เข้าสู่ระบบNapatitig si Damiel sa akin, his dark brown eyes softening into a look of pure, overwhelming affection. "Kaya, Damiel..." sumisinghot kong sabi, wiping my tears with the back of my hand, "...pumapayag na ako. Kumuha na tayo ng mga kasambahay." Napa-angat ang kilay ni Damiel nang bahagya. "Are yo
"Damiel, maayos lang ako..." apela ko habang nakatingin sa kaniya. "Gusto ko lang ipagluto ang asawa ko—" " You have been standing for almost an hour, Adrienne," pormal na kontra ni Damiel. Lumuhod siya sa mismong harap ko sa kitchen floor, taking both of my feet into his hands to carefully unstra
Adrienne's POV... Nasa gitna ako ng malawak ana kusina namin, maingat na hinahalo ang kumukulong sabaw ng Sinigang na Salmon sa Kamatis at Labanos—ang paborito kong lutuin para kay Damiel kapag galing siya sa maghapong pagtatrabaho sa kumpanya. Naka-suot ako ng isang maluwag na pale yellow mater
Damiel's POV The panoramic glass wall of my corner office on the 60th floor of the Vezqua Tower looked out over the sprawling skyline. Malamig at tahimik ang buong palapag. It was three in the afternoon, at ang tanging naririnig sa loob ng aking malawak na opisina ay ang mahinang hum ng air conditi
Adrienne remained completely quiet beside me. But I felt her body tense slightly, her small hand tightening on her lap. A slow, dark, and thoroughly dangerous smirk touched my lips. I didn't even bother to look at Clarisse’s hand on the table. Instead, I reached over and wrapped my fingers secure
The ambient lighting inside the restaurant was dim, cozy, and sophisticated. Soft violin music played in the background as the maitre d' ushered us toward a private corner booth overlooking the manicured gardens outside. I pulled out the leather-upholstered chair for Adrienne, making sure she was
ILANG araw na ang lumipas, ilang araw naring nagpipigil hininga si Dev sa tuwng makakaharap nito ang boss niyang si Liam. Madalas kasi itong ipatawag ni Liam sa opisina niya at magtatanong ng mga wala namang ka-kwenta kwentang bagay.Ngayon, muli nanaman niyang kaharap ang lalaking kinabubwisitan ni
Mabilis na lumipas ang oras, marami rami na ang naprint ni Devorah mula sa inutos ng team leader nila. Tinutok ni Devorah ang sarili sa trabaho upang hindi isipin ang sinabi sakaniya ni Mr. Vezqua kanina, pero habang tumatakbo ang oras ay tila patuloy rin sa pag agos ang mga pawis sa batok ni Devora
NAGMULAT ng mata si Devorah ng marinig ang paulit-ulit na pagring ng phone niya, nang tignan niya ito ay halos maibato na niya ang cellphone niya dahil sa gulat.18 missed calls?Tinignan niya kung kani-kanino galing ang mga tawag na iyon, pero iisang pangalan lang ang lumilitaw sa screen ng phone n
“Ohh.. s-shit! A-ang sarap!” halinghing ni Devorah, hindi siya magkamayaw sa pag ungol at sa pagkalmotsa likod ng lalaking nakapatong ngayon sakaniya at walang sawang binabayo siya. “Ohh.. fuck! loader baby! louder!” pabulong na ungol ng lalaki. Ang pawis nito ay naglalakbay mula sa kaniyang noo,







