MasukNapatitig si Damiel sa akin, his dark brown eyes softening into a look of pure, overwhelming affection. "Kaya, Damiel..." sumisinghot kong sabi, wiping my tears with the back of my hand, "...pumapayag na ako. Kumuha na tayo ng mga kasambahay." Napa-angat ang kilay ni Damiel nang bahagya. "Are yo
"Damiel, maayos lang ako..." apela ko habang nakatingin sa kaniya. "Gusto ko lang ipagluto ang asawa ko—" " You have been standing for almost an hour, Adrienne," pormal na kontra ni Damiel. Lumuhod siya sa mismong harap ko sa kitchen floor, taking both of my feet into his hands to carefully unstra
Adrienne's POV... Nasa gitna ako ng malawak ana kusina namin, maingat na hinahalo ang kumukulong sabaw ng Sinigang na Salmon sa Kamatis at Labanos—ang paborito kong lutuin para kay Damiel kapag galing siya sa maghapong pagtatrabaho sa kumpanya. Naka-suot ako ng isang maluwag na pale yellow mater
Damiel's POV The panoramic glass wall of my corner office on the 60th floor of the Vezqua Tower looked out over the sprawling skyline. Malamig at tahimik ang buong palapag. It was three in the afternoon, at ang tanging naririnig sa loob ng aking malawak na opisina ay ang mahinang hum ng air conditi
Adrienne remained completely quiet beside me. But I felt her body tense slightly, her small hand tightening on her lap. A slow, dark, and thoroughly dangerous smirk touched my lips. I didn't even bother to look at Clarisse’s hand on the table. Instead, I reached over and wrapped my fingers secure
The ambient lighting inside the restaurant was dim, cozy, and sophisticated. Soft violin music played in the background as the maitre d' ushered us toward a private corner booth overlooking the manicured gardens outside. I pulled out the leather-upholstered chair for Adrienne, making sure she was
Ngayon ang araw ng kasal ni Parsha at Tristan, ang araw kung saan makikita ko ang bestfriend kong ikakasal rin sa bestfriend namin. Masaya ako dahil ako talaga ang ginawa niyang maid of honor, sino pa ba? Ako lang naman bff niya. Hehe.Suot ang beige na satin dress ay nakaharap ako sa salamin katabi
“Hindi na talaga kami babalik, at kung magkukrus man ang landas namin ng babaeng ‘yan hindi rin namin siya kikilalanin” bwelta naman ni mama.“Bakit? Kailan nyo ba ako kinilala? Mas mabuti na nga lang po siguro na magkalimutan na lang tayo, pero salamat pa rin sa pag ampon nyo sakin ni papa kahit la
“Wifey are you there?” kinakabahan ko ng tawag at pinipilit ng buksan ang pinto dahil di ko alam baka kung napano na si Devorah sa loob.Patakbo akong nagpunta sa kabinet kung saan naklagay ang susi ng banyo at kinuha ito at mabilis na binuksan ang banyo.Pagbukas ko ng banyo ay agad akong pumasok a
“San yung mag ina?” bulong ni Parsha sakin at bahagyang akong siniko.“Nasa kuwarto nila.” sagot ko naman.Naupo na muna kami ni Parsha sa dining, si Tristan naman ay halos kakapasok lang rin dahil pinark muna nito ang kotse nya.“Oh, kumusta ka rito? ayos naman ba?” tanong naman ni Tristan at may i







