Chapter 2

Lauren can’t help but wonder if her husband, Felix, and his childhood friend, Megan, spent the last seven years together in the United States. Pilit niyang kinukumbinsi ang sarili na huwag i-overthink ang mga nakikita niya ngayon. Pero hindi niya kayang pigilan ang sarili, lalo na’t malinaw sa kaniyang hindi siya gusto ni Felix.

Megan and Felix look so good together even to her own eyes. Lalo na at halos naka-couple look na ang dalawa sa suot ng mga itong black long sleeves na turtleneck. 

Humugot siya ng malalim na hininga upang kalmahin ang sarili at pigilan na mag-isip ng mga bagay na alam niyang makakasakit sa kaniya.

Pero sino ba ang niloloko niya? Hindi katulad sa kaniya na sampung taon pa lang itong kilala, si Megan ay halos buong buhay nang kasama at kilala ng asawa. They weren’t even together during the years they were married. Kaya anong laban niya?

Malinaw sa kaniya na hindi magiging madali ang paghiwalayin ang dalawa, higit lalo na’t alam niya rin ang galit nito sa kaniya. Felix and Megan are childhood sweethearts after all, but that doesn’t mean she’ll let the opportunity of clarifying things out with Felix slip away.

Pinilit niya ang sarili na ngitian ang dalawa nang mapatingin sa gawi niya. “Felix,” pigil ang hiningang sambit ni Lauren sa pangalan ng asawa.

Napagmasdan niya ang unti-unting pagsasalubong nga makakapal nitong kilay habang mariin ang titig sa kaniya. Tuloy, malinaw niyang nakikita ang pamilyar na tinging puno ng inis na madaas niyang matanggap mula rito noon. “Anong ginagawa mo rito?” matalim nitong tanong.

The smile on her lips froze, but she was quick to compose herself. Ibinalik din niya ang ngiti sa kaniyang mga labi. “Ako sundo niyo,” kaswal niyang sabi.

Megan giggled, as if her presence was good news to her. “That’s lovely!” Megan exclaimed. “Thank you for your help, Lauren.” She smiled at her genuinely. “Pitong taon din akong nawala sa Pinas kaya hindi ko na sigurado kung pamilyar pa ba ako sa mga daan. Ikaw rin ba nagmaneho papunta rito?”

Napalunok siya. Megan’s words just confirmed her hunch of them being together in the US. Agad niyang naramdaman ang pag-iinit ng magkabilang sulok ng kaniyang mga mata dahil doon. Kaya naman agad siyang tumalikod dito. “Tara na,” pilit pinapormal ang boses na saad niya.

Hindi alam ni Lauren kung paano niya nagawang itawid ang higit sampung minutong katahimikan sa loob ng sasakyan. Her hands were gripping hard on the steering wheel with her eyes fixed straight ahead.

She was feeling tense, and he could feel it all over her body. Hindi siya mahusay na driver dahil bihira lang naman siya kung magmaneho. Malapit lang naman kasi ang condo na tinitirhan niya sa company niya.

Subalit hindi pa roon, mas naaapektuhan siya sa katotohanang kasama niya si Felix at Megan sa iisang kotse ngayon.

“Saan kita ibababa, Miss Megan?” magalang niyang tanong sa babae.

Sinulyapan niya ang dalawa mula sa rear view mirror at nakita ang babae na humarap sa lalaki imbes na sagutin siya. Napakagat tuloy siya sa ibabang labi nang makaramdam ng kaunting kirot sa puso niya.

Her husband was away for seven years, and during those seven years ay si Megan ang kasama nito. Ni hindi nga niya nagawang maging asawa rito at ito rin sa kaniya. And it pains her knowing that it might be even harder for her to pacify the anger of her husband with Megan beside him for the past years.

Para rin siyang sinasampal ng reyalidad na kahit kailan ay hindi siya nito nagustuhan. Parehong nakaupo sa backseat ang dalawa habang siya naman ay mag-isa sa harapan at ipinagmamaneho ang mga ito. Mas lalo lang tuloy niyang nararamdaman ang agwat nilang mag-asawa na noon pa man ay mistula nang hadlang sa kanilang relasyon.

“Sabi ni Charles may bagong bili ka raw na unit sa Rockwell. Would I have the honor of being the first guest of that unit?” Megan asked in a light voice.

Narinig niya ang pagtipa ni Dimitri ngunit hindi na niya ito nilingon pa. “Of course. I’ll have it arranged immediately.”

“That’s perfect!”

Mas lalong hindi nakaimik pa si Lauren dahil sa nagiging takbo ng usapan ng dalawa. Wala rin naman na siyang sasabihin. Hindi rin naman niya alam, kung tutuusin, kung mayroon ba siyang lugar sa buhay ng asawa.

Sa katahimikang iyon ay muli niyang naalala ang nakaraang mayroon sila kung saan saksi siya kung paanong maging halos langit ang lupa ang pagitan ng antas nila sa buhay.

During their university years, with the presence of her best friend Julienne, she was able to attend what she calls the party of the elites. Noon, tuwing nakakasama siya sa grupo nila, ramdam na ramdam niyang mahirap siya. She was the kind of person considered to be a nobody, someone no one would even care about.

Kahit noong may mga pagkakataong nakakasama niya sa lunch at dinner ang mga dating blockmates, wala pa ring may pakialam sa kaniya. Their circle only started recognizing her presence when she married Felix. And for them, she’s someone who rose from rags to riches by jumping into someone’s bed. Dahil sa nangyari sa kanila ni Dimitri.

Gustuhin man niyang ipaliwanag ang nangyari at ipagtanggol ang sarili, wala siyang sapat na ebidensya para paniwalaan nila. Kaya tanging tahimik na pagtanggap sa bawat insulto nila ang kaya niyang magawa.

“Shit!”

Mabilis niyang inapakan ang preno ng sasakyan nang maramdaman ang impact na tila ba nabangga ang kaniyang sasakyan.

Mabilis siyang bumaba kasabay nang pagbaba ng isang lalaki mula sa sasakyang nabangga niya. Kung bakit pa naman kasi ang distracted niya!