LOGINPangarap ni Mavie na makatanggap ng birthday cake, buong-buo at walang bawas ang icing. Mahirap ang kanilang pamilya ngunit nagagawa ng kanilang magulang, kapwa magsasaka, ang patapusin sila sa pag-aaral. Matalik na magkaibigan mula pagkabata sina Hugo at Mavie sa kabila ng magkaiba ang estado ng kanilang buhay. Nag-aaral ng political science si Hugo sa bayan at nangangarap magtrabaho sa gobyerno. Samantala, nag-aaral naman ng engineering si Mavie sa kanilang baryo na nangangarap na maipa-renovate ang kanilang kubo. Isang kalihim ng samahang ARC (Arts with Responsibilities Creatives) si Mavie. Sa tulong ng kanyang kaibigang si Salome, namulat siya sa paglilingkod sa kolehiyo. Ang mga dokumento ng samahan na maingat niyang hinahawakan ang magiging susi ng pagmulat ng kanyang mga mata sa totoong takbo ng kolehiyo, maging ang iba pang organisasyong humaharap sa mala-butas ng karayom sa pagre-request ng budget ng mga gaganaping programa para sa mga kapwa estudyante. Samantala, ang pangarap na birthday cake ni Mavie para sa kanyang sarili ang magiging pinto ng kanyang tadhana upang hanapin ng kanyang puso ang lubos na sinisinta. Ito ay sa kabila ng mga kinakaharap ng mga pagsubok sa gitna ng tagumpay.
View MoreLondres, Inglaterra. Siglo XIX
Catherine caminaba hacia el altar del brazo de su padre. La catedral se encontraba repleta de rosas blanca, más de las que había visto juntas en toda su vida. Una débil corriente de aire hacía que las velas de los candelabros titularan, arrastrando a ella el aroma de las rosas que lo inundaba todo.
La crema y nata de toda la sociedad de Londres se encontraba presente para ser testigos de la feliz ocasión.
Se encontraba tan nerviosa que sentía como sus piernas apenas eran capaces de sostenerle y es que de no ser por su padre que se encontraba a su lado, no habría sido capaz de dar un solo paso.
Sentía como la mirada de todos los presentes se encontraba puesta en ella. Sin embargo, todo lo que ella podía ver era a Thomas; quien le esperaba justo ante el altar. Portaba un traje color negro de terciopelo que le hacía destacar entre el resto. Su postura era regia, su apariencia perfecta y tenía un aura de poder que resultaba imposible no sentirse nerviosa por estar a su lado.
Aun a la distancia podía sentir como aquellos poderosos y profundos ojos azules le observaban fijamente, era como si le atravesaran.
Thomas la vio desde el momento en que atravesó las puertas de la catedral. Ataviada en aquel impoluto y enorme vestido blanco de sedas y encaje. Aun cuando en esos momentos un largo velo cubría su rostro, recordaba cada una de sus facciones; las tenía gravadas a fuego en su memoria.
El escaso par de minutos que tardo en recorrer aquel pasillo se le antojaron eternos, a la vez que sintió como si solo hubiese pasado un segundo. Pronto la tuvo ante sí, siendo entregada a él por John, su padre.
Este no dijo palabra alguna, tan solo coloco la mano de su hija en la suya y se alejó en silencio.
La ceremonia pronto dio inicio y el sacerdote le indico a Thomas que descubriera el rostro de su novia. En el momento en que lo hizo, las miradas de ambos se encontraron y fue como si el mundo a su alrededor solo desapareciera. Era como si fuesen los únicos seres vivos en kilómetros a la redonda y es que todo cuando escuchaban era el latir de sus corazones y el sonido atronador de la sangre recorriendo sus venas.
Fue de ese modo hasta que el sacerdote llamo a su atención, trayéndolos de regreso al lugar y momento en que se encontraban.
Thomas enseguida tomo el anillo que el sacerdote le tendía y viéndola a los ojos le dijo.
—Yo Thomas Francis Devereaux, Conde de Essex. Te tomo a ti Catherine Marie Ashwood como mi esposa. Prometo que nada en el mundo me impedirá darte todo lo que mereces, que no descansare hasta que sientas todo lo que has despertado en mí. Te juro que estaré contigo hasta el último de tus días, recordándote lo que significas para mí —le prometido viéndola a los ojos con una intensidad que era casi abrazadora.
Coloco entonces el anillo en su debo como un símbolo de la promesa que acababa de hacerle. Fue entonces turno de Catherine, así que aun cuando se sentía atrapada por este; extendió su mano hacia el sacerdote y tomo el anillo.
—Yo Catherine Marie Ashwood te acepto a ti Thomas Francis Devereaux como mi esposo y te prometo que honrare nuestro matrimonio sin importar lo que suceda. Estaré a tu lado en las buenas y en las malas, que mi silencio dirá más que mis palabras —le respondió sosteniéndola la mirada, lo cual le resultaba muy difícil y entonces le coloco el anillo.
Todo eso fue presenciado por los invitados, quienes encontraron sus botos únicos y muy hermosos.
—Por el poder investido en mi por la santa iglesia católica y el rey. Los declaro marido y mujer —pronuncio el sacerdote.
—Puede besar a la novia —le indico a Thomas.
En ese momento, Catherine no pudo mover ni un solo musculo de su cuerpo. Sentía como si estuviera paralizada ante lo que estaba a punto de suceder. Por fortuna no se vio obligada a hacer nada, pues fue Thomas quien dio un paso al frente eliminando la distancia que les separaba. Antes de que ella pudiese asimilarlo siquiera, coloco una de sus manos en su cintura, la otra en su mejilla y la beso.
El contacto de sus labios sobre los de ella, era algo que Catherine jamás había experimentado y que le resulto verdaderamente maravilloso. Pronto aquel leve rose se volvió algo un tano más apremiante; su agarre sobre ella se volvió más firme y la presión de sus labios fue mayor.
Catherine podía sentir su aliento filtrándose entre estos. Una calidez desconocida pronto pareció envolverla por completo y las sensaciones que aquel beso despertaba en ella, pronto hicieron que nada más en el mundo importara. Fue perfecto y es que no había otra forma que esa para describirlo.
Al menos fue así hasta que algo cambio y es que de pronto sintió un agudo dolor en el labio interior, mismo que le hizo separarse con rapidez de Thomas. Tenía perfectamente en claro lo que acababa de suceder, este le había mordido con tanta fuerza que podía ver una leve mancha de sangre en sus labios.
Al ver eso Catherine se llevó la mano a los propios labios, dándose cuenta de que estaba sangrando. Aquel acto le asusto e intento alejarse en consecuencia.
Por desgracia, Thomas no se lo permitió. En su lugar, solo la volvió a acercar a él y sin dejar de verla directo a los ojos con una mirada sombría y hasta peligrosa, paso uno de sus dedos por sus labios con fuerza para limpiar la sangre. Acercándose entonces a su oído para hablarle.
Fueron solo unas pocas palabras, pero estas resultaron más que suficientes para hacer que Catherine sintiera como el terror la invadía por completo. Fue de ese modo, en especial, cuando solo un segundo después las personas comenzaron a acercárseles para felicitarlos y la actitud sombría y hasta peligrosa de Thomas cambio con rapidez. Lo hizo, dando paso a una sonrisa, tal como si nada hubiera pasado.
Catherine lo observo a solo un par de pasos de distancia, mientras la sangre de su labio volvía a fluir y una gota de esta caía sobre su impoluto vestido blanco.
Sabía perfectamente bien lo que vendría.
"DAAN MUNA AKO sa inyo ha," sambit ni Yamilet na paika-ikang naglakad sa putikan ng kapatagan.Mabuti na lamang tahimik ang kalabaw ni Mang Tonyo noong oras na iyon. Napansin kong pula ang kulay ng kanyang malaking wallet. Makintab ito at kumikinang pa kapag natatamaan ng sikat ng araw. Madali iyon matatanaw ng kalabaw kahit ilang metro na ang layo."Bakit naman madam? Hindi ba may kukunin ka pang gamit?" Tanong ko sa kanya.Kinakabahan ako kapag dumadaan ang sinumang tao o kakilala sa bahay nang wala sa tamang panahon at oras. Ito ay dahil may mga oras na magulo o maraming huhugasing kubyertos, plato't baunan sa kusina ng aming kubo.Sanay kaming pinaghahandaan ang pagdating ng mga inaasahang bisita. May oras kaming ilalaan sa paglilinis sa likod, gilid at loob ng bahay."Ay! Oo nga pala ano? Siguro, sa susunod na lang ng pag-uwi ko rito," sambit ni Yamilet na tila'y nagma
"NA ALIN? DAHIL ba sa pagpunta ninyo sa kapitolyo?" Pagtatakang tanong sa akin ni Yamilet habang kumakain sa isang karinderya.Bumalik muli si Yamilet sa aming baryo galing sa Maynila dahil kukunin naman niya ang kanyang kotse upang gamitin sa pagbabyaheng pag-uwi at pagpasok sa pinapasukang trabaho. Nasa internship na programa pa rin siya at pinayagan siya ng kompanya na kunin ang kotse.Nakasalubong ko siya sa isang daang nasa gitna ng palayan noong isang umaga habang pauwi na ako sa aming kubo."Madam?" Pagtatangkang tawag ko sa kanya.Akala ko hindi pa siya makakabalik agad sa aming baryo sapagkat may kasalukuyan siyang sumasabak sa isang internship program sa Maynila. Maaaring mabawasan iyon sa kanyang oras sa trabaho.Tinitigan niya ako nang mabuti. Tila kinikilatis niya muna kung sino ang nakapansin sa kanya sapagkat nasisilaw siya sa aking wangis. Mataas na noon ang araw sa kanluran at handa na itong magtago sa likod ng mga bundok anu
MASALIMUOT NA PAGTATAGPO ang nararamdaman ko sa tuwing pinag-uusapan ng ibang guro at mag-aaral tungkol sa simpleng "isyung" pinapainit sa kolehiyo. Hindi naman masama ang imbitasyon ng lokal na pamahalaan na maging bahagi kami ng salo-salo at parangal dahil sa mga nagawa naming proyekto sa ARC. At, hindi lang naman kaming mga kinatawan ng Sinag State College ang dumalo sa pagtitipong iyon.Walong samahan ng mag-aaral ang dumalo sa salo-salo at parangal. Nariyan ang "Two Rays Photography Circle" ng Abang D. Sakay Memorial State College sa bayan ng Pila kung saan nakatanggap kami ng imbitasyong maging bahagi ng kanilang proyekto. Nariyan din ang "Dreamers' Society" ng Sta. Elena College sa bayan ng Tanglaw, ang "Project EARTH" ng Tapayan Institute of Arts and Technology sa bayan ng Tapayan, ang "Angat, Isko" at "Young Entrepreneur's Society" ng Doña Clara Maddang Memorial College sa bayan ng Trinidad, at ang "ALAB ng Sinag" ng Pamantasan ng Sinag sa
AT DAHIL SA "isyung" nagaganap sa buong kolehiyo, hindi muna kami pinapunta sa tanggapan ng ARC ni Bb. Ansel sa loob ng dalawang araw. Pumapasok muna kami sa aming mga klase, tinapos ang mga aralin at iba pang hindi pa natatapos na proyekto. Pabalik-balik na rin ako sa tindahan ng school supply ni Aling Tesang sa paulit-ulit na pag-imprenta ng mga pananaliksik, technical writing output at maiikling proyektong nangangailangan ng engineering problems, katulad ng mga pinag-aaralan naming major subjects."Maria Victoria Reyes, kailangan mong bumawi sa mga quizzes at activities sa subject ko dahil na-zero na kita sa isang important activity, kasagsagang nakikipagkasiyahan kayo sa kapitolyo", iba nga ang timpla ni Gng. Paitan, matandang propesor sa Hydraulics.Katulad ng pakikitungo niya ngayon sa apilyido niya."Hindi naman po kami nakipagkasiyahan doon Ma'am", mahinahong sagot ko sa kanya."Puro nga kayo
“Ano pa ba ang mga kailangan pang i-organize sa programa natin?” Tanong noon ni Salome habang ako'y abala sa paglilista ng mahahalagang napag-uusapan. Gagawan ko pa ito ng minutes of the meeting na ipapasa sa kanya at sa aming gurong tagapayo na si Bb. Ansel.
GISING NA AKO ng ala syete ng umaga noong nagtatampisaw na ang alaga naming pusa sa batyang nasa labas ng aming bahay. “Ayaw mo bang umalis?” Tinig iyon ni Nanay sa labas habang sinesermunan ang alaga naming pusa. Isang oras na palang nagtatampisaw iy
“BAKIT KAYA WALA pa sila nanay?”Nagtataka ako noong umuwi ako galing sa kubo. Inabutan kami ng hapon sa paa-aaral at pagkukuwentuhan namin ni Yamilet at pangangasar ni Hugo habang nagsasaulo ng mga teorya sa kanyang asignatura. Maliwanag naman ang loob ng bahay, nakakabingi ang
KUMAKATOK ANG TILAOK ng manok sa tapat ng bintana ng aming tahanan. Natamaan ng sinag ng araw ang mga bagong kurtinang ikinabit ni Nanay kahapon. Umaga na pala. Ngunit, wala akong lakas para bumangon. Dalawang oras pa lamang ang tulog ko dahil sa kakagawa ng mga assigned task sa Stru






Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
reviewsMore