ログインNapatitig si Damiel sa akin, his dark brown eyes softening into a look of pure, overwhelming affection. "Kaya, Damiel..." sumisinghot kong sabi, wiping my tears with the back of my hand, "...pumapayag na ako. Kumuha na tayo ng mga kasambahay." Napa-angat ang kilay ni Damiel nang bahagya. "Are yo
"Damiel, maayos lang ako..." apela ko habang nakatingin sa kaniya. "Gusto ko lang ipagluto ang asawa ko—" " You have been standing for almost an hour, Adrienne," pormal na kontra ni Damiel. Lumuhod siya sa mismong harap ko sa kitchen floor, taking both of my feet into his hands to carefully unstra
Adrienne's POV... Nasa gitna ako ng malawak ana kusina namin, maingat na hinahalo ang kumukulong sabaw ng Sinigang na Salmon sa Kamatis at Labanos—ang paborito kong lutuin para kay Damiel kapag galing siya sa maghapong pagtatrabaho sa kumpanya. Naka-suot ako ng isang maluwag na pale yellow mater
Damiel's POV The panoramic glass wall of my corner office on the 60th floor of the Vezqua Tower looked out over the sprawling skyline. Malamig at tahimik ang buong palapag. It was three in the afternoon, at ang tanging naririnig sa loob ng aking malawak na opisina ay ang mahinang hum ng air conditi
Adrienne remained completely quiet beside me. But I felt her body tense slightly, her small hand tightening on her lap. A slow, dark, and thoroughly dangerous smirk touched my lips. I didn't even bother to look at Clarisse’s hand on the table. Instead, I reached over and wrapped my fingers secure
The ambient lighting inside the restaurant was dim, cozy, and sophisticated. Soft violin music played in the background as the maitre d' ushered us toward a private corner booth overlooking the manicured gardens outside. I pulled out the leather-upholstered chair for Adrienne, making sure she was
Hindi ko alam kung ilang minuto akong nakatitig sa kawalan matapos bitawan ni Ezekiel ang mga salitang 'yon. Stuck together for a very, very long time. Pakiramdam ko, mas delikado pa ang mga salitang 'yon kaysa sa kahit anong Clawback Clause na pwedeng isulat ni Damiel."Liannah, are you still with
Akala ko ang pinakamahirap na part ng merger na 'to ay ang board meetings. Mali ako. Ang pinakamahirap pala ay ang makasama si Ezekiel Rivera sa loob ng dalawampu't apat na oras. Isang araw pa lang siyang opisyal na nakatira dito, pero pakiramdam ko, gusto ko nang mag-file ng restraining order."Eze
Hindi ko alam kung ilang beses kong chineck ang sarili ko sa salamin bago ako lumabas ng sasakyan. I was wearing an emerald green power suit—yung tipong pagsilip mo pa lang, alam mong hindi ako pwedeng bastusin. Ito ang armor ko. Pero kahit anong ayos ko, ramdam ko pa rin ang panginginig ng mga dali
Everything feels surreal. Hindi pa rin ako makapaniwala na ngayong araw na ang kasal namin ni Liam… Sa totoo lang, sobrang kinakabahan pa rin ako hangang ngayon.“Uy, kanina ka pa tulala jan! ano nagdadalawang isip ka na?” biglang tanong ni Parsha sakin kaya naman napairap ako sakaniya.“Hindi ah, h







