CHAPTER 3: PRIVATE MOMENT AND PLAYFUL TEXT

Saffronia POV

Pagkatapos nilang umalis ni Papa at Ninong Magnus ay agad akong tumakbo papunta sa aking kwarto at tiniklop ko ng mahigpit ang pinto. Hinila ko rin yung kurtina ng bintana para hindi makita ng sinuman kung ano ang gagawin ko. Nakaupo ako sa kama at hawak ang aking cellphone, iniisip pa rin yung mga nangyari kanina sa kusina – yung kamay ni Magnus na gumagalaw sa ilalim ng mesa, yung paraan niya na hinahawakan ako ng parang ako lang ang meron siya, yung ngisi niya na parang alam niyang nagustuhan ko lahat yun.

Ramdam ko pa rin yung init sa katawan ko – parang may apoy na naglalagablab sa loob ko at hindi ko alam kung paano ko mapapatay yun. Bumangon ako at pumunta sa salamin, tinitignan ang sarili ko na nakasuot pa rin ng shirt ni Magnus. Sobrang laki nito pero para bang bumabalot siya ng init at bango ng lalaki na iyon. Inayos ko yung buhok ko tapos hinubad ko na lang yung panty ko at itinapon sa kama.

Uupo na sana ako ulit nang mapatingin ako sa aking cellphone na nasa bedside table. Bigla akong nagkaroon ng ideya – isang bagay na hindi ko pa nagagawa dati pero parang tama lang ngayon. Kinuha ko yung phone at binuksan ko yung camera app. Itinaas ko ito at kinunan ko ng litrato ang sarili ko – nakasuot ng shirt ni Magnus, buhok na medyo gulo, at may bahaging katawan na nakikita. Hindi ako naglagay ng filter o ano pa man – gusto kong makita niya ako ng totoo.

Pagkatapos kong kumuha ng litrato ay agad kong binuksan yung messenger at hinanap ko yung chat namin ni Magnus. Ipinadala ko yung litrato tapos nagtype ako ng mensahe: “Remember what you started earlier? I can’t stop thinking about it.”

Pinindot ko yung send button at agad kong ibinaba ang phone sa kama. Napahiga ako at nagsimulang hawakan ang sarili ko – una sa aking leeg, pagkatapos ay pababa papunta sa aking dibdib. Ramdam ko yung tibok ng puso ko na parang gusto nang lumabas sa dibdib ko. Inayos ko yung shirt ni Magnus para mas makita niya kung ano ang ginagawa ko, tapos simulan kong hawakan ang sarili ko sa lugar na alam kong makakapagpapasaya sa akin.

Habang ginagawa ko yun ay biglang tumunog ang aking cellphone – may bagong mensahe mula kay Magnus. Agad kong kinuha ito at binuksan:

“You’re killing me right now Saffy. Your dad just brought me to his favorite car shop and we’re surrounded by mechanics. I had to pretend I’m checking out tires while trying so hard not to show how turned on I am.”

Napangiti ako ng malakas tapos tumawa pa ako. Iniisip ko pa lang yung itsura ni Magnus na sinusubukang itago yung nararamdaman niya habang kasama ang tatay ko ay nakakatuwa na. Kinuha ko ulit yung camera at kinunan ng isa pang litrato – mas malapit na at mas malinaw ang mga detalye. Ipinadala ko yun tapos nagtype ulit ako:

“Sorry not sorry. You started this kanina, remember? Now you have to deal with it while you’re with Papa.”

Mabilis lang ang sagot niya:

“You little troublemaker. Your dad is asking me if I’m okay because I keep shifting in my seat. Told him my back is hurting but honestly? I just want to leave here right now and run to your room.”

“Then come home na,” sagot ko tapos kinunan ko pa ng isa pang litrato habang hawak ko yung shirt niya. “I’m waiting for you. All alone here.”

Habang naghihintay ako ng sagot ay hindi ko napigilan na ipagpatuloy ang ginagawa ko. Hinawakan ko ang sarili ko ng mas mabilis, iniisip ko na si Magnus mismo ang gumagawa nun sa akin. Naririnig ko pa yung boses niya sa utak ko – yung mahinahon at makalupit na boses na parang binabati ako ng pangalan niya. Biglang naramdaman kong malapit na akong maabot ang rurok, at sa eksaktong oras na iyon ay tumunog ulit ang aking cellphone.

Binuksan ko ito at nakita ko yung mensahe niya:

“Your dad just said he’s going to talk to the manager about getting a discount. I’m hiding in the bathroom right now because I couldn’t take it anymore. That last photo you sent… you look so beautiful I can barely control myself.”

Sunod sunod pa ang mensahe niya:

“I’m counting every minute until I can get out of here. Promise me you’ll wait for me okay? I have so many things I want to do to you – things I’ve been dreaming about for years.”

“I’ll wait Ninong… I mean Magnus,” sagot ko tapos nagdagdag pa ako ng emoji na ngumunguya ng lollipop. “Hurry up please. I don’t think I can wait much longer.”

“Just a few more minutes baby,” sagot niya. “And don’t you dare finish without me. I want to be the one to make you feel good – all of you.”

Napangiti ako at ibinaba ang phone sa kama. Humiga ako ng tahimik at hinintay ang mga sandali hanggang sa makauwi siya. Ramdam ko pa rin yung init sa katawan ko pero ngayon ay may kasama na itong pag-asa at paghihintay. Hindi ako makapaniwala na ako ito – yung dati nang tahimik at mahinhin na guro na ngayon ay nagpapadala ng litrato sa lalaking tinatawag na ninong at naghihintay na makasama siya ulit.

Mga kalahating oras pa ang lumipas bago ko narinig yung tunog ng kotse ni Papa na bumalik. Naririnig ko yung boses nila habang nag-uusap sa baba, tapos biglang naramdaman kong may kumakatok ng mahinahon sa pinto ng aking kwarto.

“Saffy? It’s me,” Boses ni Magnus na mahina lang.

Agad akong tumayo at tinanggal ko yung kurtina ng bintana para makita kung wala bang iba. Pagkatapos ay binuksan ko ng kaunti ang pinto at pumasok siya agad, agad din niyang tiniklop yun ng mahigpit.

Nakatayo siya sa harap ko habang hawak niya ang kanyang sinturon. Kitang kita ko yung pagkainis sa mukha niya at yung paraan ng kanyang pagtingin sa akin na parang ako lang ang meron sa mundo.

“You really like teasing me huh?” Sabi niya ng mahinahon pero ramdam ko yung tensyon sa boses niya. “Sending me those photos while I’m with your dad… you have no idea how hard it was to keep my cool.”

Napangiti ako at lumapit sa kanya. Hinawakan ko siya sa leeg at hinalikan siya ng mabilis sa labi. “But you liked it right? I could tell from your messages.”

He pulled me closer to him and kissed me deeply – yung halik na parang gustong kunin niya lahat ng hininga ko. “Liked it? I loved it. But now… I’m here to collect what you owe me.”