Chapter 5

Bumaling ang tingin ni Sabrina nang marinig ang sinabi ni Magnus Anticlair. Kilala niya ang lalaking ito na palaging laman ng magazine, telebisyon at internet. Kaibigan din ito ni Jude na step-brother niya. Palagi itong bukambibig ng kaniyang kapatid sa tuwing may family dinner sila. Ayaw lang niya sa pagiging presko ni Magnus kaya nagpanggap siyang hindi ito kilala kanina.

“Nagkakilala na kayo two years ago?” tanong ni Jude kay Magnus.

Nagtataka man sa tinutukoy ni Magnus, binalewala na lang iyon ni Sabrina. Kailangan pa nilang ligpitin ang mga kalat sa bar.

All around ang kaniyang trabaho sa Lively Bar, pero isa talaga siyang bouncer. Kaibigan ng pumanaw niyang ama ang may-ari ng bar na nasa ibang bansa ngayon. Siya ang pansamantalang nangangasiwa sa bar. Siyam na katao lang sila na nagtatrabaho sa bar na iyon kaya lahat ng trabaho rito ay tulong-tulong sila. Hindi sila pwedeng kumuha ng panibagong tauhan sa bar dahil ayaw na ng may-ari. Maayos naman itong magpasweldo kaya kinakaya nila ang lahat ng trabaho.

“Haide, ilipat mo muna ang mga kustomer sa Lively Studio. Isama mo si Pink, Yellow at Purple para may mag-asikaso sa kanila,” utos ni Sabrina sa kasama.

“Sige, kami ng bahala sa kanila,” tugon nito.

“Apple, ilista mo ang mga damages at prices ng mga nawasak na gamit. Sisingilin natin sa dalawang iyan,” muli niyang sabi sa isa pa.

“Don’t worry, nagawa ko na iyan. Nasanay na rin ako sa trabaho ko pagkatapos ng gulo. Kaya ginawa ko na kahit wala pa ang utos mo.” Pinakita nito ang hawak na notebook sa kaniya habang nakangiti.

“Good. Tawagin mo si Sandro, Sammy at Santo. Ipabitbit mo ang dalawang iyan.”

“Nariyan na sila.” Turo nito sa tatlong bouncer na inutusan niya kanina para linisin ang limang lalaki sa likod ng bar.

Iniiwasan niya talaga na magkaroon ng gulo sa loob ng bar, pero hindi iyon maiiwasan tulad ngayon. Kailangan pa nilang mag-overtime para lang maglinis ng kalat. Halos linggo-linggo ay may gulo sa bar nila. Basta malasing ang mga kustomer nila nawawala na sa mga sarili hanggang sa magsuntukan na. Swerte na talaga kapag walang naging gulo sa bar nila sa loob ng isang linggo.

“Okay sige. Simulan na natin ang paglilinis,” sabi ni Sabrina sa mga kasama.

Naging abala ang grupo ni Sabrina sa paglilinis ng mga kalat sa loob ng bar, kaya hindi niya napansin ang paglapit ni Magnus sa kaniya.

“Let me help you,” sambit nito sa kaniya at nagsimulang itayo ang mga natumbang upuan at mesa.

“Tutulong na rin kami,” sambit din ng isa nitong kasama.

Hinayaan na lang niya ang mga ito. Hindi niya pipigilan ang pagmamagandang loob nito. Mas mabuti iyon para mabilis silang makatapos.

Lumapit din sa kaniya si Jude. Narinig niya ang buntonghininga nito. Itinigil niya ang pagwawalis at hinarap ang kapatid.

“May sasabihin ka?” tanong niya rito.

“Uuwi ka ba sa weekend? May family dinner tayo. Kailangan kumpleto tayo sa bahay. Baka magtampo ang mommy mo kung hindi ka pupunta.”

“Kung mananahimik si Jade sa isang tabi, baka pumunta ako,” sagot ni Sabrina tukoy sa bunsong kapatid ni Jude.

Jude is six years older than her. Three years naman ang tanda sa kaniya ng kapatid nitong si Jade. Hindi sila magkasundo ng babae. Palagi siya nitong inaasar kapag nagkikita sila. Binabalewala na lang niya para sa kaniyang ina. Ayaw niyang ito ang pag-initan ni Jade kapag pinatulan niya.

“Huwag mo na lang pansinin ang pang-aasar sa ’yo ni Jade. Makulit lang talaga iyon.”

“Theater actress ang kapatid mo. Magaling siyang umarte sa harapan niyo, pero lumalabas ang totoo niyang ugali kapag kami ni Mommy ang kaharap niya. Hindi niya ako maloloko. Alam ko ang ikot ng bituka niya.”

“Kapatid mo rin si Jade, Sabrina,” seryoso nitong sabi.

“Huwag mong ipamukha sa akin ’yan, Jude. Hindi ko kayo kadugo. Mabait ako sa ’yo dahil mabuti ang turing mo sa akin, pero hinding-hindi magiging maganda ang pakikitungo ko kay Jade kung hindi rin maganda ang turing niya sa amin ni Mommy. Patas lang kami. Masama ang ugali niya, at ginagantihan ko rin siya ng kasamaan ng ugali. Kung ano ang ipakita niya sa akin, ganoon din ang ipapakita ko sa kaniya,” sagot ni Sabrina.

“Ano bang kinagagalit mo kay Jade? Dahil ba kay David? Nagagalit ka ba sa kaniya dahil mas pinili siya ni David kaysa sa ’yo?”

Nagpanting ang tainga ni Sabrina sa sinabi ni Jude. Binagsak niya ang hawak na walis at dustpan. Muling sumabog sa sahig ang dinakot niyang bubog. Napatingin naman  sa kanila ang mga kasamanila.

“Walang kinalaman si David sa alitan namin ni Jade.”

“Kung ganoon sabihin mo sa akin ang dahilan.”

Huminga nang malalim si Sabrina. Seryoso siyang tumingin kay Jude para malaman ang magiging reaksyon nito sa sasabihin niya.

“Maniniwala ka ba kung sasabihin ko sa ’yo na muntik na kaming mamatay ni Mommy dahil kay Jade? Inalis niya ang preno ng sasakyan ni Mommy kaya kami naaksidente two months ago. Paniniwalaan mo ba ako kapag sinabi kong ayaw niya kay Mommy at gumagawa siya ng paraan para maghiwalay sila ng Daddy mo? Sinasabihan niya ng masasakit na salita si Mommy, iniinsulto at pinahihirapan sa bahay niyo. Nakita mo ba ang ilang sugat at pasa ni Mommy. Kagagawan iyon ng kapatid mo!”

“No. Imposibleng gawin ni Jade ang mga bagay na iyan.” Umiiling nitong sagot.

Pagak na tumawa si Sabrina.

“Tulad ng inaasahan ko, hindi ka maniniwala sa akin. Mas matingkad pa rin ang dugo sa tubig. Mas paniniwalaan mo ang iyong kapatid kaysa sa amin ni Mommy. Sampid lang naman kami sa pamilya niyo, e. Pero ito ang tatandaan mo Jude, kapag inubos ni Jade ang pasensya ko, kahit si Mommy hindi mapipigilan ang gagawin ko sa kaniya. Kaya pagsabihan mo siya kung ayaw mong mapigtas ang pagtitimpi ko sa kanya,” babala niya rito bago muling nagpatuloy sa paglilinis.

Samantala, narinig ni Magnus ang usapan nina Jude at Sabrina. Kaya kinuha niya ang atensyon ng lahat para humupa ang tensyon sa magkapatid.

“Everyone, listen to me! Birthday ko ngayon at mag-celebrate tayo pagkatapos maglinis. Kaya bilisan natin ang paglilinis dahil pagsasaluhan pa natin ang cake na ipinadala ng kaibigan ko!” masaya niyang anunsyo.

“Happy birthday, Magnus Anticlair! Papicture po mamaya,” sambit ng isa sa kasama ni Sabrina.

“Sure!” nakangiti niyang sagot na nagpakilig sa babae.

“Kumplikado pala ang sitwasyon ng pamilya ni Jude at Sabrina,” mahinang sabi ni Ken sa kaniya.

“Family problem iyon kaya hindi tayo pwedeng makialam Ken.”

“Sabihin mo, tol.” Bumaling si Magnus kay Ken ng marinig ang seryoso nitong boses.

“Ang ano?”

“Bakit kailangan nating maglinis dito? Hindi naman tayo ang may kagagawan sa kalat, ah. Kung alam kong tayo rin ang maglilinis nito dapat dito na natin pinatumba ang mga hambog na iyon kanina.”

Pabiro niya naman itong hinampas sa balikat.

“Gusto mo bang mabugbog ng amazonang bouncer na magandang ’yon? At saka kawang-gawa ang tawag dito, Ken. Isa tayong mabuting mamamayan ng bansang Pilipinas, matulungin sa nangangailangan at mabait na nilalang ng Maykapal. Higit sa lahat, gwapo. Kaya kumilos ka na riyan, walis na bilis.”

“Sus! H’wag ako, Magnus. Dumidiskarte ka lang yata kay Sabrina, e. Hindi ka niyan papansinin. Bato ang puso ng isang iyan tapos ikaw babaero. Hindi kayo bagay,” pahabol nito bago muling naglinis.

“Maraming salamat sa suporta, tol. Malaking tulong ang sinabi mo,” sarkastiko niyang sabi. Tumawa lang naman ito at nagpatuloy na sa paglilinis.