MasukAYA'S POV Ang umaga sa Laguna ay nagsimula sa tilaok ng manok at sa mahinang ugong ng irrigation system sa labas. Nakaupo ako sa tapat ng dining table, dahan-dahang hinihigop ang mainit na tsokolate habang pinapanood si Lucius na seryosong nagbabasa ng mga blueprints sa tapat ko. Kahit bagong gising at magulo pa ang buhok, halatang tutok na tutok siya sa ginagawa niya. "Lucius, baka naman matunaw na 'yang papel sa tinititig mo," biro ko sa kaniya. "Malamig na 'yung kape mo, o." Lumingon siya sa akin at ngumiti nang bahagya, sabay bitaw sa kaniyang mechanical pencil. "Pasensya na, Aya. Chine-check ko lang 'yung layout ng playground. Gusto ko kasi, 'yung mga swing at slides, hindi diretsong nakatapat sa sikat ng araw pagdating ng hapon. Baka mapaso 'yung mga bata." "Ang dami mong iniisip. Sabi naman ni Nico, may mga puno ng mangga roon na pwedeng magsilbing shade, 'di ba?" sabi ko habang nilalagyan ng gatas ang tasa ko. "Oo, pero kailangang siguraduhin. Ayokong magkaroon ng safety
AYA'S POV Ang hapon sa Laguna ay tila humihinto ang oras, lalo na kapag ang tanging naririnig mo ay ang mahinang pag-ikot ng ceiling fan at ang paminsan-minsang pagaspas ng mga dahon sa labas. Nakaupo ako sa tumba-tumbang gawa sa rattan, habang si Miko ay mahimbing na natutulog sa aking bisig. Ramdam ko ang init ng kaniyang maliit na katawan, isang paalala na totoo ang lahat ng ito—na narito na kami sa puntong pinangarap lang namin noon. Bumukas ang pinto sa likuran at pumasok si Lucius. Amoy araw siya at may bakas ng tuyong lupa sa kaniyang braso. Maingat niyang inilapag ang kaniyang sumbrero sa side table bago lumapit sa amin. "Tulog na ang munting boss?" bulong niya habang dahan-dahang hinahaplos ang pisngi ni Miko gamit ang kaniyang hintuturo. "Kakatapos lang dumede. Mukhang napagod sa paglalaro ng kaniyang sariling mga kamay kanina," ngiti ko sa kaniya. "Kamusta sa warehouse? Marami bang dumating na orders?" Naupo si Lucius sa sahig, sa tabi ng aking tumba-tumba, at isinanda
AYA’S POVMaaga kaming nagising dahil sa tilaok ng mga manok sa kapitbahay at sa mahinang iyak ni Miko. Paglabas ko ng kwarto, bitbit ang baby na mahimbing na uli ang tulog, bumungad sa akin ang amoy ng bagong luto na sinangag at tuyo. Nakita ko si Victoria sa kusina, suot ang isa sa mga apron ko, habang seryosong nakatitig sa kawali.“Victoria? Anong ginagawa mo dyan? Akala ko ba late ka magising kapag nasa probinsya?” biro ko habang inilalapag ang gamit ni Miko sa dining table.“Aya! You caught me,” tawa niya habang sinusubukang baligtarin ang tuyo gamit ang sipit. “I woke up early because of the birds. Ang sarap pala ng hangin dito sa labas kapag ganitong oras. So, I thought, why not help Lucius with breakfast? Pero as usual, nauna pa rin siya sa akin. He’s outside checking the water pumps.”“Sanay na ’yun. Mula nung lumipat kami rito, naging morning person na ang asawa ko,” sabi ko habang nagsisimulang magtimpla ng gatas. “But thank you for the effort ha. Mukhang masarap ’yang nil
AYA’S POVMaaga pa lang ay ramdam na ang excitement sa loob ng bahay. Kahit puyat mula sa pag-aalaga kay Miko, hindi ko mapigilang mapangiti habang pinapanood si Lucius na nag-aayos ng sala. Inililigpit niya ang mga nakakalat na laruan at tinitiyak na walang alikabok ang mga display na orchids. Ngayon kasi ang dating ni Victoria, at alam naming lahat na pagdating sa kaibigan naming iyon, dapat ay laging presentable ang paligid.“Lucius, relax ka lang. Si Victoria lang naman ang darating, hindi inspection team ng building,” biro ko habang dahan-dahang naglalakad palabas ng kusina, may hawak na tasa ng gatas.“Alam mo naman ’yun, Aya. Kapag nakakita ’yun ng kahit isang tuyong dahon, baka lecture-an na naman ako tungkol sa proper maintenance,” sagot ni Lucius habang mabilis na pinupunasan ang center table. Tumigil siya at tumingin sa akin. “Are you okay? Baka napapagod ka na sa pagtayo.”“Ayos lang ako. Nakaupo naman ako kanina habang nag-aayos si Nico ng mga forms sa nursery,” sabi ko s
AYA’S POV Alas-tres na ng madaling araw. Ang tanging liwanag sa loob ng kwarto ay ang mahinang dilaw na ilaw mula sa lamp shade sa side table. Tahimik ang buong paligid ng Laguna, maliban sa paminsan-minsang huni ng kuliglig sa labas at ang mahinang pag-ikot ng electric fan sa sulok. Naramdaman ko ang paggalaw ni Miko sa tabi ng higaan namin. Nagsimula siyang maglabas ng maliliit na ungol, ’yung tunog na alam kong hudyat na ng gutom. Dahan-dahan akong bumangon, iniingatan ang tahi ko na medyo makirot pa rin kapag nabibigla ang kilos. “Aya, ako na,” mahinang bulong ni Lucius. Kahit madilim, nakita kong mabilis siyang naupo at kinuskos ang kaniyang mga mata. Halatang antok na antok pa siya dahil kakatapos lang naming magpalit ng diaper ni Miko nung ala-una, pero heto siya, gising na naman. “Kukuha lang ako ng gatas, Lucius. Matulog ka muna,” sabi ko habang pilit na inaabot ang tsinelas ko sa ilalim ng kama. “No, stay put. Masakit pa ’yang likod mo,” giit niya. Tumayo siya at binuh
AYA’S POV Maingat na inalalayan ako ni Lucius pababa ng puting SUV paghinto namin sa tapat ng gate ng Isko’s Hub. Kahit tatlong araw pa lang ang nakakalipas simula nung nanganak ako, parang isang buwan akong nawala sa lugar na ito. Ang amoy ng sariwang lupa at ang bahagyang halimuyak ng mga orchid ang unang bumati sa akin pagbaba ko. “Careful, Aya. Dahan-dahan lang,” bulong ni Lucius habang ang isang kamay niya ay nasa likod ko at ang isa naman ay bitbit ang baby carrier kung saan mahimbing na natutulog si Miko. “Lucius, okay lang ako. Masakit lang nang konti ang tahi pero kaya ko na,” sagot ko habang nakakapit sa braso niya. “Kahit na. Sabi ni Doc, no sudden movements. At bawal muna magbuhat,” paalala niya. Tumingin siya kay Nico na abalang-abala sa pagbababa ng aming mga gamit mula sa trunk. “Nico, ’yung sterilizer at ’yung bag ng mga diaper, dumeretso mo na sa nursery room.” “Copy, Kuya! On it!” masiglang sagot ni Nico. Halatang hindi siya nakatulog nang maayos dahil sa pagbab
AYA’S POV "Sigurado ka ba rito, Aya? Malakas ang ulan, baka gusto mong sa loob na lang tayo mag-usap?" tanong ni Alberto habang dahan-dahang umaandar ang kaniyang sasakyan palayo sa gusali ni Lucius. Tumingin ako sa labas ng bintana. Nakita ko si Lucius na humabol sa lobby, pigil ng kaniyang sari
AYA’S POV "Ate, sigurado ka bang kailangang may dalawang itim na sasakyan sa labas ng bahay natin? Pinagttitinginan na tayo ng mga kapitbahay, akala nila may raid," reklamo ni Nico habang sumisilip sa bintana. Kakatapos lang namin mag-almusal. Simula nang magkausap kami ni Lucius kagabi tungkol s
AYA’S POV Maaga kaming nagising dahil sa tawag ni Mark. Alas-otso pa lang ng umaga, pero handa na ang lahat sa dining area. Paglabas ko ng kwarto, nakita ko ang isang lalaking naka-salamin at may bitbit na briefcase. Mukhang abogado. “Aya, meet Atty. Reyes. Siya ang humahawak ng personal trust k
AYA’S POV Gabi na at katatapos lang naming kumain. Nakaupo si Lucius sa dulo ng kama, may hawak na maliit na box na gawa sa madilim na kahoy. Hindi ito ’yung velvet box na nakita ko kanina sa sala. Mas luma ito, mas may bigat tingnan. “Aya, halika rito. Maupo ka sa tabi ko,” tawag niya. Lumapit







