LOGINAmara Bennett has a rule: Never let anyone close enough to break your heart twice. After a humiliating breakup that turned her into the laughingstock of her school, she’s done with romance, done with hope, and definitely done with boys who make promises they can’t keep. Then Julian Reyes transfers into her class. Charming without trying. Annoyingly kind. The type of boy who remembers little things—like how she hates strawberries on cake and how she always pretends she’s okay when she isn’t. At first, Amara can’t stand him. Mostly because Julian somehow sees through every wall she built around herself. But when a misunderstanding makes the entire school believe they’re dating, Julian offers her a deal: fake a relationship until the rumors die down. Simple. Except nothing about Julian feels fake. Not the way he waits outside her classroom just to walk her home. Not the way his hand finds hers during crowded hallways. And definitely not the way he looks at her like she’s the best thing he’s ever found. For the first time in a long time, Amara begins to believe love might not be something meant to hurt her. But just when she finally lets herself fall, she discovers the truth Julian has been hiding since the day they met—a truth that could destroy everything between them. Because Julian didn’t transfer to her school by coincidence. He came for her.
View More"Oh!"
"F*ck! You really taste good, Maxine. Your scent too, it makes me mad...so mad..." "Craig, I want you now! Please, I want you inside," she begged. Hinila na niya ang lalaki mula sa pagkakayuko nito sa kanyang gitna. She felt the urge to unite with him. Sooner... Hindi naman siya pinaghintay ng matagal ni Craig. Binuka nito ang kanyang mga hita at pumuwesto. Claiming her body. Crying out of pleasure. Moaning, panting, both naked. Nasa ibabaw pa rin ni Maxine si Craig habang walang humpay siya nitong inaangkin. Nagpapakasasa sa tawag ng kanilang mga laman. Kanina pa sila roon. Ni hindi na nga nila natapos ang dinner na inihanda ni Maxine dahil mas naging malakas ang hatak ng kanilang mga katawan. Lùst and pleasure consumed them. They both want to release the heat of their bodies. "F*ck Max! I can't get enough of you! Masyado mo akong na-diet sa loob ng isang linggo!" napapaos na bulong ni Craig. Nanggigigil na hinalikan sa mga labi ang babae. Naliliyo naman ang pakiramdam ni Maxine habang patuloy ang pag-angkin sa kanya ni Craig. Gaya ng sabi nito, matagal bago muli silang nakapag-səx. Paano ay umalis ang lalaki para sa business meeting nito sa ibang bansa at pagdating naman nito ay nagkaroon siya ng dalaw. Gusto nga nitong angkinin siya agad ngunit humindi siya. Buti at kontrolado pa naman niya ang sarili... But not this time. Maging siya ay nasabik sa lalaki. Habang ninanamnam ang sandali, nagulat siya nang biglang hugutin ni Craig ang sandata. Nakaramdam siya ng panghihinayang dahil akala niya ay tapos na ito. Pero agad siya nitong parang papel na pinatuwad. Sa isang iglap ay nasa loob na naman niya ito. Thrusting deeper, in and out from her behind. "Ah, shït!" hindi niya maiwasang mapamura. This style always makes her scream even more. Mas ramdam niya ang lalaki. Mas sagad siya nitong naangkin. And the way he was thrusting? Puno iyon ng gigil at pagmamadaling marating ang langit. And it didn't take a while, sa huling sakyod nito ay narating nilang sabay ang r***k ng kaligayahan. Napadapa na lamang siya sa kama pagkatapos umalis ni Craig. Ramdam ni Maxine ang panlalagkit lalo na sa gitna at kanyang mga hita. Paano ay bumulwak palabas ang pinaghalong katas nila ni Craig. Hindi na siya magtataka roon. Pareho nga naman silang nagtiis ng halos isang linggo bago muling makaniïg ang isa't isa. "That was fantastic!" pahayag ni Craig na nahiga sa tabi niya. Nanatili siyang nakadapa at hindi ito pinansin. Hinahabol pa rin naman niya ang hininga. Ngayon niya lang din naramdaman na parang nabugbog ang katawan niya sa ginawa nila. "Hindi ka pa ba uuwi?" tanong niya pagkatapos ng ilang saglit na pananahimik. Nagpalit na siya ng puwesto. Tumagilid siya para maharap ang lalaki. Nakapikit ito habang nakataas ang mga kamay na ginawang unan sa ulo. Napabuntong hininga na lamang siyang pinagmasdan. Umangat ang kamay niya, gusto niyang abutin ito at haplusin sa mukha. Pero nagpigil siya. Binawi niya ang kanyang kamay na nasa ere na. Muli siyang napabuntong hininga bago nagpasya. Tatayo na sana siya para pumunta sa banyo pero mabilis siyang napigilan ni Craig. "Where are you going?" Napatingin siya sa kamay ng lalaki. Sa ganoong kilos nito alam na niya kung anong susunod na mangyayari. Hindi siya nagkamali nang mapadako ang tingin niya sa gitna ng mga hita nito. His big long d!ck is ready again. Tayong tayo na iyon at handa na muli. Hinila siya ni Craig palapit sa katawan nito. Napalunok siya nang tila alam na niya ang gusto nitong gawin niya. "Ride me," aniya. Puno na naman ng pagnanasa ang mga mata. Mula sa pagkakahawak sa kanya ay naglakbay ang mga kamay nito sa katawan niya. Hanggang sa mahanap nito ang isang dibdib niya. Parang nahipnotismong sinunod niya ang kagustuhan nito. Pumuwesto siya sa ibabaw ng lalaki. Sinunod niya rin ang kagustuhan ng katawan na muling magpaangkin sa lalaki. Hindi niya mapigilan ang halinghing nang unti-unti niyang mapag-isa ang kanilang mga katawan ni Craig. "That's it, baby..." Mabagal siyang gumalaw sa ibabaw nito. Tinatantiya niya ang sarili. He was fat and big, at pakiramdam niya ay mas lumaki ito sa puwestong iyon. Napasinghap siya nang huliin ng bibig nito ang isa niyang dibdib. Napaliyad siya at napatigil sa paggalaw. Ninanamnam niya ang sarap na hatid ng bibig nito at kamay sa magkabila niyang dibdib. He knows her body well. Alam nito kung paano siya baliwin. Alam nito kung paano pag-apuyin ang pagnanasa niya. In a moment, pareho na naman nilukob ng mga halinghing nila ang kuwartong iyon. "Dito ako matutulog ngayon," ika ni Craig mula sa loob ng banyo. Bukas naman ang pinto kaya narinig niya ito. Napalingon naman si Maxine sa banyo. Kasalukuyan niyang pinapalitan ang bedsheets dahil basang basa ang dati at nangangamoy ng kanilang mga katas. Patapos na siyang gawin iyon nang lumabas ang lalaki mula roon. Hindi na lamang siya nagsalita. Inayos niya ang ilang unan. Pagkatapos noon ay tahimik siyang naglakad. "Goodnight," sabi niya nang matapat sa lalaki. Ngunit hindi pa man nakalalayo ay pinigilan na siya nito. Napatitig siya dito. "Saan ka pupunta?" tanong nito. Parang hindi naman nito alam. "Sa kabilang kuwarto ako para makatulog ka ng maayos dito," sagot niya. Ngunit ang totoo, ang gagawin niya ay para sa sarili. Hindi siya makakatulog na katabi ang lalaki. "You know that I can get in there and have səx with you whenever I want, so why go there? Sleep here with me." Pinamulahan siya ng mukha. Iniiwas niya ang mukha sa lalaki. Hinila niya ang brasong hawak nito. "I will leave the door open. Goodnight," sabi niyang nilakihan at binilisan ang pag-alis. Agad siyang pumasok sa kabilang kuwarto. Pagkapasok ay hindi niya mapigilan ang mga luha sa pagpatak. "Bakit ka umiiyak? Ginusto mo ito Maxine. Ginusto mong maging puta ng boss mo! Ginusto mong maging babae niya sa kama. Kaya bakit ka umiiyak? Bakit mo iniiyakan ito ngayon?" tahimik na kastigo niya sa sarili. Nanghihinang narating niya ang kama. Baluktot siyang nahiga at umiyak nang umiyak hanggang sa makatulugan na lamang niya iyon. Ganoon naman siya lagi. Pagkatapos niyang magpakasasa sa piling ni Craig ay umiiyak siyang mag-isa. Kinaumagahan ay maaga siyang gumising. Kailangan niyang magprepara ng almusal nila ni Craig bago pumasok sa opisina. Ngunit papunta pa lamang siya ay nakasalubong na niya si Craig palabas sa pinto ng kuwarto. "Oh, great, you're awake. I need to go early, I have an interview today," aniyang ipinagtaka niya. Gusto niyang magtanong pero mabilis siya nitong tinalikuran para umalis. Nagkibit balikat na lamamg siya nang mawala na sa paningin niya ang lalaki. Imbes na magluto ay nagtimpla na lamang siya ng kape. Wala din naman siyang gana para kumain pa. Ihahanda na lamamg niya ng maaga ang sarili at maagang papasok sa opisina. Hindi din naman sila nagsasabay ni Craig papasok ng kompanya. What's happening between them is a secret...Amara had spent two years learning how to read people. Not perfectly. Nobody could. But she'd learned enough. Enough to tell the difference between someone who was genuinely kind and someone who just knew how to look kind when people were watching. Enough to recognize when a smile didn't quite reach someone's eyes.So when Sienna Davis slid into the seat beside her in English on Tuesday morning and greeted her with an easy smile, every instinct Amara had sharpened over the last two years quietly woke up."Morning," Sienna said."Morning."Sienna set down her notebook and uncapped a pen. "You look tired."Amara glanced at her. "Thanks."A laugh slipped out of Sienna. "You know what I mean.""Do I?""Rough weekend?"There it was. Amara kept her face neutral. "I'm fine."Sienna nodded slowly. "Okay." She hesitated. "I just wanted to check. After Friday night... things looked a little intense."*A little intense.* That was one way to put it."I didn't mean to make anything worse," Sienna
---The thing about pretending you were fine was that it required energy Amara didn't have on a Monday morning.She'd spent Sunday doing everything right. She'd slept. She'd eaten. She'd sat at her desk and stared at her homework until the words stopped swimming. She'd told herself, very firmly and very rationally, that what Julian had revealed didn't change anything fundamental about who she was or what she wanted.She'd almost believed it.Almost.The problem was the letter.Not a physical one — she didn't have those anymore, she'd thrown them away twice and printed them again twice, which said something embarrassing about her that she refused to examine. The problem was the feeling of the letters. The voice of them. Calm and steady and never asking for anything. She'd read them when she was sixteen and thought: whoever this is, they see me.And now she knew who it was.And she didn't know what to do with that.So she did what she always did when she didn't know what to do.She walk
The screen had gone dark before she could see what the photo actually showed.But Julian had seen it. She was certain of that. The way the color had left his face, the way he'd gone completely still — that wasn't the reaction of someone reading a threat. That was recognition.She looked at him now, trying to find the answer in his face since he wasn't giving it to her in words."You know what's in it," she said.Julian didn't deny it."What is it?" she asked. "What does it show?"He didn't answer immediately, and the silence was its own kind of response — the kind that meant yes, I know, and I'm deciding how much to tell you. She was starting to recognize that particular silence of his. She didn't like it."Julian.""It's from that day," he said finally.Her stomach dropped.She didn't ask which day. There was only one day that made sense. The one she'd spent three years trying to bury under other memories, better ones, anything that would sit on top of it and stay."You were there,"
The rain had stopped, but the air still smelled like it — wet pavement and something cold that clung to her jacket.Amara stood very still.Julian hadn't moved either, which was almost worse. He was close enough that she could see the way his throat worked when he swallowed, the small tell he probably didn't know he had."You found me on purpose."She hadn't meant it to come out so quiet. Almost gentle. Like she was giving him a way out of it.His expression did something complicated — not guilt, not exactly, but something that lived in the same neighborhood. Something that looked like a man who'd been carrying a thing for so long he'd forgotten what it felt like to put it down.Her stomach turned."Oh my God."Neither of them spoke.She'd always been good at reading silences. Her mother's silences, her teachers', the loaded kind that filled up classrooms before bad news. She knew what this one meant before Julian opened his mouth, which is why when he finally said *I didn't plan for






Welcome to GoodNovel world of fiction. If you like this novel, or you are an idealist hoping to explore a perfect world, and also want to become an original novel author online to increase income, you can join our family to read or create various types of books, such as romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel and so on. If you are a reader, high quality novels can be selected here. If you are an author, you can obtain more inspiration from others to create more brilliant works, what's more, your works on our platform will catch more attention and win more admiration from readers.