บทที่ 1

นิยายเรื่องนี้เป็นผลงานของ นักเขียน…

So nonny (นามปากกาเก่า)

นามใหม่ Bellamira

FIFA พลาดรักร้ายนายสารเลว

( 25+,NC,SM,ขืนใจ )

กฎของคู่นอน ไม่มีสิทธิ์หึง ไม่มีสิทธิ์หวงและไม่มีสถานะ….

ฟีฟ่า

ลูกชายคนโตเจ้าของสายการบิน Wine Ocean คณะธุรกิจการบินปี 3

นิสัยส่วนตัว เจ้าชู้ รักสนุก ไม่ชอบผูกมัดกับใคร

มิเกล

เธอเป็นเด็กกำพร้ามาตั้งแต่เด็ก คณะธุรกิจการบินปี 1

นิสัยส่วนตัว โลกส่วนตัวสูง ไม่ชอบสุงสิงกับใคร ภายใต้ภาพลักษณ์ที่เป็นไม่ใช่ตัวตนของเธอ

สปอยล์

“พี่คบกับเธอเพราะแค่สงสารอ่ะ ไม่ได้รัก”

“แต่พี่เอากับเกล…”

“พี่เอาไม่ได้แปลว่าพี่รัก”

….

“FWB ตกลงไหม”

“ไม่…”

*****คำเตือน

นิยายเรื่องนี้เกิดจากจินตนาการของผู้เขียน สถานที่ บุคคล องค์กร เป็นแค่เรื่องสมมุติ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านและเข้าใจว่าเป็นเพียงนิยายนะคะ

แนวนิยายเหมาะสำหรับคนที่ชอบดราม่าและชอบฉากเรท ใครไม่ชอบแนวนี้แนะนำให้เลือกสรรอ่านแนวที่ตนเองชอบนะคะ กรุณาไม่คอมเม้นท์พาดพิงถึงตัวผู้เขียนและให้เกียรติผู้เขียน ขอบคุณมากค่ะ>\\<

(นิยายเรื่องนี้เป็นของผู้แต่งแต่เพียงผู้เดียวงดคัดลอกและดัดแปลงนะคะ)

ช่องทางการติดตามไรท์

เพจเฟสบุ๊ก ; So nonny \ นิยายออนไลน์

ฝากกดไลค์และคอมเม้นท์นิยายของไรท์ด้วยนะค่าาา📌

INTRO

-มิเกล-

วันนี้เป็นวันที่พี่ฟีฟ่านัดฉันมาเจอที่หลังโรงเรียนเขาบอกมีเรื่องสำคัญจะคุยด้วยและฉันเองก็มีเรื่องสำคัญจะคุยกับเขาเหมือนกัน เราสองคนเริ่มคบกันเมื่อเทอมที่แล้วตอนนี้ก็หกเจ็ดเดือนแล้ว ความสัมพันธ์ของเรามันเริ่มไม่ได้สวยงามนักที่ฉันได้รู้จักกับพี่ฟีฟ่าเพราะคำท้าจากเพื่อนในชั้นเรียนให้เข้าหาเขาเพราะไม่ทำจะถูกกลั่นแกล้งอยู่แบบนั้น ฉันเลยจำเป็นต้องเข้าหาเขา

สาเหตุที่ถูกกลั่นแกล้งแบบนั้นเพราะฉันไม่่ใช่ลูกคนรวยเหมือนเด็กนักเรียนคนอื่นๆเป็นแค่เด็กกำพร้าที่ใช้้ความสามารถเข้ามาเรียนที่นี้โรงเรียนเอกชนชื่อดังของประเทศและพี่ฟีฟ่าเองเขาก็เป็นหนุ่มฮอตของโรงเรียน สิ่งที่ทุกคนรู้เกี่ยวกับตัวเขาคือ ความหล่อ ความรวยและความเจ้าชู้ แต่ทำไมฉันรู้ว่าเขาเจ้าชู้ถึงยอมคบคงเพราะเป็นแค่เด็กคนหนึ่งที่อยากลองมีความรักมั้ง

คงเหมือนเด็กคนอื่นๆที่อยากอยู่ใกล้ชิดกับพี่ฟีฟ่ามันคงเป็นแบบนั้นแต่ตอนนี้ฉันกลับรู้สึกว่าตนเองพลาดขึ้นมาเสียแล้ว...

"มิเกล.." ในขณะที่ฉันกำลังยืนอยู่ในห้วงความคิดของตนเองเสียงคุ้นหูของเขาก็เอ่ยขึ้นอยู่ด้านหลัง ตอนนี้เราอยู่ที่หลังโรงเรียนมันเป็นเนินดินและต้นไม้ใหญ่หลายต้นไม่ค่อยมีใครมาเพ่นพ่านตรงนี้สักเท่าไหร่

"ว่าไงคะ"

"รอนานมั้ย" พอหันกลับไปตอบก็เห็นร่างของเขายืนอยู่ไม่ไกลนักพี่ฟีฟ่าสวมชุดนักเรียนของที่นี้เขาปล่อยชายเสื้อออกมาเหมือนกำลังรีบกลับบ้าน เราสบตากันได้ไม่นานร่างสูงก็วิ่งเข้ามาหยุดอยู่ข้างกาย

"ไม่นานค่ะ"

"เกล พี่มีเรื่องจะบอก"

"เรื่องอะไรคะ" ได้ยินคำนั้นหัวใจดวงน้อยมันก็เต้นระสํ่าไม่ค่อยสู้ดีนัก ไม่อยากได้ยินสิ่งที่ตนเองนึกจากปากของเขาเลย

"เราเลิกกันเถอะ พี่มีคนใหม่แล้ว"

"…” ฉันพูดอะไรไม่ออกมันเป็นอย่างที่คิดจริงๆพี่ฟีฟ่ากำลังบอกเลิก ตุ๊กตาหมีในมือมันร่วงหล่นลงพื้นอย่างคนไร้เรี่ยวแรงตั้งใจเอามาให้เขาแต่ก็ต้องเอามันทิ้งไปสินะ

“พี่คบกับเธอเพราะแค่สงสารอ่ะ ไม่ได้รัก”

“แต่พี่เอากับเกล…”

“พี่เอาไม่ได้แปลว่าพี่รัก” ฉันไม่คิดว่าคำคำนั้นมันจะออกมาจากปากของผู้ชายที่ตนเองรัก นํ้าตาที่กลั้นเอาไว้ไหลออกมาอาบพวงแก้มพร้อมกับจิกมือลงที่กระโปรงแน่น นี้มันคือคำพูดของผู้ชายสารเลวคนหนึ่ง

“ทำแบบนี้กับผู้หญิงเป็นเรื่องปกติใช่ไหม”

“หนูจะร้องไห้ทำไม หนูเข้าหาพี่ก็ไม่ใช่เพราะรักนิ”

“แล้วพี่รู้ได้ยังไงว่าหนูไม่ได้รัก”

“รักสำหรับพี่มันเรื่องไร้สาระ”

“จะเลิกจริงๆใช่ไหมคะ”

“อืม…”

“งั้นก็ไปเถอะค่ะ หนูพลาดเองที่รักพี่”

“รับผิดชอบตัวเองนะ พี่ไม่ได้ขอให้เรามารักและพี่ก็ไม่เคยพูดคำว่ารักกับเราด้วย” พี่ฟีฟ่าพูดจบเขาก็หันหลังให้แล้วเดินห่างออกไปจากที่ตรงนี้ ฉันหมดเรี่ยวแรงทรุดตัวนั่งลงบนพื้นดินเจ็บปวดที่โดนกระทำแบบนี้แปลว่าทุกอย่างฉันคิดไปเองสินะ

คิดไปเองมาตลอดความรักที่มอบให้เขากลายเป็นความรักจอมปลอมที่เขาจะขว้างทิ้งยังไงก็ได้ ทำไมมันเจ็บปวดแบบนี้ เจ็บปวดจนต้องปล่อยโฮออกมาจนร่างกายสั่นคลอนจากการสะอื้นรํ่าไห้…

__________________________

เอาอินโทรมาฝากค่ะะะ ฝากเอ็นดูพี่ฟีฟ่าและมิเกลลูกสาวไรท์ด้วยนะค่าาาา

ฉากในอินโทรเป็นพาร์ทหนึ่งในอดีตที่ยกมาน๊าา

ก่อนกดออกอย่าลืมทิ้งกำลังใจด้วยนะคั้บบ❤️❤️❤️

แล้วเจอกั้นนน🔥🔥🔥

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ 3 ในเซต “หนุ่มธุรกิจการบิน” เพื่อนพี่เมฆาและภาคินค่ะ