تسجيل الدخول"ถามจริง? o_O เฮ้อ...สงสารน้องนะ แต่จะทำยังไงได้ เราว่าไทเปเข้าใจเชนนะ อย่าคิดมากเลย^^"เจแปนยังน่ารักและดีกับผม ขนาดผมทำร้ายจิตใจเธอและนอกใจเธอมานานซึ่งผมรู้สึกโชคดีมาก..ที่สิ่งที่ผมทำ มันไม่ได้จบที่เสียใครสักคนไปผมยังมีเพื่อนที่ดี มีแฟนที่ดี..และได้ลงเอยกับคนที่รักผมทั้งใจและตอนนี้มีผมก็มีพยายา
พามาส่งงั้นเหรอ?ผมอึ้งไปเลย...ผมรู้สึกผิดมาก ทำไมผมต้องถ่อไปพระรามสองดูชุดเครื่องนอนเอาวันนี้ ทำไมผมถึงทิ้งโทรศัพท์ปล่อยให้เธอโทรเข้าจนแบตหมดทำไมวะ?!ถ้าไทเปกับลูกเป็นอะไร ผมไม่ให้อภัยตัวเองแน่ๆ"ขอบคุณมากครับ ขอบคุณจริงๆ"ผมยกมือไหว้พี่บุรุษไปรษณีย์รอบที่สิบ ก่อนที่ผู้ชายคนนั้นจะยิ้มและตบไหล่ผมเบ
ฉันขยับตัวซ้ายทีขวาทีบนโซฟา ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ที่เพิ่งวางหมาดๆ ขึ้นมากดโทรหาพี่เชนอีกครั้งแต่โทรเท่าไหร่พี่เชนก็ไม่รับ แถมสายหลังๆยังปิดเครื่องอีกต่างหากเขาขับรถอยู่ ติดประชุม หรือยุ่ง? ทำไมไม่บอกฉันบ้าง นี่จะมืดค่ำแล้วนะฉันเป็นห่วง และท้องฉันก็แก่มากด้วย ทำไมพี่เชนกล้าทิ้งฉันไว้แบบนี้ตุบๆฉันคลำ
ตอนนี้เราคุยไปทำไป..แถมยังห้ามลูกเด็กเล็กแดงไปด้วย จนสักพักของเซอร์ไพรส์เราเสร็จ ฉันพับกระดาษผลตรวจเป็นรูปหัวใจห้อยลูกโป่งไว้เพียบแต่!....ลูกโป่งหลายลูก กระดาษพับหัวใจก็หลายดวง พี่เชนจะมีความอดทนไขปริศนาแสนเซอร์ไพรส์ฉันได้ไหม?!"เรียบร้อย! เฮ้อ..พี่เจแปนคิดแผนเซอร์ไพรส์เก่งแบบนี้ เซอร์ไพรส์พี่กัปตั
เรื่องท้องไม่ท้อง..คงต้องเอาไว้ก่อน เพราะตอนนี้ฉันกับพี่เชนถูกดึงกลับไปนั่งร่วมโต๊ะกับผู้ใหญ่แล้ว และทุกคนก็พูดเป็นเสียงเดียวว่าฉันควรมีลูกแฝด มีแข่งกับพี่เจแปนไปเลย"ไม่ไหวครับๆ คนเดียวก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่?^^" พี่เชนตอบยิ้มๆแล้วตักนู่นตักนี่ให้ฉันกิน"ไม่ไหว? เออๆเดี๋ยวยกโซลให้ไปเลี้ยงหนึ่งวัน คงไม
ฉันก้มมองท้องโตๆพี่เจแปน แล้วพยักหน้าทั้งน้ำตา"ค่ะ ไทเปจะรีบตามไป"ก้อก ก้อก ก้อก..."ออกมาได้แล้ว พวกเธอสองสาว^^" เมื่อฉันเห็นแม่ฮายเคาะประตูเปิดเข้ามา..น้ำตาฉันก็ไหลอีก เพราะฉันจำได้ ว่าเราไม่ถูกกันและเกลียดกันมาก.. แต่วันนี้ท่านกลับมาเป็นที่ปรึกษาและเป็นญาติผู้ใหญ่ให้ฉัน ฉันนึกไม่ถึงจริงๆว่าเราจ
ฉันหันกลับไปมองตามเสียง และมองไคล์ด้วยสายตาที่ฉันเอง..ก็ไม่เข้าใจ จะยังเอายังไงล่ะ!? เรากลับมาอยู่สภาพเดิมอีกแล้ว สภาพที่ไม่ลงลอยและแข็งกระด้างใส่กัน!ทำไมเขาต้องทำตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของฉัน และหักหน้าฉันกับพ่อกลางงาน ทั้งที่ตัวเองก็มั่วและคั่วหญิงไม่รู้กี่คน!! ฉันคิดว่าฉันแคร์เขาที่สุดนะแต่ตอนนี้ไม
"อ๊ะ! ไคล์...อิเด็กบ้า"เขาปล่อยยอดอกฉันเป็นอิสระ..แล้วล็อคประตูรถทันที ก่อนจะก้มลงไปลูบไล้ตามหว่างขา และกดปลายนิ้วลงช้าๆ"ผมไม่ยอมให้ป้า เป็นของคนอื่นหรอกนะ..." ฉันไม่ตอบ อยู่ๆฉันก็อยากขึ้นมา เพราะตอนนี้มือใหญ่ที่ลูบตามหว่างขา กำลังถกกระโปรงชุดราตรีฉันขึ้น..แล้วถอดแพนตี้เกะกะนั้นออกไปฉันจึงยกบั้นท
ศึกวันแดงเดือดได้ผ่านไปแล้ว คืนแรกของฉันในฐานะผู้อาศัย เป็นคนสำเร็จความใคร่เจ้าของบ้านด้วยปากเช้ามาฉันเลยรู้สึกปวดกรามนิดๆ แต่ก็ต้องรีบตื่นไปเตรียมอาหารเช้าง่ายๆให้กัปตันต้นไม้ เพราะจำสุภาษิตนี้ได้ อยู่บ้านท่านอย่านิ่งดูดายปั้นวัวปั้นควายให้กัปตันต้นไม้เล่น เอ่อ..อันหลังไม่ใช่แล้ว-.,-วันนี้ฉันทำไข
"แค่ลองดู ไม่ชอบก็ไม่ต้องสานต่อ เปิดใจหน่อยนะลูกนะ^^" ครึ่งชั่วโมงแล้ว พ่อยังไม่ออกไปจากห้องทำงานฉัน ถ้าอยากให้ฉันมีผัวมาก ทำไมพ่อถึงมองข้ามไคล์วะเอ่อ...ฉันไม่ได้อยากได้ไคล์นะ! ก็รู้ๆว่าฉันยังไม่เต็มร้อยกับเขา แต่ไคล์เป็นลูกชายเพื่อนสนิทพ่อ ครอบครัวเราสนิทกันมาก ฐานะที่บ้านธุรกิจเสื้อผ้าแม่เขาก็มี







