çalısma odasını bile didik didik etmistim. Bunun da nesi vardı?Telefonunu aldım, hızla yorganın altına girdim, basımı bile kapattım.Gergindim.Derler ya, eşinin telefonunu kurcalayıp da canı sıkılmayan yoktur. Ne onunla Mira arasındaki pisligi ortaya çıkarmaktan korkuyordum, ne de hiçbir sey bulamayıp paranoyak bir hale gelmekten.Her zaman taktıgı tesbih aklıma geldikçe, dislerim birbirine vuruyordu."Alparslan, kime ne saklıyorsun be!"Titreyen elimden miydi, yoksa gerilimden mi yanlıs bastım, sifreyi defalarca yanlıs girdim.Ta ki ekranda bir satır belirene kadar: "Sifre yanlıs, lütfen 30 saniye sonra tekrar deneyin."Ne kadar safmısım. Onu

Eskiden pek çok pembe dizi izlerdim, o beyaz perdedeki ilk aşk erkekler üzerinde ne kadar etkili oldugunu az çok anlardım.Bazı insanlar, elde edemedikleri kişilere daha çok bağlanır. İkisinin bir araya gelmesini engelleyen sey toplumsal kurallardı. Kılıç ailesi itibar sahibi bir aileydi, kan bagı olmasa da bu rezilligi kaldıramazlardı.Alparslan gerçekten Mira'yı sevseydi, onun ne yaptıgı fark etmezdi. Ben ne yapabilirdim ki?Ameliyat sessiz ve sorunsuz geçti. Çıktıktan sonra ikinci katta ilaçlarımı bekliyordum.Hastanenin dezenfektan kokusu beynimi temizledi. "Aklım basıma geldi" diye düsündüm ve Alparslan'a mesaj attım: "Eger benimle Mira arasında bir seçim yapmanı istesem, kimi seçersin?"Eger Mira'yı seçerse, usulca yoluma gider, mutlu olmalarını dilerdim.Bu mesajı atmakla çok düsüncesizce davrandıgımı biliyordum, ama "bu düsüncesizlik anında karar vermezsem, yıllardır sevdigim adamı baska birine nasıl bırakabilirim?" diye geçirdim içimden.Telefonumu sımsıkı tutup bekledim, ama

O beni sevmiyordu.Bunu, onun bu sözlerini duyduktan sonra içimden söyledim.Sanki bir seyleri net bir sekilde görmeye baslayınca, onun beni sevmedigine dair kanıtları her yerde bulur oldum. Artık bana karsı en ufak bir sabrı kalmamıstı.Gözlerinin içine bakarak onu anlamaya çalıstım, sonra basımı çevirdim. Artık sorgulamak da istemiyordum, umudumu da yitirmistim.Alparslan kımıldamadıgımı görünce elimden tutup beni sürüklemeye basladı. Gidecegi yerin soyunma odası oldugunu anlayınca, tepki göstermeye basladım.Sabah orada yaptıgı seyi düsününce, bir daha asla adım atmak istemiyordum.Alparslan'ın yüzü iyice karardı, soguk bir sesle konustu, "Eylül, bu halinle seni eve nasıl götüreyim?"Basımı egip üzerime baktım. Ütülenmis düzgün elbisem kırısmıstı, hepsi onun yaptıgıydı. Gerçekten de artık giyilmez hale gelmisti.Sonuçta Alparslan'la aramızdaki mesele henüz çözülmemisti. Simdiden kayınpederimle kayınvalidemin ögrenmesi dogru olmazdı. Gitmek zorundaydım."Kendimi zor da olsa ikna edip

O ilaç mı ise yaradı bilmiyorum, ama Alparslan bu gece alışılmadık derecede istekliydi. Tüm gücümle karsı koydum ve sonunda bir yumrugumu çenesine indirmemle sonuçlandı.Alparslan çenesini tutuyordu, Öfkeden yüzü gerilmişti. "Bilerek yaptın, degil mi?""Yemin ederim ki bilerek yapmadım" diye geçirdim içimden, ama yaptığıma pişman değildim. Ne olursa olsun bana karşılık veremezdi.Ayağa kalktı, bana sebepsiz yere ates püskürüyordu, "Bir daha sana dokundugumu görme.""Tak tak tak."Bu çıkmazda, kapı sesi odadaki yükselen gerilimi kesti. Mira'nın tatlı, yapmacık sesi kapının dısından duyuldu, "Abi."Üzerimdeki pijamaları toparlayıp dogruldum, umursamaz bir tavırla yine sordum, "Çıkıp gitmek zorunda mısın?"Zayıf çene hattı gerildi, gözlerindeki duygu sele kapılmısçasına çekildi, "Neyin rahatsız ettigini gerçekten anlamıyorum!"Dısarıdaki kapı sesi devam ediyordu, Mira kapının ardından şımarık bir sesle sesleniyordu. "Abi, uyudun mu? Abi?"Alparslan bana baktı, alıstıgı gibi emir verdi, "B

Dudagımı ısırdım, "Alparslan, yanılmıyorsam sana bosanmak istedigimi söyledim bile. Artık bana karısma hakkın yok."Sesi kemikleri donduracak kadar soguktu, "Benim hakkım yoksa kim var? Tam su anda bosanmayı gündeme getiriyorsun, babamın ömrünü mü kısaltmak istiyorsun?"Ses tonu alay doluydu, "Kılıç ailesinin hanımı olmak istediginde olup, bırakmak istediginde bırakabilecegin bir sey mi sanıyorsun?"Dudagımı büktüm, içimdeki sitemi kontrol edemiyordum, "Su an bana gelinlikten bahsetmen komik. Sen söylemesen, bu evde hep iki kadın efendi varmıs gibi yasadıgımızı ben de unutmustum."İfadesinde sanki hafif bir çatlak vardı, sanki yoktu, "Eylül, su iğneleyici konusma yetenegine hayran dogrusu. O benim kız kardesim, ben öyle bir sey yapar mıyım? Hayal gücün çok genis olmasın.""Bir sey yapıp yapmadıgını gerçekten bilmiyorum, kanıtım yok. Ama sen onun sınırları asmasına izin verdin. Alparslan, eger bu aileyi önemsiyorsan, bence 'sakınmasını' bilmen gerekir."Bir cümleyi bitirdigimde içim öfk