FAZER LOGINKinaumagahan, tahimik ang buong mansion. Parang pagkatapos ng engrandeng party kagabi, bumalik ang lahat sa normal… pero sa totoo lang, walang kahit anong normal sa nararamdaman ni Lira.Nasa garden siya, nakaupo sa bench habang nakatingin sa kawalan. Hawak niya ang isang tasa ng kape pero hindi niya iniinom.“Parang… mas lalong gumulo ang lahat,” bulong niya.“Lira.”Napalingon siya.Nakatayo si Marcus, nakaayos na parang aalis.“Kuya?” sabi niya, bahagyang nagtataka.Lumapit si Marcus at ngumiti.“I have to leave for a while,” sabi niya.Napakunot ang noo ni Lira.“Where?” tanong niya.“Business matters… sa malayo,” sagot niya.Tahimik si Lira.Hindi niya inaasahan na aalis agad si Marcus.Pakiramdam niya…Mawawala ang tanging kakampi niya.“…Gaano katagal?” tanong niya.“Hindi ko pa sure,” sagot ni Marcus.Ngumiti siya.“Don’t worry… babalik din ako,” dagdag niya.Pinilit ngumiti ni Lira.“Take care,” sabi niya.“Always,” sagot ni Marcus.Lumapit ito at bahagyang hinaplos ang ulo n
Nagpatuloy ang party pero para kay Lira, parang biglang nagbago ang lahat. Kahit gaano pa kaganda ang paligid… mga ilaw, musika, at mamahaling dekorasyon… wala na siyang maramdaman na saya. Habang naglalakad siya papalayo, ramdam niya ang mga matang nakasunod sa kanya. May paghanga, oo… pero mas marami ang paghusga.Napahinto siya sa isang sulok ng garden.Tahimik.Malayo sa ingay.Huminga siya nang malalim.“Why does it still hurt…” bulong niya.Kahit matapang ang ipinakita niya kanina, hindi ibig sabihin na hindi siya nasaktan. Tao lang siya. At bawat salitang binitawan ni Vanessa, parang kutsilyong paulit-ulit na tumatama sa kanya.Napapikit siya.“Hindi ako mahina…” sabi niya sa sarili.Pero kasunod nun…Unti-unting pumatak ang luha niya.Sa loob ng mansion, hindi pa rin mapakali si Vanessa. Nakaupo siya kasama ang mga kaibigan niya, pero halatang wala na siya sa mood.“Vanessa, are you okay?” tanong ng isa.“I’m fine,” sagot niya, pilit.Pero sa loob niya…Galit na galit siya.“H
Sa kabilang banda, malayo sa mansion ng Del Rosario, abalang-abala si Nathaniel sa kanyang opisina. Nakaupo siya sa harap ng malaking desk, punong-puno ng mga dokumento, contracts, at reports. Halos hindi na siya umuuwi, halos wala nang pahinga… lahat ng oras niya ibinuhos niya sa trabaho.Pero kahit ganoon…Iisa lang ang laman ng isip niya.Si Lira.Napahinto siya sa pagsusulat.Napatingin sa bintana.“Malapit na…” bulong niya.Mahigpit niyang hinawakan ang bolpen.“Kunting-kunti na lang… makukuha na kita ulit,” dagdag niya.Hindi niya alam kung paano…Hindi niya alam kung kailan eksakto…Pero sigurado siya.Hindi siya titigil.“I’ll make myself powerful enough… na kahit sino pa kalaban ko…” bulong niya.“…kaya kitang ipaglaban,” dagdag niya.Sa mga mata niya…May determinasyon.At may halong sakit.Samantala, sa mansion ng Del Rosario…Punong-puno ng ilaw ang buong paligid.May engrandeng party.Eleganteng music, chandeliers, at mga bisitang nakasuot ng mamahaling damit.Mga kamag-a
Chapter 109: Cracks Behind PerfectionKinahapunan na nang makabalik sina Vanessa at ang tita niya mula sa hot spring. Pagbaba pa lang nila ng sasakyan, agad sinalubong ng mga katulong ang dalawa. Bitbit nila ang mga paper bags ng mga mamahaling brand…. halatang hindi lang simpleng bonding ang nangyari.Sa loob ng mansion, tahimik si Lira na nakaupo sa sala. May hawak siyang libro pero hindi niya talaga binabasa. Nakatingin lang siya sa iisang pahina, tulala.Pagpasok ni Vanessa, napansin agad siya.“Still pretending to be calm?” bulong niya sa sarili habang ngumingiti.“Hi Lira,” bati ni Vanessa na parang walang bahid ng kahit anong masamang balak.Napatingin si Lira.“Hi,” maikling sagot niya.“Busy?” tanong ni Vanessa sabay upo sa katapat niya.Umiling si Lira.“Just thinking,” sagot niya.Napangiti si Vanessa.“About what?” usisa niya.Napatingin si Lira sa kanya.“Life,” sagot niya.Napatawa si Vanessa.“Ang lalim naman,” sabi niya.Tahimik ulit.Pero ang katahimikan nila…Hindi n
Kinaumagahan, tahimik ang mansion pero hindi pa rin nawawala ang bigat ng nangyari kahapon. Sa dining area, nakaupo ang mommy nila habang umiinom ng kape. Halatang may iniisip pa rin siya.Biglang bumukas ang pinto.Pumasok ang tita nila na si Ivy… elegante pa rin ang itsura, parang walang nangyari noong nakaraan.Napakunot ang noo ng mommy nila.“Ano’ng ginagawa mo dito?” diretso nitong tanong.Ngumiti si Ivy, parang walang bakas ng kahapon.“Nandito ako para sunduin si Vanessa,” sagot niya.“Why?” malamig na tanong ng mommy nila.“Magsho-shopping lang kami… bonding,” casual niyang sagot habang umuupo.“Hindi kailangan,” mabilis na sagot ng mommy nila.Tahimik si Vanessa na nakatayo sa gilid, pero dahan-dahan siyang lumapit.“Mom…” malambing niyang tawag.Napatingin ang mommy nila sa kanya.“Please… I just want to spend time with auntie,” sabi niya.Sandaling nag-isip ang mommy nila.“Vanessa…” sabi nito.“After what happened…”“Mom please,” putol ni Vanessa.“Wala namang masama kun
Lumipas ang ilang araw matapos ang nangyaring komprontasyon. Tahimik ang mansion, pero ramdam pa rin ang tensyon na parang nakabitin sa hangin. Hindi na muling bumalik ang tita nila, pero ang mga salitang binitawan nito ay tila nag-iwan ng sugat… lalo na kay Lira.Sa umaga, abala ang mga katulong sa paghahanda ng almusal. Sa mahabang dining table, nakaupo na si Vanessa, tahimik na umiinom ng kape habang nagche-check ng phone niya.Mukha siyang kalmado.Pero sa loob.Hindi…“Hindi pa rin siya umaalis…” bulong niya sa sarili.“Mas lalo pa siyang nagiging matapang,” dagdag niya, sabay higop ng kape.Sa kabilang banda, dahan-dahang bumaba si Lira mula sa hagdan. Simple lang ang suot niya… isang plain dress, walang kahit anong mamahaling alahas.Pero kahit ganun…May kakaibang elegance sa kanya.Napatingin si Vanessa.Napakunot ang noo.“Bakit parang… kahit anong gawin ko, hindi siya nawawala sa spotlight…” bulong niya.“Good morning,” mahina ngunit maayos na bati ni Lira habang umuupo sa
Lumipas ang mga araw na halos naging routine na para kay Lira ang buhay sa loob ng Del Rosario mansion. Maayos ang lahat sa panlabas… may pagkain, may silid, may mga taong handang mag-asikaso sa kanya. Pero sa loob niya, may kulang pa rin.Tahimik siyang naglalakad sa garden ng mansion. Mahangin, m
Sa kabilang banda, habang sinusubukan ni Lira na mag-adjust sa bagong mundo niya… may isang taong hindi pa rin tumitigil.Si Nathaniel.Mag-isa siyang nakatayo sa harap ng floor-to-ceiling window sa office niya. Tanaw niya ang buong city… mga ilaw, mga gusali, mga taong abala sa kanya-kanyang buhay
Tahimik ang buong mansion matapos ang eksena sa sala. Isa-isa nang naglakad palayo ang mga tao, pero si Lira… naiwan sa gitna ng napakalaking espasyo, parang hindi niya alam kung saan siya pupunta.Dahan-dahan siyang umakyat sa kwarto niya.Pagpasok niya, agad niyang isinara ang pinto.At doon….Tu
Biglang bumukas ang main door ng mansion.Napalingon ang lahat.Isang lalaki ang pumasok, may bitbit na maleta at halatang galing sa business trip. Maayos ang suot, matikas ang tindig, at halatang sanay sa pagiging authoritative.“Daddy!” sigaw ni Vanessa sabay takbo papalapit dito.Agad niya iton







