INICIAR SESIÓN*Paradise Pub
หลังจากนั้นฉันก็พายี่หวามาเจอเพื่อนๆของเธอที่ผับเอง ฉันจัดการหาโต๊ะให้ด้วย ให้เธอกับเพื่อนๆอยู่ในจุดที่ฉันทำงานและสามารถมองเห็นเธอได้ "ดื่มได้แต่ห้ามเมานะ" ฉันออกคำสั่ง ยี่หวาไม่เคยดื่มด้วยซ้ำ เธอพยักหน้าก่อนที่ฉันจะหันไปพูดกับเพื่อนๆของเธอ "ฝากด้วยนะพี่ๆ" ฉันบอก พวกเพื่อนของเธอพยักหน้ารับปากจากนั้นฉันก็เดินมาเตรียมตัวหลังเวที เห็นยัยเด็กมินนี่กำลังยืนอวดของกับเพื่อนๆอยู่ "อ้าว พี่ยาหยีมาแล้วเหรอคะ" แล้วเธอก็หันมาทักทายฉัน ส่วนเพื่อนๆของเธอก็หน้าเจื่อนไป จริงๆไม่ต้องทักก็ได้นะ "อืม" ฉันพยักหน้าตอบแบบส่งๆ มินนี่ยิ้มให้ฉันก่อนจะหันไปคุยกับเพื่อนอีก ฉันน่ะไม่ได้สนใจหรอกแต่แอบเห็นด้วยหางตาว่าเพื่อนๆของเธอเหลือบมองฉันและซุบซิบกัน วันนี้ไม่อยากมีเรื่อง ไม่ได้ยินก็แล้วไป 21.10 น. ตอนนี้ฉันกำลังเป็นดีเจอยู่บนเวที สายตาก็คอยชำเลืองมองยี่หวาไปด้วย และเริ่มเห็นว่ามีกลุ่มผู้ชายกลุ่มหนึ่งเดินมาที่โต๊ะถัดไปจากกลุ่มของเธอ ยี่หวากับเพื่อนก็สนุกสนานกันไปแต่ผู้ชายกลุ่มนั้นกำลังมองพวกเธออยู่ ไม่นานฉันก็เห็นว่าผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้าไปยืนข้างๆพี่สาวฉัน เขาขอชนแก้วกับยี่หวา เธอตกใจและทำหน้างงๆแต่สุดท้ายก็ถูกเพื่อนๆคะยั้นคะยอให้ชนแก้วกับเขาไป หึ...ดื่มไปเยอะหรือยังนะ! ฉันละสายตาจากยี่หวาแค่แป่บเดียวก็ดันเหลือบไปเห็นกลุ่มผู้หญิงอีกกลุ่มหนึ่งที่อยู่ฝั่งตรงข้าม ทั้งกลุ่มมองตรงไปที่โต๊ะของยี่หวาก่อนที่เพื่อนๆของผู้ชายคนนั้นจะเรียกเพื่อนเขากลับโต๊ะ และไม่นานผู้ชายคนนั้นก็เดินไปหาผู้หญิงคนหนึ่งในกลุ่มนั้น เป็นผู้หญิงผมแดงแต่งตัวเซ็กซี่และท่าทางเอาเรื่องด้วย สองคนนั้นคุยกันแรกๆผู้หญิงคนนั้นแสดงความไม่พอใจออกมาก่อนที่ผู้ชายคนนั้นจะใช้ลูกอ้อนลูกคลอเคลียทำให้เธอหายเป็นปกติ ดูก็รู้ว่าไม่ใช่แค่เพื่อนกัน! ฉันละสายตาจากสองคนนั้นไปมองโต๊ะพี่สาวตัวเองอีกทีก็เห็นว่ายี่หวาเดินออกไปจากตรงนี้ ไปคนเดียวและผู้หญิงผมแดงกับกลุ่มเพื่อนๆก็ดันเดินออกจากโต๊ะไปเหมือนกัน ดูจะไปทางเดียวกันด้วย "มินนี่" ฉันหันไปหายัยมินนี่ ยัยนั่นกำลังเต้นอย่างบันเทิงจนไม่ได้สนใจเสียงฉันเลย "มินนี่!" ฉันเรียกเธอดังขึ้นแต่ยัยนั่นเหมือนหูดับไปแล้ว ฉันก็เลยเข้าไปกระตุกแขนเธอ ยัยนั่นตกใจและหันมาหาฉัน "อะ อะไรคะ มินนี่ตกใจหมดเลย" "เดี๋ยวฉันมา" ฉันบอกพลางจะเดินลงจากเวทีแต่ยัยมินนี่ดันร้องเรียกไว้อีก "เดี๋ยวค่ะ พี่หยีจะไปไหนอ่า" ฉันหันไปมองเธอแต่ไม่ได้ตอบ แล้วก็ขอตัวลงจากเวทีเลย นาทีนี้ฉันอยู่เฉยไม่ได้หรอก พวกเพื่อนๆของพี่สาวฉันไม่ได้สนใจเธอ เหมือนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพวกผู้หญิงกลุ่มนั้นกำลังจ้องพี่สาวฉันอยู่ ฉันก็เลยกึ่งเดินกึ่งวิ่งตามกลุ่มนั้นไป ระหว่างทางสวนกับพี่เบนที่หายออกจากโต๊ะไปก่อนหน้านี้ก็เลยลากพี่เบนมาด้วย พวกนั้นไปเป็นกลุ่มและอย่างน้อยเขาก็เป็นผู้ชายล่ะนะถึงจะหัวใจแหววยังไงก็เถอะ ถ้าใครมาทำอะไรเพื่อนเขา เขาก็น่าจะไม่เอาไว้เหมือนกัน สวบ~ ฉันลากพี่เบนออกมาที่ข้างผับ ตรงนี้เป็นโซนที่ค่อนข้างเงียบ เป็นทางแยกออกมาจากห้องน้ำเพื่อเอาไว้ให้สูบบุหรี่กัน ฉันไม่รู้ว่าพี่สาวฉันทะเล่อทะล่าออกมาทางนี้ทำไม รู้แต่ว่ากลุ่มพวกนั้นตามเธอออกไปด้วยและตอนนี้ทุกคนหายไปหมดแล้ว "อะไร๊ อะไรกันคะน้องยาหยีที่รัก หนูพาพี่ออกมาที่นี่ทำไมลูก?" พี่เบนยังงงๆอยู่ ฉันมองหาพี่สาวตัวเองพลางตอบเขาไปด้วย "ก็ไอ้ผู้ชายคนเมื่อกี้ที่มาเจาะแจ๊ะกับหวาอ่ะพี่ เมียมันมา แล้วตอนนี้เมียมันกับเพื่อนๆตามหวาออกมา" "ว๊าย มาเป็นกลุ่มเลยเหรอ" "ใช่..." "อ๊ะ ปล่อยฉันนะ!" ฉันยังตอบไปทันจบประโยคด้วยซ้ำก็ได้ยินเสียงร้องขึ้นมา ฟังแว่บเดียวก็รู้ว่าเสียงพี่ฉัน "ตายแล้วๆ เสียงยี่หวาใช่มั้ยเนี่ย" "ทางนี้" "ฮัลโหล อิแคลร์พวกมึงรีบมาที่ข้างผับด่วนๆนะ เออไม่ต้องถามมาก รีบมา อิหวาจะโดนตบแล้วโว้ย" ตึก ตึก ตึก~ ฉันกับพี่เบนวิ่งไปตามเสียง ระหว่างนั้นพี่เบนก็โทรตามพวกเพื่อนๆด้วย ตรงนี้เป็นมุมมืดพอดีและเมื่อวิ่งไปถึงฉันก็เห็นพี่สาวตัวเองถูกกระชากหัวต่อหน้าต่อตาเลย กะแล้วว่ามันไม่จบแค่นี้หรอก ถ้าเล่นหวยฉันคงถูกรางวัลที่หนึ่งไปแล้ว กึก~ "แรดนักไม่ใช่หรอ ร้องทำไมห๊ะ!" "เห้ย ปล่อยเดี๋ยวนี้เลยนะ!" ฉันตวาดเสียงดังลั่นจนพวกนั้นชะงัก พวกนั้นมากันสี่คนรวมทั้งคนที่กระชากผมพี่ฉันอยู่ด้วย "มายุ่งอะไรด้วย" ผู้หญิงผมแดงคนนั้นพูดขึ้นพลางมองฉันหัวจรดเท้า "อ้อ เป็นดีเจอยู่ที่นี่ไม่ใช่ เรื่องตัวเองรึก็เปล่า ทำไมแส่?" ฉันไม่พูดให้เสียงเวลาตรงเข้าไปบีบข้อมือเธอและใช้เล็บจิกไว้ ฟึ่บ~ "อย่ามาเสือก กลับไปทำงานของแกไป๊" ผู้หญิงผมแดงแหวใส่ฉันพลางดึงผมพี่ฉันอีก แต่ยิ่งเธอดึงฉันก็ยิ่งจิกเล็บเข้าไปให้ลึกๆ "โอ้ย อีนี่ ปล่อยนะ!" เธอเริ่มสะบัดข้อมือพลางตะปบมืออีกข้างมาจิกฉัน แต่นี่ฉันไงไม่ใช่ยี่หวา ผลัก~ ฉันปัดมืออีกข้างของมันอย่างแรงพลางกดสายตาจ้องมัน "ปล่อย!""พี่เสือคะ เพื่อนพี่เสือจะเข้ามาให้ได้เลย ลิซห้ามก็ไม่ฟัง" แล้วก็มีเสียงโหยหวนของใครบางคนพูดแทนฉัน ฉันหันควับไปมองหน้าเธออย่างเอาเรื่อง "ฉันมีเรื่องจะคุยกับนาย เดี๋ยวนี้!" ฉันหันกลับมาพูดกับเสือ เสือเหวอนิดหน่อยที่เห็นฉันซีเรียส "แต่พี่เสือ..." "หุบปากสักที ก่อนที่ฉันจะเอาอะไรอุดปากเธอ!" ฉันหันไปแหวใส่ยัยลิซนั่นอีกรอบ พูดแทรกอยู่ได้น่ารำคาญ! "เอ๊ะ พี่" "ลิซ..." ยัยนั่นเงียบเสียงที่กำลังจะโต้เถียงฉันลงทันทีที่เสือเรียกเธอไว้ เสือขยับตัวลุกจากเตียงฉันถึงได้เห็นว่าช่วงล่างของเขามีผ้าขนหนูห่อหุ้มอยู่ "กลับไปก่อน" "แต่ลิซยังไม่อยากกลับนี่คะ" เสือเหลือบตามองฉันก่อนจะเบนสายตาไปมองคู่นอนหมาดๆของเขา "พี่เสือก็บอกว่าจะไปส่งลิซด้วย" ยัยนี่ดูท่าจะไม่ยอมกลับจริงๆแหะ เสือก็ดูท่าจะติดใจยัยนี่อยู่เหมือนกัน ก็นะ ยัยนี่สะบึ้มซะขนาดนี้ คนอย่างเสือ ของที่ได้ลิ้มลองใหม่ๆก็ต้องเห่อเป็นธรรมดา ก็ต้องอยากเก็บไว้กินต่ออีกสักพัก แต่ไม่นานมันก็เบื่อ เชื่อเหอะ! "อยากอยู่ ให้อยู่" ฉันพูด ก่อนจะหันไปพูดกับเธออีก "แต่ให้ออกไปรอข้างนอกห้อง" "ลิซไม่..." "ลิซ ออกไปรอข้างนอกก่อน
เพี้ย~ นั่นไงล่ะ ผลจากการเล่นไม่เลิก ผมโดนฝ่ามือเรียวฟาดเข้าหน้าเต็มๆจนหน้าหัน ผมใช้ลิ้นดุนกระพรุ้งแก้มพลางหันไปมองหน้าเธอ ตอนนี้หน้าเธอแดงคงเพราะโกรธจัดแล้วล่ะ "ถ้าไม่ให้ กูก็ไม่เอา!" พูดจบเธอก็เดินกระแทกไหล่ผมออกไปทันที ผมหันไปมองเธอจากประตูห้องนอนที่เปิดค้างไว้ ก็เห็นว่าเธอเดินตรงไปที่ประตูใหญ่หน้าห้องและกำลังจะเปิดออก คือจะออกไปทั้งแบบนั้นเหรอวะ! "ยาหยี" ผมเรียกเธอแต่เธอไม่ฟัง เธอกำลังเปิดประตูห้องแต่ผมตามไปคว้าตัวเธอไว้ได้ก่อนพลางกระชากแขนเธอกลับเข้ามา ฟลุ่บ~ "อ๊ะ!" และผมคงกระชากแรงไปหน่อยหรือไม่เธอก็อาจจะไม่มีแรง เธอถึงได้เซถลาเข้าหาผม และไม่รู้ว่าเซอีท่าไหนเธอถึงเหมือนกับสะดุดอะไรบางอย่างจนทิ้งตัวเข้ามาหาผม ผมรวบร่างเธอไว้พลางเซถอยหลังไปก่อนที่เราจะขาพันกันหรือขาผมอาจจะพันกับอะไรสักอย่าง จากนั้นเราก็ล้มลงบนพื้นทั้งคู่ ตุ้บ~ "อะ โอ้ย!" ยาหยีอุทานออกมา ผมหงายหลังลงกึ่งนั่นกึ่งนอนอยู่บนพื้น ส่วนยาหยีล้มลงมานั่งซ้อนผมอีกที มือทั้งสองข้างเลื่อนมาดันอกผมไว้โดยอัตโนมัติ "..." เราสองคนตกอยู่ในความเงียบทันทีที่มองหน้ากัน เพิ่งรู้สึกว่าหน้าใกล้กันมากก็ตอนที่ปล
-ธันวา- ผมกลับมาที่ห้องหลังจากออกไปซื้อของด้านนอกมาสักพัก ผมเดินตรงเข้าไปที่ห้องนอนของตัวเองซึ่งก่อนหน้าที่ผมจะออกไปยังมีผู้หญิงคนหนึ่งนอนหลับอยู่บนเตียง แอด~ แต่พอผมเปิดประตูกลับเข้ามา...เธอกลับไม่ได้อยู่บนนั้น "ไปแล้วเหรอ?" ผมพึมพำพลางถือถุงของที่ซื้อเข้ามาด้วย ผมขมวดคิ้วเมื่อคิดถึงว่าเธอจะออกจากห้องผมไปสภาพไหน ในเมื่อเธอไม่มีเสื้อผ้าสักชิ้น ชั้นในก็ไม่มีด้วย! สวบ~ แต่ไม่นานผมก็ต้องมองไปทางห้องน้ำ เพราะผู้หญิงคนที่ผมกำลังมองหาเดินออกมา เธอชะงักนิดหน่อยเมื่อเห็นผมพลางรีบดึงผ้าขนหนูที่แขวนอยู่ใกล้ๆมาห่อตัวเองช่วงบนไว้ ส่วนมืออีกข้างก็กระชับเอวยางยืดของกางเกงนอนที่หลวมจนแทบจะร่วงลงมากองถ้าเธอไม่จับไว้ ผมมองภาพนั้นแล้วแทบจะหลุดขำออกมา จริงๆอยากจะบอกเธอว่า ไม่ต้องปิดก็ได้ ผม...เห็นหมดแล้วล่ะ "เสื้อผ้าฉันอยู่ไหน" นั่นคือคำแรกที่เธอกระชากเสียงถามผม เธอเลือกที่จะไม่มองหน้าผมและเบนสายตาไปทางอื่น "เมื่อคืน...เธอฉีกจนไม่เหลือชิ้นดีแล้วนะ" ผมตอบเธอ และเธอตวัดสายตามองค้อนผมในทันที "ชุดชั้นในเธอก็ฉีกหมด" "ไอ้...!" ผมตอบแบบกวนๆแต่มันเป็นความจริง ยัยนั่นเกือบจะกระโจน
ฉันไม่รู้ว่าเขามองฉันอยู่ไหม เพราะฉันไม่ได้เงยหน้ามองเขา ฉันไม่อยากสบตาเขา ตอนนี้ฉันพอรู้ว่าร่างกายตัวเองไม่ปกติ ฉันต้องพลาดไปกินอะไรสักอย่างหรืออาจจะโดนป้ายยา สมองฉันสั่งการให้ปกป้องตัวเอง สั่งให้ออกห่างจากเขา ออกห่างจากผู้ชายทุกคน แต่มันยากที่จะบังคับร่างกายในตอนนี้... "ฉะ ฉันจะกลับ ปล่อย!" ฉันพยายามสะบัดมือออกจากเขา ยิ่งฝืนอยู่ตรงนี้ฉันก็ยิ่งทรมาน ความปั่นป่วนในร่างกายฉันมันรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ "จะกลับยังไง ฉันเห็นไอ้เสือมันหิ้วผู้หญิงออกไปแล้ว" "อะ อื้อ" "งั้นก็...เอ้า ยืนดีๆ" ฟลุ่บ~ เขาพูดเสียงเข้มพลางตวัดเรียวแขนรั้งเอวฉันไว้เพราะฉันขาอ่อนจนเกือบจะล้มลงอีกครั้ง ผิวบริเวณช่วงเอวใต้เนื้อผ้าของฉันร้อนผ่าวขึ้นมา ฝ่ามือของเขาโอบผ่านเอวมาวางนาบกับหน้าท้องฉันและมันก็ร้อนผ่าวตรงส่วนนั้นด้วย "อะ ฉะ ฉัน จะกลับเอง" "กลับกับฉัน" มะ ไม่... ซ่าาา~ เมื่อโดนนายนั่นลากออกมาจากผับ ฉันก็เห็นว่าตอนนี้ฝนตก ธันวาพยายามจะยัดฉันเข้าไปในรถแต่ฉันก็ขืนไว้ด้วยแรงทั้งหมดที่มี ฟลุ่บ~ จนกระทั่งเขาดันฉันเข้าไปในรถจนได้ จากนั้นก็รีบเดินไปที่ฝั่งคนขับแต่ฉันก็อาศัยจังหวะนั้นเปิดปร
อึก อึก อึก~ ของเหลวร้อนไหลสู่ลำคอฉัน รู้สึกว่าแก้วนี้จะค่อนข้างขม ยัยนี่ชงเหล้าไม่ได้ครึ่งของข้าวหอมกับปลายฟ้าเลย ดื่มไปนี่แทบจะพุ่งกลับออกมาเข้าหน้าเสือแล้ว "เป็นไง เข้มไปเหรอ" เสือก็ยังมีกระจิตกระใจหันมาถามฉันที่ทำหน้าเหยนิดๆ จริงๆฉันก็ดื่มไปหลายแก้วมากแล้วนะ เริ่มรู้สึกมึนๆแล้วแหละ "อือ" ฉันตอบเบาๆจากนั้นก็นั่งมองสองคนนี้เต๊าะกันไปมาก่อนจะเริ่มรู้สึกมึนงงแปลกๆ ฉันหลับตาลงพลางสะบัดหัวไปมา "ไหวป่ะเนี่ย" คราวนี้เสือเริ่มหันมาสนใจฉันแทน คืองี้นะ ฉันน่ะดื่มเหล้าแก้วนั้นลงไปแค่เวลาไม่นานแล้วฉันก็รู้สึกมึนแปลกๆ เหมือนจะเมาแต่ก็พูดได้ไม่เต็มปากว่าเมาอ่ะ "พี่เสืออย่าเพิ่งกลับสิคะ อยู่ก่อนน๊า นี่ แก้วนี้ชงพิเศษให้พี่เลยนะคะ" "พิเศษอีกแล้วเหรอครับ แหม" "ก็แก้วเมื่อกี้เพื่อนพี่แย่งไปดื่มแล้วนี่คะ" ผู้หญิงคนนั้นยิ้มหวานให้เสือพลางขยับเข้าไปนั่งเบียดจนหน้าอกนั่นแทบจะเกยอยู่บนแขนเขาจนหมดแล้ว "หมดแก้วเลยนะคะ" "ครับผม" ฉันมองสองคนนั้นพลางสะบัดหัวไปมาอีกหลายที เริ่มรู้สึกวิ้งในหัวแปลกๆ ฉันรู้สึกว่าตัวเองหน้าร้อนมาก มองเห็นเสือกับผู้หญิงคนนั้นคลอเคลียกันแล้วมันก็... หมั
"หึ" เมื่อปิดปากฉันจนพอใจเขาก็ผละออกไปพร้อมกับเสียงแค่นหัวเราะในลำคอ ขอบตาฉันร้อนผ่าวตอนที่ฟาดฝ่ามือใส่หน้าเขาเต็มแรง เพี้ยะ~ พร้อมกับหลังมืออีกที เพี้ยะ~ ฉันง้างฝ่ามือจะฟาดหน้าเขาเป็นรอบที่สามแต่เขากลับจับข้อมือฉันไว้แน่นพลางใช้ลิ้นดุนกระพุ้งแก้มตัวเองข้างที่โดนตบ "ไอ้เหี้ย!" ฉันด่าเขาเสียงดังลั่นพลางกระชากมือกลับแต่เขาบีบข้อมือฉันแน่นมาก ที่แท้ก็ไม่ได้ดีเด่อะไรมากมายเหมือนที่คนอื่นพูดสักนิด! "เออ ฉันก็สันดานผู้ชายธรรมดานี่แหละ" เขาตอบรับคำด่าของฉัน "มีดี มีเหี้ย แต่ฉันก็รู้ว่าจะดีหรือจะเหี้ยกับใคร" เขาพูดพลางปล่อยข้อมือฉันเอง ฉันกำมือแน่นพลางกัดฟันกรอด "อย่าทำให้ฉันของขึ้น ยาหยี" น้ำเสียงของเขาทำให้ฉันคิดว่าเขากำลังกดให้ฉันกลัว "งั้นก็เอาเลย เหี้ยมา จะได้รู้ว่าใครจะเหี้ยกว่ากัน!" ฉันกัดฟันพูดคำสุดท้าย เราจ้องหน้ากันก่อนที่ฉันจะหันหลังเดินออกมา "ดูแลแม่นายให้ดีด้วยแล้วกัน สักวันฉันจะเอาคืนให้ดู จะเอาให้เจ็บกว่าแม่ฉันเป็นสิบเท่าเลย สัส!" ฉันด่าเขาทิ้งท้ายก่อนจะเดินออกมาจากตรงนั้นโดยไม่หันหลังไปอีก ใครๆก็ว่าฉันแรง เคยเจอกันมาขนาดไหนล่ะ แต่เชื่อมั้ยว่







