Se connecter"Nak, hanggang kaylan ka mag sisinungaling sa anak mo?" Tanung saakin ni lola Zaxi, ang matandang nakadampot saakin noon habang nag dadampot ng basura para may makain, si lola Zixi ang naging magulang ko, siya ang nagmahal saakin matapus mamatay ang mga magsasaka kung magulang.
"Diko din po alam lola" maikli kung sagot habang napapaisip, ang hirap mag sinungaling kay Xie Rahn, bilang ina tinuturo ko sa kanya na wag mag sinungaling pero anong ginagawa ko?, hindi ba't nag sisinungaling ako sa kanya tungkol sa totoo niyang ama? Ayaw ko ng ganito, hindi ko gusto ang mag sinungaling sa anak ko, hindi ko gustong itago sa kanya ang totoo, pero paano ko sasabihin na hindi kami mahal ng kanyang ama?, paano ko sasabihin na may bago ng pamilya ang kanyang ama? Paano ko sisimulan sabihin na dati lang akong pekeng asawa ng ama niya? At paano ko ipapaliwanag sa kanya na walang pagmamahalan sa pagitan namin ng ama niya?. "Hindi sa lahat ng oras maitatago mo ang totoo, hindi buong panahon kaya mong itago si Xie Rahn sa totoo niyang ama" pilit akong ngumiti sa harap ni lola Zaxi para hindi siya mag alala, syempre kaylangan kung ipakita na matatag ako. Kahit nanghihina narin ako kapag iniisip na aagawin saakin ang anak ko, kahit natatakot ako sa araw na dumating yon, kaylangan kung ipakita kay lola na hindi ako natatakot dahil walang makakapag pahiwalay saamin ng anak ko!, kahit ang totoo niya pang ama!. "Alam kopo, pero hangga't kaya kung itago ang anak ko, ay gagawin ko" matapang kung sagot, kahit alam kodin sa sarili kona hindi ko kayang itago ang anak ko sa lahat ng oras at panahon. Pero hangga't kayang itago itatago ko si Xie Rahn, siya nalang ang mayroon ako at si lola Zaxi kaya kung kaylangan ko silang ipag damot, ipagdadamot ko sila. "Mom, when po tayo babalik sa lugar nyupo ni lola?" Sandali akong napa isip dahil sa tanung ng anak ko, excited talaga siyang bumalik kami sa pinas kahit hindi pa siya nakapupunta doon kahit minsan "Now na darling, kaya kunin mona ang mga laruan mo doon, dahil pupunta na tayo sa airport" Bigla namang gumuhit ang malawak na ngiti sa labi ni Xie Rahn talagang hindi maitatago ang saya niya ng malaman na ngayun na ang lipad namin pabalik sa pilipinas. Naniniwala din kasi ako na kahit nasa pilipinas na kami ay malabo pana magkita kami ng dad niya, hinding na kami mag kikita ni Xidrick Iearahn Hue, Sa lawak ng pilipinas lalo na ng maynila impossible naman na mag cross pa ang landas namin, at naniniwala akong sa tagal ng panahon baka nga nakalimutan niya na ako. Naisip korin kasi nasa pinas ipag-aral ang anak ko, dahil iyon naman talaga ang lugar namin, at iyon ang bayan niya, mas madali din siyang matuto kung doon, at makaka tipid pa kami sa gastos dahil doon may sarili kaming lupa, sa dating tirahan ni lola Zaxi, kumpara dito sa korea na tinutuluyan namin ng limang taon, buwan buwan kaming nag babayad, kung mananatili ito ay hindi ko talaga mabigyan ng magandang buhay ang anak ko. "Yeah! Thank you mom" masayang wika ni Xie Rahn agad akong nilapitan at kiniss sa pisnge, at patalon talon na pumasuk sa kwarto niya para kunin ang mga laruan niya. Napapangiti ako habang pinag mamasdan ang papaalis na anak ko, parang kilan lang nasa tiyan kopa siya, parang kilan lang ang tatay niya pa ang kasama ko, pero limang taon na pala ang lumipas at ngayun may munting prinsesa na akong kasama. "Mom ready napo ako" masayang saad ni Xie Rahn habang papalapit saakin dala ang mga paborito niyang laruan "Wala kana bang nakalimutan darling?" Malambing kung tanung dito at agad naman siyang uling uling ng kaniyang buhok patunay na wala nanga siyang nakalimutan. "Lola Zaxi uuwe na tayo sa pinas? It's mean poba makikita kona si dad?" Natahimik ako dahil sa sinabi ng anak ko, halos bumigat ang dibdib ko ng marinig iyon, excited ba talaga siyang makita ang tatay niya? At nasasaktan ako sa tuwing naririnig ang tungkol sa tatay niya. "Darling__hm... Wala na ang dad mo diba?" Paki-usap ko dito, ayaw kung umasa siya na makita ang dad niya, dahil hindi sila pweding magkita, hindi pwedi at baka tuluyan siyang kunin saakin. "But mom..." Mag dadahilan pa sana siya ngunit pinakita kung nalulungkot ako dahilan para ibahin niya ang topic. "Mom wag kana po galit saakin please?, mahal po kita, iloveyou mommy, kiss please" malambing nitong saad at pinaulanan ako ng halik sa mukha. "Oh stop ba darling, kaylangan na nating pumunta sa airport" pagpipigil ko dito dahil nag sisimula na naman siyang guluhin ako. "Lola Zaxi tara napo" pagtawag ko dito habang nag hahanda ng umalis. _____ "Mom I really excited napo mapunta sa pinas!" Masayang wika ni Xie Rahn pero alam ko ang dahilan kung bakit gusto niya sa pinas kahit namulat siya sa korea. Gusto niyang makita ang totoo niyang ama, pero kahit gustohin koman silang ipagkita ay hindi pwedi, dahil natatakot ako na paano kung tuluyan siyang kunin saakin ng lalaking iyon? Hindi ko kayang lumayo sa anak ko!. Kapag naaalala ko lahat ng nangyari saamin ng dati kung boss na si Xidrick Iearahn Hue nasasaktan parin ako hanggang ngayun, hindi ko alam kung bakit pero sa loob ng limang taon na walang update sa buhay niya, hindi nawala ang pagmamahal ko, kahit alam kung may sarili na siyang pamilya. Hindi naman kasi siya mahirap mahalin, at lalong hindi siya yung tipo ng lalaki na madali lang kalimutan, iba si Xidrick, siya yung tipo ng lalaki nakapag nakasama mo, hindi mona gugustuhin na umalis sa tabi niya. At sure akong ang totoo niyang asawa ay mahal na mahal siya dahil hindi lang gwapo si Xidrick, hindi lang mayaman, isa siyang mabuting lalaki, maalaga, at maalalahanin. Noon kahit peke lang ang pagsasama namin, kahit pagpapanggap lang lahat hindi niya ako pinabayaan, ngunit isa lang ang bilin niya, at iyon ay ang hindi ko siya dapat mahalin, dahilan ng pag-alis ko sa tabi niya, dahil maling mali na mahalin ko siya. At sa ngayun gagawin kona lang ang lahat para sa nag iisa kung anak, at kay lola Zaxi, sila nalang ang pamilya na paglalaanan ko ng pagmamahal, dahil naniniwala akong darating din ang araw na kusang mawala ang damdamin ko para kay sa dati kung pekeng asawa na ngayun ay asawa na ng iba."Boss nandito napo siya" pabulong na wika ng assistant ko, habang nababalisa marahil natatakot siya na baka hindi ako sumang-ayon sa naisip niyang plano.Ang totoo kasi niyan, si lola lagi akong kinukulit na mag asawa na, sa edad kodaw na 30 ay baka magiging matanda na ako, kaya naman ginagawa ni lola ang lahat para makipag kilala ako sa ibat ibang babae, pero ayaw ko talaga ng mga babae. Noon madali lang takasan ang pananakot ni lola, hanggang sa dumating ang araw na nakakatakot, nalaman kung may sakit si lola at ayaw niyang uminom ng gamot kung hindi ako magdadala ng asawa at ipapakilala sa kanya. At ngayun na lumala na ang sakit ni lola at kaylangan na niyang magpa-opera pero ayaw niya parin dahil hindi padaw ako nag aasawa, kaya naman sa takot na baka may mangyari kay lola ay minsan kona ding naisip na mag asawa, pero wala akong makita na babae para saakin. Pakiramdam ko lahat ng babae sa paligid ko ay manloloko lang, mukhang pera, o marahil pera talaga ang habol saakin, sikat a
"Hello?" Sagot ko sa cellphone ko ng may biglang tumawag, naglalakad ako sa kawalan habang iniisip kung saan kukuha ng pera para sa pang gamot ni lola ngayung araw, at saan na naman ako mag hahanap ng bagong trabaho, nagising lang ako sa malalim kung iniisip ng may tumunog ang cellphone ko hudyat na may tumatawag."Ms: Xien right?" Tanung ng kabilang linya, at ng marinig yun, nakaramdam ako ng takot "Yes po" maikli kung tugon."Ang lola nyupo ma'am ay nandito sa hospital, maari ba kayong pumunta agad?" Naghabulan sa bilis ng pintig ang puso ko dahil sa narinig kung balita, at hindi nako nag dalawang isip pa, sumugod na ako agad sa nasabing hospital."Lola Zaxi!" Hinihingal kopang tawag dito habang papasuk sa room kung saan siya naka confined."Kamusta kana po lola?" Nag aalala kung tanung habang sinusuri kung ayus lang ba siya o may ano mang nangyari sa katawan niya."Nak... Ayus lang ako, ikaw hindi kaba papagalitan sa trabaho mo, bakit ka umuwe?" Natahimik ako dahil sa sinabi ni lo
"Nak anong sabi mo?, nagkita ang mag ama?" Tumingin ako kay lola Zaxi at sumenyas na huwag siyang maingay baka magising ang anak ko at marinig siya. Matagal ng gusto Makita ng anak ko ang totoo niyang ama, pero hindi na sila pweding magkita, dahil hindi ko hahayaan na masira ang pangalan niya at matawag pa siyang anak sa labas, baka maging dahilan pa iyon ng pambubully sa kanya, at bilang ina niya hindi ko gustong makita na magkakaganon ang anak ko, at gagawin ko ang lahat ng makaka buti sa kanya."Yes po lola, at nag pa DNA test pa sila" nanlaki ang mga mata ni lola dahil sa sinabi ko, parang hindi siya makapanila dahil kung totoo iyon bakit kasama kopang bumalik ang anak namin?, alam naman din niya na hindi papayag si Xidrick na ganito, at kapag nalaman niyang siya ang ama ng anak ko, sigurado na hindi siya magdadalawang isip na kunin ito."Anong nangyari?, bakit kasama mo parin si Xie Rahn bumalik?, hindi ba siya kinuha ng dad niya?" Nagtataka na tanung ni lola kaya napangiti ako
"Darling nasaan ka?" Pag tawag ko saaking anak, iniwan kolang siya saglit sa labas ng pinto dahil ipinasa ko ang aking resume para sa bago kung ina-applayan na trabaho, ngunit pag labas ko ay wala na siya sa pinto, kaya naman agad ko siyang hinanap ngunit hindi kona siya matagpuan, bilang ina labis na akong nag-aalala, hindi naman aalis ang anak ko ng hindi nag papaalam saakin, kaya saan siya pweding pumunta?, hindi naman sila nagkita ng ama niya diba?."Xie Rahn anak ko, nasaan kana ba, balik kana please nag aalala na si mommy" sa hindi malaman na dahilan ay nakararamdam ako ng takot sa puso ko, marahil dahil sa pag aalala dahil kahit minsan hindi pa nangyayari ang ganito, noon nong nasa korea pa kami kahit minsan hindi pa nawala ang anak ko, pero dito sa pilipinas isang araw palang ay nangyayari na ito!, natakot ako lalo na at dito ang kaniyang ama, paano kung magkita sila?.Pero okay lang kung ama nya ang makakuha sa kanya dahil masisiguro kona hindi siya sasaktan, pero katapusan k
"Hello daddy? , finally po nakita na kita!" Binalot ako ng gulat dahil sa pag tawag saakin ng daddy ng limang taong gulang na batang nasa harapan ko, ramdam ko ang takot ng babae dahil sa sinabi ng kanyang anak.Pero bakit hindi ako galit?, dati naman kapag ganitong may tumatawag saakin ng kahit ano ay nagagalit na ako, pero ngayun bakit ay kakaiba? Bakit parang masaya pa ako? Parang ang sarap sa pakiramdam na tawagin akong daddy ng batang ito. At yung babae parang pamilyar siya saakin.Kilala nya kaya ako?, kasi para siyang umiiwas saakin at kahit kanina ng makita palang ako ay ramdam kona ang takot niya, tila nag iingat siya na hindi ko alam. At ng marinig ko ang boses niya kusa kung naalala ang dati kung pekeng asawa, ang babaeng binayaran ko para mag panggap na asawa ko.Nang marinig ko ang boses niya ay nagawa niyang ibalik ang lahat ng nangyari limang taon na ang lumipas, ang biglang pagkawala ni Xie Xiah Xein, ang babaeng minahal ko ng patago, ang babaeng hanggang ngayun ay hin
"Mommy finally po, makakapunta nako sa Philippines!" Masayang wika ni Xie Rahn, dahilan para haplusin ko ang ulo niya.Nag b-byahe na kami pauwing pinas, naka sakay kami sa eroplano at naka upo sa pinaka likuran nito, ayaw na ayaw kasi ng anak ko sa harap at gitna maingay daw, kaya't naki-usap ako sa flight attendant na kung maari ay sa likod kami uupo, nong una ay tumanggi ito dahil may naka re-save nadaw sa pwesto na iyon, at sadyang nakakatakot daw ang taong uupo doon.Pero para sa anak ko? Walang mas nakakatakot pa, kaya naman hindi ako tumigil at naki-usap ng husto hanggang sa pumayag na sila. Nagtataka ako kung sino ang makakasama namin sa pwesto at bakit ganun nalang ang takot sa kanya ng mga taong ito!"Basta po ma'am, ang makakasama nyu sa pwesto ay ayaw na ayaw sa maingay, kaya nga pina-serve niya ang likuran" napatango ako dahil sa paalala nito, sa tingin ko hindi basta basta ang makakasama namin sa buong byahe, kaya kinausap kona agad ang anak kona wag magiging maingay dah







