Chapter: Chapter 10: Wagas na pag-aalala"May problima ka?, bakit dimo sinabi saakin?, paano kung may mangyari sayo sa pag punta mo mag isa?, alam mobang mapanganib ang Lugar na ito?" Sunod sunod na sambit ni Zikie, diko alam kung nag aalala ba siya o pinagagalitan ako."Bakit ka umiiyak?" Tanung nito saakin, tila nag aalala siya, pero paano ko sasabihin na dahil sa magulang niya kaya ako umiiyak?, paano ko sasabihin na pamilya niya ang dahilan kaya ang pinaka maganda at safety place na ito ay naging bangungut at mapanganib sa tingin ng iba?, paano ko sasabihin lahat ng mga bagay na iyon?. Inalo niya ang likod ko at hinilot hilot, tila pinapagaan niya ang nararamdaman ko, lalo akong naiyak dahil doon, paano nangyayari ang bagay na ito?, ang mga magulang niya demonyo, tapus siya makakita lang ng umiiyak hindi na mapakali?, dugo ba talaga nila ang lalaking nasa harap ko ngayun?."Kung ayaw mong sabihin ang dahilan okay lang naman saakin, iiyak molang yan" nakakahabag na pagka sabi ni Zikie, napaka bait niya talaga, bakit ganu
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-07-12
Chapter: Chapter 9: Malungkot na kaarawan."Ma, pa, lola, at lolo bumalik na ako, nandito ulit ang batang pasaway noon" wika ko habang dahan dahan na naglalakad sa sira sira naming mansyon, ang dating maganda, magara, malaki, at galante na mansyon, ngayun pangit, madumi, sira sira, at kalawang na ang lahat, pero kahit wala ng itsura kung titignan ang lugar na ito, kabisado ko parin ang bawat sulok kahit naghiwa-hiwalay na.Alam na alam kopa ang parte kung saan kami madalas mag laro ni mommy at daddy, alam kodin ang lugar kung saan ang hapag kainan na sabay sabay naming inuupuan at masayang kumakain, alam kodin ang kwarto ko, ang kwarto ni lolo at lola, at kwarto nila Mom and dad, Alam na alam kopa kung saan ako dumaan para tumakas para makipag laro sa isang lalaki, naaalala ko parin ang bawat sulok.Kung saan masayang ginaganap ang birthday ko, kung saan nagk-kwento saakin si lola ng mga kwentong pambata, kung saan si lolo, tinuturuan akong mag bisiklita, kung saan tinuturaan ako ni mom mag luto, at kung saan busy si dad sa tr
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-07-11
Chapter: Chapter 8: Ang sugat ng nakaraan."Ang saya!, ang sayang makita na nag papanic sila!, ang sayang makita ang takot sa mga mata nila!, ang sayang makita ang natataranta nilang galaw Hahahah" para akong baliw habang kausap si tita Lieh Xien sa telepuno. Sa totoo lang ng makita ko ang takot at pagka gulat sa mga mata nila lalo akong natutuwa, dahil kung ang maliit na palabas tulad nito ay hindi na nila makakaya ano pa kaya ang susunod kong plano?, paano pa nila aaksyonan ang mga nagliliyab na planong binubuo palang ng isip ko?."Anak isa kang CEO dito sa Los Angeles California USA, bakit kilangan mong maglikod sa isang pamilya na mas mababa pa ang katayuan saiyo?" Tanung ni tita Lieh. Tama nakuha man nila ang tagumpay at kayamanan na dapat ay saamin, ang katayuan na dapat sa pamilya ko, ninakaw man nila iyon para maging nangunguna subalit ang kayamanan at katayuan nila, hindi pa sapat para ikumpara sa tagumpay at yaman ng pamilya ko sa ibang bansa.Ang yaman ng ina ko sa Los Angeles California USA ay nangunguna hindi lang
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-07-11
Chapter: Chapter 7: Birthday Gift"Kim jie samahan mo ako" nagtataka akong tumingin kay Zikie Zye dahil sa sinabi niya. Saan na naman kami pupunta ngayun? Halos hindi na siya pumapasuk sa kompanya parang gusto nalang dito sa mansyon nila para bantayan ako?."Saan po sir?" Tanung ko naman, dahil nagtataka talaga ako kung saan na naman siya pupunta at kilangan pang isama ako. "Birthday ni dad mamaya, syempre kaylangan nating pumunta" maayos naman ang pagkakasabi niya, subalit hindi ko nagustuhan ang tuno dahil galit ako sa tatay niya!."Bakit po tayo sir?" Pagtatanung ko ulit, kunwari ay nagtataka subalit may nabuo ng plano kagabi palang.Alam kung birthday ngayun ni Hiz Khie Fyli'eo, syempre alam yon ng lahat dahil sikat sila at mayaman, yaman na ninakaw sa pamilya ko! Kaya bilang mabait na taong mapag higante ay gusto ko siyang bigyan ng regalo, isang regalo na sigurado akong hindi niya makakalimutan!."Ang dami mo namang tanung!, umayos kana nga doon at tayoy lalakad na" tinatamad na tugon ni sir Zikie saakin."Sir
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-06-25
Chapter: Chapter 6: Ang multo ng sunog"Naniniwala kabang dahil yon sa upos ng sigarilyo?" Kalma kung tanung saaking asawa na si Hiz Khie Fyli'eo, alam kung hindi iyon kusang nangyari, may gumawa non, dahil sa tagal ngayun lang ito nangyari!, at sa dami ng pweding maging aksedente ay sunog pa, sunog na pinanglipon namin sa buong angkan ng Shien sampung taon na ang nakalipas, pero paanong mangyari yon ubos ang buong angkan, sino ang babalik para gumanti?."Sinabi na ng doctor, aksedente lang" kampante na sagut ng asawa ko, pero ako hindi naniniwala dahil kitang kita kona may babae sa kurtina habang may sunog, naka ngiti siya ng may pagbabanta habang nakatingin ng deritso saakin, bumulong pa siya ng "Ako ang multo ng sunog" kahit malayo siya, hindi koman makita ng klaro ang mukha niya, ngunit alam ko ang binubulong niya... Alam ko dahil hindi iyon guni-guni lang, isa iyong babae na hindi takot sa sunog kundi parang galing nasa pagka sunog."Kanina habang may sunog may babae nag babanta" natatakot kung kwento sa asawa ko, um
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-06-25
Chapter: Chapter 5: Simula ng paghihinala"Kung gayon po sir, bakit kayo mag babalik balik sa lugar na ito?, sa sira sirang kompanya ng mga Shien, sa nawasak nilang mansyon?, at sa dating sikat na hospital ng mga Shien? Bakit parang naging libangan nyuna po ang pag punta sa lugar ng mga Shien?" Natahimik ako ng ilang minuto dahil sa sunod sunod na tanung ni Kim Jie ang pinili kung maging personal maid, sa totoo lang ayaw ko ng mga tao na nasa tabi ko lagi, pero iba ang pakiramdam ko sa kanya, parang may awra siya na hindi makikita sa isang tingin lang, mahirap ipaliwanag pero ayon nayon."Hindi paglilibang ang ginagawa ko, naghahanap ako ng ibedensya" hindi kopa natatapus ang sasabihin ko ng mag salita ito "Ibedensya?, gusto mobang mabigyan ng hustisya ang pamilyang Shien?" Tumango ako dahil sa sinabi niya, noon paman gusto konang bigyan ng hustisya ang mabuting pamilya ng Shien pero wala pa akong sapat na ibedensya laban sa kung sino man ang nagpa simuno ng sunog, kung sino ang taong nasa likod ng lahat, pero hindi ako tit
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-06-15
Chapter: Chapter 6: Unang pagkikita ng mag-ama."Mayor Lucien, handa napo ang lahat" report ng assistant ko, pinag handa ko sila dahil pupunta kami sa Mindanao para sa isang transaction kasama ang mga kapatid na Muslim."Lumakad na tayo" maikli pero mataas na boses kung sambit, gaya ng sabi ko hindi nila makikita ang mabuting Lucien hangga't hindi bumabalik sa buhay ko si Serephina, at ngayun mananatili ang masama at nakakatakot kung pagka tao."Madumi po ang lugar nayon sir, magulo sigurado poba na kayo mismo ang pupunta?" Nag aalangan na tanung ng assistant ko, dahilan para titigan ko siya ng masama, napapayuko siya sa takot dahil sa nakakamatay na titig ko."Sana may makita akong bakas mo Serephina" wika ko habang papunta nasa Mindanao. Nawala man agad ang post, pero ang location ay nasa Mindanao kaya kahit alam kung impossible umaasa parin ako na makikita ang bakas ng babaeng minsan kung nasaktan, pero ngayun hinahanap hanap kona.Nangangako ako na kung babalik saakin si Serephina hinding hindi kona hahayaan na malayo pa siya
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-07-11
Chapter: Chapter 5: Ang takot sa puso ni Seraphina"Best ang ganda nito diba?" Agad akong lumapit kay Sopfia para makita ang pinapakita niya saakin. Si Sopfia naging kaibigan ko siya simula noong pumunta ako dito sa Mindanao, noong tumakas ako sa masakit na mundo, sa magulang buhay kasama si Lucien, at ng ewan ko ang nakaraan para mag bagong buhay, nagkakilala kami dito sa Mindanao dahil magkalapit ang bahay namin, napaka daldal niya at madali lang maka close."Pinost ko si Soleil, ang cute nya talaga dito" kinuha ko agad ang selpon niya ng marinig iyon at dali daling denelet ang post, sa dahilang hindi ko alam ay nakararamdam ako ng takot, sa kaloob looban ng puso ko parang may mali.Limang taon na akong umiiwas sa mundo, limang taong lumayo sa lahat, limang taon konang itinatago ang mga anak ko, hindi naman pweding dahil lang sa isang post ay masira ang lahat."Bakit mo naman denelet best?, sayang ang ganda ganda pa naman non" nanghihinayang niyang saad at napapanguso pa, subalit ako natahimik halos hindi kona magawang mag salita n
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-06-25
Chapter: Chapter 4: Bakas ni Seraphina Elise Verdan"Nasaan kana Seraphina?" Ito ang paulit ulit kung tanung sa sarili ko, sa bawat gabing gusto ko matulog pero hindi ko magawa dahil hindi ko maalis sa isipan kona mag alala kung kamusta na ang babaeng minsan kung pinag tabuyan para lang maprotekhan mula sa kamay ng mga mapanggamit kung kalaban, at sa mga panganib na maaaring idulot ng pamilya ko sa kanya."Nagsisisi na ako sa lahat, bumalik kana please" at ito ang paulit ulit kung sinasabi tuwing umaga, umaasa na sana may pag-asa pang makita siya ulit kahit alam kung malabo nang mangyari yon, at kung sakali man na bumalik siya alam kung hindi na niya ako titignan tulad ng mga tingin na ipinupukaw niya saakin dati, ang mapag mahal na tingin, at ang mga matang kaylan man hindi mo makikitang kaya akong saktan, dahil para sa kanya ako ang lahat, at ang pagmamahal niya ay higit pa sa iniisip at nakikita ko ngunit sa puntong ito?, sa lahat ng sakit na nagawa ko alam kung kahit katiting na tiwala at pag mamahal at wala na siyang tinira.Nguni
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-06-11
Chapter: Chapter 3: The Monster Inside MeFive years. It has been exactly five years since the day Seraphina Elise Verdan walked out of my life, or rather, since I let her disappear. At kahit gaano katagal na ang nakalipas, parang kahapon pa rin ang lahat sa alaala ko. Every single detail of that time is etched in my mind—her tears, the pain in her eyes, and the way she looked at me like I was the worst person alive. And maybe, I really am. Maybe I am truly the ruthless, heartless mayor that everyone fears and talks about. But if only they knew the truth. If only they knew why I did what I did.Nakatayo ako dito sa gitna ng malawak at malamig na opisina ko, nakatingin sa labas ng bintana kung saan tanaw ko ang buong siyudad na nasa ilalim ng aking kapangyarihan. Lucien Vale Montero. Mayor. Powerful. Feared. Mayaman. I have everything a man could ever want, yet I have nothing. Everything I touch turns to ash, and everything I love gets taken away or destroyed by my own hands.Napakuyom ang kamao ko nang maalala ko ang dahila
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-05-25
Chapter: Chapter 2: Familiar Traits“Evren, wag mong akyatin ang mesa, baka ka mahulog!” paalala ko habang inilalagay ang mga bagong lutong cookies sa plato.Evren quickly climbed down and looked at me with a guilty yet adorable expression. “Sorry, Mommy. I just wanted to get the cup.”Soleil giggled while sitting on the chair, swinging her legs back and forth. “Evren is clumsy! But I am a good girl, right Mommy?”Lumapit ako at hinaplos ang pisngi ni Soleil bago hinarap si Evren. “You are both good kids. But you have to be careful, okay? I don’t want anyone to get hurt.”Nang makaupo na silang dalawa at nagsimulang kumain, umupo ako sa tapat nila at pinagmasdan sila nang mabuti. Parang nakikita ko si Lucien sa bawat galaw ni Evren—ang paraan ng pagkuyom ng kanyang kamay, ang seryosong tingin kapag nag-iisip, at ang matatapang na kilos. Even Soleil, as bubbly and cheerful as she is, has that same sharp gaze when she focuses on something. It’s terrifying and beautiful at the same time. It reminds me that they are truly h
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-05-25
Chapter: Chapter 1: Five Years GoneFive years. Exactly five years na ang nakalipas mula noong araw na tumakbo ako palayo sa lahat ng bagay na akala ko ay para sa akin. Five years since I left the city where everything started, where I believed I found love, only to realize I was nothing but a secret kept in the dark. Five years since I ran away carrying a heavy secret inside my womb—two lives that became my whole world, my reason to breathe, and my reason to keep hiding.Nakatayo ako ngayon sa may pintuan ng maliit pero maaliwalas na bahay na matagal ko nang tinawag na tahanan. The morning sun is warm against my skin, parang yakap na nagpapaalala sa akin na kahit gaano kahirap ang nakaraan, nandito pa rin ako, nakatayo, at lumalaban. Sa harapan ko, naglalaro ang dalawang batang nagbigay kulay sa bawat araw ko. Evren and Soleil. My twins. My precious treasures.They are five years old now. Malalaki na sila, matalino, at napakamasiyahin. Watching them laugh and run around the small garden we have makes my heart swell wit
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-05-25
Chapter: Chapter 25: Hindi mapigil na damdamin."Oo gusto kita" hindi ko gaanong kilala kung sino ang kausap ko, dahil sa subrang kalasingan, napakamot ako sa ulo ng marinig yon, para akong bata kung titignan.Nag lasing ako ngayun iisa lang ang alam kung dahilan, dahil hindi maalis sa isipan ko yung mga sinabi ni Xidrick, tumatak na iyon sa isip ko, parang hindi ko matanggap, kasi minahal kona siya, may kasunduan kami hindi koyon nakakalimutan pero ang makasama siya ng matagal hindi ko mapigilan na magkagusto sa kanya.Noong una naman wala akong pake alam sa kanya, kasunduan lang ang lahat at tanggap ko iyon, pero hindi ako naging prepared sa pagbabago ng damdamin ko para sa kanya, diko lubos akalain na mahuhulog ako ng tuluyan sa kanya at ngayun hindi kona mapigilan ang sarili ko, kaya nong sabihin niyang hindi na siya magmamahal para akong sinampal ng katotohanan na dapat kung kalimutan ano man ang nararamdaman ko para sa kanya."Sinungaling ka, di moko mahal" sagot ko sa lalaking nasa harapan ko ngayun, kahit sa paraan ng pag s
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-08-07
Chapter: Chapter 24: Ang epekto ng alak.Limang araw kami dito sa resort namin, balak ko kasi dalawang lingo kami dito, dahil sure ako sa pagbabalik sa maynila mawawalan na naman ako ng oras mag pahinga sa dami ng trabaho at pepermahan sa kompanya, iniisip ko palang parang ayaw kona matapus ang bakasyon na ito, lalo na't dito nakakasama ko si Xie Xiah at nagkakaroon ako ng time para mabantayan si lola. Simula nong dumating kami dito, mas unti-unti kung nakikilala ang asawa ko, at sa aaminin ko lalo lang akong nahuhulog sa kanya, hindi kasi yung tipo ng babae na maarti, at maraming, oo may pagka prangka siya at matalas ang dila pero lahat naman ng lumalabas sa bibig niya ay katotohanan lang kaya hindi siya masisisi kung bubuka ang bibig niya.Ngunit nitong ilang araw na lumipas parang umiiwas siya saakin, para bang lumalayo siya ay may gustong protektahan sa sarili niya, nagtataka nanga ako, kasi okay naman kami, tapus ngayun bigla nalang siyang lumalayo, at umiiwas saakin, ayaw ko ng ganito, mas gusto ko yung samahan namin
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-07-29
Chapter: Chapter 23: Malinaw na sagot sa mga tanung ni Xie Xiah.Halos tanghali na ako nagising, napahawak ako sa ulo ko at ramdam ko ang sakit nito, subrang sakit na para bang binibiyak kaya napapahawak ako sa ulo ko.Bumangon ako at pilit na inalala lahat ng nangyari kagabi, napadami ata ang nainom ko at halos wala na akong maalala ngayun, sa subrang pagka miss ko sa mga magulang ko ay uminom ako at matapus yon wala na akong maalala sa mga nangyayari."Good morning" napunta ang attention ko sa nagsalita, at nakita ko si Xidrick bagong ligo, naka tapis lang, kitang kita ang pack na pack niyang abs, literal na walo. "Gusto mong hawakan?" Mapanukso niyang tanung, napapalunok ako ng sarili kong laway, subrang perpekto ng katawan niya, ang puti, ang kinis, subrang linis, at may 8 pach abs pa, panalo talaga."Pinag sasabi mo?, mag damit kanga ang pangit tignan" pagkukunwari ko kahit ang totoo gusto ko talaga pagmasdan ang pandesal sa harapan ko."A-anong nangyari kagabi?" Pagtatanung ko, sana lang wala akong ginawang kalokohan, dahil sa totoo lang mat
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-07-28
Chapter: Chapter 22: Makahulugang halik"Ang sarap ng hangin!" Nakangiting sigaw ni Xie Xiah habang dinadama ang simoy ng hangin malapit sa dalampasigan, habang ako naka tayo malayo sa kanya at nakangiti siyang pinapanood."Ma, pa, i miss you so much napo!!" Sa isang iglap ay biglang nag iba ang mood niya, kung kanina napaka saya niya ngayun umiiyak na siya.8:30 narin ng gabi, at nag paalam si Xie Xiah na magpapahangin lang sa labas, si lola Zaxi at Xiza masaya na nag k-kwentohan kaya naman naisipan kung sundan si Xie Xiah.Habang naglalakad siya nakangiti pa siya at subrang saya, tapus ngayun bigla nalang siyang umiyak diko alam kung anong nangyayari pero nasasaktan ako at hindi ko gusto na makitang umiiyak siya. Lumapit ako para samahan siya, dahil ang sigaw niya hindi na normal parang ibang tao na siya, hindi na siya yung babaeng nag iingat para hindi kami mahuli, hindi na siya yung babaeng tahimik lang at nahihiya, ngayun parang ibang tao na siya, at nong tuluyan na akong nakalapit doon ko naintindihan ang lahat.Lasi
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-07-28
Chapter: Chapter 21: BakasyonHindi ko alam kung saan pumunta si Xie, Basta may tumawag sa kanya at hindi na siya bumalik, tinawagan ko siya ngunit walang sumasagot, nag aalala na ako maging si lola Xiza, buti at tumawag si aling Celia at sinabing tinakbo sa hospital ang lola ni Xie.Alam kodin kung gaano kahalaga sa kanya ang lola niya, dahil tulad ko tanging lola nalang namin ang natira saaming dalawa, at ramdam ko ang takot sa puso niya kung sakaling mawala pa sa kanya ang nag iisang tao na pinaka mahal niya, naiintindihan kodin na dahil sa pagmamadali ay nakalimutan niya ng mag paalam saamin ni lola.Hindi dahil hindi niya nirerespito si lola, alam ko masaya siyang maayus si lola Xiza, dahil lang talaga sa kaba at takot niya kaya umalis siya ng walang paalam, at alam kodin ang sitwasyon na ganon, dahil kahit ako ang nasa kalagayan niya wala narin akong maisip na ibang bagay kundi ang mabilis na tumakbo papunta sa lugar kung saan si lola.Nag trabaho siya at tinanggap ang trabaho bilang pekeng asawa ko, para sa
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-07-19
Chapter: Chapter 20: ang operation ni lola Zaxi."Ms Xien mag usap tayo" agad akong tumayo at sumunod kay doctor Sanxiz, alam ko naman na ang pag-uusapan namin."Umupo ka muna" utos saakin ni doc Sanxiz at agad ko naman sinang-ayonan, umupo nga ako sa bakanting upuan at naka harap sa kanya."Kaylangan nang gawin ngayun mismo ang operation ng lola mo, habang tumatagal mas lumalala ang sakit niya, alam mo parang hindi iyon normal na sakit, parang isa iyong lason na kumakalat sa katawan niya, na nagiging dahilan ng pagka sira ng utak at puso niya" nang hina ako sa sinabi ni doc, pero kung lason man sino ang gagawa non?.Sino ang may galit kay lola at saakin? Wala naman kasi kaming kaaway o nakasamaan ng loob, at ang nakapunta sa bahay dalawa halos dalawa lang si Oun, pero alam ko hindi magagawa ni Oun ang saktan si lola. At si Kisha hindi nyarin yun magagawa, mabait siya at ano ang nagawa namin ni lola para gawin niya yon? Kaya impossible na lason ang sakit ni lola, pero kaysa sayangin ang oras sa pag iisip ng lumason kay lola ay mas
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-07-18
เข้าสู่ระบบ
