Mag-log in“Uncle Daaaams! Gising na po! Let’s go swimming! The sun is up na!”I groaned and buried my face deeper into the pillow. “Kielian, five more minutes…”“Uncle, five minutes mo na ‘yan kanina pa! Tatlo na ‘yan!” sigaw niya habang patuloy ang katok. “Baka mainit na yung dagat! The fishes are waiting fo
“Too late,” I grinned. “Last time we were together, tinanong na niya yung waitress kung may boyfriend. Chip off the old block.” Liannah groaned. “He really gets that from you, Damiel. Please lang, behave kahit konti.” After a few more instructions — allergy list, favorite foods, bedtime routine, n
Damiel's POV.“Damiel, please. Just for one week. Kahit isang linggo lang talaga,” pakiusap ni Liannah sa kabilang linya ng video call. Kitang-kita ko sa screen ang loob ng private jet nila. Nakaayos na siya, parang ready na for a serious business meeting. Katabi niya si Ezekiel na naka-suit pa rin,
HELLO MGA MAHAL KONG READERS! Dito na po mag tatapos ang story ni Ezekiel at Liannah. Maraming maraming salamat po s pag sama sa kweno nila. Ngayon, gusto kong ibahagi naman ang susunod na kwento, ang kwento ng kambal ni Liannah na si DAMIEL. Ang pasaway at mahilig sa baabe na si Damiel, na maiinl
Ang flight pabalik sa Manila ay parang walang katapusan. Sa loob ng private jet, si Ezekiel ay hindi mapakali kahit isang minuto. Pabalik-balik siya sa pasilyo, inaayos ang unan sa likod ko, ini-check ang temperature ng aircon, at halos bawat limang minuto ay lumalapit siya para tanungin ako.“Kaila
The atmosphere in the Azure Haven villa had shifted from playful banter to something far more profound. Habang nakatanaw kami sa dapit-hapon, hindi ko mapigilang hawakan ang aking tiyan. It was a subtle, almost instinctual movement, but Ezekiel noticed. His hand immediately covered mine, his thumb t
I reached for the glass, its cold crystal bringing a bit of relief to my warm fingers. Before I could even ask who it was from or if he was simply making the rounds, the waiter quickly bowed again and blended into the crowd of guests. I didn't pay any attention to his hasty departure; the only thing
Ang ingay ng hampas ng mga alon at ang malamig na simoy ng dagat ay hindi sapat para pawiin ang init na nararamdaman ko sa aking mukha. Mabilis ang bawat hakbang ko sa malambot na buhangin, palayo sa pavilion, palayo sa nakatutuwang mukha ni Damiel, at higit sa lahat—palayo sa nakatutunaw na presens
Matapos kong mag dinner ay pinilit kong matulog paghiga ko pero iniisip ko si Damiel kung maayos na ba siya, kaya naman tumayo ako. Nagsuot ako ng isang simpleng silk camisole at maluwag na linen trousers, ngunit kahit gaano kalamig ang tela ng aking kasuotan, hindi nito mapawi ang init at kaba sa d
Ang dulo ng champagne dress ko ay basa na ng tubig na nagmumula sa dagat, at bawat hakbang ko sa buhangin ay pakiramdam ko ay pabigat nang pabigat. Pero mas mabigat ang hawak ni Ezekiel sa kamay ko. Hindi ito yung hawak para inisin si Damiel. It was firm. Operational. Parang sinisiguro niyang hindi







