From Ninong To Mr. Right

Saffronia POV

Ang unang bagay na naramdaman ko ay yung bigat sa tabi ko na parang punong kahoy na nakapatong sa aking katawan. Bumukas ako ng mga mata pero ang liwanag ng araw mula sa bintana ay sobrang sakit sa mga mata ko kaya muli akong pumikit. Naririnig ko pa yung tibok ng puso ko na parang drumbeat sa loob ng tenga ko, at ramdam ko pa rin yung kakaibang pakiramdam sa buong katawan ko parang pinagtagpi-tagpi ako ng isang taong hindi marunong magtahi.

“Good morning, sunshine.”

Napamulat ako bigla ng mariin nang marinig yung boses na iyon. Nilingon ko siya at doon ko nakita ang mukha niya si Magnus Saturnino Valencia III o mas kilala ko bilang Ninong Magnus. Nakahiga siya sa tabi ko, nakasandal sa kanyang kanang braso habang nakatitig sa akin ng may ngisi sa labi. Nakatanggal yung unan niya kaya kita ko yung mga tattoo niya sa leeg at balikat isang mahabang bulaklak na rosas na umaabot mula sa kanyang tainga hanggang sa kanyang dibdib, at sa ibaba nun ay isang letra na “S” na may mga alon sa paligid.

“Ninong?” Sabi ko ng mahina, tapos biglang napahawak ako sa ulo ko kasi parang may tumatakbong mga kabayo sa loob nun. “Anong… anong nangyari?”

He laughed yung deep at husky na tawa niya na dati kong iniisip na parang boses lang ng mga artista sa pelikula. “Well let’s see. You showed up at my club last night looking absolutely stunning in that red dress you probably spent hours picking out. You had way too many tequila shots with your friends, kept calling me ‘Ninong Hotstuff’, and then… well, you kind of dragged me to the back room and said you’ve been wanting me since your eighteenth birthday party.”

Nanlaki naman yung mga mata ko at agad akong napaupo, nakatakip sa bibig ko. Naririnig ko pa yung mga salita niya pero parang nasa malayong lugar lang. Ang hirap tanggapin na ako yun ako si Saffronia “Saffy” Dela Cruz, ang tahimik at maingat na guro ng kindergarten na palaging nakaayos ang buhok at laging nakasuot ng maayos na damit. Hindi ako yung taong basta basta hihila ng lalaki sa kwarto tapos gagawin yung mga bagay na hindi mo makakalimutan kahit gusto mo pa.

“Wait wait wait,” Sabi ko tapos napatingin ako sa kama wala kaming saplot na suot. “Did we… did we really…?”

“We did,” Sabi niya tapos tumayo siya ng dahan dahan, tapos kumuha ng kumot para ibalot sa katawan niya. Napaiwas ako ng tingin pero hindi ko napigilan na tingnan ng konti ang lakas ng katawan niya, parang sine-training niya yun araw araw. “And for the record, you were the one who took control most of the time. Kept saying things like ‘I’ve waited so long for this’ and ‘You’re not just my Ninong’.”

Napaupo ako ulit at biglang naramdaman kong gusto kong umiyak. Hindi dahil sa sinaktan niya ako hindi naman, ramdam ko pa yung mga halik niya sa leeg ko at yung paraan niya na inalagaan ako pero dahil sa kung ano itong mangyayari pagkatapos nito. Si Ninong Magnus ay ang kaibigan ng tatay ko mula pa noong high school. Noong ikinasal ang mga magulang ko, siya ang naging ninong ko sa kasal. Tapos noong nagka-eighteenth birthday ako, siya pa yung nagbigay sa akin ng unang kotse ko. Siya yung taong lagi kong nakikita sa mga pagtitipon ng pamilya, yung taong lagi kong sinusundan ng tingin pero pinipigilan ko kasi baka masabi ng iba na may gusto ako sa ninong ko.

“I’m so sorry,” Sabi ko ng mahina tapos napayakap ako sa sarili ko. “Hindi ko alam kung bakit ako naging ganun kagabi. Nagcelebrate kami ng promotion ng isa kong kaibigan tapos bigla na lang akong nalasing tapos…”

“Hey hey hey,” Sabi niya tapos lumapit siya sa akin at hinawakan niya yung balikat ko. “Don’t apologize okay? I’m not mad at you. In fact… well, let’s just say I’ve been waiting for this too.”

Napatingin ako sa kanya ng gulat. “Huh? What do you mean?”

He sat down beside me on the bed, still wrapped in the blanket. “Saffy, I’ve known you since you were a little kid running around in pigtails and chasing butterflies in your backyard. But when you turned eighteen… damn, I remember seeing you in that white dress at your party and thinking ‘Where did that little girl go?’. I’ve been trying to keep my distance ever since because you’re my goddaughter and your dad would literally kill me if he found out I had feelings for you.”

“Feelings?” Sabi ko tapos napahawak ako sa mukha ko. “You mean… you like me? Like, more than just a goddaughter?”

“Like you have no idea,” Sabi niya tapos tumawa ulit. “Last year when you brought that loser boyfriend to the family reunion, I wanted to punch him in the face every time he put his arm around you. He didn’t deserve you he was looking at every other girl in the room while you were busy talking about how much you loved him.”

Alam ko naman na hindi maganda yung dating boyfriend ko si Marcus na mas pinili pa yung trabaho niya sa ibang bansa kaysa sa amin. Pero hindi ko inakala na napapansin yun ni Ninong Magnus. Akala ko lagi lang siyang busy sa kanyang club at sa kanyang negosyo ng mga bar. Akala ko wala siyang pake alam sa kung ano ang nangyayari sa buhay ko.

“So what now?” Sabi ko tapos napatingin ako sa bintana. Nakikita ko na yung mga sasakyan na dumadaan sa kalsada, at naririnig ko na yung ingay ng mga kalapit na bahay. “Pag alam ng tatay ko at ng nanay ko na nagawa natin ito… baka hindi na nila ako makausap. Baka ituring na akong masamang tao.”

“Hey, look at me,” Sabi niya tapos hinawakan niya yung mukha ko para ipuwesto sa kanya ang tingin ko. “First of all, we’re not blood related okay? Your parents just asked me to be your godfather because we’re close friends. There’s no legal or family tie that says we can’t be together. Second… do you regret what happened last night?”

Huminga ako ng malalim at iniisip ko yung mga nangyari kagabi. Hindi ko maalala lahat pero alam kong masaya ako. Alam kong naramdaman ko yung pagmamahal at pag-aalaga niya sa akin. Hindi siya parang ibang lalaki na basta na lang gagawin yun tapos iiwan ka na lang. Siya yung taong inalalayan ako ng mabuti, yung taong tinanong niya ako ng maraming beses kung okay lang ba ako, yung taong hinalikan niya ako ng dahan dahan parang ako yung pinakamahalagang bagay sa mundo.

“No,” Sabi ko ng mahinahon tapos tumingin ako ng diretso sa mga mata niya. “Hindi ako nagsisisi. Kahit na alam kong mali ito sa paningin ng iba, hindi ako nagsisisi na ginawa natin yun.”

He smiled at me yung ngiting parang binigyan ako ng buong mundo. “Good, because I don’t regret it either. And you know what? I’m tired of pretending that I don’t care about you. I’m tired of watching other guys try to be with you when I know I can treat you better than all of them combined.”

“Pero Ninong… Magnus…” Sabi ko tapos napahawak ako sa kamay niya. “Paano tayo haharapin sa mga tao? Paano kung hindi tayo tanggapin ng pamilya ko? Paano kung sabihin nila na sinamantala mo ako dahil mas matanda ka sa akin?”

“I’m thirty five and you’re twenty five,” Sabi niya tapos hinawakan niya yung kamay ko ng mahigpit. “That’s a ten year age gap, not a lifetime. And I would never, ever take advantage of you. Last night was mutual you were the one who made the first move remember? As for your family… well, we’ll just have to tell them the truth. Your dad might be mad at first, maybe even punch me in the face, but he knows me better than anyone. He knows I would never hurt you.”

Biglang may kumatok sa pinto tapos naririnig namin yung boses ng babae. “Boss? Sorry to interrupt but we have a meeting with the suppliers in an hour. Also, there are some reporters outside asking about the party last night.”

“Tell them I’ll be there in thirty minutes,” Sigaw ni Magnus tapos tumingin siya sa akin. “That’s my assistant, Mia. She’s been with me for five years now she can keep a secret if we need her to.”

Napatingin ako sa damit ko na nakakalat sa sahig yung pulang damit ko na binili ko pa naman para sa okasyon na yun. Tapos nakita ko yung mga sapatos ko at yung aking pitaka na nasa lamesa. Parang biglang bumalik sa akin yung katotohanan ako ay isang guro na dapat nasa bahay ngayon para maghanda ng lesson plan para sa susunod na linggo, pero narito ako sa kwarto ng isang lalaki na tinatawag kong ninong, tapos hindi pa namin alam kung paano haharapin ang sitwasyon.

“Here,” Sabi ni Magnus tapos binigyan niya ako ng kanyang damit isang malaking white shirt na may pangalan ng kanyang club na nakasulat. “You can wear this for now. I’ll ask Mia to buy you some new clothes if you want, or we can drive to your place so you can get changed.”

“Pwede bang dalhin mo na lang ako sa bahay ko?” Sabi ko tapos sinuot ko yung shirt niya sobrang laki nito pero bango naman. “Kailangan kong magbihis at baka mag-alala na rin ang nanay ko kung hindi ako umuwi kagabi.”

“Of course,” Sabi niya tapos tumayo siya at nagsimulang magbihis. “I’ll drive you home myself. And Saffy? Before we go out there… I want you to know that I’m serious about this. About us. I know it’s going to be hard, but I’m willing to do whatever it takes to be with you.”

Napahawak ako sa dibdib ko at naramdaman kong tumibok ng mabilis ang puso ko. Hindi ako makapaniwala na ang lalaking pinapangarap ko mula pa noong ako ay binata pa ay nandito ngayon, nagsasabi na gusto niya akong makasama. Pero alam ko rin na hindi ito magiging madali may maraming hadlang na kailangan nating lampasan, lalo na ang pamilya namin.

“Magnus,” Sabi ko tapos lumapit ako sa kanya at hinawakan ko yung braso niya. “Thank you. For everything. For last night… for being honest with me… for not making me feel bad about what happened.”

He pulled me closer to him and kissed my forehead – yung halik na parang binibigyan ka ng lakas at pag-asa. “You don’t have to thank me for anything okay? You’re an amazing woman, Saffy. And I’ve been waiting too long to let you go now.”

Biglang may kumatok ulit sa pinto. “Boss? The suppliers are here na po.”

“Just give me five more minutes Mia!” Sigaw niya tapos tumingin siya sa akin. “Ready ka na ba? Baka hindi ka makapagpigil na mapaiyak pag nakita mo na ang nanay mo.”