Chapter 4: Face Off

NASA LABAS pa lamang ng kompanya si Maeve ng kanyang ex ay halos ng mga mata ay nasa kanya at pinagtitinginan at pinagbubulungan siya ng mga taong nakakakita sa kanya. Base sa mga kinikilos ng mga ito ay mukhang kumalat na ang tsismis tungkol sa kanila ni Luca, ngunit hindi na lamang iyon pinansin ni Maeve at dire-diretso na pumunta sa kanyang opisina para iimpake ang kanyang mga gamit.

“Totoo ba na nahuli ni Ma’am Maeve si Sir Luca na may ibang babae?”

“Oo! Iyon ang narinig ko mula sa kabilang department.”

“Talaga? Sino ba ‘yong babae? Wala naman akong nakikitang palaging nakaaligid kay Sir maliban kay Ma’am Ellie.”

“Ano ba kayo? ‘Yong malanding best friend ni Ma’am Maeve ang kabit ni Sir Luca!”

“Ano si Ma’am Ellie?”

“Huwag mo ngang ma-ma’am ma’am ang malanding babae iyon! Hindi niya deserve!”

“Pero, totoo?”

“Oo nga! Siya ang kabit ni Sir Luca!”

“Ano ba kayo? Huwag nga kayong magpapaniwala riyan kay Marites at mali-mali naman ang sinasabi!”

“Anong mali sa sinasabi ko, Mila! Iyon kaya ang totoo!”

“Anong iyon totoo? Hindi ‘yan ang totoo! Dahil ang totoong k’wento ay si Ma’am Ellie ang unang minahal ni Sir Luca at inagaw lang ni Ma’am Maeve si Sir Luca kay Ma’am Ellie!”

“What? Totoo ba ‘yan, Mila?”

“Aba’y oo! Dahil sa matalik na kaibigan ni Ma’am Ellie si Ma’am Maeve ay nagparaya siya para maging masaya lang si Ma’am Maeve. “

“Grabe hindi ako makapaniwala sa mga sinasabi mo, Mila.”

“Maniwala man kayo sa hindi, ‘yan ang buong katotohanan. Hays, kahit anong pilit mo na maangkin ang isang bagay ‘pag hindi para sa ‘yo ay babalik pa rin ito sa tunay na nagmamay-ari. At bumalik si Sir Luca kay Ma’am Ellie, sa taong totoo niyang minamahal.”

Hindi makapaniwala si Maeve sa kanyang naririnig mula sa mga empleyadong dati ay siya ang laging bukambibig kung gaano sila kaperpektong tignan ni Luca pero ngayon siya na nagiging masama sa paningin at mga bibig nito.

Masakit man ang mga paratang na sinasabi sa kanya, gusto niya man magsalita ay wala na ring saysay para magpaliwanag at ipagtanggol ang kanyang sarili lalo na at tapos na ang lahat sa kanilang dalawa ni Luca. Hinayaan niya na lamang kung ano ang sasabihin ng mga taong naroon sa kanya at mas itinuon na lamang ang kanyang pansin sa pag-aayos ng kanyang mga gamit.

Nang matapos siya sa kanyang pag-iimpake ng kanyang mga gamit ay aalis na sana si Maeve ngunit nakasalubong niya si Luca at Ellie na magkasama, kung saan nakahawak ito sa braso ng binata.

“Ayan na ang ‘yong original! Maghaharap na sila ng nang-agaw!”

“Maeve…” mahinang sambit ni Luca sa pangalan ng dalaga.

Nang sandaling iyon, sabihin man ni Maeve sa kanyang sarili na hindi na siya apektado sa kanyang nakikita lalo na at tapos na ang lahat sa kanilang dalawa ni Luca ay hindi niya magawang hindi maapektuhan. Minahal at nakasama niya ito nang ilang taon, imposible na makalimutan niya ang lahat ng iyon ng isang gabi lamang.

“Maeve…” Muling sinambit ni Luca ang kanyang pangalan.

Humigpit ang pagkakahawak ni Maeve sa box na kanyang hawak at pilit na ikinumpas ang kanyang sarili para matatag na harapin ang dalawang tao na naging parte ng kanyang buhay sa nakaraan. Kinuha ng dalaga ang sobre na nasa kanyang bulsa saka lumapit kay Luca at inabot ang sobre.

“Ano ‘to?” kunot-noong tanong ni Luca na napatingin sa sobreng inabot ni Maeve.

“Resignation letter,” maikling tugon ng dalaga.

Napatingin namang muli si Luca kay Maeve. “Maeve, hindi naman kailangang umabot tayo sa ganito,” wika ng binata na may tono ng pagmamakaawa. “Alam mong kailangan kita—”

“Kung kailangan mo ako sana inisip mo muna ang lahat bago mo ginawa ang lahat ng ito,” malamig na tugon ni Maeve habang binibigyan nang blangkong mga tingin si Luca.

“Maeve—”

Hindi nagawang maituloy ni Luca ang kanyang sasabihin ng magsalita si Ellie.

“Bes, you don’t have to do this. I know we’ve hurt you, but it wasn’t our intention. We simply fell in love with each other. Could you please just be happy for us?” pagmamakaawa ni Ellie.

Nang sandaling marinig iyon ni Maeve ay hindi niya maiwasan na hindi mairita dahilan para mapapalatak ito.

“How come I didn’t notice you’re such a bitch?” mahinang tanong ni Maeve na may sarkastikong tono sabay napailing sa labis na pagkadismaya. Ibinaling ni Maeve ang kanyang tingin kay Ellie. “Stop acting as if you’ve been taken advantage of, Ellie. In this situation, you are not the victim. I am the one. I’m the one who has been cheated and betrayed. I was the one who lost a lover and a friend whom I most cherished and trusted.”

“Bes—”

“Keep your mouth shut, Ellie! I’ve already told you not to call me ‘bes,’ because you’ve never earned the title of my best friend! I have no traitorous friend!” mariing pagpuputol ni Maeve sa pagsasalita ni Ellie.

Akmang lalapitan ni Luca si Maeve para pakalmahin ngunit mabilis na ibinaling ng dalaga ang tingin sa binata at binigyan nang matalim na tingin at babala.

“Huwag mo ng ituloy ang binabalak mo!” mariing saad ni Maeve.

“Maeve, can you just reconsider—”

“I have no plans to reconsider my decision. That is my resignation letter; accept it or I will sue you.”

Matapos na sabihin iyon ni Maeve ay mabilis siyang umalis sa lugar na iyon. Dinig niya ang mga bulong-bulungan ng mga taong naroon ngunit, hindi niya na nagawang bigyan ng pansin dahil ang mas importante sa kanya nang sandaling iyon ay makaalis sa nakaka-suffocate at nakakasuka na lugar na iyon. Nang makasakay siya sa kanyang kotse ay agad niyang pinaharurot ang kanyang kotse palayo sa lugar na iyon. Habang nagmamaneho ay hindi niya na nagawang pigilan ang mga luhang kanina niya pa pinipigilan na bumuhos.

BGM: Kakayanin Kaya – Maymay Entrata

Muling nanariwa sa alaala ni Maeve ang kanilang mga alaala ni Luca. Ang masasayang sandali nilang dalawa. Ang mga pinagsamahan nilang dalawa. Mas bumuhos ang luha ng dalaga habang isa-isa iyong nanariwa sa kanyang alaala dahilan para mas nanlabo ang kanyang mga mata. Halos dinudurog nito ang kanyang puso lalo na ng manariwa sa kanyang alaala ang araw na nahuli niya sina Luca at Ellie na may ginagawang kabastusan at ang imahe ng dalawa kanina.

Biglang hininto ni Maeve ang sasakyan at napahampas nang malakas sa manibela. Mas lalong nanlabo ang kanyang mga mata dahil sa dami ng luhang lumalabas sa kanyang mga mata nang sandaling iyon. Wala siyang ginawa kung ‘di ang sumigaw at umiyak nang sandaling iyon.

“Bakit?” hagulgol niyang tanong sa kanyang sarili na patuloy pa rin sa pag-iyak. “Anong ginawa ko para mangyari ang lahat ng ito sa akin? Anong ginawa ko?” Paulit-ulit na tanong nito sa kanyang sarili habang labis na naghihinagpis sa pait at sakit na kanyang nararamdaman.

Bakit?