For Love ฉบับรักร้ายของยัยปีศาจ

ฉันหงุดหงิดพี่สาวตัวเองมาก ตอนนี้เรานั่งแท็กซี่เพื่อที่จะไปส่งเธอที่บ้านแต่เธอก็ยังร้องไห้ไม่หยุดสักที ร้องทำไมนักหนา ไม่ได้มีใครตายสักหน่อย! "หวา เลิกร้องไห้ได้แล้วผู้ชายไม่ได้มีคนเดียวในโลกนะ" พี่สาวของฉันชื่อ'ยี่หวา'ฉันเรียกเธอสั้นๆว่าหวา เราอายุห่างกันสองปี เป็นพี่น้องกันแท้ๆแต่เหมือนเกิดมาจากคนละท้องแม่เพราะนิสัยต่างกันลิบลับ "ถ้าหวาไม่หยุดร้อง หยีจะให้แท็กซี่วนรถกลับไปที่ห้องมันเดี๋ยวนี้เลย!" เมื่อพูดดีก็แล้ว ดุก็แล้วหวาก็ยังไม่เลิกร้องไห้ ฉันก็เลยเลยที่จะขู่เธอและเหมือนจะได้ผล "ฮึก ไม่ร้องแล้ว ไม่ต้องกลับไปที่นั่นอีกนะ" เธอเช็ดน้ำตาออกลวกๆพลางพยายามกลั้นสะอื้น ฉันละเบื่อความอ่อนต่อโลกของพี่สาวจริงๆ ทำไมไม่ได้เชื้อความรุนแรงจากฉันไปบ้างนะ ให้ตายเถอะ "เหอะ แล้วก็ไม่รู้ว่าไอ้นั่นจะเข้ามายุ่งทำไมก็ไม่รู้ ยืนดูเฉยๆไม่ได้รึไง" "อย่าไปเรียกพี่เค้าแบบนั้นสิ อึก" ฉันกรอกตา ฉันจะเรียกใครจิกหัวก็ไม่ได้ ก็ฉันเหม็นขี้หน้าหมอนั่นนิ ถึงจะแก่กว่าฉันตั้งสี่ปีก็เถอะ แล้วไงอ่ะ ฉันมีพี่สาวแค่คนเดียว "พี่ธันอุตส่าห์เข้ามาช่วย แถมยังถูกหยีด่าอีก" เหมือนเรื่องนี้จะพอเบี่ยงประ

*Paradise Pub "โหยแก สวยมากเลยอ่ะ แพงมั้ยๆ" "ก็ไม่เท่าไหร่หรอกแก" "พี่เค้าสายเปย์เลยเนอะ นี่ขนาดยังไม่ได้ตกลงเป็นแฟนนะเนี่ย ถ้าเมื่อไหร่ที่แกตกลงคบกับเขาล่ะก็ ไม่อยากจะคิดเลยว่าเค้าจะทุ่มขนาดไหน เนอะ" "บ้า ก็ไม่ขนาดนั้นหรอก นี่มันแค่ของขวัญเล็กๆน้อยๆเอง" ซ่าาา~ ฉันเปิดน้ำล้างมือหลังจากทำธุระส่วนตัวเสร็จแล้ว ได้ยินแม่สามสี่คนนี่คุยกันเสียงดังลั่นห้องน้ำ ดูเหมือนจะอวดสร้อยคออยู่มั้ง "อ้าว พี่ยาหยี สวัสดีค่ะ" และคงเพราะเสียงน้ำที่ฉันเปิดถึงได้เรียกให้พวกนั้นหันมามองฉัน ผู้หญิงคนหนึ่งในกลุ่มก็ทักทายฉัน ฉันเหลือบมองหน้าเธอและเห็นสร้อยเส้นนั้นบนต้นคอขาวเนียนที่เธอกำลังอวดกับเพื่อนๆอยู่ "อืม" ฉันครางรับสั้นๆพลางล้างมือไปด้วย "วันนี้มาไวจังเลยนะคะ" "ก็ปกติ" ฉันโต้ตอบ ไหนๆก็คนทำงานร่วมกัน "อ้อ งั้นแสดงว่าทุกวันมินนี่ไม่ทันได้สังเกตุเอง" "คงงั้นมั้ง" "พี่หยีคะ ชุดมินนี่โอเคมั้ย?" แล้วเธอก็เขยิบเข้ามาหาฉันอีก เธอถามฉันถึงเรื่องชุดที่เธอใส่ทำงาน ฉันปิดน้ำดึงกระดาษทิชชู่มาเช็ดมือก่อนจะหันมามองเธอ กวาดสายตามองตั้งแต่หัวจรดเท้า... "อืม ใส่อะไรก็ใส่เถอะ อย่าแก้ผ้า

*Paradise Pub หลังจากนั้นฉันก็พายี่หวามาเจอเพื่อนๆของเธอที่ผับเอง ฉันจัดการหาโต๊ะให้ด้วย ให้เธอกับเพื่อนๆอยู่ในจุดที่ฉันทำงานและสามารถมองเห็นเธอได้ "ดื่มได้แต่ห้ามเมานะ" ฉันออกคำสั่ง ยี่หวาไม่เคยดื่มด้วยซ้ำ เธอพยักหน้าก่อนที่ฉันจะหันไปพูดกับเพื่อนๆของเธอ "ฝากด้วยนะพี่ๆ" ฉันบอก พวกเพื่อนของเธอพยักหน้ารับปากจากนั้นฉันก็เดินมาเตรียมตัวหลังเวที เห็นยัยเด็กมินนี่กำลังยืนอวดของกับเพื่อนๆอยู่ "อ้าว พี่ยาหยีมาแล้วเหรอคะ" แล้วเธอก็หันมาทักทายฉัน ส่วนเพื่อนๆของเธอก็หน้าเจื่อนไป จริงๆไม่ต้องทักก็ได้นะ "อืม" ฉันพยักหน้าตอบแบบส่งๆ มินนี่ยิ้มให้ฉันก่อนจะหันไปคุยกับเพื่อนอีก ฉันน่ะไม่ได้สนใจหรอกแต่แอบเห็นด้วยหางตาว่าเพื่อนๆของเธอเหลือบมองฉันและซุบซิบกัน วันนี้ไม่อยากมีเรื่อง ไม่ได้ยินก็แล้วไป 21.10 น. ตอนนี้ฉันกำลังเป็นดีเจอยู่บนเวที สายตาก็คอยชำเลืองมองยี่หวาไปด้วย และเริ่มเห็นว่ามีกลุ่มผู้ชายกลุ่มหนึ่งเดินมาที่โต๊ะถัดไปจากกลุ่มของเธอ ยี่หวากับเพื่อนก็สนุกสนานกันไปแต่ผู้ชายกลุ่มนั้นกำลังมองพวกเธออยู่ ไม่นานฉันก็เห็นว่าผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้าไปยืนข้างๆพี่สาวฉัน เขาขอชนแก้วกับย

1 ชั่วโมงผ่านไป... "งั้นพวกเรากลับก่อนนะแก" "อื้อ ขอบใจนะที่อยู่เป็นเพื่อน" "ก็เพื่อนกันนี่นา กลับดีๆล่ะ เอ้อ ยาหยีพวกพี่ไปก่อนนะ" ฉันไม่ได้ตอบอะไรแต่ทำแค่เพียงพยักหน้าด้วยใบหน้าไม่สบอารมณ์เท่าไหร่นัก พวกเพื่อนๆของยี่หวาแยกกันกลับไปแล้ว ส่วนฉันก็กำลังจะกลับเหมือนกัน "หยี กลับด้วยกันสิ" พี่สาวฉันบอก ฉันหันไปมองเธอเคืองๆเพราะไม่พอใจที่เธอตามไอ้หมอนี่มาช่วยเคลียร์เรื่องนี้ให้ เรื่องมันจบลงด้วยดีก็จริงแต่ฉันไม่ได้ดีใจเลยที่ต้องรู้สึกเป็นหนี้บุญคุณเขาน่ะ "ไม่อ่ะ กลับเองได้" ฉันตอบพลางจะเดินไปแต่เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นก่อน "เดี๋ยวไปส่ง" "ก็บอกว่ากลับเองได้ หูแตกเหรอ" ฉันหันไปแหวใส่เขา แต่นายนั่นแค่ทำหน้าตายใส่ฉัน ยิ่งเห็นก็ยิ่งหมั่นไส้ หมอนี่ยอมจ่ายค่าทำขวัญกับค่าเสียหายให้สองคนนั่นตั้งหลายหมื่น รวยมากกก! "หยี ทำไมพูดกับพี่ธันแบบนี้ พี่เขามาช่วยเรานะ" ยี่หวาเข้ามากระตุกแขนฉันยิกๆ จนฉันพ่นลมหายใจออกมา "ก็ไม่ได้ขอให้มาช่วยป่ะ" "แต่พี่ขอเขาให้มาไง" ฉันกรอกตาก่อนจะหันไปหาเขา "ต้องคลานเข่าเข้าไปกราบขอบคุณมั้ย?" ฉันประชดเขานั่นแหละ นายนั่นถอนหายใจพลางมองหน้าฉันนิ่งๆ

"อ้าว หวัดดีเสือ" สองคนนั้นทักทายพวกผู้ชายที่นั่งฝั่งตรงข้ามฉันก่อนจะหันมาทักทายเสือแล้วตามมาด้วยการมองหน้าฉันแล้วยิ้มให้ "ดีเว้ย ไอซ์ เปรม" เสือทักทายกลับ "แล้วน้องคนนี้ใครอ่ะ...ไม่แนะนำเพื่อบ้าง" "อ้อ ชื่อยาหยี" "ชื่อน่ารักจัง" "ขอบคุณค่ะ" ฉันยิ้มให้ พวกเธอดูเป็นมิตรดี จากนั้นสองคนนั้นก็มานั่งข้างฉัน ชวนดื่ม ชวนคุยทำให้ฉันเริ่มไม่เบื่อแล้ว "เออ ว่าแต่พี่เจมส์เมื่อไหรจะมา" "เห้ย โทรมาบอกเมื่อกี้ว่าถึงแล้ว" เสือหมายถึงเจ้าของปาร์ตี้น่ะ เราก็นั่งคุยกันไปอีกสักพักเจ้าของงานก็โผล่หัวมาสักที เป็นผู้ชายลูกครึ่งตาน้ำข้าว ตัวสูง ผิวขาว ผมบรอนด์แบบไม่ต้องโกรกย้อม เขาเดินเข้ามาในท่วงท่าอารมณ์ดีและลั้นลาขั้นสุด "โย่ว ทุกคนนน" แถมพูดไทยชัดแจ๋วเลยด้วย เขาทักทายแค่นั้นแล้วเหมือนไลน์เขาก็เข้า เขาก้มลงแล้วพิมพ์โต้ตอบไลน์กับอีกฝ่ายก่อนจะเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋ากางเกง "วันนี้เต็มที่ พี่เลี้ยงไม่อั้น" "เอ้าชนนน" "เออ ทุกคนวันนี้มีเพื่อนพี่คนนึงที่ร่วมทุนเปิดบริษัทด้วยกัน รู้ใช่มั้ยว่าพี่มีบริษัทร่วมกับเพื่อนอีกสองคน แต่ทุกคนคงยังไม่รู้จักมันหรอกเพราะปกติมันไม่ค่อยมีเวลาว่าง