LOGINLumipas ang ilang araw pero hindi pa rin bumababa ang tensyon sa pagitan ng dalawang pamilya. Lalong lumala ang sitwasyon ng Del Rosario Group habang patuloy namang umaangat ang kumpanya ni Nathaniel.Sa mansion…Mas naging tahimik si Lira.Hindi na siya gaanong lumalabas ng kwarto. Kung minsan, nasa garden lang siya, nakatingin sa malayo, parang may hinahanap na hindi niya mahanap.“Miss Lira…” maingat na tawag ng kasambahay.Napalingon siya.“Nandito po si ma’am sa sala. Pinapatawag po kayo,” sabi nito.Tumango si Lira.Pagdating niya sa sala…Nakita niya ang mommy niya na nakaupo, tahimik, pero halatang may iniisip.“Mom…” mahina niyang tawag.Napatingin ang mommy niya at ngumiti.“Come here,” sabi nito.Lumapit si Lira at umupo sa tabi niya.“Are you okay?” tanong ng mommy niya.Saglit siyang natahimik.“I don’t know…” sagot niya.Hinawakan ng mommy niya ang kamay niya.“You can tell me,” sabi nito.Napapikit si Lira.“I feel trapped,” bulong niya.Natahimik ang mommy niya.“I wan
Tahimik ang buong mansion ng Del Rosario pero ramdam ang bigat ng hangin sa loob. Parang may paparating na bagyo… hindi mo pa nakikita, pero alam mong darating.Nasa sala si Lira, nakaupo sa sofa habang hawak ang isang libro pero hindi naman siya nagbabasa. Paulit-ulit lang siyang nakatitig sa isang pahina.Wala sa focus ang isip niya.Biglang bumukas ang pinto.“Miss Lira…” sabi ng isang kasambahay.Napatingin siya.“Sir is calling for you. Sa study room po,” dagdag nito.Napahigpit ang hawak ni Lira sa libro.“Okay…” mahina niyang sagot.Dahan-dahan siyang tumayo.Habang naglalakad siya papunta sa study room…Pakiramdam niya mas bumibigat ang bawat hakbang.Pagdating niya sa harap ng pinto…Huminga siya ng malalim.Saka kumatok.“Come in,” malamig na boses ng daddy niya.Pagpasok niya…Nandoon ang daddy niya, nakatayo sa may bintana, nakatalikod.“Pinatawag niyo po ako?” sabi ni Lira.Dahan-dahan itong humarap.“So… you met him,” sabi nito.Nanlaki ang mata ni Lira.Hindi siya sumag
Maagang umalis si Nathaniel sa opisina niya. Walang paalam, walang schedule… diretso lang siya sa pupuntahan niya.Sa isip niya, iisa lang ang goal.Kunin si Lira.Hindi na siya maghihintay.Hindi na siya magpapigil.Pagdating niya sa headquarters ng Del Rosario Group, agad siyang sinalubong ng mga empleyado. Halata ang tensyon sa paligid.“Sir Nathaniel…” bati ng receptionist, medyo kinakabahan.“I’m here to see Mr. Del Rosario,” diretsong sabi niya.Ilang minuto lang…Pinapasok siya sa office.Pagbukas ng pinto…Nakita niya ang daddy ni Lira, nakaupo sa swivel chair, kalmado pero halatang mayabang.“Well, well…” nakangising sabi nito.“To what do I owe this visit?”Tahimik na pumasok si Nathaniel.Diretso ang tingin.“I’m here for Lira,” sabi niya.Napatawa ang daddy nito.Malakas.Mapanlait.“You?” sabi nito habang nakatingin sa kanya mula ulo hanggang paa.“You think you have the right?” dagdag pa niya.Hindi sumagot si Nathaniel.“You don’t deserve her,” tuloy ng daddy ni Lira.“
Kinaumagahan, tahimik ang buong mansion ng Del Rosario. Hindi tulad ng mga nakaraang araw na puno ng ingay at galaw, ngayon ay tila may mabigat na hangin na bumabalot sa buong bahay.Nasa dining area si Lira, tahimik na umiinom ng kape. Simple lang ang suot niya, walang make up, at halatang kulang sa tulog.Hindi siya mapakali.Kahit natanggal na ang problema tungkol sa kasal…May naiwan pa ring bigat sa dibdib niya.“Good morning.”Napatingin siya.Nakatayo sa harap niya si Marcus.“Kuya…” mahina niyang bati.Umupo ito sa tapat niya.“You didn’t sleep well, did you?” tanong nito.Napangiti si Lira ng pilit.“I’m fine,” sagot niya.Tiningnan siya ni Marcus ng diretso.“You’re a bad liar,” sabi nito.Napayuko si Lira.Tahimik silang dalawa sandali.Hanggang sa nagsalita si Marcus.“Was it him?” tanong niya.Nanlaki ang mata ni Lira.Hindi siya sumagot…Pero sapat na ang katahimikan niya.Napabuntong hininga si Marcus.“Nathaniel…” bulong niya.Napapikit si Lira.“I told you…” sabi ni M
Naiwan si Nathaniel mag-isa sa loob ng hotel room. Tahimik ang paligid pero ang isip niya… magulo, puno ng galit at determinasyon.Nakatayo siya sa may bintana, nakatingin sa city lights. Mahigpit ang hawak niya sa phone niya.“She chose to leave…” bulong niya.Pero sa kabila nun…Hindi siya susuko.“No… this isn’t over,” sabi niya sa sarili.Agad niyang tinawagan ang secretary niya.“Sir?” sagot nito.“Prepare everything. I want all the files… lahat ng impormasyon tungkol sa governor at sa anak niya,” diretsong utos niya.“Sir… are you sure?” tanong ng secretary.“Once we release this… there’s no turning back.”Malamig ang boses ni Nathaniel.“I don’t care. Destroy them.”Sa loob ng ilang oras, kumilos ang team niya. Lahat ng ebidensya… tinipon, inayos, at ipinasa sa media.Hindi lang ang pagiging bayolente ng anak ng governor ang nailabas…Kundi pati ang corruption ng governor mismo.Pagwawaldas ng tax. Illegal transactions. Hidden crimes.Lahat.Ilang oras lang ang lumipas…Sumabog
Kinaumagahan, marahang pumasok ang sinag ng araw sa loob ng hotel room. Tahimik ang paligid, tanging mahihinang tunog ng city ang maririnig mula sa labas.Nakatulog si Lira sa dibdib ni Nathaniel, mahigpit ang yakap nito sa kanya na parang ayaw siyang pakawalan. Ang isang kamay ni Nathaniel ay nakapulupot sa bewang niya habang ang isa naman ay nakahawak sa buhok niya.Unti-unting nagising si Lira.Dahan-dahan niyang iminulat ang mata niya.Sandaling natigilan siya.Parang gusto niyang manatili sa sandaling iyonTahimik.Payapa.Walang problema.Walang pressure.Pero agad bumalik ang lahat.Ang kasal.Ang banta sa nanay niya.Ang pamilya niya.Napapikit siya.“Hindi pwede…” bulong niya sa sarili.Dahan-dahan siyang gumalaw para makawala sa yakap ni Nathaniel.Pero bago pa siya tuluyang makaalis…Mas lalo siyang hinigpitan ni Nathaniel.“Don’t leave…” bulong nito, hindi pa dilat ang mata.Napahinto si Lira.“Nathaniel…” mahina niyang tawag.Dahan-dahang nagising si Nathaniel.Pagmulat n
Maagang nagising si Lira kinabukasan, ngunit sa pagkakataong ito, hindi na siya nabigatan sa paggising. May kakaibang gaan kahit papaano, parang unti-unting bumabalik ang normalidad sa kabila ng lahat ng nangyari. Tahimik siyang bumangon at inayos ang sarili bago lumabas ng kwarto.Sa kusina, nada
Hindi naging madali ang umaga.Maagang nagising si Lira.Hindi dahil sa maayos ang tulog niya…Kundi dahil hindi siya nakatulog ng maayos.Dahan-dahan siyang bumangon.Tahimik.Maingat na hindi magising si Nathaniel.Pero bago pa siya tuluyang makatayo…Narinig niya ang boses nito.“Leaving already
Hindi alam ni Lira kung paano siya nakarating sa apartment.Parang naglakad lang siya nang walang direksyon.Parang wala siyang pakiramdam.Pagpasok niya sa loob…Tahimik.Walang tao sa sala.Huminga siya nang malalim at dahan-dahang sumandal sa pinto.Napapikit.Pero kahit anong pilit niya…Hindi
Hindi na nakatiis si Lira.Matapos ang ilang araw na pilit niyang pinipigilan ang sarili, matapos ang lahat ng nalaman niya… hindi na niya kayang manahimik pa.Kailangan niyang malaman ang totoo.Kailangan niyang harapin si Rosilda.Hapon nang makarating si Lira sa bahay.Tahimik ang paligid.Pero







