로그인"ถามจริง? o_O เฮ้อ...สงสารน้องนะ แต่จะทำยังไงได้ เราว่าไทเปเข้าใจเชนนะ อย่าคิดมากเลย^^"เจแปนยังน่ารักและดีกับผม ขนาดผมทำร้ายจิตใจเธอและนอกใจเธอมานานซึ่งผมรู้สึกโชคดีมาก..ที่สิ่งที่ผมทำ มันไม่ได้จบที่เสียใครสักคนไปผมยังมีเพื่อนที่ดี มีแฟนที่ดี..และได้ลงเอยกับคนที่รักผมทั้งใจและตอนนี้มีผมก็มีพยายา
พามาส่งงั้นเหรอ?ผมอึ้งไปเลย...ผมรู้สึกผิดมาก ทำไมผมต้องถ่อไปพระรามสองดูชุดเครื่องนอนเอาวันนี้ ทำไมผมถึงทิ้งโทรศัพท์ปล่อยให้เธอโทรเข้าจนแบตหมดทำไมวะ?!ถ้าไทเปกับลูกเป็นอะไร ผมไม่ให้อภัยตัวเองแน่ๆ"ขอบคุณมากครับ ขอบคุณจริงๆ"ผมยกมือไหว้พี่บุรุษไปรษณีย์รอบที่สิบ ก่อนที่ผู้ชายคนนั้นจะยิ้มและตบไหล่ผมเบ
ฉันขยับตัวซ้ายทีขวาทีบนโซฟา ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ที่เพิ่งวางหมาดๆ ขึ้นมากดโทรหาพี่เชนอีกครั้งแต่โทรเท่าไหร่พี่เชนก็ไม่รับ แถมสายหลังๆยังปิดเครื่องอีกต่างหากเขาขับรถอยู่ ติดประชุม หรือยุ่ง? ทำไมไม่บอกฉันบ้าง นี่จะมืดค่ำแล้วนะฉันเป็นห่วง และท้องฉันก็แก่มากด้วย ทำไมพี่เชนกล้าทิ้งฉันไว้แบบนี้ตุบๆฉันคลำ
ตอนนี้เราคุยไปทำไป..แถมยังห้ามลูกเด็กเล็กแดงไปด้วย จนสักพักของเซอร์ไพรส์เราเสร็จ ฉันพับกระดาษผลตรวจเป็นรูปหัวใจห้อยลูกโป่งไว้เพียบแต่!....ลูกโป่งหลายลูก กระดาษพับหัวใจก็หลายดวง พี่เชนจะมีความอดทนไขปริศนาแสนเซอร์ไพรส์ฉันได้ไหม?!"เรียบร้อย! เฮ้อ..พี่เจแปนคิดแผนเซอร์ไพรส์เก่งแบบนี้ เซอร์ไพรส์พี่กัปตั
เรื่องท้องไม่ท้อง..คงต้องเอาไว้ก่อน เพราะตอนนี้ฉันกับพี่เชนถูกดึงกลับไปนั่งร่วมโต๊ะกับผู้ใหญ่แล้ว และทุกคนก็พูดเป็นเสียงเดียวว่าฉันควรมีลูกแฝด มีแข่งกับพี่เจแปนไปเลย"ไม่ไหวครับๆ คนเดียวก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่?^^" พี่เชนตอบยิ้มๆแล้วตักนู่นตักนี่ให้ฉันกิน"ไม่ไหว? เออๆเดี๋ยวยกโซลให้ไปเลี้ยงหนึ่งวัน คงไม
ฉันก้มมองท้องโตๆพี่เจแปน แล้วพยักหน้าทั้งน้ำตา"ค่ะ ไทเปจะรีบตามไป"ก้อก ก้อก ก้อก..."ออกมาได้แล้ว พวกเธอสองสาว^^" เมื่อฉันเห็นแม่ฮายเคาะประตูเปิดเข้ามา..น้ำตาฉันก็ไหลอีก เพราะฉันจำได้ ว่าเราไม่ถูกกันและเกลียดกันมาก.. แต่วันนี้ท่านกลับมาเป็นที่ปรึกษาและเป็นญาติผู้ใหญ่ให้ฉัน ฉันนึกไม่ถึงจริงๆว่าเราจ
"ไม่ใช่ไม่ทัน แต่มันใจดีจนน่ารำคาญ-_-" พูดจบเขาก็กดโทรไลน์หากัปตันไคล์ ก่อนจะลุกขึ้นอีกครั้ง..แล้วเดินล้วงกระเป๋าไปยืนคุยที่ระเบียง ฉันจึงรีบวิ่งตามไป รีบกอดเขาจากด้านหลัง อารมณ์คือทั้งอยากอ้อน ทั้งอยากรู้อยากเห็น"เออ..มึงอยู่เยอรมันเหรอวะ? แอร์ชื่อกวางเข้าหามึงรึป่าว? เวรจริง..มึงออกห่างเลยนะ เจแป
จนตอนนี้ริมฝีปากฉันมาหยุดครอบครองแก่นกาย ด้วยร่างเล็กที่ทับร่างใหญ่..ขยับบั้นท้ายขึ้นลงพร้อมๆกันเพราะความเสียวซ่านที่เขากำลังส่งควบคู่ด้วยปลายลิ้นนั้น มันกำลังแทรกเข้าเปิดกลีบกุหลาบ พร้อมกับฉัน..ที่เม้มดูดไอติมแท่งโปรดตรงหน้า"อื้อ~" จนแล้วจนเล่าที่เสียงครางในลำคอดังขึ้นมา สองริมฝีปากเรา...บั้นท้าย
"เป็นของฉัน เป็นแฟนฉัน เป็นเมียฉัน เป็นแม่ของลูกฉันคนเดียว..."เขากำลังสาป หรือกำลังร่ายมนต์สะกด? แต่ช่างเถอะเขาจะทำอะไรก็ช่าง ฉันชอบและฉันพร้อมมาก..พร้อมทั้งตัวและหัวใจ พร้อมที่จะเป็นของเขาคนเดียว"แน่นอนค่ะ เจแปนจะเป็นของกัปตันคนเดียว" ฉันตอบไม่ลังเล ก่อนจะยกแขนขึ้นไปคล้องคอเขา...แล้วหอมแก้มขาวๆฟอ
สุดท้ายฉันก็สูดหายใจเข้าลึกๆ..แล้วแตะคีย์การ์ดเปิดประตูเข้าไป ในห้องเปิดแอร์เย็นเฉียบ..เย็นจนฉันต้องรีบถอดรองเท้าเก็บและมองไปที่ชั้นแวบนึง เพราะฉันเห็นรองเท้าส้นสูงตัวเองวางหันหน้าออกเตรียมพร้อมแล้วพอเดินไปอีกหน่อยผ่านห้องแต่งตัว ก็เห็นกระเป๋าเดินทางฉันตั้งอยู่ ฉันจึงไปเปิดดู..อยากรู้ว่ากัปตันจัดอะ







