LOGIN"Nak, hanggang kaylan ka mag sisinungaling sa anak mo?" Tanung saakin ni lola Zaxi, ang matandang nakadampot saakin noon habang nag dadampot ng basura para may makain, si lola Zixi ang naging magulang ko, siya ang nagmahal saakin matapus mamatay ang mga magsasaka kung magulang.
"Diko din po alam lola" maikli kung sagot habang napapaisip, ang hirap mag sinungaling kay Xie Rahn, bilang ina tinuturo ko sa kanya na wag mag sinungaling pero anong ginagawa ko?, hindi ba't nag sisinungaling ako sa kanya tungkol sa totoo niyang ama? Ayaw ko ng ganito, hindi ko gusto ang mag sinungaling sa anak ko, hindi ko gustong itago sa kanya ang totoo, pero paano ko sasabihin na hindi kami mahal ng kanyang ama?, paano ko sasabihin na may bago ng pamilya ang kanyang ama? Paano ko sisimulan sabihin na dati lang akong pekeng asawa ng ama niya? At paano ko ipapaliwanag sa kanya na walang pagmamahalan sa pagitan namin ng ama niya?. "Hindi sa lahat ng oras maitatago mo ang totoo, hindi buong panahon kaya mong itago si Xie Rahn sa totoo niyang ama" pilit akong ngumiti sa harap ni lola Zaxi para hindi siya mag alala, syempre kaylangan kung ipakita na matatag ako. Kahit nanghihina narin ako kapag iniisip na aagawin saakin ang anak ko, kahit natatakot ako sa araw na dumating yon, kaylangan kung ipakita kay lola na hindi ako natatakot dahil walang makakapag pahiwalay saamin ng anak ko!, kahit ang totoo niya pang ama!. "Alam kopo, pero hangga't kaya kung itago ang anak ko, ay gagawin ko" matapang kung sagot, kahit alam kodin sa sarili kona hindi ko kayang itago ang anak ko sa lahat ng oras at panahon. Pero hangga't kayang itago itatago ko si Xie Rahn, siya nalang ang mayroon ako at si lola Zaxi kaya kung kaylangan ko silang ipag damot, ipagdadamot ko sila. "Mom, when po tayo babalik sa lugar nyupo ni lola?" Sandali akong napa isip dahil sa tanung ng anak ko, excited talaga siyang bumalik kami sa pinas kahit hindi pa siya nakapupunta doon kahit minsan "Now na darling, kaya kunin mona ang mga laruan mo doon, dahil pupunta na tayo sa airport" Bigla namang gumuhit ang malawak na ngiti sa labi ni Xie Rahn talagang hindi maitatago ang saya niya ng malaman na ngayun na ang lipad namin pabalik sa pilipinas. Naniniwala din kasi ako na kahit nasa pilipinas na kami ay malabo pana magkita kami ng dad niya, hinding na kami mag kikita ni Xidrick Iearahn Hue, Sa lawak ng pilipinas lalo na ng maynila impossible naman na mag cross pa ang landas namin, at naniniwala akong sa tagal ng panahon baka nga nakalimutan niya na ako. Naisip korin kasi nasa pinas ipag-aral ang anak ko, dahil iyon naman talaga ang lugar namin, at iyon ang bayan niya, mas madali din siyang matuto kung doon, at makaka tipid pa kami sa gastos dahil doon may sarili kaming lupa, sa dating tirahan ni lola Zaxi, kumpara dito sa korea na tinutuluyan namin ng limang taon, buwan buwan kaming nag babayad, kung mananatili ito ay hindi ko talaga mabigyan ng magandang buhay ang anak ko. "Yeah! Thank you mom" masayang wika ni Xie Rahn agad akong nilapitan at kiniss sa pisnge, at patalon talon na pumasuk sa kwarto niya para kunin ang mga laruan niya. Napapangiti ako habang pinag mamasdan ang papaalis na anak ko, parang kilan lang nasa tiyan kopa siya, parang kilan lang ang tatay niya pa ang kasama ko, pero limang taon na pala ang lumipas at ngayun may munting prinsesa na akong kasama. "Mom ready napo ako" masayang saad ni Xie Rahn habang papalapit saakin dala ang mga paborito niyang laruan "Wala kana bang nakalimutan darling?" Malambing kung tanung dito at agad naman siyang uling uling ng kaniyang buhok patunay na wala nanga siyang nakalimutan. "Lola Zaxi uuwe na tayo sa pinas? It's mean poba makikita kona si dad?" Natahimik ako dahil sa sinabi ng anak ko, halos bumigat ang dibdib ko ng marinig iyon, excited ba talaga siyang makita ang tatay niya? At nasasaktan ako sa tuwing naririnig ang tungkol sa tatay niya. "Darling__hm... Wala na ang dad mo diba?" Paki-usap ko dito, ayaw kung umasa siya na makita ang dad niya, dahil hindi sila pweding magkita, hindi pwedi at baka tuluyan siyang kunin saakin. "But mom..." Mag dadahilan pa sana siya ngunit pinakita kung nalulungkot ako dahilan para ibahin niya ang topic. "Mom wag kana po galit saakin please?, mahal po kita, iloveyou mommy, kiss please" malambing nitong saad at pinaulanan ako ng halik sa mukha. "Oh stop ba darling, kaylangan na nating pumunta sa airport" pagpipigil ko dito dahil nag sisimula na naman siyang guluhin ako. "Lola Zaxi tara napo" pagtawag ko dito habang nag hahanda ng umalis. _____ "Mom I really excited napo mapunta sa pinas!" Masayang wika ni Xie Rahn pero alam ko ang dahilan kung bakit gusto niya sa pinas kahit namulat siya sa korea. Gusto niyang makita ang totoo niyang ama, pero kahit gustohin koman silang ipagkita ay hindi pwedi, dahil natatakot ako na paano kung tuluyan siyang kunin saakin ng lalaking iyon? Hindi ko kayang lumayo sa anak ko!. Kapag naaalala ko lahat ng nangyari saamin ng dati kung boss na si Xidrick Iearahn Hue nasasaktan parin ako hanggang ngayun, hindi ko alam kung bakit pero sa loob ng limang taon na walang update sa buhay niya, hindi nawala ang pagmamahal ko, kahit alam kung may sarili na siyang pamilya. Hindi naman kasi siya mahirap mahalin, at lalong hindi siya yung tipo ng lalaki na madali lang kalimutan, iba si Xidrick, siya yung tipo ng lalaki nakapag nakasama mo, hindi mona gugustuhin na umalis sa tabi niya. At sure akong ang totoo niyang asawa ay mahal na mahal siya dahil hindi lang gwapo si Xidrick, hindi lang mayaman, isa siyang mabuting lalaki, maalaga, at maalalahanin. Noon kahit peke lang ang pagsasama namin, kahit pagpapanggap lang lahat hindi niya ako pinabayaan, ngunit isa lang ang bilin niya, at iyon ay ang hindi ko siya dapat mahalin, dahilan ng pag-alis ko sa tabi niya, dahil maling mali na mahalin ko siya. At sa ngayun gagawin kona lang ang lahat para sa nag iisa kung anak, at kay lola Zaxi, sila nalang ang pamilya na paglalaanan ko ng pagmamahal, dahil naniniwala akong darating din ang araw na kusang mawala ang damdamin ko para kay sa dati kung pekeng asawa na ngayun ay asawa na ng iba."Oo gusto kita" hindi ko gaanong kilala kung sino ang kausap ko, dahil sa subrang kalasingan, napakamot ako sa ulo ng marinig yon, para akong bata kung titignan.Nag lasing ako ngayun iisa lang ang alam kung dahilan, dahil hindi maalis sa isipan ko yung mga sinabi ni Xidrick, tumatak na iyon sa isip ko, parang hindi ko matanggap, kasi minahal kona siya, may kasunduan kami hindi koyon nakakalimutan pero ang makasama siya ng matagal hindi ko mapigilan na magkagusto sa kanya.Noong una naman wala akong pake alam sa kanya, kasunduan lang ang lahat at tanggap ko iyon, pero hindi ako naging prepared sa pagbabago ng damdamin ko para sa kanya, diko lubos akalain na mahuhulog ako ng tuluyan sa kanya at ngayun hindi kona mapigilan ang sarili ko, kaya nong sabihin niyang hindi na siya magmamahal para akong sinampal ng katotohanan na dapat kung kalimutan ano man ang nararamdaman ko para sa kanya."Sinungaling ka, di moko mahal" sagot ko sa lalaking nasa harapan ko ngayun, kahit sa paraan ng pag s
Limang araw kami dito sa resort namin, balak ko kasi dalawang lingo kami dito, dahil sure ako sa pagbabalik sa maynila mawawalan na naman ako ng oras mag pahinga sa dami ng trabaho at pepermahan sa kompanya, iniisip ko palang parang ayaw kona matapus ang bakasyon na ito, lalo na't dito nakakasama ko si Xie Xiah at nagkakaroon ako ng time para mabantayan si lola. Simula nong dumating kami dito, mas unti-unti kung nakikilala ang asawa ko, at sa aaminin ko lalo lang akong nahuhulog sa kanya, hindi kasi yung tipo ng babae na maarti, at maraming, oo may pagka prangka siya at matalas ang dila pero lahat naman ng lumalabas sa bibig niya ay katotohanan lang kaya hindi siya masisisi kung bubuka ang bibig niya.Ngunit nitong ilang araw na lumipas parang umiiwas siya saakin, para bang lumalayo siya ay may gustong protektahan sa sarili niya, nagtataka nanga ako, kasi okay naman kami, tapus ngayun bigla nalang siyang lumalayo, at umiiwas saakin, ayaw ko ng ganito, mas gusto ko yung samahan namin
Halos tanghali na ako nagising, napahawak ako sa ulo ko at ramdam ko ang sakit nito, subrang sakit na para bang binibiyak kaya napapahawak ako sa ulo ko.Bumangon ako at pilit na inalala lahat ng nangyari kagabi, napadami ata ang nainom ko at halos wala na akong maalala ngayun, sa subrang pagka miss ko sa mga magulang ko ay uminom ako at matapus yon wala na akong maalala sa mga nangyayari."Good morning" napunta ang attention ko sa nagsalita, at nakita ko si Xidrick bagong ligo, naka tapis lang, kitang kita ang pack na pack niyang abs, literal na walo. "Gusto mong hawakan?" Mapanukso niyang tanung, napapalunok ako ng sarili kong laway, subrang perpekto ng katawan niya, ang puti, ang kinis, subrang linis, at may 8 pach abs pa, panalo talaga."Pinag sasabi mo?, mag damit kanga ang pangit tignan" pagkukunwari ko kahit ang totoo gusto ko talaga pagmasdan ang pandesal sa harapan ko."A-anong nangyari kagabi?" Pagtatanung ko, sana lang wala akong ginawang kalokohan, dahil sa totoo lang mat
"Ang sarap ng hangin!" Nakangiting sigaw ni Xie Xiah habang dinadama ang simoy ng hangin malapit sa dalampasigan, habang ako naka tayo malayo sa kanya at nakangiti siyang pinapanood."Ma, pa, i miss you so much napo!!" Sa isang iglap ay biglang nag iba ang mood niya, kung kanina napaka saya niya ngayun umiiyak na siya.8:30 narin ng gabi, at nag paalam si Xie Xiah na magpapahangin lang sa labas, si lola Zaxi at Xiza masaya na nag k-kwentohan kaya naman naisipan kung sundan si Xie Xiah.Habang naglalakad siya nakangiti pa siya at subrang saya, tapus ngayun bigla nalang siyang umiyak diko alam kung anong nangyayari pero nasasaktan ako at hindi ko gusto na makitang umiiyak siya. Lumapit ako para samahan siya, dahil ang sigaw niya hindi na normal parang ibang tao na siya, hindi na siya yung babaeng nag iingat para hindi kami mahuli, hindi na siya yung babaeng tahimik lang at nahihiya, ngayun parang ibang tao na siya, at nong tuluyan na akong nakalapit doon ko naintindihan ang lahat.Lasi
Hindi ko alam kung saan pumunta si Xie, Basta may tumawag sa kanya at hindi na siya bumalik, tinawagan ko siya ngunit walang sumasagot, nag aalala na ako maging si lola Xiza, buti at tumawag si aling Celia at sinabing tinakbo sa hospital ang lola ni Xie.Alam kodin kung gaano kahalaga sa kanya ang lola niya, dahil tulad ko tanging lola nalang namin ang natira saaming dalawa, at ramdam ko ang takot sa puso niya kung sakaling mawala pa sa kanya ang nag iisang tao na pinaka mahal niya, naiintindihan kodin na dahil sa pagmamadali ay nakalimutan niya ng mag paalam saamin ni lola.Hindi dahil hindi niya nirerespito si lola, alam ko masaya siyang maayus si lola Xiza, dahil lang talaga sa kaba at takot niya kaya umalis siya ng walang paalam, at alam kodin ang sitwasyon na ganon, dahil kahit ako ang nasa kalagayan niya wala narin akong maisip na ibang bagay kundi ang mabilis na tumakbo papunta sa lugar kung saan si lola.Nag trabaho siya at tinanggap ang trabaho bilang pekeng asawa ko, para sa
"Ms Xien mag usap tayo" agad akong tumayo at sumunod kay doctor Sanxiz, alam ko naman na ang pag-uusapan namin."Umupo ka muna" utos saakin ni doc Sanxiz at agad ko naman sinang-ayonan, umupo nga ako sa bakanting upuan at naka harap sa kanya."Kaylangan nang gawin ngayun mismo ang operation ng lola mo, habang tumatagal mas lumalala ang sakit niya, alam mo parang hindi iyon normal na sakit, parang isa iyong lason na kumakalat sa katawan niya, na nagiging dahilan ng pagka sira ng utak at puso niya" nang hina ako sa sinabi ni doc, pero kung lason man sino ang gagawa non?.Sino ang may galit kay lola at saakin? Wala naman kasi kaming kaaway o nakasamaan ng loob, at ang nakapunta sa bahay dalawa halos dalawa lang si Oun, pero alam ko hindi magagawa ni Oun ang saktan si lola. At si Kisha hindi nyarin yun magagawa, mabait siya at ano ang nagawa namin ni lola para gawin niya yon? Kaya impossible na lason ang sakit ni lola, pero kaysa sayangin ang oras sa pag iisip ng lumason kay lola ay mas







