LOGINAYA'S POV Ang unang sikat ng araw ng Mayo ay pumasok sa bintana ng kusina, tumatama sa mga garapon ng asukal at kape. Nakasandal ako sa counter, hinihintay na matapos ang pag-filter ng kape habang pinapanood si Lucius na seryosong nagbabasa ng dyaryo sa hapag. Isang bihirang eksena na tahimik siya sa umaga, lalo na’t kadalasan ay telepono agad ang hawak niya. "Lucius, ang lalim ng iniisip natin ah. Tungkol ba 'yan sa delivery sa Boracay?" tanong ko habang inilalapag ang tasa sa tapat niya. Ibinaba niya ang dyaryo at bumuntong-hininga, pero may kasamang ngiti. "Actually, hindi. Naisip ko lang 'yung sinabi ni Mayor kagabi tungkol sa expansion ng kalsada papunta rito sa Hub. Kapag natuloy 'yun, mas mapapadali ang pagpunta ng mga kliente, pero baka mawala 'yung pagiging tago at tahimik ng lugar natin." "Double-edged sword talaga 'yan," sagot ko habang nauupo sa tapat niya. "Pero look at the bright side, mas maraming bata ang makaka-access sa school natin kung maayos ang daan. Hindi na
AYA'S POV Ang ulan sa Laguna ay madalas na dumarating nang walang pasabi, lalo na kapag ganitong patapos na ang Abril. Nakaupo ako sa tapat ng bintana ng aming opisina sa Hub, pinapanood ang bawat patak na tumatama sa mga polycarbonate sheets ng greenhouse. Ang dating tuyong lupa sa labas ay nag-uumpisa na namang maging maputik, pero sa loob, nananatiling mainit at amoy kape. "Aya, nakita mo ba 'yung listahan ng delivery para bukas? Parang may kulang na limang crates ng Dendrobium para sa event sa Manila," tanong ni Lucius habang nakatayo sa harap ng white board, may hawak na marker. "Nasa folder ni Nico, Lucius. Kinuha niya kanina dahil iche-check daw niya kung alin sa mga 'yun 'yung ready na talaga mamulaklak. Ayaw niya kasing mapahiya tayo sa client," sagot ko habang inaayos ang mga payroll records ng mga tauhan. Eksaktong bumukas ang pinto at pumasok si Nico, basang-basa ang kaniyang t-shirt at hinihingal. "Grabe ang ulan sa labas! Muntik na akong madulas sa may Section B. Per
AYA'S POV Ang unang Lunes matapos ang inagurasyon ay nagsimula nang may kakaibang enerhiya sa Isko’s Hub. Hindi na lang ito ang karaniwang ingay ng mga truck na nagkakarga ng mga orchid; ngayon, may halong tawanan at hiyawan na ng mga bata. Alas-siyete pa lang ng umaga ay gising na gising na si Lucius. Nakatayo siya sa harap ng salamin, inaayos ang kaniyang suot na light blue na button-down shirt. "Aya, sa tingin mo ba masyadong formal 'to? Baka matakot ang mga bata sa akin," tanong niya habang sinusubukang ayusin ang kaniyang buhok. Natawa ako habang nilalagyan ng diaper si Miko. "Lucius, hindi ka naman magtuturo ng Calculus. Gardening lang ang gagawin niyo ni Nico mamaya. You look fine. Mukha kang approachable na daddy." "Approachable daddy, huh?" lumapit siya sa akin at hinalikan ako sa pisngi bago binuhat si Miko. "Narinig mo 'yun, Miko? Approachable daw si Daddy. Hindi na tayo 'yung nakakatakot na boss sa Makati." Lumabas kami ng kwarto at sinalubong kami ng amoy ng bagong s
AYA'S POV Ito na ang araw na matagal naming pinaghandaan—ang opisyal na pagbubukas ng Isko’s Hub Community School. Maaga pa lang ay dinig na ang abalang kilos sa labas ng aming bahay. Ang tunog ng mga silya na iniaayos at ang mahinang tawanan ng mga tauhan nina Mang Berting ang nagsilbing alarm clock ko. Dahan-dahan akong bumangon para hindi magising si Miko, pero paglingon ko sa tabi ko, wala na si Lucius. Napangiti na lang ako. Siguradong nasa labas na iyon, chine-check ang bawat detalye ng venue para masigurong perfect ang lahat. Pagbaba ko sa kusina, sinalubong ako ng bango ng kape at ang abalang si Aling Nena. "Aya, gising ka na pala. Kumain ka muna rito. Maaga ring umalis si Lucius at Nico, nandoon na sa school building." "Salamat po, Aling Nena. Mukhang excited po ang lahat," sabi ko habang nagsasalin ng kape. "Paano namang hindi? Ngayon lang magkakaroon ng ganito kagandang pasilidad dito sa atin. O, siya, bilisan mo dyan at baka maunahan ka pa ng mga bisita," biro ni Alin
AYA'S POV Ang sikat ng araw ay tumatagos sa siwang ng kurtina sa aming kwarto, hudyat ng isa na namang abalang umaga. Dahan-dahan akong bumangon para hindi magising si Lucius, pero bago pa man ako makatayo nang tuluyan, naramdaman ko na ang kamay niya sa aking bewang. "Maaga pa, Aya. Isang limang minuto pa," pabulong niyang sabi, halatang antok na antok pa mula sa pag-aasikaso ng mga kargamento kagabi. "Lucius, darating ang mga magulang nina Lito ngayon para sa huling orientation bago ang inauguration bukas. Kailangan nating ayusin 'yung refreshments sa school building," paalala ko sa kaniya habang hinahaplos ang kaniyang braso. Bumitaw siya at huminga nang malalim, saka dahan-dahang naupo sa gilid ng kama. "Right. The orientation. Minsan nakakalimutan ko na administrator na rin pala ako ng isang eskwelahan bukod sa pagiging manager ng Hub." "Kaya natin 'to. O, sige na, maliligo na ako habang tulog pa si Miko," sabi ko bago dumeretso sa banyo. Pagbaba ko sa kusina, sinalubong ak
AYA'S POV Maaga pa lang ay ramdam na ang init ng sikat ng araw sa labas ng Hub, pero sa loob ng nursery school building, nananatiling presko dahil sa matataas na kisame at mga bukas na bintana. Nakatayo ako sa gitna ng magiging main classroom, pinapanood sina Lucius at Nico na abalang-abala sa pag-aayos ng mga bagong dating na bookshelf. "Lucius, dahan-dahan naman dyan sa corner. Baka magasgas 'yung sahig, kakapunas lang nina Aling Nena niyan kagabi," paalala ko habang dahan-dahang inilalapag si Miko sa kaniyang portable playpen sa gilid. "Don't worry, Aya. Nilagyan namin ng felt pads 'yung ilalim nito. Hindi 'to makakagasgas," sagot ni Lucius nang hindi tumitingin. Pawis na pawis siya, at ang kaniyang t-shirt ay may bakas na ng alikabok, pero makikita sa kaniyang kilos ang sigla na bihira kong makita noong nasa siyudad pa kami. "Ate, tingnan mo 'to. 'Yung mga bean bags na pinadala ni Ms. Victoria, ang lambot! Siguradong mag-aagawan ang mga bata rito sa reading nook," tawag ni Nic
AYA’S POV "Sigurado ka ba rito, Aya? Malakas ang ulan, baka gusto mong sa loob na lang tayo mag-usap?" tanong ni Alberto habang dahan-dahang umaandar ang kaniyang sasakyan palayo sa gusali ni Lucius. Tumingin ako sa labas ng bintana. Nakita ko si Lucius na humabol sa lobby, pigil ng kaniyang sari
AYA’S POV "Ate, sigurado ka bang kailangang may dalawang itim na sasakyan sa labas ng bahay natin? Pinagttitinginan na tayo ng mga kapitbahay, akala nila may raid," reklamo ni Nico habang sumisilip sa bintana. Kakatapos lang namin mag-almusal. Simula nang magkausap kami ni Lucius kagabi tungkol s
AYA’S POV Maaga kaming nagising dahil sa tawag ni Mark. Alas-otso pa lang ng umaga, pero handa na ang lahat sa dining area. Paglabas ko ng kwarto, nakita ko ang isang lalaking naka-salamin at may bitbit na briefcase. Mukhang abogado. “Aya, meet Atty. Reyes. Siya ang humahawak ng personal trust k
AYA’S POV Gabi na at katatapos lang naming kumain. Nakaupo si Lucius sa dulo ng kama, may hawak na maliit na box na gawa sa madilim na kahoy. Hindi ito ’yung velvet box na nakita ko kanina sa sala. Mas luma ito, mas may bigat tingnan. “Aya, halika rito. Maupo ka sa tabi ko,” tawag niya. Lumapit







