Todos los capítulos de Forbidden Heat Between Us: Capítulo 1 - Capítulo 10

Hindi na alam ni Ayesha kung nasaan na ang mga kaibigan niya. Halos hindi niya na rin alam kung paano silang nakaalis ni Kian ng bar at nagtungo ng hotel. Natatawa na lang si Ayesha nang bumagsak siya sa kama. Hinihila na siya ng antok dahil sa kalasingan pero ng maalala niyang may kasama siya ay tumayo siya.“Fuck!” mahinang sambit ni Kian. Masakit na ang ulo niya at tila ba umiikot na ang mundo niya. Aalis na sana siya nang hawakan siya ni Ayesha sa braso.“Aalis ka na? Iiwan mo ako kaagad pagkatapos mo akong dalhin dito?” anas ni Ayesha. Diretsong tiningnan ni Kian sa mga mata si Ayesha.“Miss, you will regret this kapag hindi pa ako umalis.” Seryoso at malamig na wika ni Kian. Napangiti lang naman si Ayesha. Curious siya kung ano bang pakiramdam ng makipagsex at dahil sa pang-aasar sa kaniya ng mga kaibigan niya tila ba isang kahihiyan ang maging NBSB.Idinikit ni Ayesha ang katawan niya kay Kian. Salubong pa rin ang mga kilay ni Kian na nakatingin kay Ayesha."Do you want to slee

TATLONG BUWAN ANG LUMIPASTulalang nakatingin si Ayesha sa PT niya. Hindi niya akalain na magpapositive siya sa pregnancy test. Bagsak ang balikat niyang ibinaba ang PT. Paano niya tatanggapin ang pagbubuntis niya gayong bunga lang ito ng isang gabi? Hindi pa niya kilala ang ama ng magiging anak niya. Marami pa rin siyang pangarap lalo na at kakagraduate niya lang.Hilaw siyang natawa saka siya bumuntong hininga. Paano niya sasabihin sa kaniyang ina ang pagbubuntis niya? Wala naman siyang boyfriend pero dahil sa isang gabing mainit, nabuo ang magiging anak niya.Napahilamos si Ayesha sa mukha niya saka niya tiningnan ang sarili sa salamin. Regular ang regla niya pero sa dalawang buwan na nakalipas, binalewala na muna niya yun dahil umaasa siyang baka epekto lang dahil nawala na ang virginity niya. Umaasa siyang hindi sila makakabuo lalo na at isang beses lang naman yun nangyari.“Pambihirang buhay naman ‘to, Ayesha. Ano ba naman kasing pumapasok sa isip mo?!” inis niyang sumbat sa sar

Sinimulang gawin ni Kian ang mga trabaho niya sa kompanya ng kaniyang ama. Hindi niya akalain na tatambakan siya dito ng maraming gawain. Hindi mahirap ang trabaho niya sa Germany pero kung sabagay, ito ang main branch ng kompanya ng kaniyang ama.Pangarap niya rin ang maging CEO dito at nakuha niya naman sa malinis na paraan ang posisyon niya ngayon dahil pinaghirapan niya rin yun. Ayaw ng kaniyang ama na makukuha niya ang posisyon dahil isa siyang Villanos at kahit na nag-iisa pa siyang anak, gusto nitong paghirapan niya ang posisyon na gusto niya.“Come in,” sagot niya nang may kumatok sa pintuan ng office niya. Pumasok naman ang kaniyang ama at seryoso ang mukha nito. Nang iangat ni Kian ang mukha niya ay biglang nag-iba ang ihip ng hangin. Hindi niya na lang pinansin ang kaniyang ama at muling ibinalik sa mga papeles ang atensyon niya.“Hanggang kailan ka ba magtatanim ng sama ng loob sa akin, Kian?” tanong ng kaniyang ama. Maraming taon na hindi umuwi ng Pilipinas si Kian at ang

Hindi na nakaabot sa meeting si Ayesha kaya nagtungo na lang siya sa office ni Kian. Ngayon alam niya na kung anong dahilan bakit mainit ang ulo ni Kian kanina. Tungkol pala sa project ang sinasabi nito sa secretary niya.Hindi na kumatok si Ayesha sa pintuan. Binuksan niya na lang ang pintuan ng office ni Kian dahil hindi naman ito nakalock.“What the fuck? Hindi ka ba marunong kumatok?” inis na sambit ni Kian. Dire-diretso namang lumapit si Ayesha sa kaniya. Blangko ang mukha nito pero ramdam mo ang tila inis sa katawan niya.“Nagpatawag ka ng meeting kasama ang mga board ng hindi ako kasama? You gave me two weeks. It hasn’t even been two weeks yet, and you’re already calling a meeting? You’re pushing this project way too fast, Mr. CEO.” May diin na sambit ni Ayesha. Kung pwede niyang lang isampal kay Kian ang proposal na ginagawa niya, ginawa niya na pero hindi niya magawa dahil hindi pa nga siya tapos at hindi pa ito naipiprint.Blangko lang naman ang mukha ni Kian na tila walang

May ngiti sa mga labi ni Ayesha na umuwi sa bahay nila.“Hi baby,” tawag ni Ayesha sa anak niyang nagpapractice ng piano.“Mommy!” excited na sigaw ni Zayn kahit na hindi pa niya nakikita ang mommy niya. Mabilis itong bumaba sa upuan niya at sinalubong ang kaniyang ina at niyakap ito. “I miss you so much mommy.” Malambing na wika ni Zayn.“Aww, I miss you too my baby. How’s your day?”“I’m good po, nagpapractice po ako ng piano.” Napangiti si Ayesha saka niya inayos ang gulo-gulong buhok ng anak niya.“Hindi pa ba napapagod ang mga daliri mo?” nag-aalala niyang tanong. Natural na talent ni Zayn ang pagpapiano. Hindi tinuruan ni Ayesha ang anak niya, hindi niya rin ito pinilit na mag-aral kung paano magpiano. Nang magdalawang taon si Zayn noon ay binilhan siya ni Emma ng maliit na piano. Iyun ang pinakapaborito niyang laruin. Natuto lang din si Zayn na magpiano ng basic sa online.Nang magtatlong taon si Zayn ay nanguha na si Ayesha ng teacher ni Zayn sa pagpapiano at tuwang tuwa ito.