LOGINHiiii! It's been a while!
Kabanata 61Pagkapasok na pagkapasok pa lang namin sa loob ng condo, hindi na umabot ang pasensya ni Rafael hanggang sa kama. Pagkasaradong-pagkasarado ng pinto, binuhat niya ako agad at isinandig nang marahas ngunit may pag-iingat sa pader.I held his broad shoulders for support, my fingers digging into the expensive fabric of his coat. I was gasping, my heart hammering against my ribs like a trapped bird.“Rafael...” I breathed his name, but it was lost when he claimed my lips again.I was wearing a thin dress, and he didn't waste a second. His large hand cupped my breast, kneading the soft flesh through the cloth with a desperate hunger. Kalaunan ang kamay niya ay bumaba, hinaplos ng mainit na palad niya ang thighs ko hanggang sa hinawi ang tela ng suot ko para marating niya ang gitna ko. Napaawang ang bibig ko kaya mas lumalalim ang halik niya sa akin. Then….he felt my dampness, his fingers tracing the edge of my lace, and I heard him groan—a low, primal sound of a man who ha
Kabanata 60When he finally left, I felt a weight lift off my chest. I am kinda curious about what he’s doing, but I reminded myself that I have no right. And even from the other side of the world, Rafael kept his last word; he kept in touch. He called often, but I rarely answered. I…have to ignore it. Kasi baka masanay ako. Hindi pwede. So my replies to his texts were short and clipped. I made sure I was always "busy”.Isang gabi, kasasakay ko lang sa kotse ko matapos ang mahabang araw sa trabaho nang aksidenteng napindot ko ang answer button nang tumawag si Rafae. Hindi ko sana sasagutin, pero huli na ang lahat.Napabuga ako ng hangin at napapikit. Muntik na akong mapamura dahil sa katangahan ko.“I keep calling,” bungad niya agad. Ang boses niya ay puno ng pagod, may halong inis at pag-aalala. Panglimang araw na ata ang nakalipas simula nang lumapag siya sa Spain.He had been calling the past few days, but somehow, tonight was different. Mas mababa ang tono niya ngayon.“Busy
Kabanata 59He clenched his jaw while staring intently at me, full of regret in his eyes. “I…did not mean that. I'm sorry.”Napakurap at napatango na lang ako dahil para akong napipi sa sandaling iyon. He was sorry. He did not mean to kiss me. “Of course,” sambit ko. “I…should prepare to go to work now. Excuse me.”Paulit-ulit na nag-play sa utak ko ang nangyaring iyon. Bawat kataga, bawat buntong-hininga, at ang lamig ng boses ni Rafael ay tila isang sumpa na hindi ko matakasan.Maling-mali. Maling-mali ang ginawa ko. Ni hindi ko alam kung anong pumasok sa isip ko at hinalikan ko siya. Siguro ay dala ng bugso ng damdamin? O baka dahil sa sandaling iyon ay nadala ako sa mga sinabi nya? But…regardless. Hindi ko dapat siya hinalikan! Ang huling sinabi niya bago niya itigil ang halikan na iyon ang siyang nagpagising sa akin. Nang makita ko ang kaniyang mga mata—ang pinaghalong guilt, struggle, at galit—pakiramdam ko ay may kung anong mantsa akong nailagay sa kaniya. Para bang dahi
Kabanata 58 The whole time I had a period, I was more relaxed. Even when Kola is being difficult, hindi ako masyadong nakipagtalo. Dalawang Linggo ko na rin kasi siyang kinukulit na kunin ang binigay nya pero ayaw nya. I have no choice but to keep it. “So…what do you think, Miss Asuncion?” I heard Mr. Dela Cruz ask. Napakurap ako at naupo ng maayos. Natigil sa mga iniisip. Tumikhim si Mr. Dela Cruz, napansin ata na hindi ako nakikinig. He sighed. Nilingon ko si Rio. He immediately gets it. “Engineer Valiente is suggesting new projects for the new plant that the company will build this year,” paliwanag niya. “Oh,” I uttered and glanced at Rafael. He's staring at me. Mayamaya ay bumuntong hininga siya. “I'm suggesting that the product and development department should think of a design that serves multiple purposes rather than what the company used to offer,” aniya. “This is what I noticed from my past and new clients. They like multifunctional furniture that would save sp
Kabanata 57 Halos hindi ako makahinga sa pagmamadali. Pagkapasok na pagkapasok sa unit ay dire-diretso ako sa kwarto ko, bitbit ang punit na paper bag. Gusto ko na lang magpalamon sa lupa sa sobrang hiya. Inilapag ko ang bag sa ibabaw ng kama ko, balak na itago iyon sa pinakailalim ng closet. Pero bago ko pa man maisara ang pinto ay naramdaman ko na ang malakas na pwersa sa kabilang panig. Mabilis na nakasunod si Rafael. "What's that?" bungad niya. Madilim ang kaniyang mga mata. Kahit pakiramdam ko ay sasabog na ang pisngi ko sa hiya, nilabanan ko ang titig niya. Itinaas ko ang baba ko at nagkunwaring hindi taranta. "What? The vibrator? Adult toys? You don't know that?" matapang kong ganti. "Why did you have... those?" mahinahon ang boses niya, pero hindi ko alam bakit ako kinakabahan. I gulped. "I bought it... for myself. Pwede ba? Magbibihis na ako," pagtataboy ko sa kaniya. "You bought it when?" hindi niya ako tinantanan. "Bakit ba gusto mong malaman? Is that even imp
Kabanata 56 “Yeah, I heard it. And Mom can't stop talking about the fact that you two are living together now,” Danzel said over the phone. He sighed. “I like Rafael, Maia. I am happy that you reconnected after so many years. But I think you guys are advancing too fast. Seriously? Living under one roof? I can't believe Mom and Dad approve of the two of you living together.” “Well, it was Mom's idea, Dan.” “What?” gulantang na sambit niya. I sighed. “Hayaan mo na. Besides, I am fine with it. Boyfriend ko naman si Rafael.” Oh wow. Saying that gives me goosebumps. Nagkatinginan kami ni Kola. Ngisi-ngisi naman siya. Hindi ko sinabi sa kapatid ang totoong namamagitan sa amin ni Rafael. That we are in some sort of agreement. Because I knew that he might head here just to scold me for this decision and ruin the plan. Nang natapos ang tawag na iyon sa kapatid ko ay sinamaan ko ng tingin ang kaibigan. “Stop, Kola,” saway ko sa kaibigan. “What?” she chuckled. “I a
Kabanata 45 Three days have passed by since our last interaction and I am still not doing anything to reach out to Rafael again. Nang nakibalita si Ate Ruby ay wala akong naibigay na sagot. Pumasok kami ni Kola sa isang restaurant malapit sa building ng head office ng LA MESA para maglunch. "
Kabanata 43 "He...what?" Ilang araw kong hinintay ang balita kung may na-set na bang date for the meeting, tapos eto? Eto ang malalaman ko? Binasa ko ang pinakitang email sa akin ng aking secretary at halos pumutok ang ugat ko sa aking ulo. "I tried to book a meeting a couple of times for 3 con
Kabanata 41 “So…you two met?” Kumunot ang noo ko kay Kola. Iyon agad ang bungad niya nang magkita kami ngayon para maglunch sa isang restaurant malapit sa building namin. I sighed. Late na nga siya at kararating lang, iyon pa ang bungad niya. “Thanks," I said to the waiter who just finished pl
Kabanata 40 Anong ginagawa niya rito? That question was running in my head while I approached the group. I’ve never expected that I will see him again. Not today. Not at this party. "Ah, there you are, hija," Mr. Aleno said, his eyes twinkling with warmth when I finally reached them. He e







