MasukSigurado ba si Jane na siya ay isang public figure at hindi makakagawa ng malaking gulo? Nakatitig nang matindi si Terrence sa mga kilos ni Jane, habang nananatiling tahimik. Kahit walang emosyon sa kanyang mga mata, mahuhulaan ni Jane na malamang na isinisisi nito sa kanya ang pagiging walang pakiramdam at walang paggalang sa kanyang minamahal. Pagkatapos amuin si Oliver, mabilis na lumapit si Olivia at tumayo mismo sa tabi ni Terrence. Nang hindi humihingi ng paumanhin kay Jane, tumingin siya kay Terrence at sinabi, “sorry, masyado pang bata si Oliver at hindi nakaiintindi ng mga bagay-bagay, ngunit mabuti ang puso niya at sa tingin ko alam mo iyon.” Ayaw niyang makipag-usap kay Jane. talagang ibinababa nito ang kanyang antas. Dahan-dahan namang inilipat ni Terrence ang kanyang tingin mula sa mukha ni Jane, “oo, isang picture lang naman.” Bahagyang napahinto ang puso ni Jane, hindi masyadong matigas at hindi rin masyadong malambot. Tumingin siya sa patuloy na nag-aapoy na bak
Si Eugene naman ay tumatawag sa phone sa hindi kalayuan.Nang marinig ang ingay, lumingon siya para tumingin. Sumulyap kay Oliver, halos hindi siya makapaniwala na ang bata ay talagang walang modo, ngunit hindi siya nanghimasok, ni pinigilan ito.Tumingin siya kay Jane, na ang mukha ay naging napakaputla, habang may bahagyang ngiti, “6 years old pa lang siya, wag mo nang pagtaniman ng sama ng loob.” Pinakinggan ni Jane ang mga salitang ito na parang napakatuwid. Ituring na lang natin si Eugene na parang hangin. Naglakad siya papunta kay Oliver nang halos walang anumang ekspresyon. “Anong sinusubukan mong gawin? Gusto mo akong saktan? Napakasama mong babae! Kapag naglakas loob kang saktan ako lagot ka sa brother-in-law ko!” si Oliver ay instinctively na natatakot pagkatapos turuan ng leksyon ni Jane noong nakaraang araw. Ngunit naisip niya na ito ay isang lugar kung saan makakahanap siya ng masisilungan. Yumuko siya, kumuha ng isa sa mga matitigas na kahoy na lalagyan ng picture
Napasutsot si Julian, “Kaya, ang perang ito ba ay ginastos para sayo, o para kay Olivia?”“Wala na akong pakialam. Ang pinakamahalagang pag-aari ng pamilya Guevarra ay nakabalik na. Kahit na ipaalaga pa niya sa akin ang kabit niya sa postpartum period, tatanggapin ko.” tumawa si Jane at gumawa ng isang malupit na biro. Habang nakatitig si Jane sa Ru ware vase, mabilis ang tibok ng kanyang puso, at isang ngiti ang kumalat sa kanyang mga labi. Pagkatapos ng lahat, ito ang pinakamahal na kayamaman ng nanay niya. Kaya paanong hindi tio magiging isang masayang kaganapan?Ang pagkakaroon ng nakasulat na kasunduan ay makakapigil sa anumang hindi inaasahang komplikasyon. Saka hinawakan ni Julian ang kanyang braso, “mula ngayon, wag ka nang magsalita tungkol sa pag-ibig kapag pera na ang pinag-uusapan. Kung ayaw mo ng pag-ibig, perahan mo na lang siya. Ang ganitong uri ng gago ay paparusahan ng langit, kahit ang kanyang libingan ay sasabog pagkatapos niyang mamatay!” Alam ni Jane na marami
Ipinadala ba ito ni Terrence? Napasimangot si Jane at nag-alangan nang ilang sandali. Binuksan niya ang medyo malaking kahon . Ngunit natulala sila nang makita ang nasa loob. Napabulalas si Julian, “hindi ba ito ang Ru ware double lotus vase na ibinenta ng museum ng Italy sa napakataas na presyo? Napaka kaunti na lang ng umiiral na ganito. Nakita ko ang balita sa website abroad ilang araw na ang nakalilipas na ibinenta ito sa halagang 199 million dollars, na nagdulot ng malaking ingay sa ibang bansa. Si Terrence pala ang bumili nito?” Punyeta. Kani-kanina lang ay clumsy pa niyang inaalog ang kahon na naglalaman ng napakahalagang bagay na ito. Kung masisira ang mahalagang bagay na iyon, masisira rin siya. Pagkatapos ng kanyang paunang paglagulat, naging kumplikado ang ekspresyon ni Jane. Halos 200 milyon…“Ito ang pinakamahalagang pag-aari sa antique shop ng nanay ko. Ipinatawag ako ni Armando noon para ipagpalit ito sa cash noong araw.” Pagkatapos gamitin ni Armando ang pond
“Ang sabi ni Terrence ay kumuha siya ng delayed flights, kaya pwede ninyong ayusin ang sarili niyong oras para sa isang date o kung ano pa man ngayong umaga. Jane, lahat ng tao ay nagkakamali. Ang buhay ay nangangailangan ng pagtutulungan ninyong dalawa. Alam ni lola na may pagtingin ka pa rin sa kanya.” Hindi nakapagsalita si Jane, na para bang nabara sa mga narinig na salita. Kahit ang pinakamalalim na damdamin ay may nakalaang sistema ng points, walang sinumang immune sa lahat ng lason na kayang magmahal nang busong puso sa isang taong hindi naman siya minamahal nang walang hinihinging kapalit. Naibaba na ng matandang ginang ang phone. Sinubukan ulit ni Jane na tumawag pero hindi na maikonek ito. Hindi siya ang tipong nakikipagmukmok sa sariling awa at mabilis din niyang naintindihan ang sitwasyon. Sa katunayan, kailangan niya talagang makausap nang pribado si Terrence tungkol sa pamana ng pamilya Guevarra– ang maliit na dahon ng sandalwood na love lock. Kailangang magawa si
Nalaman ni Jane na ang mga herbal medicines dito ay mas mataas pa ang quality kaysa sa kanyang inakala. Pagkakuha ng mga sample, hinila niya si Penny pabalik sa kwarto para i-discuss ang pagpapahusay sa formula. Hindi siya dumalo sa dinner ng team. Habang nag-uusap sila ay may kumatok sa pinto. Isang waiter ng hotel ang nagtulak ng food cart na may dalawang hiwa ng cake sa ibabaw..“Sorry, wala kaming inorder na food.” naguguluhan si Jane. Ngumiti ang waiter at sinabi, “Ms. Jane, tama po ba? Gusto po kasi ni Ms. Olivia na kumain ng mango cake, pero saradoo po kami para sa New Year. kumuha po si Mr. Samaniego ng isang pastry chef para gumawa nito sa hotel para maipadala rin sa inyo ni Mr. Penny.” Halos hindi mapanatili ni Jane ang kanyang magalang na ngiti. Umiwas na nga siya at hindi pumunta sa mga dinner ng grupo, bakit kailangan pa rin siyang habulin at patayin sa sama ng loob? Wala siyang anumang kagustuhang malaman kung gaano karami ang pagmamahal ni Terrence kay Olivia! Pa







