Chapter: 66 (Part 2)Kabanata 66 (Part 2) Nanliit ang tingin sa akin ni Tita Sabel at bahagyang napailing. She looks so disappointed. “Mabuti na lang, may inihandang pagkain si Kara. Maupo kayo rito sa dining table at pagsaluhan natin ito.”Inigaya ako ni Rafael patungo sa hapag at pinaupo sa tabi niya. Sumandal si Tita Sabel at inayos ang kaniyang mamahaling bag sa bakanteng upuan.“Ah, inihanda ko talaga ito kaninang madaling-araw bago kami bumiyahe,” mahinhinf na sambit ni Kara habang isa-isang binubuksan ang mga dalang pagkain na nasa lunch box pa.I was about to stand up to get us utensils and plates mula sa kusina, but stopped when I saw the complete sets of plates and forks that Kara also brought from her bag. Talagang pinaghandaan niya ang pagpunta rito.“Pasensya na sa abala, Maia. Tinanong kasi ni Tita Sabel kung saan ang kasalukuyang condo mo, Rafael. Tinuro ko at sinabi niyang sumama na ako sa kaniya dahil baka maligaw siya rito sa siyudad,“ paliwanag ni Kara habang nakatingin sa akin ang
Dernière mise à jour: 2026-05-21
Chapter: 66 (Part 1)Kabanata 66 (Part 1) "Rafael!" ungol ko. My hand flew to Rafael’s head in between my legs, but instead of stopping, he growled against my skin and gripped my thighs tighter, pinning them wide open for him The heat of his breath against my wet skin was already driving me insane, but when his tongue made its first slow, deliberate stroke, my mind went completely blank. He knew exactly how to ruin my defenses. Nilalaro niya ang bawat sensitibong bahagi niyon na tila ba hihintayin niya munang maiyak ako sa sarap bago niya bilisan ang ritmo. Wala akong nagawa kundi ibaon ang aking mga kuko sa kaniyang magulong buhok habang ang buong katawan ko ay nanginginig at pilit na humihabol sa bawat galaw ng kaniyang labi. Ilang sandali pa ay tuluyan na akong nilabasan.“Ah!” I moaned. Nawalan ng lakas, halos bumigay ang katawan ko. Nag-angat siya ng tingin sa akin. “Good morning,” paos niyang sabi. Gumapang siya paitaas para hulihin ang aking labi, ngunit mabilis ko iyong iniwas sa kani
Dernière mise à jour: 2026-05-21
Chapter: 65Kabanata 65 Nagising ako kinabukasan na may kakaibang gaan sa pakiramdam. Although I feel tired and sore after…what happened last night but I feel lighter than usual. I glanced at Rafael who’s still sleeping. He’s not wearing anything on top. Kung wala lang akong work, gusto ko pa talagang matulog at magpahinga dahil mahaba ang araw namin kahapon pero hindi pwede. Maingat akong kumilos, pilit na huwag gumawa ng anumang tunog para hindi magising si Rafael sa tabi ko. Pero bago ko pa tuluyang mailapag ang mga paa ko sa sahig, naramdaman ko uga ng kama. It's not because of me! Muntik na akong tumili sa gulat nang biglaang pumulupot ang isang matigas at pamilyar na braso sa aking baywang. Mabilis akong hinila ni Rafael pabalik sa kaniyang dibdib, isiniksik ang kaniyang sarili sa akin. "Good morning," paos at baritono niyang bulong. Ang kaniyang mukha ay nakabaon sa batok ko, ang kaniyang mainit na hininga ay agad na nagpataas ng aking balahibo. “Morning,” bati ko pabalik. It f
Dernière mise à jour: 2026-05-18
Chapter: 64Kabanata 64“Ah!” ungol ko. Nabitin lang dahil bigla syang tumigil at nawala ang daliri niya sa loob ko. I was about to yell at him for playing with me. But when I looked at him, he looked so turned on and couldn't take it anymore. Isang marahas ngunit kontroladong galaw ang ginawa niya para i-adjust ang pwesto ko sa mesa. My legs wrapped around his waist instinctively. Ramdam ko ang tensyon sa kaniyang katawan. Ang kaniyang mukha ay nagsisimula nang mamula, hindi dahil sa galit, kundi dahil sa matinding pagtitimpi.Tumitig siya sa akin, ang kaniyang panga ay gumalaw. "Are you still sore?" paos niyang tanong.Naalala ko ang huling gabi namin. To be honest, ramdam ko pa ang bahagyang kirot, pero sa tindi ng init na ibinibigay niya ngayon, wala na akong pakialam. I wanted him just as much as he wanted me."N-Not anymore," pagsisinungaling ko. Rafael didn't say a word. His eyes just darkened with lust. His lips went to my neck. Ramdam ko ang hininga nyang dumadapo sa balat ko. “
Dernière mise à jour: 2026-05-16
Chapter: 63Kabanata 63 Halos hapon na nang makapunta ako sa opisina. Medyo pagod dahil sa sunod-sunod na tests sa annual check-up. Nakuha ko na rin ang reseta ng OBGYN na nirekomenda ni Kola sa akin. Nakita ko ang pagtayo ni Rio mula sa kinauupuan nya habang dire-diretso ang lakad ko papasok sa aking opisina. I opened my door and froze when I saw who's inside. Si Rafael. He was holding a file while standing at the front of my table with a mug placed on it. His eyes slowly darted on me when he heard my entrance. “Bakit ka nandito?” bungad ko agad nang makabawi sa gulat. “Akala ko ba ay nasa engineering firm ka ngayon?” His dark eyes were tired, but the sharpness in them remained. Sinipat niya ang kanyang relo habang ako ay sinasara na ang pinto. “How about you? Where have you been? I’ve been waiting.” Huh? May usapan ba kami? Nagmartsa ako palapit habang saglit na iniisip kung may nakalimutan ba akong agenda. “I had a commitment,” simpleng sagot ko nang nilapag ko ang bag ko sa
Dernière mise à jour: 2026-05-12
Chapter: 62Kabanata 62 Hinilamos ko ang mukha ko gamit ang aking palad. Problemadong-problemado na nakaupo rito sa toilet. "Maia?" paos ang boses na bungad ni Kola nang tumawag ako sa kaniya. "Oh? Ang aga ata mong napatawag. Hindi ba kayo late umuwi kagabi?" Wala na akong panahon para mag-explain. "I need morning-after pills, Ko," mabilisan kong sabi. Pinagtabi ko ang aking hita nang maramdaman ang kirot sa aking gitna. I'm sore from what happened last night! Shit! "Pills? Bakit? Don't tell me…" hindi niya matapos-tapos sabihin. I remained silent. Feeling the pain between my thighs. "Oh my god, Maia! May nangyari sa inyo ni Rafael?" eksaheradang tanong niya. Nawala na ang kaninang paos na boses. Pinikit ko ang mata. "Just recommend me morning-after pills, please," I said, irritated and panicking a bit. "Oh my god! Oh my god!" Hindi na siya magkandaugaga sa kabilang linya. "Well, I h-have here. Tamang-tama, may pupuntahan ako sa Tiara Tower. Dadaan na lang ako sa condo ninyo?" she
Dernière mise à jour: 2026-05-01
Unwanted Maid
Keila Saldivar is irresponsible, selfish, and has a pretty immature personality despite her 23 years of age. Nagtatrabaho siya bilang entertainment journalist. But she takes advantage of it. Hindi siya mayaman pero kung gumastos siya ay para siyang tagapagmana ng mall. Bili dito. Bili roon.
But a tragedy turned her life upside down. She lost everything including her job.
At sa isang iglap, isang malaking responsibilidad ang nakapatong sa ulo niya.
Gavriel Ignacio is the meanest, ruthless and heartless man she has ever known. At hindi niya nanaiisin na mapalapit muli sa lalaki. But Keila knows his little secret.
To survive, she used that to blackmail him.
In an instant, Keila became Gavriel's unwanted maid.
Paano sila humantong sa ganoon gayong kinaiinisan nila ang isa't-isa?
At teka…bakit may kasamang dalawang bata si Keila?
Lire
Chapter: 3Kabanata 3 Hindi ako tumigil. Hindi ako sumuko. Sa araw din na iyon ay naghintay ako sa lobby.Nakabalik na si Mr. Ignacio galing sa kaniyang lunch at ngayon ay marahil nasa kaniyang opisina na. Nilingon ko ang mga security guards na tinatanaw ako sa malayo. Sinisigurong hindi ako manggugulo.Umirap ako."6 PM? Talaga po?" tanong ko sa kinakausap na medyo may katandaan na na janitress. Kasalukuyan siyang nagma-mop ng sahig."Oo, ne."Tumango ako. 6 PM daw kasi ang tapos ng work hours dito. Pagkasapit ng ganoong oras ay bababa na si Sir Ignacio para umuwi.Sinipat ko ng tingin ang aking relo. Malapit na. 5 PM na. Isang oras na lang."Kumusta naman po si Mr. Ignacio bilang boss?" usisa ko."Nako, tahimik si Sir, hija. Pero mabait naman."Tumaas ang isang kilay ko. Mabait? Hindi ako kumbinsido.Sa salita nito kanina sa akin ay parang ni 20% wala itong kabaitan sa katawan."Hindi ka po ba sinisigawan? Pinapagalitan? Minamaltrato?"Tumawa siya sa tanong ko habang ako ay seryoso."Hindi na
Dernière mise à jour: 2023-06-05
Chapter: 2Kabanata 2"Ano?!" napalakas na sabi ni Pelle. "Bakit mo sinabi iyon?!" dugtong niya.Nagpatuloy naman ako sa pagsuyod ng mga damit dito sa department store. "Ano ba dapat ang sabihin ko kung ganoon? Matatanggal ako sa trabaho, Pelle kapag wala akong gagawin kaya sinabi ko na ako na lang ang mag-iinterview doon sa businessman."Nilingon ko siya habang tinitigil muna ang paghahanap ng dress.Sa mukha niya ay parang problemado siya. "Bakit?" tanong ko. "Sobrang hirap ba ma-interview iyon?" usisa ko.Pelle is a complete opposite of me. Tahimik siya at hindi agad nag-rereact sa mga bagay-bagay kaya ang makita ang reaksyon niya ngayon ay kakaiba. Ibig sabihin niyan, there's really something about that Gavriel Ignacio."Oo! Mas lalo kang mawawalan ng trabaho niyan sa pinasok mo," nag-aalalalang aniya.Nakuha no'n ang pansin ko."Paanong mahirap? Ang instruction lang naman sa akin ni Ma'am, mag-iinterview lang bukas. Get a scoop and I'm done. Hindi na ako mawawalan ng trabaho.""Tingin mo
Dernière mise à jour: 2023-06-05
Chapter: 1Kabanata 1Habang abala sa kaniya-kaniyang ginagawa sa kani-kanilang cubicle ang mga katrabaho ko ay pasimple akong dumaan.Halos hindi ako gumawa ni katiting na ingay para hindi nila ako mapansin.Hindi ko alam kung dahil ba magaling ako o talagang masyado silang abala sa mga ginagawa kaya nagawa kong makarating sa cubicle ko at makaupo nang hindi ko nakukuha ang atensyon nila.Huminga ako ng malalim at tinabi ang bag ko."Keila..." mahinang tawag sa akin nang nasa tabi kong cubicle. Nilingon ko si Pelle. Sinipat niya saglit ang relo niya bago niya ako inabot para sampalin sa braso. "Aray!" impit ngunit tahimik kong d***g sa ginawa niya."Late ka na naman?! Mapapagalitan ka na naman ni Ma'am n'yan," aniya at tukoy sa senior editor namin dito.Dahil sa ginawa niya at sa boses niya may ilang malapit na napatingin sa akin. Ngunit agad ding binalik ang pansin sa mga ginagawa.Sinipat ko si Pelle at sinamaan siya ng tingin. Sinenyasan ko siyang manahimik.Napailing-iling siya sa akin. "
Dernière mise à jour: 2023-06-05
Chapter: SimulaSimulaUmupo kami sa upuan at tinabi ko ang mga bagahe namin. Sa labas ng convenience store ay unti-unting lumalakas na ang ulan. Sila Pietro at Hanna ay nasa tabi ko at nakatingin din sa pagbuhos ng ulan."Kuya, wala na po ba talaga tayong bahay? Pa'no na tayo niyan? Saan na tayo matutulog?" nagbabadyang iyak na sabi ni Hanna kay Pietro."Shh!" saway ni Pietro sa kaniya. "Kapag umiyak ka, baka mapaalis tayo dito. Shh!" Nagtiimbagang ako. Wala na kaming mapuntahan. Hindi sapat ang pera ko para makakuha ng matutuluyan. Hindi rin kami pwedeng manatili rito sa convenience store dahil alam kong paalisin lang kami kapag nagtagal pa kami roon nang hindi naman bumibili ng kung ano. Gusto kong umiyak, magwala at magalit sa kinahinatnan naming magkakapatid pero kung gagawin ko iyon ay uubusin ko lang ang natitirang lakas ko.Nilabas ko ang cellphone ko at naghanap ng pu-pwedeng tawagan para makahingi ng tulong."Pasensya na, Ke. Ayaw pumayag ni Mama. P-pero...susubukan ko ulit. Kakausapin
Dernière mise à jour: 2023-06-05
Se connecter
