Chapter 3: Ang pamilyar na pakiramdam

"Mommy finally po, makakapunta nako sa Philippines!" Masayang wika ni Xie Rahn, dahilan para haplusin ko ang ulo niya.

Nag b-byahe na kami pauwing pinas, naka sakay kami sa eroplano at naka upo sa pinaka likuran nito, ayaw na ayaw kasi ng anak ko sa harap at gitna maingay daw, kaya't naki-usap ako sa flight attendant na kung maari ay sa likod kami uupo, nong una ay tumanggi ito dahil may naka re-save nadaw sa pwesto na iyon, at sadyang nakakatakot daw ang taong uupo doon.

Pero para sa anak ko? Walang mas nakakatakot pa, kaya naman hindi ako tumigil at naki-usap ng husto hanggang sa pumayag na sila. Nagtataka ako kung sino ang makakasama namin sa pwesto at bakit ganun nalang ang takot sa kanya ng mga taong ito!

"Basta po ma'am, ang makakasama nyu sa pwesto ay ayaw na ayaw sa maingay, kaya nga pina-serve niya ang likuran" napatango ako dahil sa paalala nito, sa tingin ko hindi basta basta ang makakasama namin sa buong byahe, kaya kinausap kona agad ang anak kona wag magiging maingay dahil baka magalit ang taong iyon, o mairita sa ingay, sumang-ayon naman si Xie Rahn.

"Sa totoo lang po ma'am, pag mamay-ari niya itong eroplano, kaya natatakot kami na ma offended siya at baka lahat kami mawalan ng trabaho" bulong pa saakin ng babae kaya naman napakagat ako sa ibaba kung labi at isang nakakatakot na pakiramdam ang bigla kona lang naramdaman.

"Nakakatakot na tao?, may sariling plain?, oh my gosh! Hindi naman siguro si Xidrick Iearahn Hue?, hindi naman siguro siya ano?" Bulong ko sa aking sarili. Sandali akong natahimik dahil sa mga Sinabi nito, sa pagkaka alala ko si Xidrick ayaw din sa maingay sa pwesto, noon sa tuwing nag t-travel kami ay sa likod ang pwesto, nasa vip room siya ganun, dahil ayaw nga niya sa maingay.

Pero hindi naman siguro siya ang makakasama namin ngayun diba? Anong hiwaga naman kung siya iyon?, at isapa anong ginagawa nya dito sa south Korea kung sakali na siya man iyon? Hindi ayaw kung maniwala.

"Sir dito po kayo" nakangiting wika ng flight attendant, habang may kasamang lalaki.

"Oum" tugon ng lalaki, maikli lang pero nagawa niyang guluhin ang buong kalamnan ko, naka facemask siya, naka sumbrero tulad naming tatlo, hindi makikita ang mukha niya, pero ang simpleng 'oum' naiyon sa boses na iyon, kahit maging abo pa ay makikilala ko, sigurado akong ang dati kung asawa ang kaharap ko ngayun.

Umopo na siya sa harapan ko, sa tapat ko mismo, naka sungles ako kaya marahil ay hindi niya ako makikilala, o baka naman nakalimutan nyana talaga ako?, sabagay kahit naman noon ay hindi niya ako hinanap ngayun pa kaya?.

Napunta ang tingin niya saakin, deritso nakakatakot, tila sinusuri ako sa kaba nga ay napalunok na ako sa sarili kung laway, kung hindi lang umaandar na ang eroplano ay baka bumama nalang kami kung si Xidrick lang naman ang nasa harap ko! Anong kamalasan naman kasi ito! Sa dami ng araw at ng eroplano bakit sa iisang sasakyan pa kami napunta?, sino ba ang mag aakala na mismong sa eroplano pa nila kami makasasakay!.

"Okay kalang ba?" Tanung saakin ni lola Zaxi, at hinawakan ang kamay, marahil ay Ramdam niya ang takot ko ngayun, nagkita narin sila ni Xidrick noong nagtatrabaho pa ako, dahil sa tuwing gagamutan si lola sinasamahan ako ni Xidrick, gaya nga ng sabi ko, napaka buti niya, maalaga, kaya akala ko nagustuhan nya narin ako pero hindi pala.

Natatakot ako na paano kung makilala niya ako?, o kahit si lola Zaxi lang, Buti nalang at tulog si Xie Rahn dahil kung hindi sigurodong malalagot ako! Kung tatagal pa kami dito ay baka hindi kona makayang maging kalma, hindi ko masabi kung anong nararamdaman ko pero iisa lang ang alam ko

Hanggang ngayun mahal ko parin ang dati kung asawa, Hanggang ngayun naaapektuhan parin ako kahit sa simpleng mga titig niya lang, hindi ko kayang makipag tagisan ng tingin sa kanya kahit na naka sungles ako.

"Ayus lang po" maikli kung sagot kay lola Zaxi para hindi na siya mag alala. Kahit ang totoo hindi talaga ako okay, natatakot, at kinakabahan ako sa mga maaring mangyari, hindi talaga pwedi ang ganito, kaylangan na naming bumaba, sana naman makarating na kami.

"Hm...." Napunta ang tingin ni Xidrick kay Xie Rahn ng marinig ang halinghing nito, nanlaki naman ang mga mata ko dahil sa kaba, ang puso ko ngayun parang tambol sa bilis dahil sa takot.

"P-pasensya napo sa ingay" paghingi ko ng paumanhin dahil baka magalit siya, dahil kilala ko si Xidrick, madali siyang magalit sa maliliit na bagay kapag dinya nagustuhan

Ngumiti lang siya at napatango, tila natutuwa siya kay Xie Rahn dahil hanggang ngayon hindi maalis ang mga tingin niya dito.

"Ang cute nya, ilang taon na siya?" Napalunok ako ng sarili kung laway dahil sa tanung saakin ng lalaking ito, ang random niya naman, hindi nya naman ako nakilala diba?.

"Oh thank you" tanging sagot ko, hindi ko kayang sabihin kung ilang taon na ang anak ko, baka bigla niya akong maalala, pero sabagay hindi niya naman alam na buntis ako noong umalis, kaya kahit malaman niya ang edad nito, ay hindi niya maiisip na anak namin.

"5 year's old" pahabol kung sagot, ngumiti siya lalo, hindi nakakatakot,Isang ngiti na minsan kona ring nakita noong magkasama pa kami.

"Oh what's her name?" Nanlaki ang mata ko dahil sa sumunod niyang tanung. Paano ko sasabihing 'Xie Rahn' ang pangalan ng anak ko, sigurado akong maghihinala siya kung marinig ito. Hindi korin kasi alam bakit iyon ang binigay kung pangalan sa anak ko! Marahil naisip kolang na kahit pangalan nalang ng kaniyang ama ang meron siya. Pinag sama ko kasi ang pangalan namin ni Xidrick Iearahn Hue, kaya kung sasabihin ko ngayun ang pangalan ng anak ko, sure akong maghihinala siya.

"Hello daddy? , finally po nakita na kita!" Kumabog ng malakas ang dibdib ko dahil sa sinabi ng anak kona ngayun ay kagigising lang. Nagkagulo ng husto ang sistema ko, paano kasing nagising ang batang ito!?.

"Ow?" Gulat na wika ni Xidrick, nanlaki pa ang mga mata niya dahil sa gulat. Hindi kona alam kung ano ang gagawing dahilan dahil sa sinabi ng anak ko. Takot na takot talaga ako dahil kilala ko si Xidrick kapag ang isang bagay ay nagpa isip sa kanya ay hindi siya titigil kaka imbestiga dito at sigurado akong kapag nalaman niya na tinago ko ang anak niya ay katapusan kona. Lalo't umalis ako noon ng hindi pa natatapus ang kontrata sigurado akong sisingilin niya ako, at baka magiging katapusan na namin ng anak ko.