本棚
検索
The Conquences of a Night with a Billionaire

The Conquences of a Night with a Billionaire

Romance
last update最終更新日 : 2026-07-28
作家:  Aisoleren たった今更新されました
言語: Filipino
goodnovel18goodnovel
評価が足りません
42チャプター
209ビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

Drama

Heir/Heirness

Billionaire

Betrayal

Forbidden Love

Misunderstanding

Si Madison Georgette Fortunato ay isang dalawampung taong gulang na ulila na lumaki sa ampunan. Sa murang edad, natuto siyang mabuhay mag-isa habang pinagsasabay ang pag-aaral, pagiging coffee shop crew, at freelance modeling para lamang mabayaran ang renta at mabuhay nang maayos. Tahimik at simple lang sana ang mundo niya—hanggang sa makilala niya si Lucian Charles Stryker, isang batang bilyonaryong sanay makuha ang lahat ng gusto niya. Gwapo, makapangyarihan, ngunit mapanakit at wasak ang pagkatao. Nagsimula ang lahat sa isang gabing puno ng alak, musika, at matatamis na salita. Isang gabing hindi nila akalaing magiging simula ng magulong pag-ibig. Sa kabila ng babala ng utak niya, unti-unting nahulog si Madison sa lalaking puno ng sikreto at kasinungalingan. Ngunit habang lalong lumalalim ang relasyon nila, unti-unti ring nabubunyag ang madilim na katotohanan tungkol kay Lucian—ang pamilya nito, ang ibang babaeng ipinapakilala bilang kasintahan, at ang mundong hindi kailanman magiging para sa isang simpleng babae tulad niya. Hanggang sa isang gabi, tuluyan siyang nasaktan at piniling lumayo. Bitbit ang wasak na puso at isang sikretong hindi alam ni Lucian… umalis si Madison habang dala-dala ang anak ng bilyonaryo.Pagkalipas ng ilang taon, muli silang pagtatagpuin ng tadhana. Ngunit sa pagbabalik ni Madison, handa pa bang mahalin ni Lucian ang babaeng iniwan niya noon—o muli niya lamang itong sisirain?

もっと見る

最新チャプター

続きを読む

この作品を読んだあなたへ

関連小説

新刊小説

読者の皆様へ

Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista，nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang  manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.


コメントはありません
42 チャプター
Chapter 1: Nakita
POV: Madison Georgette Fortunato "Cheers." hiyaw naming lahat. Matapos ang trabaho ay nagkaroon kami ng konting kasiyahan matapos ang shoot. dahil birthday ng co-model namin ay sumama ako. Ayoko namang maging kj sa ganito lalo na minsan lang makasama dahil nga busy at mahirap ang pera at iyong school na pinapasukan ng anak ko ay private school at walang nag-babantay sa kanya sa condo. Sobrang lakas ng tugtug at talagang mapapaindak ka sa saya kaya naman sumama ako sa dance floor kahit nakainum na pero hindi ako ganoon kalasing. ang mga ilaw talagang sumasabay sa saya namin. Isang bar na puno ng buhay at nakakabighaning ilaw—sumasayaw ang makukulay na laser sa madilim na paligid habang malakas na musika ang bumabalot sa buong lugar. Siksikan ang mga taong nag-eenjoy, may ilan na sumasabay sa tugtog habang ang iba nama’y abala sa pakikipag-usap at pag-inom. Sa gitna ng entablado, tila buhay na buhay ang gabi dahil sa DJ na nagpapaindak sa lahat. Ang makulay na ilaw, usok, at ene
続きを読む
Chapter 2: Lucian
POV: Madison Georgette Fortunato Gabi na nang muli akong mapatingin sa wristwatch ko. Alas-dose na ng madaling-araw, pero hindi pa rin oras ng uwian ko. Kanina pa ako paikot-ikot sa loob ng bar habang bitbit ang tray na puno ng mamahaling alak at cocktail drinks. Ramdam ko na ang pananakit ng mga paa ko dahil sa mataas kong heels, ngunit pilit ko pa ring inuunat ang likod ko at nguminiti sa bawat customer na madaanan ko. Makukulay na ilaw ang naglalaro sa madilim na paligid habang malakas ang bass ng musikang halos umuuga sa buong lugar. Siksikan ang dance floor, amoy alak at mamahaling pabango ang humahalo sa malamig na hangin ng aircon. Sa bawat hakbang ko, pakiramdam ko ay mas lalo akong nalulunod sa ingay at gulo ng gabing iyon. Tahimik akong naglalakad papunta sa VIP area nang mapansin kong nakatingin na sa akin ang ilan kong kasama. May mga bulungan, may mga tinging tila sinusukat ang bawat galaw ko. Hindi ko alam kung dahil ba mabilis akong magtrabaho o dahil bago lang a
続きを読む
Chapter 3: Flirt
“I don’t trust you,” mahina ngunit madiing saad ko habang nakatitig sa malamig niyang mga mata. Sa bawat segundo na magkalapit kami, mas lalo kong nararamdaman na may tinatago siya—isang bagay na hindi ko dapat malaman. At iyon ang mas lalong delikado. Bahagya siyang ngumisi habang dahan-dahang lumapit sa akin. Ang amoy ng mamahaling pabango niya ay agad bumalot sa hangin, dahilan para lalo akong kabahan. “Why are you staring at me like that?” malamig niyang tanong. Agad akong umiwas ng tingin. Ayokong sabihin ang totoo dahil una sa lahat… wala naman kami. At iyon ang pinakaayokong aminin. “Please, stop.” “Why?” mahinahon niyang saad ngunit mas lalong nakakakaba. “Meron ba tayong problema?” “You.” Mariin kong itinulak ang dibdib niya ngunit hindi man lang siya natinag. “What do you want from me?” dagdag ko habang pilit pinipigilan ang mabilis kong paghinga. Napapagod na ako sa ganitong sitwasyon—sa paulit-ulit niyang paglapit, sa mga tingin niyang parang kayang basahin
続きを読む
Chapter 4: Regret
Nauna akong pumasok sa loob ng silid habang tahimik na sumunod si Lucian sa likuran ko. Pagkabukas pa lang ng pinto ay agad akong namangha sa ganda ng buong lugar. Malawak ang kwarto, malamlam ang ilaw, at may halong mamahaling amoy ng kahoy at pabango ang hangin. Ang puting kurtina ay bahagyang gumagalaw dahil sa malamig na hangin mula sa aircon habang ang marble na sahig ay kumikislap sa liwanag ng chandelier. Hindi ko maiwasang mapahinto sa gitna ng sala. Para akong nawalan ng sasabihin habang pinagmamasdan ang modernong disenyo ng paligid. Sa kanan ay may malambot na kulay abong sofa at maliit na glass table na may nakapatong na wine. Sa kaliwa naman ay ang malaking kama na natatakpan ng malinis at mamahaling puting kumot. Napansin kong may pinuntahan si Lucian sa kabilang bahagi ng suite. Tahimik siyang naglakad habang may kausap sa telepono kaya naman naiwan akong mag-isa. Dahan-dahan akong naupo sa sofa at saka napatingin sa malawak na salamin na halos sakop ang buong dingd
続きを読む
Chapter 5: Hinintay
Tahimik akong nakasandal sa bintana ng sasakyan habang pinagmamasdan ang malamig na gabi sa labas. Ang mga ilaw ng poste ay sunod-sunod na dumadaan sa paningin ko habang mabagal na umaandar ang itim na sasakyan ni Lucian sa halos walang kataong kalsada. Mahina lang ang tugtog ng music sa loob, sapat para punuin ang katahimikan sa pagitan naming dalawa. Hindi ko alam kung bakit pero pakiramdam ko sobrang gaan ng gabi na ito. Pagod ako, oo. Pero mas nangingibabaw ang kakaibang saya sa dibdib ko. Marahil dahil sa mga nangyari kanina. Marahil dahil… kasama ko siya. Napalingon ako kay Lucian na tahimik lang na nakatingin sa daan habang hawak ang manibela. Ang ilaw mula sa dashboard ay bahagyang tumatama sa matangos niyang mukha dahilan para mas lalo siyang magmukhang gwapo. Nakakainis. “Bakit?” hindi niya inaalis ang tingin sa daan nang magsalita. Napakurap ako. “Ha?” “Kanina ka pa nakatingin.” Mabilis akong umiwas ng tingin at kunwaring tumingin ulit sa bintana. “Feeling.
続きを読む
Chapter 6: Message
POV: Lucian Charles Stryker "Sige na, umuwi ka na," ani ko habang nakasandal sa pinto ng sasakyan niya. Nakakunot-noo niya akong tiningnan. "Why?" Napatawa ako sa tanong niya. "Anong why? Kailangan mo nang magpahinga, okay? May trabaho ka pa bukas." Alas-dose na ng gabi. Halos tatlong oras na kaming nakatambay sa labas ng apartment ko matapos kaming maghapunan. Kung tutuusin, wala naman kaming ginagawa. Nagkukwentuhan lang. Minsan nagtatawanan. Minsan tahimik. Pero parang ayaw naming maghiwalay. Bago pa ako makapagsalita ulit, bigla niya akong niyakap. Napatigil ako. Mainit. Mahigpit. At pamilyar. Dahan-dahan kong ipinatong ang baba ko sa balikat niya. "Lucian..." bulong ko. "Hmm?" "Umuwi ka na." Mas lalo niya akong hinigpitan. "No." Napailing ako habang natatawa. "Ang kulit mo." "Five minutes." "Sinabi mo na 'yan ten minutes ago." "Another five." Napabuntong-hininga ako. Hindi ko alam kung kailan nagsimula ang ganito. Noong una, inis
続きを読む
Chapter 7: Itago
POV: Madison Georgette Fortunato May mga pagkakataong gusto mong pigilan ang sarili mong mahulog. Yung tipong alam mong delikado, alam mong mali, alam mong sa dulo ay ikaw lang din ang masasaktan—pero bakit ganon? Sa bawat tingin niya, sa bawat ngiti, sa bawat simpleng paglapit niya, parang unti-unting gumuho lahat ng paninindigan mo. Paulit-ulit mong sasabihin sa sarili mo na hindi pwede. Hindi pwede dahil magkaiba kayo ng mundo. Hindi pwede dahil may mga bagay na hindi para sa’yo. Hindi pwede dahil alam mong ikaw lang din ang talo sa huli. Hindi tama. Hindi tama na hinahayaan mong bumilis ang tibok ng puso mo sa tuwing naririnig mo ang pangalan niya. Hindi tama na hinahanap mo siya sa gitna ng mga taong wala namang kinalaman sa’yo. Hindi tama na mas masaya ka kapag nandiyan siya, kahit sandali lang. Hindi dapat. Hindi dapat ka tumitingin nang matagal. Hindi dapat ka napapangiti sa mga simpleng bagay na ginagawa niya. Hindi dapat mo siya hinahayaan na makapasok sa mga i
続きを読む
Chapter 8: Takot
POV: Madison Georgette Fortunato May mga pagkakataon talagang dumarating sa buhay mo na parang panaginip. Iyong tipong alam mong masyadong maganda para maging totoo. At iyon mismo ang nararamdaman ko habang nakaupo sa harap ni Lucian Charles Stryker. Tahimik kaming magkatapat sa isang maliit na café sa gilid ng siyudad. Hindi ito katulad ng mga mamahaling restaurant na madalas niyang puntahan. Mas simple. Mas tahimik. Mas komportable. Sa loob ng ilang linggo naming pagkikita, napansin kong mas gusto niya ang mga ganitong lugar kapag kasama ako. Parang kapag kaming dalawa lang, hindi siya iyong kilalang bilyonaryo na laman ng mga business magazine. Nagiging normal siyang tao. At iyon ang nakakatakot. Dahil habang mas nakikilala ko siya, mas lalo akong nahuhulog. "Masyado kang tahimik." Napakurap ako nang marinig ang boses niya. Nakahawak siya sa tasa ng kape habang nakatingin sa akin. "Wala." Tumaas ang isang kilay niya. "Wala?" Napabuntong-hininga ako
続きを読む
Chapter 9: Katapusan
POV: Madison Georgette Fortunato May mga pagkakataon sa buhay na gusto mong huminto ang oras. Iyong tipong kahit ilang beses mong ipikit ang mga mata mo, umaasa ka pa rin na pagdilat mo, pareho pa rin ang lahat. Na nandiyan pa rin siya. Na hindi pa dumadating ang sakit. Na hindi pa nasisira ang lahat ng bagay na akala mo ay buo na. Ganito ang nararamdaman ko habang nakahiga sa kama ng maliit kong apartment. Tahimik. Sobrang tahimik. Parang pati hangin ay ayaw maistorbo ang bigat na dinadala ng dibdib ko. Nakatingin lang ako sa kisame na tila walang sagot sa mga tanong na paulit-ulit na umiikot sa isip ko. Malamig ang paligid, pero mas malamig ang pakiramdam ko sa loob. Sa kamay ko, hawak ko ang cellphone. At sa screen na iyon, nandoon ang huling mensahe niya. Ni Lucian. Paulit-ulit kong binabasa, kahit alam kong hindi na ito magbabago. Parang sa bawat ulit, may inaasahan akong ibang salita. Ibang tono. Ibang wakas. Pero pareho pa rin. Pareho pa rin ang sakit. “I’ll be gone f
続きを読む
Chapter 10: Magpatalo
POV: Madison Georgette Fortunato May mga tao talagang hindi mo pa nakikilala pero pakiramdam mo ay may masama nang mangyayari sa oras na magkrus ang mga landas ninyo. Hindi ko alam kung bakit. Hindi ko alam kung saan nanggagaling ang kutob na iyon. Pero habang nakaupo ako sa loob ng coffee shop at inaayos ang mga order ng customer, hindi mapakali ang pakiramdam ko. Parang may kung anong mabigat sa dibdib ko. Hindi ko maintindihan kung saan nanggagaling, pero ramdam na ramdam ko ang bigat na para bang unti-unting dinidiin ang puso ko hanggang sa halos hindi na ako makahinga. Humihinga ako nang malalim, pero parang hindi sapat, parang may kulang pa rin sa hangin na pumapasok sa baga ko. Tahimik ang paligid, pero sa loob ko, maingay. Ang isip ko sabog-sabog—mga alaala, mga salitang hindi nasabi, mga desisyong hindi ko alam kung tama ba o mali. Parang may mabigat na nakasabit sa dibdib ko na ayaw bumitaw, ayaw gumaan, ayaw mawala kahit anong pilit ko. Hinawakan ko ang dibdib ko
続きを読む
もっと見る
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で！お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう！
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status