3

'sorry flor wala na kasing pera si daddy. sa susunod bibilhan kita, okay ba?' dahan dahan namang tumango ang batang babae at ngumiti ng malawak.

________

'happy 1st monthsary, love' nakangiting usal ng isang dalaga sa binata habang ito'y may dalawang red velvet na cake.

'thank you flor' binaba naman ni flor ang cake at lumapit sa kaniyang nobyo.

'may problema ba tayo love? bakit parang may iniisip ka?'

'No, wala lang'to. I'm sorry Florence hindi ako pwedeng sumama sayo para i celebrate yung monthsary natin. marami kasi akong gagawin at sobra nadin kasi sumasakit ang ulo ko' nawala naman sa mukha nito ang ngiti at mabilis bumagsak ang dalawa niyang balikat.

'ayos ka lang ba? Gusto mo dalin na kita sa hospi—'

'please florence. hayaan mo muna akong magpahinga' 

Napabuntong hininga na lamang si Florence bago dahan dahang tumayo sa pagkakaupo.

'okay, aalis na ako. magpagaling ka love, babalik ako dito mamaya'

'No, huwag ka ng bumalik. gusto ko mapag-isa and please. padala narin yang cake mo busog ako' kagad labing lumabas ng condo si florence habang dala-dala nito ang red velvet na pinagsikapan nitong gawin buong magdamag. 

"Nanay! Nanay! NANAY!" mabilis akong napaupo galing sa pagtulog habang ako'y humihingal ng malalim. 

Ang bilis ng tibok ng puso ko. bakit ko napapanaginipan yun? Isa ba yun sa ala-alang nakalimutan ko? Pero sino si Florence?

"Nanay okay lang po ba kayo?" Tanong ni nathan.

"Oo nak okay lang si nanay, natakot ka ba?"

"Opo, akala ko po kung anong nangyari sa inyo. huwag niyo na po kaming tatakutin nanay, ayaw po namin kayong mawala" napangiti ako bago hinila si nathan para mayakap.

"Hindi naman mawawala si nanay anak. gusto kong makasama kayo hanggang paglaki at makapag asawa kayo at magkaroon ako ng mga apo at apo sa tuhod" pang aasar ko.

"Nanay naman" nakangusong asik nito na siyang ikinatawa ko.

____

SOMEONE'S POV

I saw Florence. I'm not wrong, it's her. She is my sister. 

Hindi ko napigilang hindi mapangiti pero bigla din iyon nawala ng maalala ko kung paano niya ako tignan.

Why doesn't she know me? did something happen to my sister when we all hurt her? 

Mabilis kong ginulo ang aking buhok bago tinungo muli ang tindahan. nakita ko doon ang babaeng tinawag niyang ate kikay na kinukuwa na ang kaniyang mga gamit. Nang lumingon ito ay nanlaki ang kaniyang mga mata.

"Kayo po pala, may kailangan ba kayo sir?" Kunot noong tanong nito.

"Can I ask a question?"

"Sure, unsa imong gipangutana?" aniya sa ibang linggwahe.

Ako naman ang kunot nuong tinitigan siya. What did she say?

"Sorry but I don't know what you said. You can speak Tagalog, Miss"

"Of course sir, ano po ba ang itatanong ninyo? dalian nyo kailangan ko ng umuwi at makita ko ang mga pamangkin ko" naiinip na ani nito

Oh cute— what the f*ck elton anong sinasabi mo dyan.

Umubo ako ng peke bago tumayo at seryosong tinitigan siya.

She's beautiful at hindi ko itatanggi na may panlaban ito sa kaniyang katawan. She is beautiful, tall, sexy, her dark hair is long and her breasts and her ass are big.

"Sir may sasabihin ba kayo o wala? Sinasayang ninyo yung oras ko" malamig na sabi nito at kita sa kaniyang itsura ang pagkainis.

Natawa naman ako, okay elton serious na.

"Yung babaeng kasama mo kanina, anong pangalan niya?" mabilis niya akong inikutan ng mata at inayos ang slingbag sa kaniyang balikat.

"Susmaryosep marunong ka palang magtagalog Mister, english ka ng english. At sa tanong mong yan. yes she's my sister. She is Ashia Dela Torres kapatid ko" 

Ilang sigundo akong hindi nakaimik.

Ashia Dela Torres? 

"K-kadugo mo ba siya Mis?" Mabilis namang sumalubong ang makakapal nitong kilay.

"Bakit interesado ka sa kapatid ko mister. Kung na love at first sight sa kaniya pwese hindi ako papayag. ayaw kong magkaroon ng nobyo ang kapatid ko sa lalaking matanda na" aniya.

_____

Wait What did she say? Am I old? sa gwapo kong ito, sa dinarami-raming umaaligid sa akin na babae siya lang ang nagsabi nito sa akin. I think your girl's eyes are blurry.

"Sorry Miss, pero hindi ako matanda at lalong hindi ko gusto ang kapatid mo. And please sagutin mo na lang ang tanong ko at para makaalis kana rin" 

"Okay. Nakita ni nanay si ashia na palutang-lutang sa dagat, buti na lang at hindi siya natuloyan ang kaso wala siya ng malay ng ilang linggo. Pero nang magising siya ay wala na siyang maalala, ni hindi niya din kilala kung sino ang pamilya niya lalo na't hindi niya din maalala ang kaniyang pangalan, ng ipinatingin namin si ashia sa malapitan na hospital dito. Doon lang namin nalamang may amnesia siya, at ba'ka malakas ang pagkabagok ng kaniyang ulo kaya siya nawalan ng ala-ala. nakakaawa nga siya, mukang mabait at mapagmahal" naiiling na kwento nito habang sa sahig nakatingin.

Pero hindi ako nakapag salita, para akong dinapuan ng mabigat na bagay sa dibdib ko.

Napa sobra ba ang ginawa namin sa kaniya?

"Kung wala kanang sasabihin, pwedeng lumabasan kana. Magsasara na kasi ako" tulala lamang ako naglalakad sa dalampasigan.

Paano ko ito sasabihin kay mom at dad. I'm sorry princess. if you have experienced this kind of thing. You don't deserve this. 

Kung pwede lang ibalik ang dati—. Sana ginawa ko na ngayon, sana pinaalagaan kita noon pa at sana naiparamdam namin sayo ang pagmamahal na inaasam mo noong bata ka pa. Sorry bunso, patawarin mo sana kami. Akala namin ito ang tama pero hindi, mas lalo pa palang lumala.

"AHH!!" sigaw ko.

Wala akong pakealam kung tinititigan nila ako.

'pasensya na Florence, pangako. Babawi si kuya sayo. I will bring back the memory you lost. I will take you back to Manila where our family is. pero hindi ngayon, dapat may kasama akong nagbabantay sa kaniya.

Mabilis kong kinuwa ang cellphone at dinayal ko ang numero ng isang lalaking mahalag sa kapatid ko.

"J, I saw her." i smiled.

____

ELTON'S POV (someone)

Isang araw pa ang hinintay ko bago dumating si J. tumakbo ito palapit sa aking gawi habang humihingal.

"Where is she?" unang bungad na tanong nito.

"Nakita ko na ang kapatid ko J, nahawakan ko pa nga siya e" nakangiting sambit ko.

"You j*rk sabihin mo na lang kung nasaan siya?!"

"Relax bro. okay, pupuntahan natin siya, pero. huwag kang mabibigla." seryosong sabi ko na siyang ikinakunot nuo nito.

"What? What are you talking about, E?"

Yumuko ako at huminga ng malalim bago siya tinignan sa mga mata.

"Nawalan ng ala-ala ang kapatid ko, julian. walang maalala ang kapatid ko." seryosong sabi ko muli.

"W-what. . .?"

"Nagkita kami ng bibili sana ako ng pulseras at doon ko siya nakita. You know what? hindi niya ako maalala, hindi ako maalala ng kapatid ko at sinabihan lang niya akong 'mister' o 'sir " malungkot na sabi ko sa kaniya.

Natahimik kami ng ilang minuto bago sya magsalita.

"Don't worry E, hindi ako magpapakita sa kaniya. babantayan ko siya sa malayo at palihim na susundan siya. gusto ko lang makita ang asawa ko" 

"Asawa huh? hindi ka nga nag proposal sa bunso ko eh"

"D*mn man, alam mo kung bakit natin ginawa ang lahat ng yun. alam mong nasa bingit ng kamatayan si florence kung hindi natin siya sasaktan ng usto"

"Yeah i know, alam ko" tanging tango ang nagawa ko.

"Let's go ihahatid na kita sa condo mo. kailangan ko nading bumalik sa manila" 

"Okay" sabay na kaming naglakad ni J at tinulongan narin sa bagahe.

Marami pa kaming pinag-usapan kung paano namin mabantayan si Florence ng usto.