เข้าสู่ระบบBella's POV Nagmamadali akong lumabas ng opisina ng muli kong maramdaman ang pagkahilo. Lately, naramdaman kong lagi akong nahihilo at nasusuka . My wild imagination says that I'm pregnant, while reality hit me that maybe I have suffering from anemia or god forbid, baka mas malala pang sakit. Hindi naman ako nabubuntis, matagal na rin naman kaming nagsama, kaya malabo na nagdadalang-tao ako. To be certain, nagpasiya ako na komunsulta sa doktor bago pa man mag lunchtime. Nagpaalam ako kay Alexander, I called him and told him that I am going home. "Are you alright?" Nagtaas ako ng tingin at sumalubong sa akin ang mga mata ni Joshua Blackwood. It's been three months since him and Debbie are working in the company but we never talked. Hindi ko narinig na magsalita at mag approach sa amin ni Alexander itong si Joshua Kahit sa loob ng mansion, bihira itong magsalita, not unless si Daddy Jacob and Mommy Lourdes ang unang mag-initiate ng conversation. Just like Alexander, Joshua is
"Allow me.." mabilis na kinuha ni Debbie ang nagkalat na papeles sa sahig ng CEO's office. Tumuwad siya ng bahagya habang pinulot ang mga papel. Tumayo at binigay kay Alexander, making sure that the latter is watching her move. "Here.." ngumiti siya kay Alex. "Thank you, " Alex replied. Umupo siya sa swivel chair at inilapag sa desk ang folder na naglalaman ng mga papeles na binigay sa kaniya ni Debbie. "What do you want?" diretso niyang tanong. "Ah, yes...I need your signature there.." tinuro ni Debbie ang folder sa mesa. "Right.." binuklat ni Alex ang folder, kumuha ng ballpen at pinirmahan ang mga papeles. "Here.." muling inabot kay Debbie ang mga papeles na siya nitong dala, kaya siya pumasok sa opisina ng CEO. "Thank you," she said while reaching for the papers. Nanatiling nakatayo. Tinitigan si Alex, "I don't mean to intrude but you look tired already, Mr. Blackwood..' ngumiti siya sa CEO. "And to think that it's eight o clock in the morning.." lumuwang ang kaniyang n
"Mind If I sit here?" Alexander Blackwood is having lunch alone at the company's cafeteria. Nag-angat siya ng kaniyang mukha ng marinig ang boses ng babae. Sure enough, it was her cousin Debbie. "I don't mind.." nagkibit-balikat si Alexander pero hindi ito ngumiti, bagama't saglit niyang sinulyapan ang pinsan. The news about not finding Wilfredo Blackwood make his blood boil inside, though, outside...he is calm and compose. Maraming naglalaro sa kaniyang isipan, kasama na ang pangangasiwa sa kumpanya., inisip din ni Alexander ang biglang pagbabago ng ugali ni Bella. Sa wari niya ay mabilis na itong magalit lalo na kapag may kausap siyang babae. "Thank you..you, are..kind.." Debbie said softly. The stoic reaction of Alexander made her voice flinched. Nang hindi kumibo si Alex ay nagpatuloy siya, "once again, thank you so much...for giving us the chance to work here." Debbie managed to utter the words. Ngumiti siya ng tinapunan siya ng sulyap ni Alexander. Nakaupo siya sa harap ng
Ken's pov "Paula..!" I caught her right arm just in time when she was about to leave. "What?" winaksi niya ang aking kamay. "Umm.." I was lost for words but we held each other's gaze. "If you have nothing to say--" "Galit ka ba sa akin?" "Bakit ako magagalit sa iyo?" balik niyang tanong sa akin. "Tungkol sa sinabi ko..." paglilinaw ko. "Marami kang sinasabi, alin doon?" "Alam kong alam mo ang ibig kong sabihin, Paula. Alam kong may naramdaman tayo sa isat-isa subalit.." napatigil ako ng tumawa siya. Pagkatapos ay binawi niya ang kaniyang tingin sa akin at pinagmasdan ang bulaklak na rosas sa kaniyang gilid. Bahagyang yumukod at pinitas ang mapulang rosas. "I don't know what you meant.." sinamyo niya ang talutot ng rosas, pumikit ng marahan at ng dumilat, it seems that she was fighting back her tears. "Paula..I don't mean to--" She put her middle finger on my lips, forbidding me to go on. "You don't have to explain yourself. I'm here as...a ... friend." she blinked.
Ken's POV "The fuck you are talking about? I've been paying immense amount of money for nothing?!" I grabbed Norman's wrist and twisted it. His voice echoed through the garden. I blocked his screamed of plea, instead, hinigpitan ko pa ang paghawak sa kaniyang pulso."Arrrggh!" "Ken!" I abruptly stopped when I heard Paula's voice. Ang malakas na sigaw ni Normam obviously ang dahilan kung bakit narinig ni Paula ito and sense something is happening outside the Villa. Nasa garden cottage kami sa harapan ng Villa ng hatdan ako ng isa na namang kapalpakan ng mga hired men ko. Sino ba naman ang hindi ma high blood , sa loob ng tatlong buwan ay wala pa rin silang magandang balita na dala sa akin. Hindi pa rin nila matukoy ang kinaroroonan ng demonyong si Wilfredo, and they were calling themselves the best underground spy in the country? "Sige na, Norman, umalis ka na.." sabi ni Paula sabay senyas sa tao na umalis na. The poor man wasted no time, he's hurriedly went away without gl
Bella's POV "I don't understand why I have this chilling feeling. I'm sorry, pero hindi ka ba natatakot sa maaring ibunga ng pagtanggap mo kina Joshua at Debbie?" I watched Alex calm reaction as he put his attaché case on the table. Kararating lang namin mula aa kumpanya. Pagkatapos nilang mag-usap ni Alvin at naging final ang desisyon na tanggapin ang mga anak ni Wilfredo ay hinfi na kami nagkaroon ng sandali na mag-usap. Naging busy siya sa kumpanya, bagama't inaasikaso naman ni Daddy kasama ng board at maging si Alvin ang Empire ay puspusan ang pagbabalik asikaso ni Alex sa nga responsibilidad ng kumpanya. Kabi-kabila ang meeting, conference, business calls at iba pang bagay na kinakailangan ang kaniyang atensyon, dahil dito ay hindi ko na siya kinukulit pa. But now that we're at home, muli ko siyang kinulit ukol dito. Bumuntong-hininga si Alex habang naupo sa gilid ng kama, katabi ko. "It's been three months right? Pero walang nangyari sa paghahanap ng mga hired spy
Bella "Don't you dare change the subject. This is not about that woman, this is all about you.." he said gritting his teeth. "I told you that as long as you are married to me, you cannot go on a date.." he said coldly. His dead pan stare terrifies the hell out of me. Somehow, I could feel that t
"What do you mean?" Alexander asked Bella when they were inside the guest room of Alex's house. Pagkatapos nilang mag dinner ay dumiretso na sila sa bahay ng Starry farm at nag take out na lamang nila ang order na spaghetti and meatballs para kay Bella. She lost her appetite after Alex told her
"Why are you blushing?" Kumunot ang noo ni Val Asuncion. He quickly glanced at me. "What?" I asked. "Namumula ka, tingnan mo nga ang sarili mo sa salamin?" He ordered as he pushed the pocket mirror to me. "Don't tell me na nangangarap ka talagang maging boyfriend si Mr Alexander Blackwood'?
Bella.. I blushed and kept quiet both me and Val. "Good morning, everyone! I wanted to take a moment to express my gratitude and appreciation for all your hard work. After my first month in this role, I'm thrilled to see the progress we've made and the development that's taking place. Our numb







