Kabanata 3.1

Nililinis ni Ayesha ang mga laruan ng anak niya na nagkalat sa sala nang tawagin siya ng mommy niya.

“Pupunta ang anak ng Daddy Dexter mo dito anak. Hindi ka ba busy? Pwede mo ba akong tulungang magluto ng mga paboritong pagkain niya?” bakas ang excitement sa boses ni Emma dahil sa limang taon na lumipas, ngayon lang bibisita ang anak ng asawa niya.

Ngumiti naman si Ayesha.

“Oo naman po. Mamimili pa ba tayo ng mga ingredients?” tanong niya saka siya tumayo at nilapitan na ang kaniyang ina.

“Nakapaggrocery na ako kanina. Magluluto na lang tayo. Nasabi kasi sa akin ng daddy Dexter mo na nakauwi na ng bansa ang anak niya. Ngayon lang natin siya makikita kaya gusto ko sanang ipagluto siya ng mga paborito niya.” tumango at ngumiti na lang si Ayesha. Gusto niya ring makilala ang stepbrother niya pero dahil hindi ito umuuwi ng Pilipinas, hindi pa rin nila ito nakikilala sa loob ng limang taon.

Nagluto silang dalawa ng mga pagkain para kay Kian. Ibinuhos nila ang oras nila para sa pagluluto. Nakangiti pa si Emma dahil matagal niyang hinintay na makilala na ang stepson niya.

Nang matapos silang magluto ay nagpaalam na muna si Ayesha na maliligo muna siya. Gusto niyang humarap sa stepbrother niya ng maayos at mabango. Kumapit sa damit niya ang amoy ng niluluto nila kanina kaya kailangan niyang magbihis.

“Zayn, anak, magbihis ka na. Kakain na rin tayo ng dinner.” Nakangiting saad ni Ayesha sa anak niya. Four years old na ito at kung magsalita ito ay hindi na putol-putol.

“Opo mommy,” magalang nitong sagot. Nilapitan na ni Zayn ang babysitter niya para tulungan siyang maghugas at magbihis. Nang matapos sila ay lumabas na silang mag-ina.

Nakaready na ang lahat ng mga pagkain sa lamesa.

“Wow, ang daming pagkain. Ano pong celebration mommyla?” tanong ni Zayn nang makaupo na ito sa upuan niya.

“Darating ang Tito mo, ang anak ng daddy Dexter. Behave ka lang ha?” nakangiting sagot ni Emma. Nakangiti namang tumango si Zayn.

Naghintay pa sila ng ilang minuto dahil maging si Dexter ay hindi pa umuuwi. Hindi pa rin ito tumatawag o nagmemessage.

“Pauwi na po ba sila?” tanong ni Ayesha sa kaniyang ina. Akma na sanang tatawagan ni Emma ang asawa niya nang bigla itong dumating.

“Hon, nandiyan ka na pala. Tatawagan na sana kita dahil kanina pa ready ang mga food. Nandyan na ba ang anak mo? Where is he?” excited na tanong ni Emma saka tumingin pa sa likod ni Dexter dahil baka nakasunod lang ang anak nito pero wala siyang makita.

Napabuntong hininga naman si Dexter saka siya umiling.

“Ayaw niyang pumunta.” Tipid niyang sagot na ikinawala ng mga ngiti ni Emma.

“Ganun ba? Sige, maupo ka na at kumain na tayo.” Nawala ang sigla sa boses ni Emma. Naiinis na naman si Ayesha dahil excited na excited pa naman ang mommy niya na makilala ang anak ng daddy Dexter niya.

Tahimik lang silang kumakain at nang matapos na sila ay niligpit na kaagad ni Emma ang mga niluto niya. Nilapitan ni Ayesha ang kaniyang ina. Ramdam niya ang lungkot nito.

“Kung ayaw niya tayong makilala huwag na nating ipilit sa kaniya ang sarili natin lalo ka na mom. Kung ayaw niya sayo, huwag mo ng ipagsiksikan ang sarili mo sa kaniya. Matanda na siya para magrebelde sa mga ganitong bagay. Hindi na siya bata para pigilan pa ang daddy niya na mag-asawa. My God! Limang taon na ang nakalipas, hanggang ngayon masakit pa rin ang loob niya? I’m sorry mom, pero kung ganito ka itrato ng anak ni daddy, ayaw ko rin siyang makita at makilala. I don’t want him to be part of our family. Masyado siyang nagrerebelde. Wala naman tayong ginagawa sa kaniya.” Bakas ang inis sa tinig ni Ayesha dahil palagi na lang silang naghahanda ng mommy niya sa tuwing akala nila ay bibisita na ang anak ni Dexter pero palagi na lang itong hindi sumisipot.

“Hindi natin siya masisisi anak. Nasabi naman na sa akin ng daddy Dexter mo kung bakit galit na galit sa kaniya ang anak niya. Intindihin na lang natin siya. Masyado lang siguro siyang nasaktan sa pagkawala ng mommy niya noon. Bigyan pa natin siya ng panahon na matanggap niya tayo.” Napapairap na lang si Ayesha sa kabaitan ng mommy niya.

---

Tulog pa ang anak niya kaya hinalikan niya na lang ito sa noo at pisngi. Papasok na siya ng kompanya. Kailangan pa niyang ipasa ang proposal niya. Dapat bago magdalawang linggo ay matapos niya na.

Maganda ang mood niya nang pumasok siya ng kompanya. Ayaw niyang sirain ang araw niya ng dahil lang sa stepbrother niya na nagrerebelde na parang isang bata.

“Good morning ma’am,” bati ng mga empleyado na nakakasalubong siya. Ngumingiti lang naman siya sa mga ito pabalik. Pagdating niya sa floor ng office niya ay naririnig niyang nagbubulungan ang mga empleyado. Hindi niya na lang pinansin dahil baka may personal lang na pinag-uusapan ang mga ito.

Malapit na siya sa office niya nang biglang may lumipad na mga gamit sa daraanan niya. Napakunot siya ng noo at tiningnan kung sino ang nasa loob.

“Sinabi kong gawin mo na kaagad hindi ba?! Masyado ng matagal ang dalawang linggo. Mahirap ba ang pinapagawa ko?! Kapag naunahan tayo ng mga business rival natin, may magagawa ka ba dun?!” galit na sigaw ni Kian sa secretary niya. Napapayuko na lang ang babae at tila ba malapit na itong umiyak.

“I’m sorry sir, mahirap po talagang tapusin. Imposible din po ang dalawang linggo para matapos ko ang trabaho ko.” Sagot ng secretary. Nakaharap na ito sa sahig dahil sa pagkakayuko niya.

Gustong mangialam ni Ayesha, gusto niyang malaman kung ano bang ikinagagalit ng bagong CEO nila pero ayaw niyang mangialam sa problema ng iba.

Nang lingunin ni Kian si Ayesha ay sakto namang lumampas na ito.

“Ipatawag mo ang lahat ng board. Ako na ang bahalang kumausap sa kanila.” Maawtoridad na utos ni Kian. Mabilis na sumunod ang secretary niya at nagmamadali na itong umalis.

Dumiretso naman si Ayesha sa office niya at hinarap kaagad ang computer niya para simulan na naman ang proposal na kailangan ni Kian.

Nasa kalagitnaan pa lang siya ng ginagawa niya nang nagmamadaling pumasok ang secretary niya.

“Ma’am,” hinihingal pa nitong wika.

“May problema ba? Hingal na hingal ka.” Wika ni Ayesha nang hindi tinitingnan ang secretary niya.

“Nagpatawag ng meeting si Sir Kian. Gusto niyang pasimulan kaagad ang project.” Mabilis na tumayo si Ayesha dahil sa gulat.

“Sigurado ka?” tanong pa niya. Humugot pa ng malalim na hangin si Shane bago siya nagsalita.

“Yes ma’am, yun ang narinig ko. Kanina pa nagpameeting si Sir Kian.” Naikuyom ni Ayesha ang kamao niya at nagngitngit ang mga ngipin niya.

“Bakit ba siya nagmamadali?! Bwisit talaga.” Inis niyang sambit saka siya umalis ng office niya.