تسجيل الدخول"ถามจริง? o_O เฮ้อ...สงสารน้องนะ แต่จะทำยังไงได้ เราว่าไทเปเข้าใจเชนนะ อย่าคิดมากเลย^^"เจแปนยังน่ารักและดีกับผม ขนาดผมทำร้ายจิตใจเธอและนอกใจเธอมานานซึ่งผมรู้สึกโชคดีมาก..ที่สิ่งที่ผมทำ มันไม่ได้จบที่เสียใครสักคนไปผมยังมีเพื่อนที่ดี มีแฟนที่ดี..และได้ลงเอยกับคนที่รักผมทั้งใจและตอนนี้มีผมก็มีพยายา
พามาส่งงั้นเหรอ?ผมอึ้งไปเลย...ผมรู้สึกผิดมาก ทำไมผมต้องถ่อไปพระรามสองดูชุดเครื่องนอนเอาวันนี้ ทำไมผมถึงทิ้งโทรศัพท์ปล่อยให้เธอโทรเข้าจนแบตหมดทำไมวะ?!ถ้าไทเปกับลูกเป็นอะไร ผมไม่ให้อภัยตัวเองแน่ๆ"ขอบคุณมากครับ ขอบคุณจริงๆ"ผมยกมือไหว้พี่บุรุษไปรษณีย์รอบที่สิบ ก่อนที่ผู้ชายคนนั้นจะยิ้มและตบไหล่ผมเบ
ฉันขยับตัวซ้ายทีขวาทีบนโซฟา ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ที่เพิ่งวางหมาดๆ ขึ้นมากดโทรหาพี่เชนอีกครั้งแต่โทรเท่าไหร่พี่เชนก็ไม่รับ แถมสายหลังๆยังปิดเครื่องอีกต่างหากเขาขับรถอยู่ ติดประชุม หรือยุ่ง? ทำไมไม่บอกฉันบ้าง นี่จะมืดค่ำแล้วนะฉันเป็นห่วง และท้องฉันก็แก่มากด้วย ทำไมพี่เชนกล้าทิ้งฉันไว้แบบนี้ตุบๆฉันคลำ
ตอนนี้เราคุยไปทำไป..แถมยังห้ามลูกเด็กเล็กแดงไปด้วย จนสักพักของเซอร์ไพรส์เราเสร็จ ฉันพับกระดาษผลตรวจเป็นรูปหัวใจห้อยลูกโป่งไว้เพียบแต่!....ลูกโป่งหลายลูก กระดาษพับหัวใจก็หลายดวง พี่เชนจะมีความอดทนไขปริศนาแสนเซอร์ไพรส์ฉันได้ไหม?!"เรียบร้อย! เฮ้อ..พี่เจแปนคิดแผนเซอร์ไพรส์เก่งแบบนี้ เซอร์ไพรส์พี่กัปตั
เรื่องท้องไม่ท้อง..คงต้องเอาไว้ก่อน เพราะตอนนี้ฉันกับพี่เชนถูกดึงกลับไปนั่งร่วมโต๊ะกับผู้ใหญ่แล้ว และทุกคนก็พูดเป็นเสียงเดียวว่าฉันควรมีลูกแฝด มีแข่งกับพี่เจแปนไปเลย"ไม่ไหวครับๆ คนเดียวก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่?^^" พี่เชนตอบยิ้มๆแล้วตักนู่นตักนี่ให้ฉันกิน"ไม่ไหว? เออๆเดี๋ยวยกโซลให้ไปเลี้ยงหนึ่งวัน คงไม
ฉันก้มมองท้องโตๆพี่เจแปน แล้วพยักหน้าทั้งน้ำตา"ค่ะ ไทเปจะรีบตามไป"ก้อก ก้อก ก้อก..."ออกมาได้แล้ว พวกเธอสองสาว^^" เมื่อฉันเห็นแม่ฮายเคาะประตูเปิดเข้ามา..น้ำตาฉันก็ไหลอีก เพราะฉันจำได้ ว่าเราไม่ถูกกันและเกลียดกันมาก.. แต่วันนี้ท่านกลับมาเป็นที่ปรึกษาและเป็นญาติผู้ใหญ่ให้ฉัน ฉันนึกไม่ถึงจริงๆว่าเราจ
"ผมว่าแผนคุณเวิร์ค...แต่ที่พักงานเนี่ยคุณโอเคจริงๆใช่ไหม?"ฉันยิ้มให้คุณเต้ เมื่อเห็นจุดจบของกวางใกล้มาถึง"โอเคค่ะ เพราะเจแปนจะมาพักงานพอดี...มีเจ้าตัวเล็กในท้องสองเดือนแล้วค่ะ^^" คุณเต้ที่พิงเก้าอี้อยู่ถึงกับยืดตัวตรง เขาเพ่งมองท้องฉัน..ก่อนจะเผยยิ้มน้อยๆออกมา"^^ ดีใจด้วย...ได้ฟังข่าวดีจากคุณผมรู
"ตลกมาก-_-" ฉันกอดอกเบือนหน้าหนี จนอิมือปลาหมึกข้างๆเริ่มมาคลอเคลียตามนมฉัน"ไม่ตลกก็ไม่ตลก แต่หิวนมแล้วอ่ะ^^" ได้ยินเสียงอ้อน ริมฝีปากบางก็กระตุกยิ้มที่มุมปากเบาๆ ฉันรู้สึกชอบนะ..ที่เขาเล่นนมไปขับรถไปแบบนี้ แต่ก็ต้องดึงมือเขาออกนั่นแหละ..เพราะมันอันตรายและแล้วเราก็ถึงคอนโด..มาถึงก็กอดรัดฟัดเหวี่ยง
"วันนี้เราไปเจอแฟนกวางมา^^""อย่ามาอำเล่น! เขาไม่ยิงหัวพวกแกรึไง-_-" พี่ใบไม้ถามตกใจ ก่อนจะกอดอก..มองสองกัปตันสลับกัน"ถ้ายิง..จะมานั่งหัวโด่อยู่นี่เหรอ? มันไม่กล้าหรอก!..เจ๊กวางมีลูกจะสองขวบแล้วนะ พอตกงานก็โยนให้ผู้ชายเลี้ยง ชื่ออะไรนะไอ้ไคล์..""ชื่อติงติง..น่าสงสารนะ กวางกับแฟนเลิกกันแล้วด้วย เพร
ซึ้ง... ฉันยิ้มให้ทิชาโดยไม่รู้ตัว แถมน้ำตายังคลอออกมาด้วย ถึงเพื่อนฉันจะน้อยนิด..แต่ละคนแม่งมีคุณภาพจริงๆ ก้านแก้วก็ด้วย...มันเข้ามาช่วงฉันเศร้าและช่วยฉันทุกอย่างฉันไม่อยากพูดอะไรต่อ..กลัวตัวเองต่อมน้ำตาแตก จึงได้แต่ก้มหน้าก้มตาทำงาน จนสักพักประตูห้องก็ถูกเคาะอีกก้อก ก้อก ก้อก..."เข้ามา" ฉันพูดท




![พี่รหัสจอมซึนอ้อนรักหวานใจยัยซูเปอร์โมเดล [ nc 20+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


