MasukEp 5 ข้อเสนอ!
ซ่าาาา!! “กรี้ดดดด!! นายเอาน้ำมันมาราดฉันทำไม!!” “ตอบสิ ว่าใครส่งเธอมา!” “ฉันก็บอกแล้วไงว่าฉันแอบตามนายมา T_T” “แล้วเธอแอบตามฉันมาทำไม” “กะ...ก็...” ร่างบางเม้มปากจนเป็นเส้นตรง ร่างกายสั่นเทาเมื่อถูกสายตาคมจับจ้อง เนื้อตัวของเธอเปียกปอนไปด้วยคราบน้ำมัน แต่สิ่งหนึ่งที่ทำให้ไอด้าตกใจจนอ้าปากค้างนั่นก็คือ นิคกำลังจะจุดไฟเผาเธอ! “ยะ...อย่าทำอะไรฉันนะ!!!” “หึ!” นิคเหยียดยิ้มด้วยสายตาเหี้ยมโหดเท้าหนาย่างสามขุมเข้าไปใกล้ๆในขณะที่คนตัวเล็กพยายามตะเกี่ยตะกายถอยหลังด้วยความกลัว เพียงแค่นิคทิ้งไฟแช็กลงบนพื้นร่างของเธอก็พร้อมจะแหลกเป็นจุน! “อย่าทำฉันเลยนะ ฉันขอร้อง ฮึก!” ร่างบางกระวนกระวายถอยหลังจนกระทั่งแผ่นหลังเล็กชนเข้ากับฝาผนังห้อง ไร้ซึ่งหนทางหนีแล้วสินะ! “เผามันเลยครับนาย พวกศัตรูส่งมันมาแน่ๆ” “ใจเย็น” นิคหันไปตอบลูกน้องก่อนตวัดมองไอด้าด้วยสายตาที่แสนเย็นชา หญิงสาวพยายามส่งสายตาอ้อนวอนแต่นิคกลับไม่เห็นใจ ไม่น่าเชื่อว่าคนอย่างนิคจะเหี้ยมโหดได้ขนาดนี้ “จะไม่บอกจริงๆหรอว่าแอบตามฉันมาทำไม” “ขะ...ขอโทษฉันไม่ได้ตั้งใจ” ร่างบางปากสั่น นัยตาแดงก่ำจนหยาดน้ำตาเอ่อล้นขอบตาด้วยความกลัว นิคน่ากลัวเหลือเกิน ไม่น่าย่างเท้าเข้ามาในถิ่นเสือเลย! “ฉันไม่ได้มีเจตนาไม่ดีนะ ฮึก...ฮื้อๆๆๆ~” “อย่าเอาน้ำตามาใช้กับฉัน” ดวงตาคมเพ่งมองไปยังเปลวไฟบนไฟเช็ค ซักพักเปลวไฟค่อยๆดับลงนั่นทำให้ไอด้าถอนหายใจด้วยความโล่งอก หวังว่านิคคงไม่เผาเธอทั้งเป็นนะ แต่แล้ว... “นะ...นั้นจะทำอะไร!” ดวงตากลมโตสั่นระริกอีกครั้งเมื่อนิคหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดแล้วเดินตรงเข้ามาหาเธอก่อนตวัดมือบีบแก้มใสบังคับให้เธออ้าปากแล้วยัดบุหรี่เข้าไปในปากทันที “อื้อๆๆๆ อะ...อายอะอำอะไอ~” (นายจะทำอะไร) ไอด้ากัดก้นบุหรี่ไว้แน่นหากมันตกลงไปมีหวังร่างของเธอเบิ้มแน่ๆ นิคถอยหลังกลับไปยืนมองด้วยความพอใจในขณะที่คนตัวเล็กเริ่มเหงื่อตก กลิ่นบุหรี่แทรกเข้ามาในปากจนแทบสำลักเพราะเธอไม่เคยสูบบุหรี่มาก่อน “คราวนี้จะบอกได้รึยังว่าตามฉันมาทำไม” นิคกอดอกมองอย่างใจเย็น ในขณะที่บุหรี่เริ่มหดลงเรื่อยๆ “อึก...อัก!” ไอด้าปากสั่นพรางหรี่ตามองบุหรี่หากบุหรี่มวนนี้หมดร่างของเธอไหม้แน่ๆ หญิงสาวสำลักควันจนหน้าแดงน้ำหูน้ำตาไหลพราก “เอาอันออกไปเออะ~” (เอามันออกไปเถอะ) “หึ!” นิคใช้ลิ้นดันกระพุ้งก่อนเบือนหน้าหนีเพื่อรอเวลาบุหรี่หมด หากเธอไม่บอกว่ามาทำไม ที่นี่จะมีคนตายเพิ่มอีกหนึ่งศพ! “อี้ดดดดดดดด!!!!” ไอด้าร้องเสียงหลงจนเจ็บแสบลำคอเมื่อบุหรี่มวนนี้กำลังเผาไหม้มาเรื่อยๆจนเกือบโดนปากเธอแล้ว นิคจะปล่อยให้เธอถูกเผาตายรึไง! “จะบอกไหม” นิคถามด้วยน้ำเสียงกึ่งใจเย็น “อันอลัว เอาอันออกไอ! อื้ออออ!!!” (ฉันกลัว เอามันออกไป!) “หึ!” “อี้ดดดดด!!! ออกแอ้วๆ!!!!” (กรี้ดดดด!!! บอกแล้วๆ!!!!) ไอด้าหลับตาปี๋เมื่อบุหรี่กำลังเผาไหม้เข้ามาเรื่อยๆจนกระทั่งนิคจับออกได้ทันชนิดที่เรียกได้ว่าเฉียดฉิว ร่างบางถึงกับสำลักควันจนอ้วก “แค่กๆๆๆ อัก...อ้วกกก!!!” “ทีนี้บอกได้รึยังว่าตามมาทำไม” “อึก...ฉะ..ฉันอยากเป็นเพื่อนกับนาย แค่กๆๆๆ!” “เหอะ! บอกแล้วไงว่าฉันไม่อยากเป็นเพื่อนกับเธอ!!” “...” ไอด้าเม้มปากจนเป็นเส้นตรงเมื่อโดนนิคปฏิเสธอีกแล้ว หน้าชาจนไม่รู้จะเอาหน้าไปมุดไว้ที่ไหนแล้ว! “ตะ...แต่เราเคยเจอกัน” “นั่นไม่ได้แปลว่าฉันต้องเป็นเพื่อนกับเธอ” “ละ...แล้วต้องทำยังไงฉันถึงจะได้เป็นเพื่อนกับนาย” “...” นิคกระตุกยิ้มมุมปากก่อนไล่พิจารณาเรือนร่างของไอด้าที่ตอนนี้เสื้อผ้าที่เธอใส่แนบไปกับลำตัวจนเห็นทรวดทรวงองเอวทำให้นิครู้ว่าผู้หญิงคนนี้ซ่อนรูปพอสมควร “อ้าขาให้ฉัน!” “ว่าไงนะ!” “ก็มานอนอ้าขาให้ฉันไงล่ะ” “จะบ้าหรอ!” แทบไม่อยากเชื่อว่าภายใต้ใบหน้าอันแสนเย็นชาจะซ่อนความหื่นกามไว้! “ฉันหมายหัวเธอไว้แล้ว ถ้ามานอนอ้าขาให้ฉันไม่แน่นะฉันอาจจะลดหย่อนผ่อนโทษให้” “ฉะ...ฉันไม่ใช่นักโทษ!” ดวงตากลมโตตวัดมองด้วยความไม่พอใจ ผู้หญิงไม่ได้ง่ายทุกคนนะ โดยเฉพาะผู้หญิงที่ไม่เคยผ่านการมีแฟนอย่างเธอ! “ตอนนี้เธอเองก็ไม่ต่างจากนักโทษ มันผู้ใดก็ตามที่ล่วงรู้ความลับของฉัน มันผู้นั้นต้องหายไปพร้อมกับความลับ” นิคพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังจนไอด้าขนลุกไปทั้งตัว “นะ...นายจะฆ่าฉันหรอ” “...” นิคยิ้มกรุ้มกริ่มพรางสาวเท้าเข้าไปใกล้ๆแล้วเชยคางมนขึ้นมา ดวงตากลมโตที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำสีใสเพ่งมองด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความกลัว “ฉันบอกเธอไปแล้วว่าทำยังไงถึงจะไม่ตาย” “...” หญิงสูดลมหายใจเข้าลึกๆร่างของเธอสั่นเทาอย่างหนักเมื่อขอเสนอที่นิคยื่นให้ไม่ต่างอะไรจากตายทั้งเป็น ไอด้าค่อยๆหลับตาลงหากตอบตกลงไปวันนี้เธอจะมีชีวิตรอดกลับไปหาพ่อแม่ “ละ...แล้วฉันต้องอ้าขาให้นายนานเท่าไหร่” “...” นิคจิ้ปากพร้อมไล่มองไอด้าตั้งแต่หัวจรดเท้าเพื่อเป็นการประเมิน “หน้าอย่างเธอไม่เกิดหนึ่งเดือน” ตึกตัก! ตึกตัก! “...” หัวใจของไอด้าเต้นแรงไม่เป็นส่ำเพราะความสอดรู้สอดเห็นกำลังจะทำให้เธอเสียความบริสุทธิ์...แค่หนึ่งเดือนเท่านั้น! “ตกลง! ฉันจะอ้าขาให้นาย” “ง่ายดี” นิคส่งซิกให้ลูกน้องแก้มัด เมื่อเป็นอิสระร่างบางค่อยๆหยัดกายลุกขึ้น กลิ่นเหม็นหืนของน้ำมามันที่อาบอยู่บนตัวส่งผลให้เธอปวดหัวเล็กน้อย “ต้องเริ่มวันไหน” “...” นิคใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้มอย่างใจเย็น ก่อนที่มุมปากหยักจะแสยะยิ้มด้วยท่าทางน่ากลัว “วันนี้!” ————————Ep 75 อยากกอดเมีย@กลางดึกคืนนั้น“อื้อออ อุ๊บ~” ในขณะที่ไอด้ากำลังนอนฝันหวานจู่ๆกลับรู้สึกแน่นที่บริเวณหน้าอก เหมือนกำลังมีอะไรบางอย่างกดทับ ต้นคองามระหงสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆส่งผลให้หญิงสาวรีบตาลืมตาขึ้นทันที เห็นเงาตะคุ่มๆสีดำกำลังคร่อมทับเธออยู่ “กรี้ดดดด!! อุ๊บบบ!!!”“ชู่ววว เบาๆสิเดี๋ยวคนอื่นก็ได้ยินหรอก”“อื้อออ!!” ไอด้าดิ้นเป็นพัลวันเพื่อให้หลุดจากการเกาะกุม กลิ่นน้ำหอมอันแสนคุ้นเคยนี้ หญิงสาวจึงอ้าปากงับมือใหญ่ส่งผลให้ร่างของเธอหลุดจากการเกาะกุมทันที“โอ้ย!!”“นะ...นายเข้าไปได้ยังไง!!” ร่างบางรีบถอยหลังกรู่แล้วเอื้อมมือไปเปิดไฟ ทันทีที่ห้องสว่างดวงตามกลมโตเห็นรอยยิ้มทะเล้นจากร่างสูง“ปีนต้นไม้ขึ้นมา” นิคเอี้ยวตัวไปยังหน้าต่างที่ไอด้าเปิดไว้ เป็นสาวเป็นแซ่ทำไมไม่ปิดหน้าต่างนอน มันน่าตียิ่งนัก!“ออกไปเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นฉันจะบอกพี่ทาคาชิมาไล่นายออกไป!”“ฮ่าๆๆๆ ป่านนี้คงนอนกกเมียไปแล้ว” นิคสาวเท้าเข้ามาใกล้ๆในขณะที่คนตัวเล็กถอยหลังกรู่ด้วยความกลัว หญิงสาวจึงคว้าแจกันมาป้องกันตัว“ถ้านายก้าวเข้ามาอีกแม้แต่ก้าวเดียว หัวแตกแน่!”“ฉันเชื่อว่าเธอกล้า ขนาดมีดยังเอากล้าแทงผัวตัวเองเลย”
Ep 74 กินแห้ว‘ฉันรักเธอนะ’คำนี้ยังคงดังกึกก้องอยู่ในหูของไอด้า มันดังวนซ้ำๆ ราวกับไม่เชื่อในสิ่งที่ตัวเองได้ยิน หญิงสาวพยายามเก็บสีหน้าให้เป็นปกติทั้งๆที่หัวใจเต็นโครมครามไม่เป็นจังหวะ ที่เขาบอกรักเธอมันมาจากหัวใจหรือเป็นเพียงแค่ลมปาก“อย่างนายนี่หรอจะรักใครเป็น”“ฉันรู้ว่าเธอไม่เชื่อ” นิคค่อยๆหยัดกายลุกขึ้นเต็มความสูง ริมฝีปากหยักคลี่ยิ้มหวานละมุนให้หญิงสาว “แต่ฉันไม่เคยซื้อช่อดอกไม้ให้ใครเลยนะ”“...” ไอด้าปรายตามองช่อดอกกุหลาบช่อโตที่กำลังจะเหี่ยวเฉา บ่งบอกให้รู้ว่าดอกไม้ช่อนี้เขาซื้อมันตั้งแต่ตอนเช้าๆ“รับไว้สิ ดอกไม้ช่อนี้ฉันสั่งทำเพื่อเธอโดยเฉพาะเลยนะ มันคือดอกไม้แทนใจของฉัน” นิคคลี่ยิ้มอย่างอ่อนโยน ปกติเขาเป็นผู้ชายที่ยิ้มยากมากๆแต่พอยิ้มทีมันเหมือนกับไม่ใช่นิคคนเดิมที่เธอเคยรู้จัก เขาเป็นผู้ชายที่ยิ้มแล้วมีเสน่ห์มาก แต่เธอไม่หลงกลหรอกนะ“...” ไอด้ากระตุกยิ้มมุมปากแล้วรับช่อดอกไม้ไว้ นิคจึงพ่นลมหายใจด้วยความโล่งอก แต่...ปึก!!“ไอด้า...”“เอาช่อดอกไม้ของนายคืนไป ฉันไม่เอา!” ดอกไม้ช่อโตถูกขว้างใส่หน้าของนิคอย่างแรง จนชายหนุ่มถึงกับสะอึก ไม่คิดว่าไอด้าจะกล้าโยนช่อดอกไม้ใส่เขาแบบ
Ep 73 ง้อเมียก็อกๆๆร่างบางที่กำลังมัดผมด้วยโบว์สีชมพูชะงักเมื่อเสียงเคาะประตูดังขึ้น วันนี้ทาคาชิบอกว่าจะพาเธอไปดูหอยมุกที่เกาะใกล้ๆ“ซักครู่ค่ะ” ไอด้ารีบวางหวีลงแล้ววิ่งไปที่ประตูเพราะกลัวทาคาชิรอนานาน “พี่ทาคาชิจะไปแล้วหรอคะ...นิค!!”หญิงสาวเบิกตาโพลงด้วยความตกใจเพราะคนที่เคาะประตูคือนิคไม่ใช่ทาคาชิ เขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง!!“...” นิคคลี่ยิ้มด้วยรอยยิ้มอันแสนละมุนเมื่อเห็นหน้าสาวเจ้าอีกครั้งในรอบหนึ่งวัน สำหรับเขาแล้วหนึ่งวันมันก็นานเกินพอ“มาได้ยังไงกลับไปเดี๋ยวนี้นะ!” ไอด้ารีบปิดประตูทันทีแต่นิคยกมือดันไว้เพียงมือเดียว แม้เธอจะออกแล้วผลักแล้วก็ตามก็ยังสู้แรงของนิคไม่ได้อยู่ดี“ไม่เจอหน้ากันตั้งหนึ่งวันจะไม่คุยกับฉันหน่อยหรอ”“ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับคนอย่างนาย!” หน้างามงอเง้าทันที ก่อนกวาดตามองหาทาคาชิ “คอยดูนะฉันจะบอกทาคาชิมาลากคอนายออกไปจากที่นี่”“เรื่องของผัวเมียไม่มีใครเขาอยากยุ่งหรอก”“ว่าไงนะ!”“ก็หมายความว่าพี่ทาคาชิอนุญาตให้ฉันเข้ามาเอง”“...” ไอด้าดำหมัดแน่นพรางส่งสายตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความไม่พอใจ ไหนบอกว่าจะไม่ให้นิคเข้ามาไง! “ออกไปเดี๋ยวนี้ ฉันไม่อยากเห็นหน้านาย!!”“แต
Ep 72 พิสูจน์ตัวเองนิคยืนสูดลมหายใจอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ ในมือของเขาถือดอกไม้ช่อโต เมื่อคืนคริสติวเข้มเรื่องง้อหญิง อันดับแรกเลยต้องพูดจาอ่อนหวานไม่ทำน้ำเสียงห้วนๆต้องเป็นผู้ชายที่มีความโรแมนติก“นี่กูต้องทำแบบนี้จริงๆหรอวะ” นิคก้มลงมองช่อดอกกุหลาบที่อยู่ในมือพรางหัวเราะเบาๆ ผู้ชายดิบเถื่อนอย่างเขากำลังจะกลายเป็นหนุ่มดอกไม้งั้นหรอ แต่เพื่อเมียแล้วอะไรก็ยอม “ไอด้า..ฉะ..ฉันขอโทษสำหรับเรื่องทั้งหมดที่เคยทำให้เธอเสียใจ...ฉะ...ฉันรู้ตัวแล้วว่าวันนี้...ฉัน..ระ...รักเธอ เฮ้อ!”ชายหนุ่มยกมือขึ้นเสยผมแค่ซ้อมเฉยๆทำไมมันถึงได้รู้สึกเคอะเขินแบบนี้ แล้วอย่างนี้จะง้อเมียสำเร็จมั้ย“อีกรอบละกัน” นิคสูดลมหายใจเข้าลึกๆแล้วจ้องไปที่หน้ากระจกก่อนคุกเข่าลงแล้วยื่นช่อดอกกุหลาบไปข้างหน้า “ฉันขอโทษนะที่รักสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมา ฉันพร้อมจะปรับปรุงตัวเพื่อเธอแล้ว ขอโทษที่เคยทำให้เธอเสียใจและจากนี้ไปฉันสัญญานะ...สัญญาว่าจะไม่ทำให้เธอเสียใจอีก มันอาจจะช้าเกินไปที่ฉันจะบอกคำนี้ เพราะฉันแสดงความรู้สึกออกมาไม่เก่ง ฉันมันก็แค่ผู้ชายไม่เอาไหนที่รักษาหัวใจของตัวเองไว้ไม่ได้...และวันนี้ฉันพร้อมที่จะบอกคำๆนั้นก
Ep 71 ไปต่อหรือพอแค่นี้@เกาะส่วนตัวของทาคาชิ“มันกล้าทำแบบนี้กับหลานสาวของกูได้ยังไง!!!”“ใจเย็นๆก่อนนะ” มิเกลแฟนสาวของทาคาชิรีบห้ามทัพไว้ซะก่อนเพราะตอนนี้ทาคาชิเองโกรธจนเป็นฟืนเป็นไฟ ทุกคนรู้ดีถ้าทาคาชิจะเล่นงานใครซักคนมันผู้นั้นต้องชิบหายแน่ๆ“แต่มันทำกับหลานสาวพี่แบบนี้จะให้พี่ใจเย็นได้ยังไง”“เกลรู้ว่าคุณโกรธ แต่ใจเย็นๆก่อนดีกว่าไหม ตอนนี้ไอด้าก็เสียขวัญมากพอละ” มิเกลกอดปลอบไอด้าด้วยความเป็นห่วง สมัยที่ยังเรียนอยู่ในมหาวิทยาลัย มิเกลกับไอด้าเคยเป็นเพื่อนร่วมคลาสกันมาก่อน เห็นหน้าคร่าตากันอยู่บ้างแต่ไม่ค่อยสนิทกัน เพราะไอด้าเรียนได้ปีเดียวก็หายตัวไป ทุกคนในมหาวิทยาลัยต่างก็ลือกันว่าเธอถูกอุ้มฆ่า“...” ทาคาชิถอนหายใจแล้วยอมสงบสติอารมณ์ มิเกลจึงเป็นฝ่ายคุยกับไอด้า“ฉันไม่คิดเลยนะว่านิคจะเป็นคนแบบนี้ ฉันรู้ว่าเขาไม่มีมารยาทแต่ก็ไม่คิดว่าจะเป็นถึงขนาดนี้”“...” ไอด้าหน้าสลดลงทันใด ร่องรอยจากบาดแผลที่ถูกเขาล่ามโซ่ยังคงหลงเหลืออยู่“แล้วเธอจะเอายังไงต่อ”“ยังไม่รู้เลย”“ฉันถามเธอตรงๆนะ เธอรักเขามั้ย”“...” คำถามของมิเกลส่งผลให้อีกคนชะงัก ความรู้สึกที่เคยมีให้เขาเมื่อสามปีที่แล้ว ตอนนี้ม
Ep 70 อกหักพี่ชายของนิคแทบกุมขมับเมื่อลูกน้องคนสนิทโทรมารายงานว่าวันนี้นิคไม่เข้าบริษัท คริสไม่นิ่งนอนใจมุ่งหน้าไปหาน้องชายทันที ปกตินิคไม่ใช่คนทิ้งการเอางานแบบนี้แกร๊ก!!เมื่อถึงห้องของน้องชายคริสย่นคิ้วด้วยความแปลกใจเมื่อเท้าหนาเหยียบเข้ากับอะไรบางอย่าง“กระเป๋าเบียร์นิ” คริสกวาดตามองรอบๆห้องเห็นกระป๋องเบียร์ถูกทิ้งเกลื่อนกลาด จนกระทั่งสายตาคมไปปะทะเข้ากับร่างของน้องชายตัวดีที่นั่งอยู่บนโซฟา “เป็นเชี่ยไรทำไมไม่เข้าบริษัท”“พี่คริส...อึก!” นิคเงยหน้ามองพี่ชายอยู่ครู่หนึ่งก่อนกระดกเบียร์ขึ้นดื่มจนหมดกระป๋อง คนเป็นพี่ชายรีบแย่งกระป๋องเบียร์ออกจากมือแล้วโยนทิ้งทันที “เอาคืนมา”“ตอบกู! ทำไมมึงไม่เข้าบริษัท”“อกหักครับ”“ฮ้ะ!”“อึก...ผมอกหักครับ” นิคที่ลิ้นเริ่มรัวพูดออกมาอย่างไม่กั๊ก จนพี่ชายแปลกใจ มันอกหักจากผู้หญิงคนไหน“เดี๋ยว? มึงอกหัก?”“...” นิคไม่ตอบ เพียงพยักหน้าขึ้นลง“ใครหักอกมึง”“ของเล่นของผมครับ”“ฮ่าๆๆๆ กูว่าแล้ว” คำตอบของน้องชายส่งผลให้พี่ชายหัวเราะราวกับเรื่องตลก นิคจึงตวัดมองพี่ชายด้วยความไม่พอใจ“มันไม่ตลกนะครับ”“ตอนนั้นมึงบอกกูเองไม่ใช่หรอ ว่าไม่มีทางคิดอะไรกับของเล







