Masuk....เธอจำเขาได้ในขณะที่เขาไม่อยากจดจำเธอเลยซักนิด My name : Nick (นิค ลูกครึ่งญี่ปุ่น-อังกฤษ) สถานะ : โสด นิสัย : พูดน้อยต่อยหนัก โมโหง่าย ขี้รำคาญ ไม่ชอบคนจุ้นจ้าน ไม่ชอบผูกมิตรกับใคร! My name : Ida (ไอด้า) สถานะ : โสด นิสัย : ร่างเริง อัธยาศัยดี อยากผูกมิตรกับทุกคนบนโลก แต่ดูเหมือนว่าใครบางคนจะไม่อยากเป็นมิตรกับเธอเท่าไหร่
Lihat lebih banyakเกริ่นนำ
@ลอสแอนแจลิส “แม่งเอ้ย! มันหายไปไหนวะ!!” “มันน่าจะวิ่งเข้าไปในตึกครับลูกพี่” “ไปตามหามันให้เจอ วันนี้กูต้องเอาเลือดมันมาล้างเท้าให้ได้!!!” ตึกๆๆๆๆ~ เสียงฝีเท้าวิ่งแตกกระเจิงคนละทิศละทางส่งผลให้ชายหนุ่มที่ซ่อนตัวอยู่หลังกำแพงค่อยๆโผล่หน้าออกมา ใบหน้าหล่อเหลาฟกช้ำและมีรอยแตกหลายแห่งจนเลือดไหลเป็นทาง แต่ทว่าเขากลับปาดมันออกอย่างไม่รู้สึกรู้สาอะไร คิ้วเข้มที่มีร่องรอยของการต่อสู้แสดงถึงความดิบเถือนของชายคนนั้นเป็นอย่างดี ซักพักเขาได้ยินเสียงฝีเท้าของกลุ่มคนวิ่งมาใกล้ๆชายหนุ่มรีบปลีกตัววิ่งขึ้นไปบนตึกทันที ในขณะที่อีกฟากหนึ่งสาวสวยที่มีนามว่า ‘ไอด้า’ กำลังเดินกลับหอด้วยความเหนื่อยล้า วันนี้มีกิจกรรมที่โรงเรียนจึงกลับดึกกว่าวันปกติ การเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนทำให้เธอต้องปรับตัวหลายอย่างเพื่อให้เข้ากับสังคมอเมริกา เพราะวัฒนธรรมของอเมริกากับญี่ปุ่นต่างกันสิ้นเชิง ซึ่งอีกไม่นานเธอก็จะจบเกรด 12 แล้ว หลังจากนั้นจะกลับไปเรียนต่อในระดับปริญญาตรีที่ประเทศญี่ปุ่นเหมือนเดิม แอ๊ดดดดดด~ หญิงสาวๆค่อยๆเปิดประตูด้วยความเหนื่อยล้า ยิ่งใกล้จบงานยิ่งกองราวกับภูเขา “เหนื่อยจัง~” หญิงสาวมุ้ยหน้าด้วยความเหน็ดเหนื่อยก่อนเดินเข้าไปในห้องและในจังหวะนั้นเองหูบางแว่วได้ยินเสียงฝีเท้าของใครบางคนวิ่งมาด้วยความเร็วสูง หญิงสาวรีบหันขวับไปทางต้นเสียงแต่ทว่าร่างของเธอกลับโดนผลักเข้าไปในห้องอย่างแรงจนก้นจ้ำมั้มลงบนพื้น ปึก!! “โอ้ยยย!!!” ตึ้งงงง!! หญิงสาวรีบเงยหน้าขึ้นมองแต่แล้วดวงตากลมโตกลับเบิกโพลงด้วยความตกใจเมื่อมีผู้ชายคนหนึ่งเข้ามาในห้องของเธอ เขาอยู่ในเสื้อเชิ้ตสีขาวสภาพที่โชกไปด้วยเลือด! “กรี้ดดดดด!! นายเข้ามาในห้องฉันทำไมออกไปนะ!!!” “หุบปาก!” ชายคนนั้นหันมาดุใส่ทำให้ไอด้ามองเห็นหน้าของเขาได้อย่างชัดเจน ใบหน้าหล่อเหลาที่ผสมผสานระหว่างตะวันตกกับเอเชียได้อย่างลงตัว ผมสีน้ำตาลอ่อนเหลือบทอง จมูกโด่งสันเป็นคม ปากหยักได้รูป เขาเป็นผู้ชายที่ตัวสูงมาก ร่องรอยและบาดแผลตามใบหน้าแสดงถึงความดิบเถื่อนเป็นอย่างดี รวมไปถึงรอยสักที่พาดอยู่บนต้นคอ โดยรวมถือว่าหล่อเหมือนเทพบุตร! “นะ...นายออกไปนะ!” ไอด้ารับรู้ได้ถึงรังสีบางอย่างที่แผ่ออกจากดวงตาคม มันเป็นมิตรเอาซะเลย ใบหน้าของเขาดูเย้อหยิ่งและเย็นชาในเวลาเดียวกัน รวมไปถึงร่องรอยแห่งการต่อสู้มันไม่ต่างอะไรจากนักเลงในแอลเอ!! “ฉันบอกให้หุบปาก!” “ถะ...ถ้านายไม่ออกไปฉันจะแจ้งตำรวจ” ไอด้ารีบควานหามือถือในกระเป๋ามาโทรแจ้งตำรวจ แต่ทว่ามือถือกลับหล่นลงบนพื้นเมื่อปืนสีดำด้านกำลังจ่อหน้าผากของเธออยู่ กึก! “แจ้งสิ ตำรวจจะได้มาเก็บศพเธอ” “...” ไอด้าหลับตาปี๋แล้วค่อยๆเก็บมือถือไว้ในกระเป๋าเช่นเดิม ชายหนุ่มคนดังเกล่าจึงยัดปืนไว้ในสีข้างแล้วเดินไปส่องตาแมวราวกับว่ากำลังหนีใครมา “ไอ้พวกหมาหมู่!!” “...” ไอด้าทำได้เพียงนั่งมองการกระทำของชายแปลกหน้าอย่างเงียบๆ หญิงสาวค่อยๆเขยิบตัวไปซ้อนอยู่หลังตู้เพราะกลัวชายคนดังเกล่าทำร้าย ดวงตากลมโตไล่มองชายหนุ่มหล่อเหล่าอย่างพิจารณาอีกรอบ เขาหล่อชนิดที่เรียกได้ว่าเห็นครั้งแรกเป็นต้องสะดุดตาแต่เป็นความหล่อที่ค่อนข้างดิบเถื่อน ซักพักได้ยินเสียงฝีเท้าหนักๆของคนกลุ่มหนึ่งวิ่งผ่านหน้าห้องไป “มันหายไปไหนวะ!!” “เร็วจริงๆไอ้เวรนี่!” “รีบออกตามหาสิวะ ยังไงวันนี้มันต้องเอาเลือดมันมาล้างเท้ากูให้ได้โทษฐานที่มันตัดนิ้วกู!!!” O.O!!! ตึกๆๆๆๆ~ เสียงฝีเท้าวิ่งออกไปแล้ว ทั้งห้องจึงเข้าสู้ความเงียบได้ยินเพียงแค่เสียงหอบหายใจของชายคนดังเกล่า เลือดค่อยๆไหลชุ่มตามแขนจนกระทั่งหยดลงบนพื้นห้อง ไอด้านั่งสั่นอยู่ข้างตู้ไม่กล้าแม้จะเอ่ยปากถามเพราะชายแปลกหน้ามีปืน เขาเป็นใคร ชื่ออะไร มาจากไหน ไม่มีใครรู้ รู้แค่ว่าไม่กล้าแม้จะสบตากับเขาเพราะสายตาคมนั่นมันชั่งน่ากลัวเหลือเกิน ...เธอจำเขาได้ทุกกระเบียนนิ้ว ผู้ชายแปลกหน้าที่ไม่รู้จักแม้กระทั่งชื่อเสียงเรียงนาม!!! ——————————-Ep 70 อกหักพี่ชายของนิคแทบกุมขมับเมื่อลูกน้องคนสนิทโทรมารายงานว่าวันนี้นิคไม่เข้าบริษัท คริสไม่นิ่งนอนใจมุ่งหน้าไปหาน้องชายทันที ปกตินิคไม่ใช่คนทิ้งการเอางานแบบนี้แกร๊ก!!เมื่อถึงห้องของน้องชายคริสย่นคิ้วด้วยความแปลกใจเมื่อเท้าหนาเหยียบเข้ากับอะไรบางอย่าง“กระเป๋าเบียร์นิ” คริสกวาดตามองรอบๆห้องเห็นกระป๋องเบียร์ถูกทิ้งเกลื่อนกลาด จนกระทั่งสายตาคมไปปะทะเข้ากับร่างของน้องชายตัวดีที่นั่งอยู่บนโซฟา “เป็นเชี่ยไรทำไมไม่เข้าบริษัท”“พี่คริส...อึก!” นิคเงยหน้ามองพี่ชายอยู่ครู่หนึ่งก่อนกระดกเบียร์ขึ้นดื่มจนหมดกระป๋อง คนเป็นพี่ชายรีบแย่งกระป๋องเบียร์ออกจากมือแล้วโยนทิ้งทันที “เอาคืนมา”“ตอบกู! ทำไมมึงไม่เข้าบริษัท”“อกหักครับ”“ฮ้ะ!”“อึก...ผมอกหักครับ” นิคที่ลิ้นเริ่มรัวพูดออกมาอย่างไม่กั๊ก จนพี่ชายแปลกใจ มันอกหักจากผู้หญิงคนไหน“เดี๋ยว? มึงอกหัก?”“...” นิคไม่ตอบ เพียงพยักหน้าขึ้นลง“ใครหักอกมึง”“ของเล่นของผมครับ”“ฮ่าๆๆๆ กูว่าแล้ว” คำตอบของน้องชายส่งผลให้พี่ชายหัวเราะราวกับเรื่องตลก นิคจึงตวัดมองพี่ชายด้วยความไม่พอใจ“มันไม่ตลกนะครับ”“ตอนนั้นมึงบอกกูเองไม่ใช่หรอ ว่าไม่มีทางคิดอะไรกับของเล
Ep 69 เมียหาย@บริษัทของเรียวตะ“คุณเรียวตะครับมีคนมาขอพบ”“ใคร?” เรียวตะผละหน้าออกจากกองเอกสารก่อนเงยหน้าขึ้นมองนาฬิกาพบว่าพึ่งแปดโมงครึ่ง ใครกันมาหาเช้าขนาดนี้“ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกันแต่ดูท่าทางของเขาแล้วเหมือนจะไม่ยอม”ปึ้ง!!!“ว้ายยย!! เข้าไปไม่ได้นะคะ!!”พูดยังไม่ทันขาดคำจู่ๆประตูห้องถูกพังเข้ามาอย่างแรงในขณะที่เลขาเฝ้าหน้าห้องวิ่งตามเข้ามาติดๆ เมื่อเรียวตะเห็นบุคคลที่พังประตูห้องเข้ามาถึงกับตาลุกวาว“มึงนี่ โครตไม่มีมารยาท!!” นิคตรงปรี่เข้ามากระชากคอเสื้อของเรียวตะท่ามกลางความงุนงงของทุกคน ลูกน้องของเรียวพยายามกระชากตัวนิคออกแต่โดนเรียวตะห้ามไว้ “มีปัญหาอะไรกับกู?”“มึงเอาเมียกูไปไว้ไหน!”“เมีย?” เรียวตะย่นคิ้วด้วยความแปลกใจ ใครเมียมัน“ไอด้า! มึงเอาไอด้าไปไว้ที่ไหน!!”“ฮ่าๆๆๆ” เรียวตะหัวเราะลั่นห้องส่งผลให้นิคขบกรามแน่นแล้วก็ตุกคอเสื้อของเรียวตะขึ้น เรียวตะจึงหันไปไล่ลูกน้องและเลขาที่ยืนคุมเหตุการณ์อยู่ข้างๆ “สองคนออกไปก่อน ฉันจะเคลียร์ปัญหากับไอ้หมอนี่”“ตอบมา! เมียกูอยู่กับมึงใช่มั้ย!!”“...” เรียวตะเลิกคิ้วขึ้นกวนประสาทอีกฝ่าย “กูว่ามึงปล่อยคอเสื้อของกูแล้วนั่งคุยกันดีๆจะดีกว
Ep 68 หนี!“อื้อออ~” ไอด้าสะดุ้งตื่นขึ้นในช่วงกลางดึกของวันนั้นเนื่องจากฝันร้าย หญิงสาวเพ่งมองท่ามกลางความมืดเห็นร่างสูงนอนหายใจเป็นจังหวะอยู่ข้างๆ ท่อนแขนของเขาโอบรัดเอวคอดกิ่วของเธอไว้ ไอด้าจ้องมองหน้าหล่อคมอยู่ครู่หนึ่งก่อนคิดอะไรขึ้นมาได้จริงสิ! ทำไมไม่อาศัยช่วงที่เขาหลับหากุญแจแล้วหนีไป!ฟึบ~หญิงสาวค่อยๆยกแขนใหญ่ขึ้น ภาวนาอย่าให้เขาตื่นเพราะเธอไม่อยากโดนขังอีกแล้ว ไอด้ากลั้นลมหายใจแล้วค่อยๆวางแขนใหญ่ลงบนที่นอนอย่างเบามือ หญิงสาวถึงกับถอนหายใจด้วยความโล่งอก ต่อไปก็หากุญแจ!ขาเรียวค่อยๆก้าวลงจากเตียงแล้วตรงไปยังลิ้นชักที่อยู่ข้างๆ โชคดีที่โซ่มีความยาวพอสมควร ไอด้าค่อยๆย่องไปที่ลิ้นชักมือบางดึงลิ้นชักออกอย่างเบามือแล้วรีบควานหากุญแจ“อยู่ไหนนะ” หญิงสาวบ่นเบาๆพรางเหลือบตามองนิคเป็นระยะๆ เขายังคงนอนหลับสนิทไม่ไหวติง มือบางรีบควานหาต่อเพราะปกตินิคมักจะตื่นช่วงรุ่งเช้า “พระเจ้าอย่าแกล้งหนูเลยนะ”กึก~ กึก~“...” ไอด้าย้ายไปหาอีกลิ้นชักถัดไปแต่จนแล้วจนเล่าก็ยังไม่เจออยู่ดี “หรือว่าอยู่ในตู้เสื้อผ้า”ดวงตากลมโตเหลือบมองไปยังตู้เสื้อผ้า มันไกลเกินกว่าที่เธอจะเดินไปถึง นี่เธอต้องทนอยู่กับเ
Ep 67 ไปไหนไม่ได้“อุ๊บ!!” ริมฝีปากหยักกระแทกเข้าไปครอบครองริมฝีปากบางอย่างแรง ในเมื่อไม่อยากกินข้าวก็กินอย่างอื่นแทนก็แล้วกัน! “อื้อออ!!”จ๊วบบบบ!!นิคบดคลึงริมฝีปากบางอย่างดุดัน ในขณะที่ฝ่ามือใหญ่ถอดเสื้อผ้าคนตัวเล็กออกอย่างรวดเร็ว จนกระทั่งเรือนร่างขาวเนียนเปลือยเปล่าแก่สายตา ชายหนุ่มซี้ดในลำคอแล้วใช้มือลูบไล้ทั่วเรือนร่างเนียนผ่องด้วยความหลงใหล“อึก!”“อืมมม จ๊วบบบ~”ริมฝีปากหยักยังคงเมามันกับการจูบ สองแขนเรียวเล็กถูกตรึงไว้เหนือหัวในขณะที่หน้าหล่อเคลื่อนลงต่ำแล้วเข้าครอบครองยอดประทุมถันสีชมพูสวยที่กำลังแข็งชันเป็นตุ่มไตจ๊วบบบบ!!“อะ! เจ็บบบ!!”“อืมมม~” ลิ้นหนาตวัดเลียยอดประทุมถันด้วยความหิวกระหายแล้วดูดดึงอย่างหนักหน่วงจนคนตัวเล็กนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด สองมือจึงเคลื่อนขึ้นไปบีบเค้นหน้าอกอวบอย่างรุนแรง มันทั้งใหญ่และหอมหวานจนนิคแทบตายคาอก “นมใหญ่มากไอด้า”“ปล่อยนะ!!” หญิงสาวดิ้นเป็นพัลวันเมื่อนิคผละกายออกแล้วค่อยๆถอดเสื้อผ้าอาภรณ์ออกอย่างใจเย็น ก่อนตรงเข้ามาครอมทับร่างบางอีกรอบ “อ้ะ!!”“เธอจะเป็นของฉันแค่คนเดียวเท่านั้น หากเธอมีลูกเธอคงไปจากฉันไม่ได้”“คนเห็นแก่ตัว!!”“ฉันยอมเห็