LOGINShare
บทที่ 4/2 ดื่มได้แต่ห้ามเมา
Last Updated:
2026-02-10 17:40:05ฉันสั่งให้มันปล่อยหัวพี่สาวฉัน
"เฮ้ย พวกแก ยืนดูทำไม มาช่วยฉันสิ" พอสู้แรงฉันไม่ได้ก็เริ่มหาพวก เพื่อนมันก็เชื่อฟังซะเหลือเกินจะถลาเข้ามาหาฉันแต่พี่เบนหวีดเสียงขึ้นซะก่อน "อ๊าาา หยุดนะอีพวกชะนี ใครแหยมแม่ตบล้างน้ำนะ!" พี่เบนชี้หน้าพวกนั้นและพวกนั้นเหมือนไม่ฟังแต่ก็ต้องยอมชะงักเมื่อพวกเพื่อนๆที่พี่เบนโทรตามวิ่งกรูกันมาทางนี้พอดิบพอดี "เอาซิ ใครกล้าห๊ะ" พี่เบนเท้าเอวพูด ตอนนี้เมื่อรวมตัวกันแล้วพวกฉันมีเยอะกว่า หกต่อสี่เชียวนะ "นี่จะรุมกันเหรอห๊ะ" เพื่อนคนหนึ่งของมันโวยขึ้นจนฉันตอกกลับแทบหน้าหงาย "แล้วตอนมาสี่ต่อหนึ่งนี่ไม่รุมเหรอวะ!" "ปล่อยเพื่อนฉันเลยนะ ถ้าไม่ปล่อยรุมเป็นรุมอ่ะบอกเลย พวกแกเริ่มก่อนนะ" พี่แคลร์พูดบ้าง ฉันตวัดสายตามาจ้องยัยผมแดงอีก ยัยนั่นจ้องตอบฉันทำท่าจะไม่ยอมจนพวกเพื่อนๆเข้าไปแยกเธอออกจากพี่สาวฉัน เมื่อยัยนั่นปล่อยมือออกจากยี่หวาฉันก็ดันพี่สาวให้ไปยืนอยู่ข้างหลัง พี่สาวฉันสู้รบปรบมือกับใครเขาไม่ไหวหรอก "เออ วันนี้ถือว่ามึงโชคดีไปนะที่พวกเยอะ คราวหลังถ้ากูเห็นว่ามึงร่านมาอ่อยผัวกูอีกนะ..." "ใครอ่อย ใครบอกมึงว่าพี่กูอ่อย" ฉันแย้งด้วยคำหยาบ หยาบมาก่อนเองนะ "ผัวมึงอ่ะมาม่อเพื่อนกูก่อนเองนะ" "เออใช่" พี่จิวกับพี่พลอยรีบเสริม "พวกมึงเพื่อนกันมึงก็เข้าข้างกัน ผัวกูอ่ะบอกกูหมดแล้วว่าอีนี่อ่ะอ่อยก่อน ร่านจะแย่งผัวเขาก็อย่ามาตอแหลเวลาจะโดนเมียเขาตบ" มันชี้หน้าด่าพวกเราจนพี่เบนทนไม่ไหวจะถลาเข้าไปกระชากหัวแดงๆมันมาตบแต่ฉันรั้งแขนเขาไว้ก่อน มึงก็เชื่อผัวไม่ลืมหูลืมตาเลยนะ แบบนี้ไงมันถึงได้สาระเลวไม่จบสิ้น "ใครบอกนะ?" ฉันถามย้ำมัน "ผัวมึงพูดแบบนั้นใช่มั้ย?" "เออ อีนี่มันพี่มึงใช่มั้ย สั่งสอนมันมั่งสิว่าจะร่านจะแรดยังไงก็อย่าไปอ่อยผัวคนอื่น เรื่องแค่นี้ไม่มีปัญญาคิดเหรอ" "มึงโทรตามมันมา" "กูไม่ตาม" "ไม่ตามมันมาใช่ม่ะ ได้!" ฉันไม่ฟังเสียงมันแล้ว ได้ยินแบบนี้แล้วปรี้ดมาก ฉันพยักหน้าก่อนจะเดินดิ่งกลับเข้าไปในผับทันที การไม่ยอมคนและเป็นคนแรงๆเป็นจุดเด่นของฉัน แต่ในทางกลับกัน มันก็เป็นจุดด้อยของฉันด้วย...ฉันรู้ตัวดี ฉันวิ่งเข้ามาในผับและมองหาไอ้ผู้ชายหน้าม่อที่มันกำลังยืนกระแซะอยู่กับผู้หญิงอีกคนโดยไม่ได้สำนึกเลยสักนิดว่าผู้หญิงที่มันเข้ามายุ่งด้วยจะเดือดร้อนเพราะเมียของมัน ก็ยังคงหน้าด้านหัวเราะต่อกระซิกคลอเคลียกับคนอื่นลับหลังเมียมันแบบหน้าไม่อายได้ หมับ~ "เห้ย อะไรวะ..." เพี้ยะ~ เพี้ยะ~ "ไอ้หน้าตัวเมีย!" เวลาต่อมา *สถานีตำรวจ ตอนนี้ฉันกำลังนั่งอยู่ตรงหน้าโต๊ะร้อยเวรในสถานีตำรวจ ด้านหลังของฉันมียี่หวากับพวกเพื่อนๆนั่งรออยู่ด้วย ส่วนคู่กรณีของฉัน "ผมไม่ยอมนะ รู้มั้ยผมลูกใคร?" ไอ้ผู้ชายหน้าม่อนั่นไง เหตุการณ์ที่ผับก่อนหน้านี้คือมันถูกฉันฟาดหน้าไปหลายทีพร้อมกับด่ามันด้วย หน้ามันมีรอยช้ำและรอยเล็บข่วน มันนั่งเชิดหน้าอย่างผู้มีชัยอยู่ข้างๆเมียมันนั่นแหละ มันโวยวายบอกจะเอาเรื่องฉันให้ถึงที่สุดเพราะทำร้ายร่างกายและหมิ่นประมาทมันด้วย "ลูกใครแล้วไง พ่อมึงใหญ่นักเหรอ" ฉันก็ไม่ได้กลัวไง พอถูกฉันตอกกลับมันก็หันหน้ามาทะเลาะกับฉันอีก "เออ มึงคิดว่าเป็นผู้หญิงปากดีแล้วกูจะไม่กล้าทำอะไรเหรอวะ" "ก็ทำสิ มึงทำเลย..." "หยีๆ พอแล้ว อย่ามีเรื่องกันสิ" แล้วยี่หวาก็เข้ามาเขย่าตัวฉันเพื่อห้ามปราบไว้ก่อนพร้อมกับเจ้าหน้าที่ซึ่งกำลังนั่งหน้าเครียด "นี่พวกคุณ ที่นี่โรงพักนะครับ ถ้าพวกคุณจะมีเรื่องกันต่อหน้าเจ้าหน้าที่ตำรวจผมจะเชิญพวกคุณไปสงบสติอารมณ์ในห้องขังทั้งคู่นะครับ" "หยี ใจเย็นๆก่อนนะ ให้พี่คุยเอง" ยี่หวาทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ใส่ฉันก่อนจะหันไปหาผู้ชายคนนั้น "คือว่า...ฉันขอโทษนะคะ" "ขอโทษมันทำไม" ฉันกระตุกแขนพี่สาวตัวเอง แต่ยี่หวาก็ขัดใจฉันด้วยการหันไปคุยดีๆกับมันอีก "คือฉัน..." "พวกฉันไม่คุยกับเด็กแบบพวกแก พวกเราไม่ยอมนะคะคุณตำรวจ เชิญพ่อแม่ผู้ปกครองมันมาคุยดีกว่าค่ะ" พวกแกโตมากเลยสินะ'รู้มั้ยผมลูกใคร?' เหอะ ตัวเองยังหลบอยู่ใต้เงาพ่อแม่แท้ๆ "คือ ได้ค่ะๆ ฉันตามผู้ปกครองมาแล้ว รอสักครู่นะคะคุณตำรวจ" ฉันหันไปมองหน้าพี่สาวอีกครั้ง พี่ฉันจะตามใครมาเคลียร์? พ่อกับแม่เลี้ยงฉันเหรอ...ไม่มีทาง หรือย่า...ก็ยิ่งกว่าไม่มีทางอีก หรืออาจจะเป็นป้ากับน้าฉัน...แต่ถ้าสองคนนี้มา ดูท่าแล้วน่าจะมีคดีเพิ่มแหงๆ "หวา ตามใคร..." ฉันกำลังจะอ้าปากถามแต่หูก็ได้ยินเสียงวิ่งมาทางนี้พร้อมกับเสียงเรียกที่คุ้นเคย "ยี่หวา ยาหยี" ควับ~ "นาย..." ไอ้บ้านี่ ยี่หวาตามอีตานี่มาทำไมวะ!
Latest chapter
For Love ฉบับรักร้ายของยัยปีศาจ บทที่ 10 โดนเอาจนสำลัก
"พี่เสือคะ เพื่อนพี่เสือจะเข้ามาให้ได้เลย ลิซห้ามก็ไม่ฟัง" แล้วก็มีเสียงโหยหวนของใครบางคนพูดแทนฉัน ฉันหันควับไปมองหน้าเธออย่างเอาเรื่อง "ฉันมีเรื่องจะคุยกับนาย เดี๋ยวนี้!" ฉันหันกลับมาพูดกับเสือ เสือเหวอนิดหน่อยที่เห็นฉันซีเรียส "แต่พี่เสือ..." "หุบปากสักที ก่อนที่ฉันจะเอาอะไรอุดปากเธอ!" ฉันหันไปแหวใส่ยัยลิซนั่นอีกรอบ พูดแทรกอยู่ได้น่ารำคาญ! "เอ๊ะ พี่" "ลิซ..." ยัยนั่นเงียบเสียงที่กำลังจะโต้เถียงฉันลงทันทีที่เสือเรียกเธอไว้ เสือขยับตัวลุกจากเตียงฉันถึงได้เห็นว่าช่วงล่างของเขามีผ้าขนหนูห่อหุ้มอยู่ "กลับไปก่อน" "แต่ลิซยังไม่อยากกลับนี่คะ" เสือเหลือบตามองฉันก่อนจะเบนสายตาไปมองคู่นอนหมาดๆของเขา "พี่เสือก็บอกว่าจะไปส่งลิซด้วย" ยัยนี่ดูท่าจะไม่ยอมกลับจริงๆแหะ เสือก็ดูท่าจะติดใจยัยนี่อยู่เหมือนกัน ก็นะ ยัยนี่สะบึ้มซะขนาดนี้ คนอย่างเสือ ของที่ได้ลิ้มลองใหม่ๆก็ต้องเห่อเป็นธรรมดา ก็ต้องอยากเก็บไว้กินต่ออีกสักพัก แต่ไม่นานมันก็เบื่อ เชื่อเหอะ! "อยากอยู่ ให้อยู่" ฉันพูด ก่อนจะหันไปพูดกับเธออีก "แต่ให้ออกไปรอข้างนอกห้อง" "ลิซไม่..." "ลิซ ออกไปรอข้างนอกก่อน
For Love ฉบับรักร้ายของยัยปีศาจ บทที่ 9/2 พูดดีๆ สักคำเป็นไหม?
เพี้ย~ นั่นไงล่ะ ผลจากการเล่นไม่เลิก ผมโดนฝ่ามือเรียวฟาดเข้าหน้าเต็มๆจนหน้าหัน ผมใช้ลิ้นดุนกระพรุ้งแก้มพลางหันไปมองหน้าเธอ ตอนนี้หน้าเธอแดงคงเพราะโกรธจัดแล้วล่ะ "ถ้าไม่ให้ กูก็ไม่เอา!" พูดจบเธอก็เดินกระแทกไหล่ผมออกไปทันที ผมหันไปมองเธอจากประตูห้องนอนที่เปิดค้างไว้ ก็เห็นว่าเธอเดินตรงไปที่ประตูใหญ่หน้าห้องและกำลังจะเปิดออก คือจะออกไปทั้งแบบนั้นเหรอวะ! "ยาหยี" ผมเรียกเธอแต่เธอไม่ฟัง เธอกำลังเปิดประตูห้องแต่ผมตามไปคว้าตัวเธอไว้ได้ก่อนพลางกระชากแขนเธอกลับเข้ามา ฟลุ่บ~ "อ๊ะ!" และผมคงกระชากแรงไปหน่อยหรือไม่เธอก็อาจจะไม่มีแรง เธอถึงได้เซถลาเข้าหาผม และไม่รู้ว่าเซอีท่าไหนเธอถึงเหมือนกับสะดุดอะไรบางอย่างจนทิ้งตัวเข้ามาหาผม ผมรวบร่างเธอไว้พลางเซถอยหลังไปก่อนที่เราจะขาพันกันหรือขาผมอาจจะพันกับอะไรสักอย่าง จากนั้นเราก็ล้มลงบนพื้นทั้งคู่ ตุ้บ~ "อะ โอ้ย!" ยาหยีอุทานออกมา ผมหงายหลังลงกึ่งนั่นกึ่งนอนอยู่บนพื้น ส่วนยาหยีล้มลงมานั่งซ้อนผมอีกที มือทั้งสองข้างเลื่อนมาดันอกผมไว้โดยอัตโนมัติ "..." เราสองคนตกอยู่ในความเงียบทันทีที่มองหน้ากัน เพิ่งรู้สึกว่าหน้าใกล้กันมากก็ตอนที่ปล
For Love ฉบับรักร้ายของยัยปีศาจ บทที่ 9/1 พูดดีๆ สักคำเป็นไหม?
-ธันวา- ผมกลับมาที่ห้องหลังจากออกไปซื้อของด้านนอกมาสักพัก ผมเดินตรงเข้าไปที่ห้องนอนของตัวเองซึ่งก่อนหน้าที่ผมจะออกไปยังมีผู้หญิงคนหนึ่งนอนหลับอยู่บนเตียง แอด~ แต่พอผมเปิดประตูกลับเข้ามา...เธอกลับไม่ได้อยู่บนนั้น "ไปแล้วเหรอ?" ผมพึมพำพลางถือถุงของที่ซื้อเข้ามาด้วย ผมขมวดคิ้วเมื่อคิดถึงว่าเธอจะออกจากห้องผมไปสภาพไหน ในเมื่อเธอไม่มีเสื้อผ้าสักชิ้น ชั้นในก็ไม่มีด้วย! สวบ~ แต่ไม่นานผมก็ต้องมองไปทางห้องน้ำ เพราะผู้หญิงคนที่ผมกำลังมองหาเดินออกมา เธอชะงักนิดหน่อยเมื่อเห็นผมพลางรีบดึงผ้าขนหนูที่แขวนอยู่ใกล้ๆมาห่อตัวเองช่วงบนไว้ ส่วนมืออีกข้างก็กระชับเอวยางยืดของกางเกงนอนที่หลวมจนแทบจะร่วงลงมากองถ้าเธอไม่จับไว้ ผมมองภาพนั้นแล้วแทบจะหลุดขำออกมา จริงๆอยากจะบอกเธอว่า ไม่ต้องปิดก็ได้ ผม...เห็นหมดแล้วล่ะ "เสื้อผ้าฉันอยู่ไหน" นั่นคือคำแรกที่เธอกระชากเสียงถามผม เธอเลือกที่จะไม่มองหน้าผมและเบนสายตาไปทางอื่น "เมื่อคืน...เธอฉีกจนไม่เหลือชิ้นดีแล้วนะ" ผมตอบเธอ และเธอตวัดสายตามองค้อนผมในทันที "ชุดชั้นในเธอก็ฉีกหมด" "ไอ้...!" ผมตอบแบบกวนๆแต่มันเป็นความจริง ยัยนั่นเกือบจะกระโจน
For Love ฉบับรักร้ายของยัยปีศาจ บทที่ 8/3 ไม่ใช่แมว…แต่เป็นปีศาจ
ฉันไม่รู้ว่าเขามองฉันอยู่ไหม เพราะฉันไม่ได้เงยหน้ามองเขา ฉันไม่อยากสบตาเขา ตอนนี้ฉันพอรู้ว่าร่างกายตัวเองไม่ปกติ ฉันต้องพลาดไปกินอะไรสักอย่างหรืออาจจะโดนป้ายยา สมองฉันสั่งการให้ปกป้องตัวเอง สั่งให้ออกห่างจากเขา ออกห่างจากผู้ชายทุกคน แต่มันยากที่จะบังคับร่างกายในตอนนี้... "ฉะ ฉันจะกลับ ปล่อย!" ฉันพยายามสะบัดมือออกจากเขา ยิ่งฝืนอยู่ตรงนี้ฉันก็ยิ่งทรมาน ความปั่นป่วนในร่างกายฉันมันรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ "จะกลับยังไง ฉันเห็นไอ้เสือมันหิ้วผู้หญิงออกไปแล้ว" "อะ อื้อ" "งั้นก็...เอ้า ยืนดีๆ" ฟลุ่บ~ เขาพูดเสียงเข้มพลางตวัดเรียวแขนรั้งเอวฉันไว้เพราะฉันขาอ่อนจนเกือบจะล้มลงอีกครั้ง ผิวบริเวณช่วงเอวใต้เนื้อผ้าของฉันร้อนผ่าวขึ้นมา ฝ่ามือของเขาโอบผ่านเอวมาวางนาบกับหน้าท้องฉันและมันก็ร้อนผ่าวตรงส่วนนั้นด้วย "อะ ฉะ ฉัน จะกลับเอง" "กลับกับฉัน" มะ ไม่... ซ่าาา~ เมื่อโดนนายนั่นลากออกมาจากผับ ฉันก็เห็นว่าตอนนี้ฝนตก ธันวาพยายามจะยัดฉันเข้าไปในรถแต่ฉันก็ขืนไว้ด้วยแรงทั้งหมดที่มี ฟลุ่บ~ จนกระทั่งเขาดันฉันเข้าไปในรถจนได้ จากนั้นก็รีบเดินไปที่ฝั่งคนขับแต่ฉันก็อาศัยจังหวะนั้นเปิดปร
For Love ฉบับรักร้ายของยัยปีศาจ บทที่ 8/2 ไม่ใช่แมว…แต่เป็นปีศาจ
อึก อึก อึก~ ของเหลวร้อนไหลสู่ลำคอฉัน รู้สึกว่าแก้วนี้จะค่อนข้างขม ยัยนี่ชงเหล้าไม่ได้ครึ่งของข้าวหอมกับปลายฟ้าเลย ดื่มไปนี่แทบจะพุ่งกลับออกมาเข้าหน้าเสือแล้ว "เป็นไง เข้มไปเหรอ" เสือก็ยังมีกระจิตกระใจหันมาถามฉันที่ทำหน้าเหยนิดๆ จริงๆฉันก็ดื่มไปหลายแก้วมากแล้วนะ เริ่มรู้สึกมึนๆแล้วแหละ "อือ" ฉันตอบเบาๆจากนั้นก็นั่งมองสองคนนี้เต๊าะกันไปมาก่อนจะเริ่มรู้สึกมึนงงแปลกๆ ฉันหลับตาลงพลางสะบัดหัวไปมา "ไหวป่ะเนี่ย" คราวนี้เสือเริ่มหันมาสนใจฉันแทน คืองี้นะ ฉันน่ะดื่มเหล้าแก้วนั้นลงไปแค่เวลาไม่นานแล้วฉันก็รู้สึกมึนแปลกๆ เหมือนจะเมาแต่ก็พูดได้ไม่เต็มปากว่าเมาอ่ะ "พี่เสืออย่าเพิ่งกลับสิคะ อยู่ก่อนน๊า นี่ แก้วนี้ชงพิเศษให้พี่เลยนะคะ" "พิเศษอีกแล้วเหรอครับ แหม" "ก็แก้วเมื่อกี้เพื่อนพี่แย่งไปดื่มแล้วนี่คะ" ผู้หญิงคนนั้นยิ้มหวานให้เสือพลางขยับเข้าไปนั่งเบียดจนหน้าอกนั่นแทบจะเกยอยู่บนแขนเขาจนหมดแล้ว "หมดแก้วเลยนะคะ" "ครับผม" ฉันมองสองคนนั้นพลางสะบัดหัวไปมาอีกหลายที เริ่มรู้สึกวิ้งในหัวแปลกๆ ฉันรู้สึกว่าตัวเองหน้าร้อนมาก มองเห็นเสือกับผู้หญิงคนนั้นคลอเคลียกันแล้วมันก็... หมั
For Love ฉบับรักร้ายของยัยปีศาจ บทที่ 8 ไม่ใช่แมว…แต่เป็นปีศาจ
"หึ" เมื่อปิดปากฉันจนพอใจเขาก็ผละออกไปพร้อมกับเสียงแค่นหัวเราะในลำคอ ขอบตาฉันร้อนผ่าวตอนที่ฟาดฝ่ามือใส่หน้าเขาเต็มแรง เพี้ยะ~ พร้อมกับหลังมืออีกที เพี้ยะ~ ฉันง้างฝ่ามือจะฟาดหน้าเขาเป็นรอบที่สามแต่เขากลับจับข้อมือฉันไว้แน่นพลางใช้ลิ้นดุนกระพุ้งแก้มตัวเองข้างที่โดนตบ "ไอ้เหี้ย!" ฉันด่าเขาเสียงดังลั่นพลางกระชากมือกลับแต่เขาบีบข้อมือฉันแน่นมาก ที่แท้ก็ไม่ได้ดีเด่อะไรมากมายเหมือนที่คนอื่นพูดสักนิด! "เออ ฉันก็สันดานผู้ชายธรรมดานี่แหละ" เขาตอบรับคำด่าของฉัน "มีดี มีเหี้ย แต่ฉันก็รู้ว่าจะดีหรือจะเหี้ยกับใคร" เขาพูดพลางปล่อยข้อมือฉันเอง ฉันกำมือแน่นพลางกัดฟันกรอด "อย่าทำให้ฉันของขึ้น ยาหยี" น้ำเสียงของเขาทำให้ฉันคิดว่าเขากำลังกดให้ฉันกลัว "งั้นก็เอาเลย เหี้ยมา จะได้รู้ว่าใครจะเหี้ยกว่ากัน!" ฉันกัดฟันพูดคำสุดท้าย เราจ้องหน้ากันก่อนที่ฉันจะหันหลังเดินออกมา "ดูแลแม่นายให้ดีด้วยแล้วกัน สักวันฉันจะเอาคืนให้ดู จะเอาให้เจ็บกว่าแม่ฉันเป็นสิบเท่าเลย สัส!" ฉันด่าเขาทิ้งท้ายก่อนจะเดินออกมาจากตรงนั้นโดยไม่หันหลังไปอีก ใครๆก็ว่าฉันแรง เคยเจอกันมาขนาดไหนล่ะ แต่เชื่อมั้ยว่
You may also like
เมียขัดดอก
ชะนีติดมันส์86.9K viewsเกิดใหม่อีกครั้งกับยัยขี้เหร่
เฉียวเหมย65.4K viewsบ่วงรักนักโทษสาว
ต้นไผ่น้อย48.5K viewsเมื่อรักต้องลับ ( 18+)
หญิงเพียว43.8K viewsถ้าจะรัก ภพชาติก็แค่ปากซอย
ผลิกา(เลอบัว)226 viewsเมียอ้วนในความลับ
พันธกา มัสญาภา มัสยาปลา1.3K viewsเมียลับลับของท่านประธาน
ญาณิน200 viewsแกล้งลืมดีนัก งั้นขอรักพี่ชายคุณแทน
อี้เสี่ยวเหวิน635 views
