LOGIN4 years ago…
HER POV "Ah...ikaw pala Lando, wa-la naman!Wala ka bang klase?Bakit naririto ka?," agad niyang usisa at pasimpleng sumenyas kay Cristy na manahimik ito. "Ah.... hi, hello!!oi Daisy anong wala? Buti pa kaya tulungan mo iyang kaibigan ko sa assignment niya sa algebra, ikaw na gumawa at tumapos, okay ba sa iyo!," walang hiya-hiyang sabi ni Cristy kay Lando habang hinila nito ang hawak niyang notebook at iniabot agad nito sa pobreng si Lando. "Ahhh----ehhhh...i-yan lang pala, o si-ge ako na bahala dito, no problems!," nangingiting sabi pa nito sa kanya na kitang-kita ang braces nito na nakakabit sa malalaki nitong mga ngipin. Bahagya siyang tumalikod upang hindi ipakita kay Lando ang pag-ikot ng kanyang mga mata. Gustong-gusto niya ng matawa at pati na rin masuka sa baduy nitong hitsura. Kung wala lang sana siyang utang na loob nungka niya itong papansinin o paglalaanan ng oras niya. Kaya lang ito lang ang natatanging lalakeng sumagip sa kanya at nagbuhis ng buhay upang makaligtas siya sa bingit ng kamatayan. She had no other option but to pretend to treat him good. Kaya lang naiinis siya dahil parang mas lalong mahirap na niyang iwasan si Teban dahil palagi na itong umaaligid sa kanya at parang kampanti na ito sa kanya at para ngang nagpapahiwatig na itong may gusto sa kanya. "Putik!!! Huwag naman sana," napapamura siya sa isipan niya. Hinding-hindi maatim ng butse niya na maging first boyfriend ang isang Lando na baduy at pangit na tila sinaunang tao. Ang pagkatupi ng buhok nito ay sinauna din na may bangs pa at may hati sa gitna. Nakasuot din ito ng makapal at malaking eyeglasses. At ang mas lalong ikinaiinis at ikinatutol niya dito ay ang fashion statement nito sa pananamit. Baduy at hindi marunong pumili ng kasuotan si Lando na palagi ngang bukam-bibig at pinagtatawan ng mga estudyante sa loob ng academy. Hindi niya alam ang totoong pangalan ni Lando at wala siyang planong alamin pa ito.Iilang buwan na rin na naging magkalapit sila ni Lando buhat ng pagsagip nito sa kanya ngunit pareho pa rin ang turan niya rito, nakikisabay lang siya sa agos at nakikipagplastikan lang siyang mabuti ang pag-iistema sa binata dahil ang totoo ay nandidiri talaga siya sa pagmumukha nito. "Oh yeah, narinig mo iyon Daisy? si Lando na bahala, wow naman, salamuch naman diyan fren!," ngiting nanunukso sa kanya. "Thank you!," matipid niyang turan sa binata at pinandilatan niya ng mga mata niya si Cristy. "Walang anuman basta para sa iyo gagawin ko ang lahat," wiling-wili na ngiti ni Lando sa kanya. "Ahmnnn...ehhhh...ehhhwww..., ah-eh, pasensiya na ban, nakalimutan ko pala may pinapaggawa pa pala si Mrs. Santa Cruz sa amin, maawian ka na muna namin," pasimpleng alibi niya upang makaiwas na makasama ang binata. "A-nong pi...?," bigla niyang sinupalpal ang bibig ni Cristy upang hindi na ito makapagsalita. "Hindi ba Cris may gagawin pa tayo,huh?," kumpirma niya sa kaibigan. "Ah...ehhh...oo nga pala nuh...heheeh...sige lover boy este Lando, babushhhh....," hindi pa rin mapigil sa ngiti ni Cristy na tila ito pa ang may gusto kay Teban. "Ah...okay, mamayang tanghali ko na lang isasauli sa iyo itong notebook mo," saad pa ni Lando. "Sige!," maikling sagot niya at nauna ng naglakad palayo. "Hoy, Daisy, hintay naman," untag ni Cristy sa likuran niya. "Nakakainis ka talagang babae ka, ikaw siguro itong may gusto kay Lando, eh, ikaw pa itong kilig na kilig, eh!," busangot niyang katwiran ng makalayo layo na sila sa kinaroroonan ng binata. "Anong ako? Ikaw yata ang pinunta ng pobreng iyon, alalahanin mong siya ang savior mo kaya mainam lang na pakisamahan mo ng maayos si Lando!," paliwanag pa ni Cristy sa kanya. "Oo na pero over my dead body, hinding-hindi ako magkakagusto sa baduy at unghugin na iyon!!!," yakag niya na nauna ng naglakad papunta sa sophomore building nila.“Hush now… mommy, it’s gonna be alright!,” ang paghagod ng maliit na palad sa kanyang likod niya Savior ang nagbigay ng kapanatagan sa kanya. Reality hits her. Again and again, his son saves him from total anguish and torment. Hindi siya dapat magpatalo sa pighati at lungkot. May dahilan palagi ang Diyos kung bakit nangyayari ang lahat ng ito sa buhay niya. “We are going home, son!,” nang medyo kumalma na siya ay hinarap niya ang anak at humiwalay sa pagyakap rito. “Where mom?, we are home, isn’t it? this is our only home!,” inosenteng tugon pa nito. “Nope, we are heading back to the Philippines, where your grannies and uncle are!,” pagtatama niya sa anak. “Is it for good mom? are we leaving our tiny home?,” makulit nitong usisa. “I am not sure, baby. But we need to see them for the last time!,” sabi ko pa. Tumango- tango si Savior. Sa mura nitong edad ay marami na itong alam at madali lang itong makaunawa sa bawat sitwasyon. Matalino ang kanyang anak. Kahit hindi niya
DAISY POV “Your parents and brother Dane died in a plane crash. Come home ASAP, Daisy!,” pabalik- balik niyang binasa ang text message sa kanya ni Simon, at hindi pa rin maproseso ng utak niya ang mensahe. “No, it can’t be!,” iiling- iling siya habang walang patid ang pagpatak ng kanyang mga luha. Maraming katanungang naglalaro sa kanyang isipan. Kung bakit nadisgrasya ang kuya Dane niya at mga magulang? Magaling at marunong naman ang kuya niya magpalipad ng eroplano. Bakit sa mga mahal niya pa sa buhay nangyari ang trahedyang ito. Tinikis siya ng mga magulang at nadamay pa ang kuya Dane niya na hindi na siya kinakausap at kinakamusta. Batid niyang pinipigilan at hinihigpitan ng mga magulang niya ang kuya niyang makipagkomunikasyon at tumulong sa kanya. Napakawalang puso talaga ng kanyang mga magulang at tinotoo na nga nito ang pagtakwil sa kanya. Kahit nagtatampo siya sa kuya Dane niya dahil mahigit dalawang taon silang walang komunikasyon at wala man lang ito nagparamdam
DAISY POV “Very good baby! Now go and tidy yourself up. Lunch is ready a little while now!,” tumalima naman agad si Savior kaya’t bumalik na siya sa pagluluto at pag- set up ng lamesa. Bata lamang si Savior ay sinanay niya na itong alagaan ang sarili. Bukod sa maselan ang kondisyon nito sa bago nitong bato ay nakatutok din siya sa lifestyle at diet ng anak. Awa ng Diyos, dalawang taon na rin ang lumipas mula ng mag undergo ng kidney transplant ang anak at wala namang komplikasyon na namutawi sa anak. Regular din ang monthly check up at lab test ni Savior upang masiguro niyang healthy ang anak. Nakatutok at hands- on siya sa pangangailangan ng anak habang rumaraket siya sa digital world. Magaling siya sa designing kaya’t iyon ang kanyang pinagkakaabalahan. Isa siyang freelance graphic designer at awa ng Diyos ay meron din siyang nakukuha na mga clients online. Kahit hindi siya nakapagtapos ng kolehiyo aty ginamit niya ang basic knowledge niya sa kanyang kurso na Fine Arts.
DAISY POV Madaling lumipas ang dalawang taon magmula ng magkaroon ng malubhang sakit ang anak niyang si Savior. Nailigtas niya ang anak ngunit habang- buhay naman niya dala- dala sa sarili niya ang mantsa at dumi ng kanyang pagkababae. Naggawa niyang magbenta ng kanyang katawan para sa pera. Nangyari na ang nangyari. Kaya niyang sikmurain ang lahat. Ubos na ubos na ang kanyang dangal pero ang kanyang pagiging ina ay hinding-hindi mauubos. Ipaglalaban niya ang buhay ni Savior. At hindi nga siya nabigo. Nadugtungan ang buhay ni Savior sa panibago nitong kidney. Kinuwestiyon niya ang doktor kung bakit nasira ang bato ng anak. Hindi lang pala sa kinakain nasisira ang kidney kung hindi sa stress. Inaamin niya na walang araw na hindi siya umiiyak ng ipinagbubuntis niya ang anak. She felt alone then. Tanging ang Diyos lang ang kinakapitan niya sa panahong lugmok na lugmok siya. But God is still good. She had surpassed those ebbing and hard times of her life. Ngayon masasabi niya
DYLAN LANDER POV “There you are son! Paaasahin muna naman ako pagkatapos ano?,” inaarok ng ama niya kung totohanin niya ba ang binitiwan niyang salita. “Of course I do!,” hindi niya hinintay makasagot pa sa kanya ang ama. Enough of that matter. Kahit kaarawan ng daddy niya ay hindi siya nagpatinag. Umalis siya sa kumpulan ng mga tao sa malapad nilang hardin sa mansiyon kung saan idinaraos ang party. Tumungo siya sa pribadong opisina niya dito sa mansiyon. Deretso siya sa wine bar at kumuha ng paborito niyang alak. Hindi naman siya nag-abala pang kumuha ng kopita. Pagkabukas niya ng bote ay agad na siyang tumungga. Alam niyang maraming mata ang nakamasid sa kanya kanina. Mga kababaihang gusto siyang masungkit. Pasensiya na lang sila dahil wala silang epekto sa kanya. Alam niya namang katawan at pera niya lamang ang habol ng mga ito sa kanya. Mahirap ng magtiwala lalo na at masakit at malalim ang kanyang napagdaanan sa isang babae. Hindi na nga siguro siya makakausad. Habang
A year later…. DYLAN LANDER POV “One… two… three… happy birthday to you!,” malakas ang music background na pinatutugtog sa 70th birthday ng kanyang daddy. Marami- rami rin ang dumalo karamihan ay mga retirado ding business associates ng daddy niya. Ilang taon din siyang hindi dumadalo sa ganitong birthday party ng daddy niya simula ng sumakabilang- buhay ang mommy niya. He distant himself from people- from grandiose celebration and merry making. But now is different. Niyakag siya ng ama na dumalo dahil mahalaga daw itong iianunsiyo at kapag hindi siya pupunta ay talagang hindi na siya kakausapin nito. Wala na siyang ibang kapamilya kung hindi ang ama niya na lamang. Kahit pa ayaw niya ay nakukunsensiya rin naman siya lalo na at ganoon na ang tono ng ama sa kanya kung makipag-usap sa kanya sa telepono. Mahigit tatlong buwan na rin silang hindi nagkikita at madalang lang kung mag-usap sa telepono. Wala namang problema sa ama niya kung hindi siya mismo. Iniiwasan niya ang mak







