LOGINCARLTONMabigat ang bawat hakbang ko habang palabas ng presinto. Maririnig pa rin sa buong hallway ang malakas na hagulgol at pagmamakaawa ni Fe habang itinutulak siya ng mga pulis papasok sa kulungan.Pero wala akong kaunting awa na naramdaman. She deserves to rot in jail for what she did to Audrey. Pero habang pabalik ako sa sasakyan ko, hindi pa rin mawala sa isip ko ang matinding galit. Fe was just a pawn. Sinu-sino ang taong nasa likod ng lahat ng ito? Sino ang nagbayad sa kanya para kitilin ang buhay ng babaeng mahal ko?"I will find you, whoever you are," bulong ko sa sarili ko habang pabalik sa driver's seat at mabilis na pinaandar ang sasakyan.Hindi ako nag-aksaya ng kahit isang segundo. Mabilis kong pinatakbo ang kotse patungo sa ospital kung saan nakalaban sa buhay si Audrey. Cold sweat broke out on my forehead as a sudden wave of dread washed over me. May masamang kabog ang dibdib ko na hindi ko maipaliwanag. All I wanted was to get back to her side, hold her cold hands,
CARLTONNanatiling nakatingin si Fe sa sahig, namumutla at nanginginig ang mga labi habang nakaupo sa silya sa loob ng interogasyon room. Nawala na ang tapang sa mukha niya kanina nang lumabas ang katotohanan tungkol sa kanyang sinasabing "nanay."Ang tahimik na silid ay tila naging masikip para sa kanya, lalo na nang maramdaman niyang nakatutok sa kanya ang matatalim naming tingin ni Mirna.Huminga nang malalim ang imbestigador at isinandal ang likod sa silya, seryosong sinuri ang naging reaksyon ng kasama naming katulong. Alam nitong lumiliit na ang mundo ni Fe at malapit na siyang masorpresa sa mga susunod na tanong."Fe," seryosong basag ng imbestigador sa katahimikan habang nakatitig nang diretso sa mga mata nito. "Kanina ay panay ang tanggi mo at sinabi mong nanay mo ang kausap mo sa telepono. Pero ngayon na napatunayan nating patay na ang mga magulang mo ayon sa record ng agency, anong masasabi mo?"Hindi sumagot si Fe. Nanatili siyang nakayuko habang mahigpit na nakakuyom ang
CARLTONHindi ko na napigilan ang aking galit. Ang mga salitang binitawan ni Mirna ay sapat na para mag-init ang buong sistema ko. Agad akong naglakad nang mabilis patungo sa maid’s quarter habang mabibigat ang bawat hakbang ko sa sahig. Ang tanging nasa isip ko ay ang mahanap si Fe at kastiguhin siya sa ginawa niya kay Audrey.Pagdating ko sa tapat ng kwarto nila, hindi na ako kumatok nang maayos. Marahas kong tinulak ang pinto kaya lumikha ito ng malakas na tunog na ikinagulat ng mga naroroon.Nadatnan ko si Fe na nakaupo sa gilid ng higaan, mukhang gulat na gulat at namumutla nang makita ako. Agad siyang tumayo habang nanginginig ang mga kamay, halatang takot na takot sa itsura ko ngayon."S-Sir Carlton..." nanginginig na bati niya habang pilit na ngumingiti nang alanganin. "Bakit po? Kamusta po si Ma'am Audrey."Lumapit ako sa kanya nang may matalim na titig. Ang mga mata ko ay naglalagablab sa galit, habang ang mga panga ko ay mahigpit na nakakuyom.“Fe," malamig at galit na sabi
CARLTONMalungkot at basag ang pusong nakatayo ako sa harap ng makapal na salamin ng ICU, nakatitig sa loob kung saan tahimik at walang-malay na nakahiga si Audrey. Ang dami-daming linya at tubo na nakakabit sa kanyang katawan, habang ang makitid na monitor sa tabi niya ay patuloy na tumutunog isang patunay na lumalaban pa ang buhay niya.Hanggang ngayon, hindi ko pa rin matanggap ang lahat ng nangyari. Nakakuyom ang mga kamao ko habang sariwa pa sa isip ko ang mga sandali kanina bago siya isinugod dito. Ang saya-saya pa namin habang naghahanda para sa aming secret civil wedding. Magkasama naming pinlano ang araw na ito, isang simpleng selebrasyon para patunayan sa isa't isa ang aming pagmamahalan. Pero sa isang iglap, gumuho ang lahat."Bakit... bakit humantong sa ganito, Audrey?" pabulong na tanong ko sa sarili ko habang pilit pinipigilan ang mga luha ko na gustong kumawala sa mga mata ko.Hindi ko maisip kung bakit biglang sumama nang ganoon kalubha ang pakiramdam niya. Kahit anong
MAUREENNakahiga ako ngayon sa malambot na kama habang nakatitig sa kisame, paulit-ulit sa isip ko ang pwedeng reaksyon ni Carlton habang nagpapanic siya sa ospital. Ang sarap sa pakiramdam. Ang sarap malamang nangyari ang bawat plano na naisip ko.Akala nila ay makakalusot sila sa akin dahil lang nagplano silang magpakasal nang patago, pero nagkakamali sila. Hangga't humihinga ako, gagawin ko ang lahat para gibain ang mundo nila at saktan sila nang paulit-ulit hanggang sa sumuko na sila sa akin.BZZT! BZZT!Biglang umalingawngaw ang tunog ng cellphone ko na nakalapag sa tabi ng unan. Agad ko itong dinampot nang makitang tumatawag ulit ang binayaran kong nurse. Isang malaking ngiti ang gumuhit sa mga labi ko bago ko sinagot ang tawag."Hello? Ano na namang balita?" bungad ko agad, halatang sabik na marinig kung gaano pa katindi ang pagdurusa ng bruhang si Audrey. "Lumala na ba lalo ang pagtatae niya? Si Carlton nariyan pa ba sa hospital?"Nanginginig ang boses ng nurse sa kabilang li
MIRNANaramdaman ko ang pagkabigat ng dibdib ko. Ramdam ko na may mali talaga. Hindi basta-basta magkakaganoon si Ma'am Audrey kung walang dahilan.Mabilis akong naglakad pabalik sa kusina kung saan nandoon pa rin si Fe. Nakita ko siyang bahagyang namumutla habang nagliligpit ng mga gamit. Nang magtama ang mata namin, agad siyang umiwas at nagkunwaring abala sa ginagawa niya. Lalo tuloy akong nagduda.Habang iniisip ko ang mga sinabi ni Sir Carlton sa telepono na pinapaimbestigahan niya kung ano ang kinain o ininom ni Ma'am Audrey bago isinugod sa ospital biglang pumasok sa isip ko ang lahat ng kinilos ni Fe simula kaninang umaga. Ang pamumutla niya, ang pagtatago niya ng kung ano sa bulsa, at higit sa lahat, ang pagmamadali niyang hugasan ang tasa na pinag-inuman ni Ma'am Audrey. Hindi normal 'yon.Agad kong pinuntahan sina Agnes, Lucia, Amy, Bea, Emily, Karla, Violy, at Sandra na nagtitipon sa may bandang laundry area para mag-usap tungkol sa nangyari."May gusto akong sabihin sa in
AudreyNagising ako na parang wasak ang buong katawan ko. Sobrang sakit, every movement may kirot. Napahigpit ang hawak ko sa kumot at tinakpan ang hubad kong katawan. Pagtingin ko sa kama, nakita ko ang natuyong dugo. My chest tightened, at hindi ko napigilan, bigla akong napaiyak.Wala na ang ini
Jessica“Cheers!”Naupo kami ni Mama sa kwarto ko at parehong hawak ang baso ng red wine habang natatawa.“Finally mom, wala na si Audrey,” sabi ko, “Thanks to her, we were able to solve the problem too.”Mom chuckled softly, “Lower your voice, baka marinig tayo ni Gary. He’s still hesitant about wh
CarltonKakatapos ko lang maligo ng mapatingin ako sa CCTV monitors screen. My eyes caught her, yung babae na kasama ni Attorney Smith. The same girl na nabangga ako sa café two weeks ago at natapunan ng kape.Hmp, anak siya ni Gary Walton? Spoiled brat siguro ‘to. “One year,” I whispered sa saril
AudreyRamdam ko ang pamumula ng mukha ko dahil hubo’t hubad na ngayon si Mr. Thompson sa harapan ko.Lalo naman itong napangisi, “Serve you Master, wipe my body,” Utos niya sa akin.Napalunok ako ng mariin dahil kitang-kita ko ngayon ang kanyang sobrang laki at matigas na pagkalalaki.Shit! Ano ba







