FAZER LOGIN"อ้าว หวัดดีเสือ"
สองคนนั้นทักทายพวกผู้ชายที่นั่งฝั่งตรงข้ามฉันก่อนจะหันมาทักทายเสือแล้วตามมาด้วยการมองหน้าฉันแล้วยิ้มให้ "ดีเว้ย ไอซ์ เปรม" เสือทักทายกลับ "แล้วน้องคนนี้ใครอ่ะ...ไม่แนะนำเพื่อบ้าง" "อ้อ ชื่อยาหยี" "ชื่อน่ารักจัง" "ขอบคุณค่ะ" ฉันยิ้มให้ พวกเธอดูเป็นมิตรดี จากนั้นสองคนนั้นก็มานั่งข้างฉัน ชวนดื่ม ชวนคุยทำให้ฉันเริ่มไม่เบื่อแล้ว "เออ ว่าแต่พี่เจมส์เมื่อไหรจะมา" "เห้ย โทรมาบอกเมื่อกี้ว่าถึงแล้ว" เสือหมายถึงเจ้าของปาร์ตี้น่ะ เราก็นั่งคุยกันไปอีกสักพักเจ้าของงานก็โผล่หัวมาสักที เป็นผู้ชายลูกครึ่งตาน้ำข้าว ตัวสูง ผิวขาว ผมบรอนด์แบบไม่ต้องโกรกย้อม เขาเดินเข้ามาในท่วงท่าอารมณ์ดีและลั้นลาขั้นสุด "โย่ว ทุกคนนน" แถมพูดไทยชัดแจ๋วเลยด้วย เขาทักทายแค่นั้นแล้วเหมือนไลน์เขาก็เข้า เขาก้มลงแล้วพิมพ์โต้ตอบไลน์กับอีกฝ่ายก่อนจะเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋ากางเกง "วันนี้เต็มที่ พี่เลี้ยงไม่อั้น" "เอ้าชนนน" "เออ ทุกคนวันนี้มีเพื่อนพี่คนนึงที่ร่วมทุนเปิดบริษัทด้วยกัน รู้ใช่มั้ยว่าพี่มีบริษัทร่วมกับเพื่อนอีกสองคน แต่ทุกคนคงยังไม่รู้จักมันหรอกเพราะปกติมันไม่ค่อยมีเวลาว่างไปไหน แต่วันนี้มาว่ะ สงสัยต้องจัดเต็มให้มันสักหน่อย ฮ่ะๆ" "ได้ครับพี่ ดีครับผมมม" พอพี่เจมส์มาทุกคนก็คึกคักขึ้น ก่อนที่เขาจะหันมามองฉัน "โอ้ เดี๋ยวนะ วันนี้เหมือนมีสมาชิกใหม่" เขายิ้มกรุ้มกริ่มใส่ฉัน อย่ามาม่อนะ อารมณ์ดีก็ดีๆไป ถ้าอารมณ์ไม่โอเค ก็ไม่รู้ด้วยนะ "ของใครครับ?" "ไอ้นั่น" ทุกคนพร้อมใจชี้มือไปที่เสือ เสือก็พยักหน้ารับแบบเต็มอกเต็มใจ "ของผมแต่เป็นเพื่อน พอดียัยนี่เซ็งๆก็เลยพกมาด้วย" "ใช่เหรอ?" เพื่อนของเสือแซวถามแต่ยังไม่ทันได้โต้ตอบอะไรกันก็มีใครอีกคนโผล่เข้ามาอีก สวบ~ "อ่ะ โอ้โห กว่าจะเสด็จมาได้นะมึง คุณชายสายเสมอจริงๆ" พี่เจมส์โพล่งขึ้นทันที ฉันหันไปมองผู้มาใหม่แล้วเขาคนนั้นก็ทำให้ฉันชะงักไป "เอ้าๆ มาแนะนำหน่อย เพื่อนพี่ครับทุกคน ชื่อธันวา หรือเรียกมันว่าพี่ธันเฉยๆก็ได้ จะพี่ครับ พี่จ๊ะ พี่จ๋า อะไรก็ตาม แต่ขออย่างเดียวอย่าเรียกไอ้ธันพอ ฮ่าๆ" โลกมันกลมเกินไปหรือเปล่าวะ --' "ใช่ ใช่มั้ย?" เมื่อเห็นหน้าเพื่อนของรุ่นพี่เสือ เสือก็ขยับเข้ามากระซิบถามฉัน เขาคงจำได้นั่นแหละ แต่ว่านะ อีตานี่เพื่อนเยอะชะมัด ดูท่าจะมีหลายกลุ่มเหลือเกิ๊น หึ! "เซ็งกว่าเดิมอีก กลับได้ป้ะไม่อยากเห็นหน้า" ฉันกระซิบพูดกับเสือบ้าง นายธันนั่นก็หันมามองเราก่อนจะนั่งลงข้างๆเพื่อนเขานิ่งๆ เขาทำเหมือนเราไม่รู้จักกันด้วยการละสายตาจากไป ก็ดี ไม่ได้อยากรู้จักอยู่แล้ว! "ก็ไม่ต้องใส่ใจดิ เขาก็ดู...ไม่สนใจนะ" เสือเหลือบตามองเขาก่อนจะกระซิบพูดกับฉันอีก "เอ้าๆ สองคนนั้นช่วยอย่าสวีทกันต่อหน้าพวกกูครับ คนมีเป็นสิบกระซิบกระซาบกันอยู่สองคนได้ไงว้าาา" รุ่นพี่ของเขาดูเป็นคนอารมณ์ขันนะ แซวได้ทุกคนจริงๆ เขาหันมาแซวฉันกับเสือโดยที่บางทีก็ไม่ได้ดูว่าสีหน้าเราสองคนเหมือนสวีทกันตรงไหน ฉันนี่หน้าบึ้งเห็นได้ชัดเลยนะ ฉันถอนหายใจก่อนจะลุกขึ้นยืน หมับ~ "ไปไหน?" เสือมันก็ผู้ชายมือไวไง พอฉันยืนก็คว้าข้อมือฉันหมับและเพราะฉันคงเริ่มกรึ่มๆแล้ว เมื่อกี้กระดกไปหลายแก้วก็รู้สึกว่าหนักๆหัวอยู่หรอกแต่พอลุกเร็วมันก็เลยเหมือนวิ้งๆในหัวแล้วยิ่งโดนคว้าข้อมือและดึงไว้ฉันก็เลยเซลงไปนั่งซ้อนตักเสือ ฟลุ่บ~ "อูยยย" เสียงแซวดังมาอีกระรอก ฉันสะบัดหัวพลางหลุบตาลงมองเสือ "จะกลับ?" เสือไม่ได้สนใจเสียงแซว เขาเลิกคิ้วถามฉันและฉันส่ายหัว "จะไปห้องน้ำ จะตามมั้ยล่ะ" อารมณ์ไม่ดี เดี๋ยวก็พาลส่ง "ตาม" เอ้า ไอ้นี่ก็กวนประสาทอีก อยากโดนกระชากหนังหัวมากว่างั้น? "เสือ!" ฉันกดเสียงเรียกเขา บ่งบอกให้รู้ว่าอารมณ์ไม่ดีจริงๆนะ เวลาเล่นฉันก็เล่น เวลาอารมณ์ไม่ดีก็อย่ามาวุ่นวาย เดี๋ยวจะโดนเหวี่ยงเอาง่ายๆเลยนะ "แหม ล้อเล่น ลุกๆจะไปสูบบุหรี่ด้วย" เสือหัวเราะก่อนจะปล่อยมือออกจากข้อมือฉันแล้วดันให้ฉันลุกขึ้นพร้อมๆกับเขา "คือจะไปไหนกันครับไอ้เสือ?" พี่เจมส์นั่นก็ใส่ใจเราสองคนจัง ฉันจะตวัดตามองเขาเกือบจะด่าแล้วด้วยแต่เสือรู้ทันไง เขาตวัดแขนมาโอบรอบคอฉันพลางดันหน้าฉันให้หันกลับไปจากนั้นเขาก็หันไปตอบรุ่นพี่เขา "ห้องน้ำครับ" เสือตอบจากนั้นก็ลากฉันออกมาเลย เขาลากฉันมาจนถึงห้องน้ำของชั้นนี้เขาส่งฉันไปสงบสติอารมณ์ในห้องน้ำก่อนจะแยกตัวไป ซ่าาา~ ก็นั่นแหละ ฉันเปิดน้ำแล้วเอามือไปรองน้ำให้มันไหลผ่านฝ่ามือของฉันเรื่อยๆ น้ำเย็นๆอาจทำให้ฉันอารมณ์ดีขึ้น สวบ~ จนฉันเริ่มปรับอารมณ์ตัวเองได้ ฉันคิดได้ว่าไม่จำเป็นต้องไปสนใจเขา ต่างคนต่างอยู่แค่อาจจะเกะกะลูกตานิดหน่อย ฉันก็แค่อาจจะแยกตัวออกมานั่งดื่มคนเดียวเงียบๆหรือไม่ก็ลงไปเต้นระเบิดอารมณ์ซะก็จบ ใช่ แค่นั้นแหละ เขาต้องเป็นแค่เศษฝุ่นในสายตาฉัน ฉันก็เดินออกมาจากห้องน้ำระหว่างทางต้องผ่านประตูบานหนึ่งเปิดออกไปจะเป็นระเบียงเล็กๆ ฉันก็หยุดและกะว่าจะออกไปสูดอากาศเย็นๆสักหน่อยดีกว่า"พี่เสือคะ เพื่อนพี่เสือจะเข้ามาให้ได้เลย ลิซห้ามก็ไม่ฟัง" แล้วก็มีเสียงโหยหวนของใครบางคนพูดแทนฉัน ฉันหันควับไปมองหน้าเธออย่างเอาเรื่อง "ฉันมีเรื่องจะคุยกับนาย เดี๋ยวนี้!" ฉันหันกลับมาพูดกับเสือ เสือเหวอนิดหน่อยที่เห็นฉันซีเรียส "แต่พี่เสือ..." "หุบปากสักที ก่อนที่ฉันจะเอาอะไรอุดปากเธอ!" ฉันหันไปแหวใส่ยัยลิซนั่นอีกรอบ พูดแทรกอยู่ได้น่ารำคาญ! "เอ๊ะ พี่" "ลิซ..." ยัยนั่นเงียบเสียงที่กำลังจะโต้เถียงฉันลงทันทีที่เสือเรียกเธอไว้ เสือขยับตัวลุกจากเตียงฉันถึงได้เห็นว่าช่วงล่างของเขามีผ้าขนหนูห่อหุ้มอยู่ "กลับไปก่อน" "แต่ลิซยังไม่อยากกลับนี่คะ" เสือเหลือบตามองฉันก่อนจะเบนสายตาไปมองคู่นอนหมาดๆของเขา "พี่เสือก็บอกว่าจะไปส่งลิซด้วย" ยัยนี่ดูท่าจะไม่ยอมกลับจริงๆแหะ เสือก็ดูท่าจะติดใจยัยนี่อยู่เหมือนกัน ก็นะ ยัยนี่สะบึ้มซะขนาดนี้ คนอย่างเสือ ของที่ได้ลิ้มลองใหม่ๆก็ต้องเห่อเป็นธรรมดา ก็ต้องอยากเก็บไว้กินต่ออีกสักพัก แต่ไม่นานมันก็เบื่อ เชื่อเหอะ! "อยากอยู่ ให้อยู่" ฉันพูด ก่อนจะหันไปพูดกับเธออีก "แต่ให้ออกไปรอข้างนอกห้อง" "ลิซไม่..." "ลิซ ออกไปรอข้างนอกก่อน
เพี้ย~ นั่นไงล่ะ ผลจากการเล่นไม่เลิก ผมโดนฝ่ามือเรียวฟาดเข้าหน้าเต็มๆจนหน้าหัน ผมใช้ลิ้นดุนกระพรุ้งแก้มพลางหันไปมองหน้าเธอ ตอนนี้หน้าเธอแดงคงเพราะโกรธจัดแล้วล่ะ "ถ้าไม่ให้ กูก็ไม่เอา!" พูดจบเธอก็เดินกระแทกไหล่ผมออกไปทันที ผมหันไปมองเธอจากประตูห้องนอนที่เปิดค้างไว้ ก็เห็นว่าเธอเดินตรงไปที่ประตูใหญ่หน้าห้องและกำลังจะเปิดออก คือจะออกไปทั้งแบบนั้นเหรอวะ! "ยาหยี" ผมเรียกเธอแต่เธอไม่ฟัง เธอกำลังเปิดประตูห้องแต่ผมตามไปคว้าตัวเธอไว้ได้ก่อนพลางกระชากแขนเธอกลับเข้ามา ฟลุ่บ~ "อ๊ะ!" และผมคงกระชากแรงไปหน่อยหรือไม่เธอก็อาจจะไม่มีแรง เธอถึงได้เซถลาเข้าหาผม และไม่รู้ว่าเซอีท่าไหนเธอถึงเหมือนกับสะดุดอะไรบางอย่างจนทิ้งตัวเข้ามาหาผม ผมรวบร่างเธอไว้พลางเซถอยหลังไปก่อนที่เราจะขาพันกันหรือขาผมอาจจะพันกับอะไรสักอย่าง จากนั้นเราก็ล้มลงบนพื้นทั้งคู่ ตุ้บ~ "อะ โอ้ย!" ยาหยีอุทานออกมา ผมหงายหลังลงกึ่งนั่นกึ่งนอนอยู่บนพื้น ส่วนยาหยีล้มลงมานั่งซ้อนผมอีกที มือทั้งสองข้างเลื่อนมาดันอกผมไว้โดยอัตโนมัติ "..." เราสองคนตกอยู่ในความเงียบทันทีที่มองหน้ากัน เพิ่งรู้สึกว่าหน้าใกล้กันมากก็ตอนที่ปล
-ธันวา- ผมกลับมาที่ห้องหลังจากออกไปซื้อของด้านนอกมาสักพัก ผมเดินตรงเข้าไปที่ห้องนอนของตัวเองซึ่งก่อนหน้าที่ผมจะออกไปยังมีผู้หญิงคนหนึ่งนอนหลับอยู่บนเตียง แอด~ แต่พอผมเปิดประตูกลับเข้ามา...เธอกลับไม่ได้อยู่บนนั้น "ไปแล้วเหรอ?" ผมพึมพำพลางถือถุงของที่ซื้อเข้ามาด้วย ผมขมวดคิ้วเมื่อคิดถึงว่าเธอจะออกจากห้องผมไปสภาพไหน ในเมื่อเธอไม่มีเสื้อผ้าสักชิ้น ชั้นในก็ไม่มีด้วย! สวบ~ แต่ไม่นานผมก็ต้องมองไปทางห้องน้ำ เพราะผู้หญิงคนที่ผมกำลังมองหาเดินออกมา เธอชะงักนิดหน่อยเมื่อเห็นผมพลางรีบดึงผ้าขนหนูที่แขวนอยู่ใกล้ๆมาห่อตัวเองช่วงบนไว้ ส่วนมืออีกข้างก็กระชับเอวยางยืดของกางเกงนอนที่หลวมจนแทบจะร่วงลงมากองถ้าเธอไม่จับไว้ ผมมองภาพนั้นแล้วแทบจะหลุดขำออกมา จริงๆอยากจะบอกเธอว่า ไม่ต้องปิดก็ได้ ผม...เห็นหมดแล้วล่ะ "เสื้อผ้าฉันอยู่ไหน" นั่นคือคำแรกที่เธอกระชากเสียงถามผม เธอเลือกที่จะไม่มองหน้าผมและเบนสายตาไปทางอื่น "เมื่อคืน...เธอฉีกจนไม่เหลือชิ้นดีแล้วนะ" ผมตอบเธอ และเธอตวัดสายตามองค้อนผมในทันที "ชุดชั้นในเธอก็ฉีกหมด" "ไอ้...!" ผมตอบแบบกวนๆแต่มันเป็นความจริง ยัยนั่นเกือบจะกระโจน
ฉันไม่รู้ว่าเขามองฉันอยู่ไหม เพราะฉันไม่ได้เงยหน้ามองเขา ฉันไม่อยากสบตาเขา ตอนนี้ฉันพอรู้ว่าร่างกายตัวเองไม่ปกติ ฉันต้องพลาดไปกินอะไรสักอย่างหรืออาจจะโดนป้ายยา สมองฉันสั่งการให้ปกป้องตัวเอง สั่งให้ออกห่างจากเขา ออกห่างจากผู้ชายทุกคน แต่มันยากที่จะบังคับร่างกายในตอนนี้... "ฉะ ฉันจะกลับ ปล่อย!" ฉันพยายามสะบัดมือออกจากเขา ยิ่งฝืนอยู่ตรงนี้ฉันก็ยิ่งทรมาน ความปั่นป่วนในร่างกายฉันมันรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ "จะกลับยังไง ฉันเห็นไอ้เสือมันหิ้วผู้หญิงออกไปแล้ว" "อะ อื้อ" "งั้นก็...เอ้า ยืนดีๆ" ฟลุ่บ~ เขาพูดเสียงเข้มพลางตวัดเรียวแขนรั้งเอวฉันไว้เพราะฉันขาอ่อนจนเกือบจะล้มลงอีกครั้ง ผิวบริเวณช่วงเอวใต้เนื้อผ้าของฉันร้อนผ่าวขึ้นมา ฝ่ามือของเขาโอบผ่านเอวมาวางนาบกับหน้าท้องฉันและมันก็ร้อนผ่าวตรงส่วนนั้นด้วย "อะ ฉะ ฉัน จะกลับเอง" "กลับกับฉัน" มะ ไม่... ซ่าาา~ เมื่อโดนนายนั่นลากออกมาจากผับ ฉันก็เห็นว่าตอนนี้ฝนตก ธันวาพยายามจะยัดฉันเข้าไปในรถแต่ฉันก็ขืนไว้ด้วยแรงทั้งหมดที่มี ฟลุ่บ~ จนกระทั่งเขาดันฉันเข้าไปในรถจนได้ จากนั้นก็รีบเดินไปที่ฝั่งคนขับแต่ฉันก็อาศัยจังหวะนั้นเปิดปร
อึก อึก อึก~ ของเหลวร้อนไหลสู่ลำคอฉัน รู้สึกว่าแก้วนี้จะค่อนข้างขม ยัยนี่ชงเหล้าไม่ได้ครึ่งของข้าวหอมกับปลายฟ้าเลย ดื่มไปนี่แทบจะพุ่งกลับออกมาเข้าหน้าเสือแล้ว "เป็นไง เข้มไปเหรอ" เสือก็ยังมีกระจิตกระใจหันมาถามฉันที่ทำหน้าเหยนิดๆ จริงๆฉันก็ดื่มไปหลายแก้วมากแล้วนะ เริ่มรู้สึกมึนๆแล้วแหละ "อือ" ฉันตอบเบาๆจากนั้นก็นั่งมองสองคนนี้เต๊าะกันไปมาก่อนจะเริ่มรู้สึกมึนงงแปลกๆ ฉันหลับตาลงพลางสะบัดหัวไปมา "ไหวป่ะเนี่ย" คราวนี้เสือเริ่มหันมาสนใจฉันแทน คืองี้นะ ฉันน่ะดื่มเหล้าแก้วนั้นลงไปแค่เวลาไม่นานแล้วฉันก็รู้สึกมึนแปลกๆ เหมือนจะเมาแต่ก็พูดได้ไม่เต็มปากว่าเมาอ่ะ "พี่เสืออย่าเพิ่งกลับสิคะ อยู่ก่อนน๊า นี่ แก้วนี้ชงพิเศษให้พี่เลยนะคะ" "พิเศษอีกแล้วเหรอครับ แหม" "ก็แก้วเมื่อกี้เพื่อนพี่แย่งไปดื่มแล้วนี่คะ" ผู้หญิงคนนั้นยิ้มหวานให้เสือพลางขยับเข้าไปนั่งเบียดจนหน้าอกนั่นแทบจะเกยอยู่บนแขนเขาจนหมดแล้ว "หมดแก้วเลยนะคะ" "ครับผม" ฉันมองสองคนนั้นพลางสะบัดหัวไปมาอีกหลายที เริ่มรู้สึกวิ้งในหัวแปลกๆ ฉันรู้สึกว่าตัวเองหน้าร้อนมาก มองเห็นเสือกับผู้หญิงคนนั้นคลอเคลียกันแล้วมันก็... หมั
"หึ" เมื่อปิดปากฉันจนพอใจเขาก็ผละออกไปพร้อมกับเสียงแค่นหัวเราะในลำคอ ขอบตาฉันร้อนผ่าวตอนที่ฟาดฝ่ามือใส่หน้าเขาเต็มแรง เพี้ยะ~ พร้อมกับหลังมืออีกที เพี้ยะ~ ฉันง้างฝ่ามือจะฟาดหน้าเขาเป็นรอบที่สามแต่เขากลับจับข้อมือฉันไว้แน่นพลางใช้ลิ้นดุนกระพุ้งแก้มตัวเองข้างที่โดนตบ "ไอ้เหี้ย!" ฉันด่าเขาเสียงดังลั่นพลางกระชากมือกลับแต่เขาบีบข้อมือฉันแน่นมาก ที่แท้ก็ไม่ได้ดีเด่อะไรมากมายเหมือนที่คนอื่นพูดสักนิด! "เออ ฉันก็สันดานผู้ชายธรรมดานี่แหละ" เขาตอบรับคำด่าของฉัน "มีดี มีเหี้ย แต่ฉันก็รู้ว่าจะดีหรือจะเหี้ยกับใคร" เขาพูดพลางปล่อยข้อมือฉันเอง ฉันกำมือแน่นพลางกัดฟันกรอด "อย่าทำให้ฉันของขึ้น ยาหยี" น้ำเสียงของเขาทำให้ฉันคิดว่าเขากำลังกดให้ฉันกลัว "งั้นก็เอาเลย เหี้ยมา จะได้รู้ว่าใครจะเหี้ยกว่ากัน!" ฉันกัดฟันพูดคำสุดท้าย เราจ้องหน้ากันก่อนที่ฉันจะหันหลังเดินออกมา "ดูแลแม่นายให้ดีด้วยแล้วกัน สักวันฉันจะเอาคืนให้ดู จะเอาให้เจ็บกว่าแม่ฉันเป็นสิบเท่าเลย สัส!" ฉันด่าเขาทิ้งท้ายก่อนจะเดินออกมาจากตรงนั้นโดยไม่หันหลังไปอีก ใครๆก็ว่าฉันแรง เคยเจอกันมาขนาดไหนล่ะ แต่เชื่อมั้ยว่







