Kabanata 2.3

Sinimulang gawin ni Kian ang mga trabaho niya sa kompanya ng kaniyang ama. Hindi niya akalain na tatambakan siya dito ng maraming gawain. Hindi mahirap ang trabaho niya sa Germany pero kung sabagay, ito ang main branch ng kompanya ng kaniyang ama.

Pangarap niya rin ang maging CEO dito at nakuha niya naman sa malinis na paraan ang posisyon niya ngayon dahil pinaghirapan niya rin yun. Ayaw ng kaniyang ama na makukuha niya ang posisyon dahil isa siyang Villanos at kahit na nag-iisa pa siyang anak, gusto nitong paghirapan niya ang posisyon na gusto niya.

“Come in,” sagot niya nang may kumatok sa pintuan ng office niya. Pumasok naman ang kaniyang ama at seryoso ang mukha nito. Nang iangat ni Kian ang mukha niya ay biglang nag-iba ang ihip ng hangin. Hindi niya na lang pinansin ang kaniyang ama at muling ibinalik sa mga papeles ang atensyon niya.

“Hanggang kailan ka ba magtatanim ng sama ng loob sa akin, Kian?” tanong ng kaniyang ama. Maraming taon na hindi umuwi ng Pilipinas si Kian at ang posisyon lang pala ng pagiging CEO ang makakapagpa-uwi rito.

“Marami pa akong ginagawa, hindi ko kayo makakausap.” Sagot niya, bakas pa rin ang galit sa kaniyang ama. Naupo si Dexter sa sofa at tiningnan ang anak.

“Respetuhin mo naman sana ang Tita Emma mo, siya na ang bagong asawa ko ngayon. Gustong gusto ka niyang makilala kaya sumama ka sa akin para magdinner mamaya.” Hilaw na tumawa si Kian at napapailing na lang siya.

“Ano bang gusto niyong gawin ko? Patawarin kayo sa ginawa niyo sa mommy ko?”

“Kian Reeve!” galit nang sambit ni Dexter sa kaniyang anak pero kalmado lang si Kian. Hindi siya nagpapatinag sa kaniyang ama. “Hindi si Emma ang dahilan kung bakit namatay ang mommy mo. Walang kasalanan si Emma sayo para hindi mo siya kilalanin na bagong mommy mo.” Naikuyom ni Kian ang mga kamao niya saka niya masamang tiningnan ang kaniyang ama.

Alam niyang ganito ang mangyayari kapag umuwi siya ng Pilipinas pero kailangan niya ring harapin ang kaniyang ama.

“Hindi nga siya ang dahilan kung bakit namatay sa stress ang mommy ko. Hindi naman siya ang sinisisi ko kundi ikaw. Kung hindi mo niloko si mommy noon, hindi sana siya mai-stress.” May diing sambit niya.

“Alam mong hindi si Emma ang babae ko noon, Kian.” Natawa na lang si Kian. “Patay na ang mommy mo nang makilala ko si Emma.” Dagdag pa ni Dexter.

“Pinagmamalaki niyo pang hindi si Emma ang babae niyo noon? Oo, hindi nga siya ang babae mo noon pero ang pangbababae mo pa rin ang dahilan kung bakit namatay ang mommy ko tapos gusto mong tanggapin ko ang bagong asawa mo?” napaigting ang panga ni Dexter dahil sa tigas ng puso ni Kian.

“Humingi na ako ng tawad sa mommy mo bago pa siya mawala—”

“At sa tingin niyo mababago niyo pa rin ang ginawa niyong pananakit at panloloko sa kaniya?! Mahal na mahal ka ni mommy at dahil sa putang inang pagmamahal niya sayo binalewala niya ang lahat. Alam niyang kapag umaalis ka at hindi ka umuuwi, sa babae mo ikaw pumupunta. Nagbulag-bulagan siya, nagbingi-bingihan siya sa labis na pagmamahal sayo. Gabi-gabi, tahimik na umiiyak si mommy at naririnig ko ang lahat ng yun! Nakiusap ako sayo noon na iwan mo ang babae mo at mahalin mo ulit si mommy—”

“Pinakinggan kita, Kian. Nagbago ako para sa mommy mo. Sinubukan ko siyang mahalin at alam mong wala akong babae noong mamatay siya. Bakit ba ang hirap mo pa ring magpatawad? Matagal na panahon na yun!”

“Oo!” malakas na ring sigaw ni Kian. “Matagal na panahon na dad pero yung sakit nandito pa rin! Gabi-gabi kong naririnig ang iyak ni mommy. Gabi-gabi ko siyang nakikitang umiiyak at nasasaktan. Hiniwalayan mo man ang babae mo noon, naging sapat ba yun para mawala yung stress at sakit ng loob ni mommy sayo? Unti-unti siyang nilamon ng stress niya ng dahil sayo. Ikaw na lang ang palaging iniisip niya at hanggang sa huli, ako pa rin ang iniwan niya habang ikaw masaya na sa bagong pamilya mo! Akala ko ako ang pipiliin mo, akala ko hindi mo na ulit papalitan si mommy pero isang taon pa lang siyang nawala sa atin, may nahanap ka na kaagad na iba. Akala ko pagsisisihan mo ang ginawa mo pero parang hindi ko nakita na nagsisi ka.” Masama pa rin ang loob na wika ni Kian. Pinipigilan niyang hindi sumabog ang naipon na galit sa kaniyang ama dahil ayaw niyang ipakita ang kahinaan niya.

Kinuha ni Kian ang gamit niya saka siya umalis.

“Huwag mo na sana akong pipilitin na makipagkilala sa bago mong pamilya.” Wika pa niya bago siya tuluyang umalis ng office niya. Napapabuntong hininga na lang si Dexter at napapahilamos sa mukha niya.

Pinilit niya namang magbago noon. Pinili niya ang ina ng kaniyang anak at nanatili siya sa tabi nito hanggang sa huling sandali nito sa mundo. Akala niya ay napatawad na siya ng kaniyang anak pero nang magmahal siya ulit, muling bumalik ang galit nito sa kaniya.

---

Galit na galit na ininom ni Kian ang alak na nasa baso niya. Humagod iyun sa lalamunan niya pero muli niya itong sinundan ng iba pang lagok sa alak. Naikuyom niya ang kamao niya. Gusto niyang makuha ang kompanya sa kaniyang ama dahil malaki rin ang pinaghirapan ng kaniyang ina para mas lalong umangat sa industriya ang business nila.

Ayaw niyang magkakaroon ng shares ang bagong pamilya ng kaniyang ama. Hanggang ngayon, iniisip niyang pinakasalan lang ang kaniyang ama dahil marami itong pera.

Natatawa at napapailing na lang si Kian habang umiinom.

“Mga mukhang pera.” Anas pa niya sa sarili niya kahit na hindi pa naman niya personal na nakikilala ang bagong pamilya ng kaniyang ama.

“Problema ka na naman, anongn problema?” tanong ni Marco nang makarating sila kung nasaan si Kian. Hindi naman sumagot si Kian. Dire-diretso pa rin ang pag-inom nito ng alak.

Pabagsak na ibinaba ni Kian ang baso niya at akma sana ulit magsasalin ng alak nang kunin na ni Nigel ang bote ng alak.

“Magpapakalunod ka na naman sa alak? Kararating mo lang ng bansa, ano ba talagang problema mo? Ang daddy mo na naman?” seryosong tanong ni Nigel. Sapilitan namang kinuha ni Kian ang alak sa kaibigan niya.

“Sino pa ba? Gusto niyang sumama ako sa family dinner nila. Tsss.” Naiiling na sambit ni Kian. Napapailing na lang din si Marco sa kaniya.

“Bro, hindi mo pa nakikilala ang pamilya ng napangasawa ng daddy mo. Paano kung mabubuti naman silang tao at hindi pera ang habol sa daddy mo?” wika ni Marco. Nanlilisik ang mga mata ni Kian na tiningnan si Marco.

“Hindi? Ang alam ko ay nagtatrabaho na sa kompanya ang stepdaughter niya at nasa mataas na posisyon na rin.”

“Nakilala at nakita mo na ba siya?” tanong ni Nigel.

“Hindi ako interesado sa kanila. Hindi ko sila gustong makilala.” May diin na sagot ni Kian saka muling lumagok ng alak. Nagtitinginan na lang si Marco at Nigel.