MasukKinabukasan, mas maaga pa sa usual ang gising ni Lira. Hindi dahil sa ginhawa ng tulog niya… kundi dahil halos wala siyang tulog buong gabi.Nakaupo siya sa harap ng salamin, nakatitig sa sarili niyang reflection.“Is this really me now?” mahina niyang bulong.Mas matalim ang mata niya ngayon. Mas tahimik ang mukha, pero ramdam ang bigat sa loob.Sa labas ng kwarto, kumakatok ang kasambahay.“Miss Lira, breakfast is ready.”“Coming,” sagot niya.Paglabas niya sa hallway, ramdam niya ang kakaibang atmosphere sa mansion.May bulungan.May tensyon.May inaabangang mangyayari.Pagpasok niya sa dining area…Nandoon ang mommy niya at si Vanessa.Tahimik.Pero halatang hindi comfortable.“Good morning,” sabi ni Lira.“Morning,” sagot ng mommy niya, medyo pilit ang ngiti.Si Vanessa naman…Sumulyap lang.Walang bati.Umupo si Lira.Habang kumakain sila, biglang nagsalita ang mommy niya.“May meeting later with investors,” sabi nito.Napatingin si Lira.“About the company?” tanong niya.Tumang
Paglabas ni Lira mula sa office ng daddy niya, halos lahat ng empleyado napapatingin sa kanya. Hindi dahil sa damit niya. Hindi dahil sa mukha niya.Kundi dahil sa aura niya.May kakaiba.Parang hindi na siya yung dating mahiyain at tahimik na babae na kakarating lang sa pamilya Del Rosario.Mas matatag.Mas malamig.At mas mahirap tapakan.Pagkasara ng elevator doors, saka lang siya napahinga nang malalim.Nanginginig pa rin ang kamay niya.Hindi dahil sa takot…Kundi dahil sa adrenaline.Hindi niya akalaing kaya niyang sagutin ang daddy niya nang ganoon.“Miss Lira?”Napalingon siya.Isa sa mga empleyado ang lumapit sa kanya.“You did great earlier,” mahina nitong sabi.Nagulat si Lira.“H-Ha?” natigilan niyang sabi.Ngumiti ang babae.“Marami po sa amin ang natatakot kay sir,” sabi nito.“But you stood your ground.”Hindi agad nakasagot si Lira.“Thank you…” mahina niyang sabi.Pero bago pa siya makaalis…Biglang bumukas ang elevator.At bumungad…Si Vanessa.Naka-eleganteng dress
Gabi na nang bumalik si Lira sa loob ng mansion. Tahimik ang paligid pero ramdam niya… may nagbago na.Hindi na siya yung Lira na tahimik lang na sumusunod.Hindi na siya yung Lira na umiiyak sa sulok.Habang naglalakad siya sa hallway, napansin siya ng ilang kasambahay. Nagulat sila sa aura niya.Mas kalmado.Mas matatag.Pero mas delikado.Pagdaan niya sa sala…Nakita niya si Vanessa, nakaupo habang umiinom ng wine.“Well… look who’s back,” nakangiting sabi nito.Hindi na siya pinansin ni Lira.Tumayo si Vanessa.“Attitude ka na ngayon?” pang-aasar niya.Huminto si Lira.Dahan-dahan siyang humarap.“At least ngayon… may dahilan na ako,” malamig niyang sagot.Natigilan si Vanessa.Napangisi ito.“I see… so the trash learned how to talk back,” sabi nito.Napataas ang kilay ni Lira.“Funny,” sabi niya.“You’re still the same… pretending to be something you’re not,” dagdag niya.Napakuyom ang kamao ni Vanessa.“Careful, Lira,” malamig nitong sabi.“You’re still in our house.”Ngumiti si
Lumipas ang ilang araw pero hindi pa rin bumababa ang tensyon sa pagitan ng dalawang pamilya. Lalong lumala ang sitwasyon ng Del Rosario Group habang patuloy namang umaangat ang kumpanya ni Nathaniel.Sa mansion…Mas naging tahimik si Lira.Hindi na siya gaanong lumalabas ng kwarto. Kung minsan, nasa garden lang siya, nakatingin sa malayo, parang may hinahanap na hindi niya mahanap.“Miss Lira…” maingat na tawag ng kasambahay.Napalingon siya.“Nandito po si ma’am sa sala. Pinapatawag po kayo,” sabi nito.Tumango si Lira.Pagdating niya sa sala…Nakita niya ang mommy niya na nakaupo, tahimik, pero halatang may iniisip.“Mom…” mahina niyang tawag.Napatingin ang mommy niya at ngumiti.“Come here,” sabi nito.Lumapit si Lira at umupo sa tabi niya.“Are you okay?” tanong ng mommy niya.Saglit siyang natahimik.“I don’t know…” sagot niya.Hinawakan ng mommy niya ang kamay niya.“You can tell me,” sabi nito.Napapikit si Lira.“I feel trapped,” bulong niya.Natahimik ang mommy niya.“I wan
Tahimik ang buong mansion ng Del Rosario pero ramdam ang bigat ng hangin sa loob. Parang may paparating na bagyo… hindi mo pa nakikita, pero alam mong darating.Nasa sala si Lira, nakaupo sa sofa habang hawak ang isang libro pero hindi naman siya nagbabasa. Paulit-ulit lang siyang nakatitig sa isang pahina.Wala sa focus ang isip niya.Biglang bumukas ang pinto.“Miss Lira…” sabi ng isang kasambahay.Napatingin siya.“Sir is calling for you. Sa study room po,” dagdag nito.Napahigpit ang hawak ni Lira sa libro.“Okay…” mahina niyang sagot.Dahan-dahan siyang tumayo.Habang naglalakad siya papunta sa study room…Pakiramdam niya mas bumibigat ang bawat hakbang.Pagdating niya sa harap ng pinto…Huminga siya ng malalim.Saka kumatok.“Come in,” malamig na boses ng daddy niya.Pagpasok niya…Nandoon ang daddy niya, nakatayo sa may bintana, nakatalikod.“Pinatawag niyo po ako?” sabi ni Lira.Dahan-dahan itong humarap.“So… you met him,” sabi nito.Nanlaki ang mata ni Lira.Hindi siya sumag
Maagang umalis si Nathaniel sa opisina niya. Walang paalam, walang schedule… diretso lang siya sa pupuntahan niya.Sa isip niya, iisa lang ang goal.Kunin si Lira.Hindi na siya maghihintay.Hindi na siya magpapigil.Pagdating niya sa headquarters ng Del Rosario Group, agad siyang sinalubong ng mga empleyado. Halata ang tensyon sa paligid.“Sir Nathaniel…” bati ng receptionist, medyo kinakabahan.“I’m here to see Mr. Del Rosario,” diretsong sabi niya.Ilang minuto lang…Pinapasok siya sa office.Pagbukas ng pinto…Nakita niya ang daddy ni Lira, nakaupo sa swivel chair, kalmado pero halatang mayabang.“Well, well…” nakangising sabi nito.“To what do I owe this visit?”Tahimik na pumasok si Nathaniel.Diretso ang tingin.“I’m here for Lira,” sabi niya.Napatawa ang daddy nito.Malakas.Mapanlait.“You?” sabi nito habang nakatingin sa kanya mula ulo hanggang paa.“You think you have the right?” dagdag pa niya.Hindi sumagot si Nathaniel.“You don’t deserve her,” tuloy ng daddy ni Lira.“
Habang papalapit ang sasakyan sa old mansion, mas lalong bumibigat ang pakiramdam ni Lira. Tahimik lang siya sa upuan, magkasalikop ang kanyang mga kamay sa kandungan habang nakatingin sa labas ng bintana. Ang dating simple at maaliwalas na biyahe kanina ay napalitan ng kaba na hindi niya maipaliwa
Maagang nagising si Lira kinabukasan, ngunit sa pagkakataong ito, hindi na siya nabigatan sa paggising. May kakaibang gaan kahit papaano, parang unti-unting bumabalik ang normalidad sa kabila ng lahat ng nangyari. Tahimik siyang bumangon at inayos ang sarili bago lumabas ng kwarto.Sa kusina, nada
Hindi naging madali ang umaga.Maagang nagising si Lira.Hindi dahil sa maayos ang tulog niya…Kundi dahil hindi siya nakatulog ng maayos.Dahan-dahan siyang bumangon.Tahimik.Maingat na hindi magising si Nathaniel.Pero bago pa siya tuluyang makatayo…Narinig niya ang boses nito.“Leaving already
Maagang nagising si Lira.Hindi dahil sa maayos ang tulog niya…Kundi dahil hindi siya makatulog.Magdamag siyang nakatulala sa kisame, paulit-ulit na iniisip ang lahat ng nangyari. Pero sa halip na mas lalo siyang malunod…May nabuo sa kanya.Isang desisyon.Magiging normal ako…bulong niya sa s







