ISANG GABI KASAMA ANG AKING MAPAPANGASAWANG TIYUHIN.”

Pananaw ni Gabriella

"Wala kang kamalay-malay kung gaano ako naiinis sa kanyang presensya. Kaakit-akit lang siya sa paningin. Isang mapagpanggap na banal." Ungol ni Davis, ang aking kasintahan.

Tumayo ako sa tabi ng pintuan, kitang-kitang natigilan sa aking kinatatayuan. Ang munting basket ng mga pagkaing gawang-kamay ay bumigat sa aking mga kamay.

Tungkol kaya sa akin ang kanyang tinutukoy? Hindi maaari.

"Hindi maaari, kaibigan," wika ni Kevin, isa sa kanyang mga malalapit na kaibigan. "Isiping nag-aabang kami para sa iyo nang lumabas ang balita tungkol sa kontrata ng kasalan."

"Oo, akala namin ay madali mong makukuha ang katawan na mahigit isang taon mo nang pinaplanong angkinin," sabat naman ni Tony.

"Buweno, wala ring silbi. Akala ko ay isa siyang mapagpanggap na bida ngunit isa lamang siyang madre na may magandang katawan. Hindi ako makapaniwalang gugulin ko ang nalalabi kong buhay sa isang mapagpanggap." Buntong-hininga ni Davis.

"Salamat sa Diyos at si Maddy ay naroroon pa rin, ha?" Tawa ni Kevin. "Hindi na kailangang malaman ni Gabriella."

"Kalimutan na sina Maddy at Gabby. Narito tayo sa Vegas kaya kumuha tayo ng mga mananayaw at magsaya!"

Puno ng maingay na halakhak ang silid, ang bawat tawa ay nagdulot ng mabigat na pakiramdam sa aking tiyan.

Umurong ako palayo sa pintuan nang may kawani-paniwala at sumandal sa pader sa pasilyo.

Ano ba ang aking narinig? Ang aking kasintahan ay iniisip lamang ako na parang isang laruan sa p********k na hindi niya mahawakan?

At si Maddy? Ang sinasabi niyang sira-ulong dating kasintahan na hindi siya kayang bitawan. Lahat ba iyon ay kasinungalingan?

Iyon ba ang dahilan kung bakit ganoon na lamang ang kanyang kagalakan nang dumating ang alok ng kasal?

Naalala ko ang araw na iyon na parang nangyari lamang kahapon.

Dalawang taon na ang nakararaan, sa umaga pagkatapos ng aking ikadalawampung kaarawan, ang pamilya Castillo ay dumating nang walang abiso kasama ang namumulang mukha ni Davis.

Ipinaliwanag ito ng aking ama sa simpleng paraan—ang aming mga pamilya ay may kontrata ng kasalan at panahon na upang tapusin ang lahat. Halos hindi ko pa napoproseso ang pagiging dalawampu at bigla na lamang nagpapasya para sa aking buong kinabukasan sa gitna ng inumin sa aming silid-tanggapan.

Sinubukan kong tumutol ngunit pinatahimik ako ng aking ama nang walang pag-aalinlangan.

Si Davis at ako ay ipinadala sa hardin pagkatapos upang mag-usap na parang dalawang estranghero na inutusang magkakilala bago ang isang pagsasanib sa negosyo. Sa totoo lang, ganoon nga kami.

Binalewala niya ang aking pagkabalisa tungkol sa buong bagay na tila wala lang ito at pagkatapos ay hinawakan ang aking kamay, tumingin sa aking mga mata at nangakong palagi siyang nasa tabi ko. Na hindi niya ako hihiwalayan.

Pinaniwalaan ko siya.

Dalawang taon ng pagtatangkang bumuo ng isang tunay na bagay sa isang lalaki na lumalabas na nagbabalak na sumiping sa akin mula pa bago matuyo ang tinta sa kontratang iyon. Dalawang taon ng pagkaubos ng kanyang pasensya sa tuwina'y hindi ako handa, sa tuwina'y pinipigilan ko ang huling bahagi ng aking sarili.

Ngayon ay alam ko na kung bakit ganoon na lamang ang kanyang kasabikan nang umagang iyon na may pamumula ng mga pisngi at magagandang pangako.

Ngumiti ako noon, ang aking puso ay nakaramdam ng kaginhawaan.

Ngunit hindi ko alam na ang lahat ng iyon ay bahagi ng kanyang plano.

Operasyong sipingan si Gabriella Hale.

"Hayop na taksil," sumpa ko sa sarili. Isiping lumipad ako nang buong layo rito upang humingi ng tawad sa hindi pagbibigay-daan sa kanyang mga paulit-ulit na pagtatangka.

Hinikayat ako ng aking mga magulang na pumunta ngunit walang kabuluhan ang lahat.

Lumisan ako sa klub na nag-aalit ang damdamin. Ang paglakad lampas sa silid na kinaroroonan nila na puno na ngayon ng mga papasok na mananayaw ay walang nagawa upang pakalmahin ako.

...

"Anong ibig mong sabihin na dapat kong ipikit ang aking mga mata?" Sigaw ko. "Naririnig mo ba ang iyong sarili, Inay?! Sinabi ko sa iyo ang lahat ng ginawa niya at GUSTO mo pa rin akong magpakasal sa kanya?"

"Oh, Gab, kailangan mong kumalma," tugon ng walang pakialam na tinig ng aking ina. "Siya ay isang lalaki at ang lahat ng lalaki ay may likas na pagnanasa. Mayroon siyang mga pangangailangan. Kung hindi mo ibinibigay sa kanya iyon, kukunin niya ito sa iba."

"Hindi ako makapaniwala dito," sabi ko nang may kawani-paniwala. "Hindi ako magpapakasal sa kanya. Mas mabuti pang mamatay ako."

"Hindi iyon ang pagpipiliang maaari mong gawin." Biglang sumulpot ang tinig ng aking ama. "Magpapakasal ka o humanap ka ng pinakamalapit na gusali na lundagan."

"Itay—"

"Tama na, Gabriella. Narinig ko ang lahat ng sinabi mo sa iyong ina. Wala akong sinabi dahil nag-akala akong nag-iinarte ka lamang ngunit huwag mong isiping makatatakas ka sa kasunduang ito." Wika niya sa kanyang mahigpit at seryosong tono.

"Kaya ito na ba ang aking buhay ngayon? Ang manatiling nakatali magpakailanman sa isang hangal na baliw sa sex? Seryoso ba kayong dalawa?!!!"

Nanginginig ang aking mga kamay sa galit sa puntong ito. Hindi ito patas.

"Kahit ano pa ang kanyang ugali, siya ang magiging asawa mo at iyon ang pinal. Gawin mo ang iyong nais ngunit huwag na huwag mong kalimutan iyon." Sabi ng aking ina bago ibinaba ang tawag.

Tumayo ako sa gitna ng silid ng otel na nanginginig hanggang sa buto.

Unti-unti kong naunawaan ang bigat ng sitwasyon. Walang pakialam ang aking pamilya. Ang kasunduang ito ay direktang nakatali sa negosyo at tila isa lamang akong madaling isakripisyo.

Nagsimulang kumibot ang aking tiyan kaya tumakbo ako sa banyo dala ang pagnanais na sumuka. Pagkatapos kong matapos, lumapit ako sa lababo, nagwisik ng tubig sa aking mukha at tinitigan ang sarili sa salamin.

Ang hugis ng aking mukha ay bahagyang bilugan na may kulay-karamelyong balat, isang gene na nakuha ko sa aking lahing Latina. Ang parehong lahi na naging dahilan ng aking hubog ng katawan. Ang parehong katawan na labis na pinagnasaan ni Davis.

"Dahil lamang sa aking katawan, ha?"

Nawala ang sakit at galit ang pumalit dito.

Ako ay nakulong sa sitwasyong ito at wala akong makitang liwanag sa dulo ng lagusan. Ang tanging nasa isip ko ay ang paghihiganti sa anumang paraan. Isang paraan upang makaganti kay Davis upang maibsan man lamang ang aking galit kahit sandali.

Tumunog ang aking telepono, at sa isang saglit ay sumibol ang pag-asa. Sila kaya ang aking mga magulang? Nagbago na ba ang kanilang isip?

Nagmamadali kong sinuri ang aking telepono ngunit lalo lamang lumubog ang aking puso.

Hindi sila iyon. Isang mensahe lamang mula sa aking matalik na kaibigan na nagsasabing lubusin ko ang pag-enjoy sa Vegas at pumunta sa isang panlalaking strip club. Isang nakatutuwang pantasya na pareho naming pinag-usapan sa loob ng ilang taon.

"Isang strip club?" Pinag-isipan ko ang ideya at ang perpektong uri ng paghihiganti ay lumitaw sa akin.

Gusto ni Davis ang aking kadalisayan bilang isang tropeo ngunit labis siyang madidismaya.

Kinuha ko ang aking telepono at pinuntahan ang personal na aplikasyon ng otel. Mayroon silang tindahan ng damit at umabot ako ng mahigit dalawapung minuto sa pag-scroll sa mga pagpipilian bago ko pinili ang isang damit at ilang pagkain.

Makalipas ang humigit-kumulang sampung minuto, naihatid ang damit at pagkain at gumugol ako ng kalahating oras upang maghanda.

Mukha akong kahanga-hanga pagkatapos kong mag-ayos. Ang kulay-alak na damit ay mahigpit na sumunod sa bawat hubog ng aking katawan at ang kulay ay nagpatingkad sa aking balat sa pinakamagandang paraan.

Labis akong kinakabahan. Ito ang unang pagkakataon na sinubukan kong lumabas nang wala si Davis o ang aking mga kaibigan. Doon ko napagtanto kung gaano kalaking espasyo ang tahimik na inukit ni Davis sa aking buhay, kahit noong ginagamit niya lang ako.

Sa pagkaunawang iyon, pinatatag ko ang aking loob at bumaba patungo sa klub ng otel.

...

Puno ang lugar ngunit hindi naman nakaka-overwhelm. Madilim na mga ilaw, usok mula sa mga makina na tumatakip sa sahig, ang amoy ng alak at iba't ibang pampalasa na pumupuno sa hangin. Hindi ito ganoon kasama tulad ng aking inakala.

Mabilis akong nakahanap ng upuan sa isang tahimik na lugar pagkaabot ko ng inumin. Ang lugar ay tila isang maliit na kubol at ito ay nasa mataas na bahagi na nagpapahintulot sa akin na tumingin pababa sa natitirang bahagi ng klub.

Naboring ako nang sandali dahil wala ako sa kondisyong sumayaw nang mahuli ng aking mga mata ang isang lalaking papasok sa klub. Siya ay pinapalibutan ng iba pang mga lalaki na maaaring mga kaibigan o mga bantay.

Ang lahat sa kanya ay kaakit-akit sa pandama ngunit ang pinakakapansin-pansin ay ang kanyang mga mata. Dalawang magkaibang kulay. Abong-abo at itim. Parang yin at yang.

Labis akong natulala sa paghanga sa kanya kaya hindi ko napansin nang umakyat siya sa mga hagdan at tumayo nang direkta sa harap ng kubol.

I