Compartilhar

บทที่ 6/1 หนีไม่พ้น

Autor: Peachy
last update Última atualização: 2026-02-10 17:44:48

"โครตเซ็งว่ะ"

ฉันบ่นผ่านคอลไลน์กลุ่ม เพราะเหตุการณ์เมื่อวานทำให้ฉันถูกลงโทษโดยการถูกสั่งพักงานตั้งสิบวัน!

(โอ๋ ไม่เอาสิ ถือว่าพักผ่อนเนอะ)

ปลายฟ้าพูดพลางทำหน้าสงสารฉัน

"พักผ่อนก็ดี แต่เงินนี่สิ ไอ้เวรนั่นอย่าให้ฉันเจอข้างนอกนะ"

ฉันบ่นจนได้ยินเสียงลูกโซ่พูดเตือน

(ใจเย็นๆหน่อยสิแก ฉันก็ไม่ได้อยู่ทำงานด้วยแล้วเนี่ย ใครจะห้ามได้)

"ไม่มีใครห้ามไงถึงได้ลงเอยแบบนี้"

(เอ้อ ฉันว่าเปลี่ยนเรื่องคุยเถอะจะได้ไม่ซีเรียส)

ข้าวหอมพูดขึ้นบ้างและเพื่อนสนิทอีกสองคนของฉันก็พยักหน้า

(เดี๋ยวฉันจะไปฝึกงานที่เชียงใหม่แล้วอ่ะ คงเหงาแน่เลย)

"เหรอ แน่ใจว่าจะเหงา กลัวจะมีความสุขจนลืมเพื่อนมากกว่ามั้ง"

(โอ้ยไอ้หยี ทำไมมาแซะกันล่ะ)

(ฮ่ะๆ นั่นสิ ยังไงก็อย่าลืมโทรหาเพื่อนบ้างนะข้าว)

(ปลายฟ้า เดี๋ยวนี้แกก็แซวเก่งนะ)

(ยังไงก็เถอะ ไปฝึกงานนะ หวังว่ากลับมาคงไม่พาหลานมาให้พวกฉันแสดงความยินดีนะ)

(โซ่ แกนี่ ระวังไว้เถอะ ฉันจะยุพี่ตะวันให้ทำลูกให้แก)

"ฮ่าๆ ฉันควรคุยอะไรดีล่ะ โสดอยู่คนเดียวเนี่ย"

(ก็ใครจะกล้าจีบแกล่ะ เหวี่ยงเก่งเบอร์นี้เนี่ย ฮ่ะๆ)

"นั่นสิ สงสัยฉันต้องเดินขึ้นคานทองแล้วล่ะ"

ฉันพูด จริงๆก็ไม่ได้ใส่ใจจะหาคู่ให้ตัวเองหรอก อย่างที่รู้ๆกันฉันค่อนข้างแรง หาแฟนยากอยู่แล้ว ถามว่ามีใครเข้ามาไหม มันก็มี แต่พอมาทำไม่ดีใส่ก็ถูกฉันวีนใส่หนีหายกันหมด แต่ก็ดีนะ ไม่มีก็ดีแล้ว มีแฟนน่าปวดหัวจะตายไป

หลังจากวางสายเพื่อนๆฉันก็มานั่งดูทีวี ก็กดเปลี่ยนช่องไปเรื่อยๆเพราะไม่มีอะไรให้น่าสนใจ

เบื่ออ่ะ!

ฉันเดินวนไปวนมาอยู่ในห้องนั่นแหละ

ก็อก ก็อก ก็อก~

จนเสียงเคาะประตูหน้าห้องฉันดังขึ้นฉันถึงรีบไปเปิดมันแบบไม่คิดเลย

แอด~

"ไวเกิน"

เสียงเอ่ยเมื่อเห็นหน้าฉันทำให้ฉันมองหน้าเขาอย่างแปลกใจ ปกติเขาไม่เคยเคาะห้องฉันแบบนี้เลยนะ

"ว่าไงเสือ?"

"ไม่ไปทำงานเหรอ เห็นห้องไม่ล็อกกุญแจ"

"หึ โดนพักงาน"

"กะแล้ว"

เสือพูดกลั้วหัวเราะจนฉันชักสีหน้าใส่เขา

"เห้ย อย่าเพิ่งจ้องจะตบนะ"

"ก็ถ้าไม่หยุดหัวเราะจะตบ"

"เออๆ นี่บางทีก็นึกว่ารุ่นเดียวกันนะ"

"นี่นึกมานานแล้วเหอะ"

"เห้อ เห็นว่าสวยนะเลยปล่อยผ่าน"

"ไม่ต้องมาหยอด ว่าแต่มีอะไร ไม่ได้หิ้วสาวมาเหรอ"

ฉันถามพลางเหล่มองประตูห้องเขา

"กำลังจะออกไป ว่าแต่ไม่ได้ทำงานใช่มั้ย"

"อ่าห๊ะ"

"งั้น...เที่ยวม่ะ?"

เขาถามฉัน ฉันเลิกคิ้ว ปกติฉันไม่ค่อยเที่ยวกลางคืนอยู่แล้วเพราะทำแต่งาน ถ้าไม่มีงานเลี้ยงหรือปาร์ตี้อะไรสำคัญฉันก็ไม่ไปไหนหรอก

แต่ยกเว้นวันนี้ล่ะกัน

"ก็ดีนะ"

"โอเค เดี๋ยวรอในรถ ให้เวลาครึ่งชั่วโมง"

"ยี่สิบนาทีก็พอ"

พูดจบฉันก็ปิดประตูห้องพร้อมเดินเข้าไปแต่งตัวในห้อง ฉันเพิ่งอาบน้ำก็เลยไม่เสียเวลามากเท่าไหร่

20 นาทีต่อมา

ฉันก็นั่งอยู่บนรถเสือแล้ว เขากำลังขับรถสู่ถนนสายหลัก

บรื้นนน~

"วันนี้มีปาร์ตี้ต้อนรับของรุ่นพี่ฉันนะ เพิ่งกลับมาจากอังกฤษ"

"อ้าว นึกว่าเที่ยวเฉยๆ"

"ก็ถือว่าเที่ยวด้วย ไม่ต้องคิดมาก รุ่นพี่ฉันเป็นกันเองเหมือนฉันนั่นแหละ"

ฉันมองหน้าเขา

"อะไร"

"ม่อเหมือนนายด้วยมั้ย"

"พูดจา ฉันไม่เคยม่อใคร ที่เห็นๆน่ะมาด้วยใจทั้งนั้นหรอก"

"เหรอ?"

"เออสิ"

"จ่ะ พ่อคนหล่อ"

ฉันเบะปากพลางส่ายหัวให้เขาก่อนจะมองออกไปนอกหน้าต่างรถ เสือเป็นผู้ชายที่เรียกว่านิสัยก็เหมือนชื่อนั่นแหละ ชื่อเสือก็เลยทำตัวเป็นเสือ เจ้าชู้แต่หล่อและรวยเลยถูกเรียกว่าเพลย์บอย กกสาวบ่อยอย่างที่บอก เวลาเจอกันฉันเห็นเขาอยู่กับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าทุกที

จนเมื่อขับรถมาถึงหน้าผับแห่งหนึ่ง ผับนี้เป็นผับหรู นักท่องราตรีส่วนมากเป็นลูกคนมีตังค์ ซึ่งถ้าเป็นปกติฉันไม่มีทางมาที่นี่แน่ๆ

สวบ~

เมื่อจอดรถเราสองคนก็เดินเข้าผับ เสือพาฉันเดินไปที่โซนโกลด์วีไอพีซึ่งจะเป็นโซนแยกที่ใหญ่ที่สุดในผับ ดูก็รู้ว่าเจ้าของปาร์ตี้น่ะระดับไหน

"ว้าวๆๆ วันนี้ไอ้เสือของเราควงสาวผมทองมาเว้ยเฮ้ย"

แต่ถึงจะรวยแค่ไหน เรื่องปากปีจอก็ไม่เข้าใครออกใคร ในโซนนี้มีผู้ชายนั่งรออยู่แล้วประมาณห้าคน เสือแนะนำให้ฉันแต่ฉันไม่ได้จำว่าชื่ออะไรบ้าง

"อยากดื่มอะไรก็สั่งนะ"

เสือที่นั่งข้างฉันหันมาบอก ฉันก็พยักหน้าแล้วบอกเขาว่าเอาอะไรมาก็ได้ เสือก็หันไปสั่งให้ จากนั้นฉันก็นั่งมองพวกเค้าเฮฮากันตามประสา จนมีผู้หญิงอีกสองคนเดินเข้ามา

Continue a ler este livro gratuitamente
Escaneie o código para baixar o App

Último capítulo

  • For Love ฉบับรักร้ายของยัยปีศาจ   บทที่ 10 โดนเอาจนสำลัก

    "พี่เสือคะ เพื่อนพี่เสือจะเข้ามาให้ได้เลย ลิซห้ามก็ไม่ฟัง" แล้วก็มีเสียงโหยหวนของใครบางคนพูดแทนฉัน ฉันหันควับไปมองหน้าเธออย่างเอาเรื่อง "ฉันมีเรื่องจะคุยกับนาย เดี๋ยวนี้!" ฉันหันกลับมาพูดกับเสือ เสือเหวอนิดหน่อยที่เห็นฉันซีเรียส "แต่พี่เสือ..." "หุบปากสักที ก่อนที่ฉันจะเอาอะไรอุดปากเธอ!" ฉันหันไปแหวใส่ยัยลิซนั่นอีกรอบ พูดแทรกอยู่ได้น่ารำคาญ! "เอ๊ะ พี่" "ลิซ..." ยัยนั่นเงียบเสียงที่กำลังจะโต้เถียงฉันลงทันทีที่เสือเรียกเธอไว้ เสือขยับตัวลุกจากเตียงฉันถึงได้เห็นว่าช่วงล่างของเขามีผ้าขนหนูห่อหุ้มอยู่ "กลับไปก่อน" "แต่ลิซยังไม่อยากกลับนี่คะ" เสือเหลือบตามองฉันก่อนจะเบนสายตาไปมองคู่นอนหมาดๆของเขา "พี่เสือก็บอกว่าจะไปส่งลิซด้วย" ยัยนี่ดูท่าจะไม่ยอมกลับจริงๆแหะ เสือก็ดูท่าจะติดใจยัยนี่อยู่เหมือนกัน ก็นะ ยัยนี่สะบึ้มซะขนาดนี้ คนอย่างเสือ ของที่ได้ลิ้มลองใหม่ๆก็ต้องเห่อเป็นธรรมดา ก็ต้องอยากเก็บไว้กินต่ออีกสักพัก แต่ไม่นานมันก็เบื่อ เชื่อเหอะ! "อยากอยู่ ให้อยู่" ฉันพูด ก่อนจะหันไปพูดกับเธออีก "แต่ให้ออกไปรอข้างนอกห้อง" "ลิซไม่..." "ลิซ ออกไปรอข้างนอกก่อน

  • For Love ฉบับรักร้ายของยัยปีศาจ   บทที่ 9/2 พูดดีๆ สักคำเป็นไหม?

    เพี้ย~ นั่นไงล่ะ ผลจากการเล่นไม่เลิก ผมโดนฝ่ามือเรียวฟาดเข้าหน้าเต็มๆจนหน้าหัน ผมใช้ลิ้นดุนกระพรุ้งแก้มพลางหันไปมองหน้าเธอ ตอนนี้หน้าเธอแดงคงเพราะโกรธจัดแล้วล่ะ "ถ้าไม่ให้ กูก็ไม่เอา!" พูดจบเธอก็เดินกระแทกไหล่ผมออกไปทันที ผมหันไปมองเธอจากประตูห้องนอนที่เปิดค้างไว้ ก็เห็นว่าเธอเดินตรงไปที่ประตูใหญ่หน้าห้องและกำลังจะเปิดออก คือจะออกไปทั้งแบบนั้นเหรอวะ! "ยาหยี" ผมเรียกเธอแต่เธอไม่ฟัง เธอกำลังเปิดประตูห้องแต่ผมตามไปคว้าตัวเธอไว้ได้ก่อนพลางกระชากแขนเธอกลับเข้ามา ฟลุ่บ~ "อ๊ะ!" และผมคงกระชากแรงไปหน่อยหรือไม่เธอก็อาจจะไม่มีแรง เธอถึงได้เซถลาเข้าหาผม และไม่รู้ว่าเซอีท่าไหนเธอถึงเหมือนกับสะดุดอะไรบางอย่างจนทิ้งตัวเข้ามาหาผม ผมรวบร่างเธอไว้พลางเซถอยหลังไปก่อนที่เราจะขาพันกันหรือขาผมอาจจะพันกับอะไรสักอย่าง จากนั้นเราก็ล้มลงบนพื้นทั้งคู่ ตุ้บ~ "อะ โอ้ย!" ยาหยีอุทานออกมา ผมหงายหลังลงกึ่งนั่นกึ่งนอนอยู่บนพื้น ส่วนยาหยีล้มลงมานั่งซ้อนผมอีกที มือทั้งสองข้างเลื่อนมาดันอกผมไว้โดยอัตโนมัติ "..." เราสองคนตกอยู่ในความเงียบทันทีที่มองหน้ากัน เพิ่งรู้สึกว่าหน้าใกล้กันมากก็ตอนที่ปล

  • For Love ฉบับรักร้ายของยัยปีศาจ   บทที่ 9/1 พูดดีๆ สักคำเป็นไหม?

    -ธันวา- ผมกลับมาที่ห้องหลังจากออกไปซื้อของด้านนอกมาสักพัก ผมเดินตรงเข้าไปที่ห้องนอนของตัวเองซึ่งก่อนหน้าที่ผมจะออกไปยังมีผู้หญิงคนหนึ่งนอนหลับอยู่บนเตียง แอด~ แต่พอผมเปิดประตูกลับเข้ามา...เธอกลับไม่ได้อยู่บนนั้น "ไปแล้วเหรอ?" ผมพึมพำพลางถือถุงของที่ซื้อเข้ามาด้วย ผมขมวดคิ้วเมื่อคิดถึงว่าเธอจะออกจากห้องผมไปสภาพไหน ในเมื่อเธอไม่มีเสื้อผ้าสักชิ้น ชั้นในก็ไม่มีด้วย! สวบ~ แต่ไม่นานผมก็ต้องมองไปทางห้องน้ำ เพราะผู้หญิงคนที่ผมกำลังมองหาเดินออกมา เธอชะงักนิดหน่อยเมื่อเห็นผมพลางรีบดึงผ้าขนหนูที่แขวนอยู่ใกล้ๆมาห่อตัวเองช่วงบนไว้ ส่วนมืออีกข้างก็กระชับเอวยางยืดของกางเกงนอนที่หลวมจนแทบจะร่วงลงมากองถ้าเธอไม่จับไว้ ผมมองภาพนั้นแล้วแทบจะหลุดขำออกมา จริงๆอยากจะบอกเธอว่า ไม่ต้องปิดก็ได้ ผม...เห็นหมดแล้วล่ะ "เสื้อผ้าฉันอยู่ไหน" นั่นคือคำแรกที่เธอกระชากเสียงถามผม เธอเลือกที่จะไม่มองหน้าผมและเบนสายตาไปทางอื่น "เมื่อคืน...เธอฉีกจนไม่เหลือชิ้นดีแล้วนะ" ผมตอบเธอ และเธอตวัดสายตามองค้อนผมในทันที "ชุดชั้นในเธอก็ฉีกหมด" "ไอ้...!" ผมตอบแบบกวนๆแต่มันเป็นความจริง ยัยนั่นเกือบจะกระโจน

  • For Love ฉบับรักร้ายของยัยปีศาจ   บทที่ 8/3 ไม่ใช่แมว…แต่เป็นปีศาจ

    ฉันไม่รู้ว่าเขามองฉันอยู่ไหม เพราะฉันไม่ได้เงยหน้ามองเขา ฉันไม่อยากสบตาเขา ตอนนี้ฉันพอรู้ว่าร่างกายตัวเองไม่ปกติ ฉันต้องพลาดไปกินอะไรสักอย่างหรืออาจจะโดนป้ายยา สมองฉันสั่งการให้ปกป้องตัวเอง สั่งให้ออกห่างจากเขา ออกห่างจากผู้ชายทุกคน แต่มันยากที่จะบังคับร่างกายในตอนนี้... "ฉะ ฉันจะกลับ ปล่อย!" ฉันพยายามสะบัดมือออกจากเขา ยิ่งฝืนอยู่ตรงนี้ฉันก็ยิ่งทรมาน ความปั่นป่วนในร่างกายฉันมันรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ "จะกลับยังไง ฉันเห็นไอ้เสือมันหิ้วผู้หญิงออกไปแล้ว" "อะ อื้อ" "งั้นก็...เอ้า ยืนดีๆ" ฟลุ่บ~ เขาพูดเสียงเข้มพลางตวัดเรียวแขนรั้งเอวฉันไว้เพราะฉันขาอ่อนจนเกือบจะล้มลงอีกครั้ง ผิวบริเวณช่วงเอวใต้เนื้อผ้าของฉันร้อนผ่าวขึ้นมา ฝ่ามือของเขาโอบผ่านเอวมาวางนาบกับหน้าท้องฉันและมันก็ร้อนผ่าวตรงส่วนนั้นด้วย "อะ ฉะ ฉัน จะกลับเอง" "กลับกับฉัน" มะ ไม่... ซ่าาา~ เมื่อโดนนายนั่นลากออกมาจากผับ ฉันก็เห็นว่าตอนนี้ฝนตก ธันวาพยายามจะยัดฉันเข้าไปในรถแต่ฉันก็ขืนไว้ด้วยแรงทั้งหมดที่มี ฟลุ่บ~ จนกระทั่งเขาดันฉันเข้าไปในรถจนได้ จากนั้นก็รีบเดินไปที่ฝั่งคนขับแต่ฉันก็อาศัยจังหวะนั้นเปิดปร

  • For Love ฉบับรักร้ายของยัยปีศาจ   บทที่ 8/2 ไม่ใช่แมว…แต่เป็นปีศาจ

    อึก อึก อึก~ ของเหลวร้อนไหลสู่ลำคอฉัน รู้สึกว่าแก้วนี้จะค่อนข้างขม ยัยนี่ชงเหล้าไม่ได้ครึ่งของข้าวหอมกับปลายฟ้าเลย ดื่มไปนี่แทบจะพุ่งกลับออกมาเข้าหน้าเสือแล้ว "เป็นไง เข้มไปเหรอ" เสือก็ยังมีกระจิตกระใจหันมาถามฉันที่ทำหน้าเหยนิดๆ จริงๆฉันก็ดื่มไปหลายแก้วมากแล้วนะ เริ่มรู้สึกมึนๆแล้วแหละ "อือ" ฉันตอบเบาๆจากนั้นก็นั่งมองสองคนนี้เต๊าะกันไปมาก่อนจะเริ่มรู้สึกมึนงงแปลกๆ ฉันหลับตาลงพลางสะบัดหัวไปมา "ไหวป่ะเนี่ย" คราวนี้เสือเริ่มหันมาสนใจฉันแทน คืองี้นะ ฉันน่ะดื่มเหล้าแก้วนั้นลงไปแค่เวลาไม่นานแล้วฉันก็รู้สึกมึนแปลกๆ เหมือนจะเมาแต่ก็พูดได้ไม่เต็มปากว่าเมาอ่ะ "พี่เสืออย่าเพิ่งกลับสิคะ อยู่ก่อนน๊า นี่ แก้วนี้ชงพิเศษให้พี่เลยนะคะ" "พิเศษอีกแล้วเหรอครับ แหม" "ก็แก้วเมื่อกี้เพื่อนพี่แย่งไปดื่มแล้วนี่คะ" ผู้หญิงคนนั้นยิ้มหวานให้เสือพลางขยับเข้าไปนั่งเบียดจนหน้าอกนั่นแทบจะเกยอยู่บนแขนเขาจนหมดแล้ว "หมดแก้วเลยนะคะ" "ครับผม" ฉันมองสองคนนั้นพลางสะบัดหัวไปมาอีกหลายที เริ่มรู้สึกวิ้งในหัวแปลกๆ ฉันรู้สึกว่าตัวเองหน้าร้อนมาก มองเห็นเสือกับผู้หญิงคนนั้นคลอเคลียกันแล้วมันก็... หมั

  • For Love ฉบับรักร้ายของยัยปีศาจ   บทที่ 8 ไม่ใช่แมว…แต่เป็นปีศาจ

    "หึ" เมื่อปิดปากฉันจนพอใจเขาก็ผละออกไปพร้อมกับเสียงแค่นหัวเราะในลำคอ ขอบตาฉันร้อนผ่าวตอนที่ฟาดฝ่ามือใส่หน้าเขาเต็มแรง เพี้ยะ~ พร้อมกับหลังมืออีกที เพี้ยะ~ ฉันง้างฝ่ามือจะฟาดหน้าเขาเป็นรอบที่สามแต่เขากลับจับข้อมือฉันไว้แน่นพลางใช้ลิ้นดุนกระพุ้งแก้มตัวเองข้างที่โดนตบ "ไอ้เหี้ย!" ฉันด่าเขาเสียงดังลั่นพลางกระชากมือกลับแต่เขาบีบข้อมือฉันแน่นมาก ที่แท้ก็ไม่ได้ดีเด่อะไรมากมายเหมือนที่คนอื่นพูดสักนิด! "เออ ฉันก็สันดานผู้ชายธรรมดานี่แหละ" เขาตอบรับคำด่าของฉัน "มีดี มีเหี้ย แต่ฉันก็รู้ว่าจะดีหรือจะเหี้ยกับใคร" เขาพูดพลางปล่อยข้อมือฉันเอง ฉันกำมือแน่นพลางกัดฟันกรอด "อย่าทำให้ฉันของขึ้น ยาหยี" น้ำเสียงของเขาทำให้ฉันคิดว่าเขากำลังกดให้ฉันกลัว "งั้นก็เอาเลย เหี้ยมา จะได้รู้ว่าใครจะเหี้ยกว่ากัน!" ฉันกัดฟันพูดคำสุดท้าย เราจ้องหน้ากันก่อนที่ฉันจะหันหลังเดินออกมา "ดูแลแม่นายให้ดีด้วยแล้วกัน สักวันฉันจะเอาคืนให้ดู จะเอาให้เจ็บกว่าแม่ฉันเป็นสิบเท่าเลย สัส!" ฉันด่าเขาทิ้งท้ายก่อนจะเดินออกมาจากตรงนั้นโดยไม่หันหลังไปอีก ใครๆก็ว่าฉันแรง เคยเจอกันมาขนาดไหนล่ะ แต่เชื่อมั้ยว่

Mais capítulos
Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status