เข้าสู่ระบบ"ถามจริง? o_O เฮ้อ...สงสารน้องนะ แต่จะทำยังไงได้ เราว่าไทเปเข้าใจเชนนะ อย่าคิดมากเลย^^"เจแปนยังน่ารักและดีกับผม ขนาดผมทำร้ายจิตใจเธอและนอกใจเธอมานานซึ่งผมรู้สึกโชคดีมาก..ที่สิ่งที่ผมทำ มันไม่ได้จบที่เสียใครสักคนไปผมยังมีเพื่อนที่ดี มีแฟนที่ดี..และได้ลงเอยกับคนที่รักผมทั้งใจและตอนนี้มีผมก็มีพยายา
พามาส่งงั้นเหรอ?ผมอึ้งไปเลย...ผมรู้สึกผิดมาก ทำไมผมต้องถ่อไปพระรามสองดูชุดเครื่องนอนเอาวันนี้ ทำไมผมถึงทิ้งโทรศัพท์ปล่อยให้เธอโทรเข้าจนแบตหมดทำไมวะ?!ถ้าไทเปกับลูกเป็นอะไร ผมไม่ให้อภัยตัวเองแน่ๆ"ขอบคุณมากครับ ขอบคุณจริงๆ"ผมยกมือไหว้พี่บุรุษไปรษณีย์รอบที่สิบ ก่อนที่ผู้ชายคนนั้นจะยิ้มและตบไหล่ผมเบ
ฉันขยับตัวซ้ายทีขวาทีบนโซฟา ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ที่เพิ่งวางหมาดๆ ขึ้นมากดโทรหาพี่เชนอีกครั้งแต่โทรเท่าไหร่พี่เชนก็ไม่รับ แถมสายหลังๆยังปิดเครื่องอีกต่างหากเขาขับรถอยู่ ติดประชุม หรือยุ่ง? ทำไมไม่บอกฉันบ้าง นี่จะมืดค่ำแล้วนะฉันเป็นห่วง และท้องฉันก็แก่มากด้วย ทำไมพี่เชนกล้าทิ้งฉันไว้แบบนี้ตุบๆฉันคลำ
ตอนนี้เราคุยไปทำไป..แถมยังห้ามลูกเด็กเล็กแดงไปด้วย จนสักพักของเซอร์ไพรส์เราเสร็จ ฉันพับกระดาษผลตรวจเป็นรูปหัวใจห้อยลูกโป่งไว้เพียบแต่!....ลูกโป่งหลายลูก กระดาษพับหัวใจก็หลายดวง พี่เชนจะมีความอดทนไขปริศนาแสนเซอร์ไพรส์ฉันได้ไหม?!"เรียบร้อย! เฮ้อ..พี่เจแปนคิดแผนเซอร์ไพรส์เก่งแบบนี้ เซอร์ไพรส์พี่กัปตั
เรื่องท้องไม่ท้อง..คงต้องเอาไว้ก่อน เพราะตอนนี้ฉันกับพี่เชนถูกดึงกลับไปนั่งร่วมโต๊ะกับผู้ใหญ่แล้ว และทุกคนก็พูดเป็นเสียงเดียวว่าฉันควรมีลูกแฝด มีแข่งกับพี่เจแปนไปเลย"ไม่ไหวครับๆ คนเดียวก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่?^^" พี่เชนตอบยิ้มๆแล้วตักนู่นตักนี่ให้ฉันกิน"ไม่ไหว? เออๆเดี๋ยวยกโซลให้ไปเลี้ยงหนึ่งวัน คงไม
ฉันก้มมองท้องโตๆพี่เจแปน แล้วพยักหน้าทั้งน้ำตา"ค่ะ ไทเปจะรีบตามไป"ก้อก ก้อก ก้อก..."ออกมาได้แล้ว พวกเธอสองสาว^^" เมื่อฉันเห็นแม่ฮายเคาะประตูเปิดเข้ามา..น้ำตาฉันก็ไหลอีก เพราะฉันจำได้ ว่าเราไม่ถูกกันและเกลียดกันมาก.. แต่วันนี้ท่านกลับมาเป็นที่ปรึกษาและเป็นญาติผู้ใหญ่ให้ฉัน ฉันนึกไม่ถึงจริงๆว่าเราจ
"ใครคะกัปตัน?" ฉัน พี่นาเดียร์พี่แพทถามขึ้นพร้อมกัน จนกัปตันวางโทรศัพท์ที่เล่นอยู่ลงบนโต๊ะ"บอกชื่อก็คงไม่รู้จัก แต่CEOเราไม่ธรรมดาชอบกินเด็ก ที่เห็นเต็มตาวันนั้น..ก็มีแฟนเป็นนักศึกษาแพทย์นะ ตอนนี้คงเพิ่งจบเพราะรุ่นเดียวกับคานะน้องสาวไอ้ไคล์ ไม่รู้หมอเขาเรียนกี่ปี เภสัชเรียนกี่ปี ไม่แน่ใจว่ะ-_-""ไม
"อย่านะคะ..ขอร้อง ให้กราบก็ยอม! พวกนั้นมันจะฆ่ากวาง ฮือๆกวางยังไม่อยากตาย กวางยังมีลูก.."ฉันหันขวับไปจ้องกวางทันที จนคนถูกจ้องเม้มปากสนิทเงียบกริบ ผู้หญิงหน้าไม่อาย..พอใกล้ตายพึ่งคิดได้ว่ามีลูก"ฉันอยากรู้จริงๆ ว่าในหัวสมองเธอมีอะไรบ้าง ลูกเธอเธอทิ้งเขาเอง เธอมันแม่ใจร้าย เพิ่งมานึกถึงเขาตอนใกล้ตาย
กัปตันเขาถอนหายใจมองไปที่ทางขึ้น..ก่อนที่จะมองฉันทันทีเมื่อเห็นไฟสีขาวๆเดย์ไลท์ของรถมินิคูเปอร์ค่อยๆขับขึ้นมา"เจแปนเดินไปฝั่งนั้น ไปขึ้นรถกับแฟนCEO และบอกให้เธอจอดนิ่งๆล็อกรถด้วย""กัปตันละคะ ?O_O""ฉันไปห้ามพวกนั้นเอง.." พูดจบเขาก็เดินไปที่รถ แล้วเปิดเกะทำอะไรไม่รู้กุกๆกักๆ จนสักพักเขาดับเครื่องยน
"มันชุดเกาะอกรึป่าวไคล์ ตราบใดที่ยังไม่เห็นจุกนมก็ไม่โป๊ป่ะ ใครๆก็ใส่..เจแปนก็ใส่""ไปเปลี่ยน" จากชักสีหน้าตอนนี้ฉันเริ่มขมวดคิ้วใส่ นี่ไคล์คิดอะไรอยู่วะ!? คนใส่ทั้งบ้านทั้งเมือง!..อีกอย่างมันเห็นร่องแค่นิดเดียว งานแต่งจะเริ่มแล้วด้วย"ไม่ อีกไม่กี่นาทีเจ๊ปลายฟ้าก็ลงมา อย่าทำตัวมีปัญหาได้ป่ะ-_-" ฉัน







