"Marrying the CEO"

- - - "Pamela Corpus" Matapos ang walong oras na duty ni Pam sa isang Mall ay diretso agad siya sa pinapasukang resort bilang isang taga silbi, taga asikaso sa mga orders nang guest nang resort. iyon ang naging routine niya sa loob nang pitong taon. papasok sa trabaho buong araw at magdamag halos apat na oras lang ang pahinga niya noong unang beses niya sa trabaho ay nagka sakit pa siya siguro nanibago ang katawan niya pero kalaunan nasanay na ang katawan niya sa pagod manhid na ito at hindi na makaramdam nang pagod gusto man niyang magpahinga pero wala siyang pagpipilian kung hindi ang magtiis at magsumikap dahil kung hindi naman siya kakayod pare pareho silang mamatay naka dilat ang mata dahil sa gutom. agad siyang nagbihis nang kulay puting blouse at may kaikliang shorts asiwa man suotin iyon pero wala siyang magagawa dahil iyon ang uniform nila at nakasanayan na rin niya. minsan na rin siyang nabastos nang mga lalaking lasing na guest nang resort na pinagtratrabahuan niya. pi

- - - -Nagising Pam sa hindi pamilyar na silid agad niyang pinasadahan nang tingin ang paligid nang naturang silid, at naroon sa isip ang katanungan kung nasaan siya nang maalala niya ang muli nilang pagkikita ni brix.Nang maalala ang lalaki ay agad siyang napabangon sa napakalambot na kama.Madilim pa sa labas nang silipin niya iyon mula sa bintana sa silid na kinaroroonan niya, at ayon sa mumurahing relo na nasa bisig niya ay alas kwatro palang nang madaling araw.Dahan dahan niyang binuksan ang pinto at pinakinggan muna ang paligid ayaw niyang magising si brix kung saan man ito natulog ayaw niyang malaman nito ang pag alis niya.Tahimik ang nagsisilbing sala nang naturang hotel, nahagip nang mata niya ang namamaluktot sa isang may de kalakihang sofa ang pigura nang isang lalaki na sigurado siyang si brix.Dahan dahan siyng lumapit dito at pigil ang kamay para haplusin ang napaka amo nitong mukha.Hindi parin nabago ang itsura nito gwapo pa rin ito tulad noon, pero di tulad noon n

"Broken dreams are not the end of the road. They are the beginning of new dreams and a new direction in life. You just need to be strong enough to take the first step."- - -PamMagkahalong kaba at lungkot na masaya ang nararamdaman ni pam nang makarating sila sa bahay na tinitirhan ni brix ang tahanan na minsan ay naging malaking bahagi nang kanyang buhay.Para siyang itinirik na kandila na unti unting nauupos sa muling pagbalik sa ala ala nang kabataan niya.Hindi siya makalakad para siyang naenkanto na hindi maihakbang ang mga paa, nauna nang pumasok si brix kasunod nito ang driver na bitbit ang gamit nang amo.Inilibot niya ang paningin sa kabouhan nang bahay naroon parin ang malawak at malaking garden ni mama yoona o tama pa ba na tawagin niya itong mama o mam.Muling bumalik sa isip ni pam ang eksena sa garden noong nasa highschool pa lang siya na kasalukuyan silang naghahabulan ni yohanna nang aksidenteng mabangga niya si brix at natapon ang juice nito sa librong binabasa nito

- - -Dahil sa sunod sunod na panaginip ni pam na nagigising na lang ito sa gitna nang gabi nagsisigaw sa takot na labis na ikinabahala ni brix kaya nagpasya siya na palipatin ito sa kwarto niya na agad naman tumutol ang dalaga pero ipinaliwanag niya dito na baka hindi ito magising habang binabangongot ito na walang katabi sa pagtulog.at kasalukuyan na rin siyang naghahanap nang isang magaling na doktor na makakatulong sa dalaga.Maagang nagising si Pam napansin niyang wala na sa tabi niya si brix o kung tumabi nga ba ito sa kanya kagabi iyon ang hindi niya alam kasi sa sobrang antok niya kagabi ay hindi niya na namalayan kung natulog ba ito sa tabi niya.Agad siyang naghilamos at inayos ang sarili. Naabutan niya si manang at lelay na naghahanda nang almusal."Goodmorning... masayang bati niya sa mga ito na ginantihan din siya nang bati."May maitutulong po ba ako?magsasaing ka ba lelay? Akina ako na dyan sige na maghanda ka na sa pagpasok mo." Inagaw niya kay lelay ang lalagyan niya