Cruel Engineering วิศวะทรงโจร

“ปา-เจ-รา” แปลว่า ครูของครู

ถามว่าชื่อนี้ได้แต่ใดมา?

“ปา-เจ-รา” เป็นลูกสาวคนเดียวของพ่อวิชญ์และแม่นิด เธอเติบโตมาในครอบครัวข้าราชการครู

นิดาผู้เป็นแม่มีอาชีพครูโรงเรียนอนุบาล ส่วนวิชญ์ผู้เป็นพ่อมีอาชีพเป็นครูในโรงเรียนประถมศึกษา

ทุกคนคงเคยได้ยินประโยคนี้...

“พ่อแม่เปรียบเหมือนครูคนแรกของลูก”

อีกมุมมองที่อยากจะชวนให้ขบคิด การที่เรามีลูกก็เหมือนกับว่าเราต้องได้เรียนรู้อะไรหลายๆ อย่างจากลูก ดังนั้นลูกของเราก็เปรียบเหมือนครูคนแรกของเราเช่นกัน นั่นจึงเป็นที่มาของชื่อ

“ปา-เจ-รา”

แรกๆ ปา-เจ-รา ก็ชอบชื่อของเธอ เพราะมันกิ๊บเก๋ยูเรก้าไม่ซ้ำใครดี จนกระทั่งมารู้ตัวว่าชื่อนี้เริ่มจะมีปัญหาก็ตอนอายุสิบสี่

‘ไปไหนมา ยัยปาเจโร่’

‘ปาเจรา ว๊อย!’

ปา-เจ-รา เกิดมาในสังคมของการล้อชื่อของตัวเองหรือกระทั่งลามปามไปถึงชื่อของพ่อและแม่

‘พ่อ แม่ หนูขอเปลี่ยนชื่อได้ไหม?’

‘จะเปลี่ยนทำไมเล่า ชื่อนี้ก็เพราะดีอยู่แล้ว พ่อกับแม่อุตส่าห์ตั้งให้หนูนะ’

‘ก็เพื่อนมันชอบล้ออ่ะ’

‘อย่างนั้นพ่อจะไปคุยกับคุณครูเอง เด็กคนไหนมันล้อชื่อลูกพ่อ พ่อจะจัดการมันเอง’

นั่นแหละเลยทำให้เธอไม่ค่อยมีเพื่อนในช่วงมัธยมศึกษาเท่าไรเพราะถูกเพื่อนเขม่น ที่ทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ จนหลังๆ เธอก็เริ่มไม่ใส่ใจ และมันก็เริ่มชินชาไปเอง มันล้อมาเธอก็ด่ามันกลับก็เท่านั้น สังคมหล่อหลอมให้เธอเป็นคนที่แกร่งขึ้น

หลายๆ คนคงเจอกับปัญหาเหมือนเธอในช่วงวัยหนึ่งของการศึกษา ไม่ว่าจะล้อชื่อ กลั่นแกล้งกัน หรือแม้แต่บูลลี่เรื่องรูปร่างหน้าตาลามไปถึงเพศสภาพ ซึ่งยังเป็นปัญหาที่มีอยู่ในทุกสังคม แต่ถ้าหากเป็นไปได้เธอก็ไม่อยากให้เกิดขึ้นกับใครทั้งนั้น

เพราะไม่ใช่ทุกคนที่แข็งแกร่งพอก็จะก้าวข้ามผ่านไปได้ และบางคนอาจจะไม่โชคดีเหมือนเธอ พวกเขาอาจจะกลายเป็นคนมีปมในที่สุด…

นับตั้งแต่ที่เธอจำความได้ ปาเจราก็โตมากับทะเล พ่อกับแม่มักจะพาไปพักผ่อนหย่อนใจที่ทะเลเสมอเพราะว่าอยู่ใกล้บ้าน และไม่เสียค่าใช้จ่ายเยอะ มีทะเลสีเทอร์คอยส์เป็นสระว่ายน้ำขนาดใหญ่ มีหาดทรายขาวละเอียดเป็นสนามเด็กเล่น

อย่างที่รู้กันว่าอาชีพครูในช่วงแรกๆ รายได้ก็ไม่มากและมาพร้อมกับหนี้สินกับการกินการใช้ รวมไปถึงการกู้ซื้อบ้านและรถ รอจนจวบเมื่อได้วิทยฐานะครูชำนาญการ เงินเดือนก็ปรับขึ้นตามลำดับขั้น หลังจากนั้นครอบครัวจึงไม่ได้ลำบากมากนัก

อีกทั้งวิชญ์กับนิดาไม่ใช่คนฟุ้งเฟ้อมีกินมีใช้ไปตามอัตภาพ บ้านที่จะต้องผ่อนถึงสามสิบปีก็ใช้เวลาผ่อนไม่เกินสิบห้าปีเท่านั้น

ปาเจราก็ไม่รู้ว่า “ทะเล” เป็นความรัก หรือว่า ความเคยชิน พอรู้ตัวอีกทีเธอก็รู้สึกว่าทะเลกลายเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของเธอไปแล้ว นี่อาจเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เธออยากเรียนที่คณะนี้ล่ะมั้ง

สาขา Marine Science หรือวิทยาศาสตร์ทางทะเล เรียกสั้นๆ ว่า “มารีน” เป็นสาขาในคณะประมงที่เธอเลือกเรียน สาขามารีนรับค่อนข้างน้อย เพียงรุ่นละ 70 คนเท่านั้น

สัดส่วนของจำนวนนิสิตชายมีมากกว่าผู้หญิง ในรุ่นของเธอมีผู้หญิงในสาขานี้แค่เพียง 15 คน และเธอเป็นหนึ่งในนั้นที่ตบตีแย่งชิงกับคนอื่นเข้ามาได้

ปาเจราและเพื่อนๆ เป็นรุ่นที่75 คณะประมงจะมีชื่อเรียกนิสิตเป็นชื่อเฉพาะว่า “มัจฉากร” ดังนั้นในรุ่นของเธอจึงมีชื่อรุ่นว่า “มัจฉากร75”

“เจ ไปเดินตลาดใน มอ.กันต่อมั้ย?”

“อืม ก็ดีนะมึง” จรูญ หรือ จูเนียร์ ชื่อที่พ่อกับแม่เรียกแต่ชื่อในวงการคือ “จูเน่” เพื่อนชายแต่ใจสาว เป็นเก้งน่ารักหุ่นอ้อนแอ้นผิวขาวตัวเล็กตัวน้อยตามแบบฉบับเคะซีรีส์วายชายรักชาย เอ่ยชวนหลังจากใกล้จะเลิกเรียนคาบเรียนสุดท้ายนี้อีกไม่เกินสิบนาที

ดีที่กิจกรรมเชียร์ของเฟรชชี่จบไปแล้ว จะได้มีเวลาผ่อนคลายทำกิจกรรมอย่างอื่นบ้าง ได้ไปเดินเล่นที่ตลาด หาของกินอร่อยๆ เปิดหูเปิดตา ดูวิถีชีวิตของคนในเมืองกรุงบ้างก็ดีเหมือนกัน

สองคนอยู่หอในนอก ซึ่งเป็นคำเรียกติดปากของนิสิตที่นี่ “หอในนอก” ก็คือหอพักในเครือของมหา’ลัย เพียงแต่จะไม่ได้ตั้งอยู่ภายในบริเวณมหาวิทยาลัย แต่จะอยู่ห่างจากมหา’ลัยออกไปราวห้ากิโลเมตร ซึ่งราคาจะแพงกว่าอยู่ที่หอในเล็กน้อย

หลังหมดคาบทั้งคู่ก็เตรียมเก็บของลงกระเป๋าถุงผ้าย่ามเพื่อจะไปเดินเล่นในตลาดกันต่อ